Εορτολόγιο

Σάββατο 14 Φεβρουαρίου 2026

Τι μεταθανάτια ωφέλεια έχει μια ψυχή από τις προσευχές, τα μνημόσυνα, τις θείες Λειτουργίες και τις φιλανθρωπίες, που γίνονται από τους συγγενείς της;

 

Τι μεταθανάτια ωφέλεια έχει μια ψυχή από τις προσευχές, τα μνημόσυνα, τις θείες Λειτουργίες και τις φιλανθρωπίες, που γίνονται από τους συγγενείς της;

 Η ωφέλεια από τα μνημόσυνα

Ωφελείται και αυτός που μετανόησε και αυτός που δε μετανόησε. Ο μεν μετανοημένος βελτιώνεται στη χαρούμενη κατάστασή του, ο δε αμετανόητος ανακουφίζεται από την αγωνία και τη θλίψη. Η αγάπη των ζώντων για τους νεκρούς, η μετάνοιά τους και οι φιλανθρωπίες γι’ αυτούς

ενεργούν ευεργετικά, όπως συμβαίνει με τις προσευχές για τους συνανθρώπους μας. Τον τρόπο τον γνωρίζει ο Θεός.

 

Τα μνημόσυνα συνδέονται αναπόσπαστα με τη θεία Λειτουργία. Δε γίνονται μόνα τους.

Το τριήμερο μνημόσυνο γίνεται σε τρεις μέρες από την ταφή του νεκρού, σ’ ανάμνηση της τριήμερης Ανάστασης του Χριστού και της δικής του Ανάστασης στα έσχατα.

Το εννιαήμερο μνημόσυνο γίνεται με την ευχή να εισέλθει η ψυχή στον Παράδεισο, όπου βρίσκονται οι χοροί των εννέα αγγελικών ταγμάτων.

Το τεσσαρακονθήμερο υπενθυμίζει την ανάληψη του Κυρίου, η οποία έγινε σαράντα ημέρες μετά την ανάστασή Του και κατά την οποία εισήλθε ο Χριστός με το σώμα Του στον πνευματικό κόσμο.

Το ετήσιο μνημόσυνο και τα άλλα περιοδικά μνημόσυνα κάθε Σάββατο, και ιδιαίτερα τα Σάββατα πριν τις Απόκριες και την Πεντηκοστή (ψυχοσάββατα), ωφελούν τους κεκοιμημένους αλλά και τους ζώντες, υπενθυμίζοντάς τους το αναπότρεπτο του θανάτου και την κρίση από το Θεό κάθε επίγειας σκέψης, επιθυμίας και πράξης.

Το μνημόσυνο το Ψυχοσάββατο πριν τις Απόκριες επεκτείνεται και για όσους δεν έτυχε να κηδευτούν και να μνημονευτούν κανονικά λόγω πνιγμού ή άλλο χαμού σε άγνωστα μέρη.

Το ψυχοσάββατο πριν την Πεντηκοστή μνημονεύονται όλοι οι δίκαιοι που έζησαν από τον Αδάμ μέχρι σήμερα.

 

Ειδικά ωφελούν τους νεκρούς οι θείες Λειτουργίες, όπου ο ιερέας μετά τον καθαγιασμό, όταν μεταφέρει από το δισκάριο στο δισκοπότηρο τις μερίδες ζώντων και κεκοιμημένων, που έβγαλε στην ακολουθία της Προθέσεως, λέει (σε μετάφραση): «Πλύνε, Κύριε, τα αμαρτήματα αυτών που μνημονεύσαμε με το αίμα σου το άγιο, (κι ας γίνει αυτό) με τις πρεσβείες της αγίας Θεοτόκου και όλων σου των αγίων. Αμήν».

 

Στα μνημόσυνα υπάρχουν και τα κόλλυβα, δηλαδή μια μικρή ποσότητα βρασμένο σιτάρι. Ο Χριστός μιλώντας για την ανάστασή Του την παρομοίασε με το σιτάρι και είπε: «εάν ο κόκκος του σιταριού δε φυτευτεί στη γη και δε λιώσει γινόμενος φύτρο, μένει μόνος του. Εάν όμως διαλυθεί, θα φέρει πολύ καρπό» (Ιωαν. 12,24). Το κόλλυβο συμβολίζει και την Ανάσταση τη δικά μας.

Η προσευχή στα μνημόσυνα για τους νεκρούς ελπίζουμε να τους βοηθήσει. Στην ουσία ζητάμε από το Θεό να είναι εύσπλαχνος μαζί τους.

 

Από το βιβλίο «Νεανικές Αναζητήσεις Α’ Τόμος: Ζητήματα πίστεως» (σελ.137), Αρχ. Μαξίμου Παναγιώτου, Ιερά Μονή Παναγίας Παραμυθίας Ρόδου


 Πηγή: https://makkavaios.blogspot.com

Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου 2026

Ο Παπα-Τύχων είχε βάλει ”κανόνα” στις μύγες, με το “Ευλογητός” να εξαφανίζονται…


Ο Παπα-Τύχων είχε βάλει ”κανόνα” στις μύγες, με το “Ευλογητός” να εξαφανίζονται…


Η μικρή εκκλησία του Τιμίου Στσυρού στο ομώνυμο Σταυρονικητιανό Κελλί, όπου εγκαταβίωνε ο άγιος Ιερομόναχος Τύχων ο Ρώσος και ο άγιος Παΐσιος.

Στο εκκλησάκι αυτό λειτουργούσε ο Παπα-Τύχων.

Το καλοκαίρι που η ζέστη θέρμαινε τα πάντα, άνοιγαν τα μικρά παράθυρα της εκκλησίας. Αλλά εμπαιναν μέσα μύγες κι ενα σωρό άλλα εντομα.

Ο Παπα-Τύχων είχε βάλει ”κανόνα” στις μύγες, με το “Ευλογητός” να εξαφανίζονται από φοβο μήπως μαγαρίσουν τα Τίμια Δώρα. Οι μύγες και τα άλλα έντομα εκαναν υπακοή στον αγιο Γεροντα.

Αυτο κατά μαρτυρία του αγιου Παϊσίου προς τον Ιερομόναχο Συμεών, που εγκαταβιώνει στο Κελλί του Τιμίου Σταυρού και έζησε το θαύμα.

ΠΗΓΗ

https://simeiakairwn.gr

Πέμπτη 12 Φεβρουαρίου 2026

Ο Άγιος Χρήστος ο Νεομάρτυρας ο Κηπουρός (12.2.1748)

 

Ο Άγιος Χρήστος ο Νεομάρτυρας ο Κηπουρός (12.2.1748)

από τον Κωνσταντίνο Αθ. Οικονόμου, δάσκαλο.
Tμηθείς ο Xρήστος δι’ αγάπην Kυρίου,
Kηπουρός ώφθη της Eδέμ του χωρίου.
   ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΒΑΝΙΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ: Ο Άγιος Χρήστος γεννήθηκε στην Αλβανία, αλλά εργαζόταν, από την ηλικία των 40 ετών, το επάγγελμα του κηπουρού και του πωλητή αγροτικών προϊόντων ζώντας στην Κωνσταντινούπολη.
   ΣΥΚΟΦΑΝΤΗΣΗ: Μια μέρα, ενώ πουλούσε τα μήλα του στην αγορά της Κωνσταντινούπολης, ήλθε ένα Τούρκος που απαιτούσε να αγοράσει τα μήλα του σε εξευτελιστική τιμή. Ο Άγιος αντιστάθηκε σ’ αυτή την αδικία και τελικά κατέληξαν σε φιλονικία. Ο Τούρκος θύμωσε και θέλοντας να τον εκδικηθεί πήγε σε έναν δικαστή και του είπε ψευδώς ότι άκουσε τον Άγιο να λέει ότι επιθυμεί να γίνει Μωαμεθανός.

   ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ: Ο κριτής κάλεσε τον Άγιο και τον ρώτησε αν η κατηγορία αυτή ήταν αληθινή. “Για τ’ όνομα του Θεού” απάντησε ο φτωχός κηπουρός, “ποτέ δεν είπα τέτοιο λόγο. Εγώ είμαι Χριστιανός και δεν είναι δυνατόν ν’ αλλάξω την πίστη μου ακόμη και αν πάθω χίλια βάσανα. Τότε ο κριτής, που δεν πίστεψε ότι ο Άγιος συκοφαντήθηκε, διέταξε και τον χτύπησαν δυνατά με ραβδιά. Του κατάφεραν μάλιστα ένα τόσο δυνατό χτύπημα στο κεφάλι, ώστε ο Άγιος αιμορραγούσε για πολλή ώρα. Μετά τον έδεσαν, τον έβαλαν στη φυλακή και του έσφιξαν τα πόδια στο τιμωρητικό ξύλο, το λεγόμενο τομπρούκι, (ειδικό ξύλο που ήταν καρφωμένο στο πάτωμα της φυλακής με τρύπες για τα πόδια), για να μην μπορεί καθόλου να κινηθεί.
    Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΟΥ ΑΥΤΟΠΤΗ ΚΑΙΣΑΡΙΟΥ ΔΑΠΟΝΤΕ: Στη φυλακή έτυχε να βρίσκεται και ο λόγιος συγγραφέας Καισάριος Δαπόντες (1713-1784) από τη Σκόπελο, ο οποίος αργότερα έγινε μοναχός στην Ιερά Μονή Ξηροποτάμου του Αγίου Όρους. Τον λυπήθηκε και κατάφερε να πείσει τους δεσμοφύλακες να τον ελευθερώσουν από το ξύλο, για να μπορεί να κινηθεί λίγο. Κατόρθωσε να του βρει και λίγο φαγητό και του το πρόσφερε. “Ευχαριστώ”, του είπε ο Άγιος, “αλλά γιατί να φάω; Μήπως πρόκειται να ζήσω; Ας αποθάνω, λοιπόν, για τον Χριστό μου πεινασμένος και διψασμένος”. Έπειτα έβγαλε και έδωσε ένα κέρμα που είχε στη ζώνη του στον Καισάριο και του είπε: “να το δώσεις αυτό να μου κάνουν μερικές λειτουργίες και μνημόσυνα για την ψυχή μου”.

   ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟ: Την ίδια μέρα ήλθαν και πήραν τον Μάρτυρα από τη φυλακή και τον οδήγησαν έξω από τα τείχη της Πόλης. Αυτός ήρεμα έκλινε τον αυχένα και παρέδωσε τον εαυτό του στον Ιησού Χριστό δεχόμενος τη σπάθα του δημίου. Με αυτό τον τρόπο ο κηπουρός της Πόλης, ο Μάρτυς Χρήστος, στις 12 Φεβρουαρίου του 1748, “άφησε τα περιβόλια του Βοσπόρου για να γίνει κηπουρός του ουρανίου Παραδείσου”. Βίο του αγίου Μάρτυρα Χρήστου συνέγραψε ο αυτόπτης Καισάριος Δαπόντες.

Πηγή: https://agonasax.blogspot.com

Στο Αγιολόγιο της Εκκλησίας οι Όσιοι Τύχων και Χατζηγιώργης

 

Στο Αγιολόγιο της Εκκλησίας οι Όσιοι Τύχων και Χατζηγιώργης

Στο Αγιολόγιο της Εκκλησίας οι Όσιοι Τύχων και Χατζηγιώργης

Με αισθήματα βαθιάς κατάνυξης και πνευματικής χαράς, η Ορθόδοξη Εκκλησία υποδέχεται την επίσημη αναγνώριση δύο νέων Αγίων.

Το Οικουμενικό Πατριαρχείο, υπό την προεδρία της Α.Θ.Π. του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, σύμφωνα με πληροφορίες της Romfea.gr, προχώρησε στην Αγιοκατάταξη του Οσίου Τύχωνος του Ρώσου και του Οσίου Χατζηγιώργη του Αθωνίτου, επικυρώνοντας στη συνείδηση του πληρώματος της Εκκλησίας αυτό που οι πιστοί βίωναν εδώ και δεκαετίες.

Δύο Φάροι του Αγίου Όρους

Η απόφαση αυτή δεν αποτελεί απλώς μια τυπική διοικητική πράξη, αλλά μια ομολογία της ζωντανής παρουσίας του Αγίου Πνεύματος στον σύγχρονο κόσμο.

• Ο Όσιος Τύχων (1884-1968): Ο ασκητής της Καψάλας, που υπήρξε ο πνευματικός οδηγός του Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτου, υπήρξε το υπόδειγμα της απόλυτης ακτημοσύνης και της αδιάλειπτης προσευχής.

Η ζωή του ήταν μια διαρκής Θεία Λειτουργία.

• Ο Όσιος Χατζηγιώργης (1809-1886): Μια από τις επιβλητικότερες μορφές του 19ου αιώνα στο Άγιο Όρος.

Η αυστηρότητα της ασκήσεώς του και η πνευματική του ακτινοβολία δημιούργησαν μια ολόκληρη γενιά μοναχών που βάδισαν στα ίχνη της πατερικής παράδοσης.

Η Σημασία για τον Σύγχρονο Κόσμο

Σε μια εποχή πνευματικής σύγχυσης και αναζήτησης, η ανάδειξη των δύο αυτών Αγίων υπενθυμίζει πως η οδός της ταπείνωσης και της αγάπης παραμένει ανοιχτή και επίκαιρη.

Οι Άγιοι δεν ανήκουν στο παρελθόν· είναι οι δικοί μας άνθρωποι, οι μεσίτες μας, που «ακοίμητοι» πρεσβεύουν για την ειρήνη του σύμπαντος κόσμου.

Αναδημοσίευση από:
www.romfea.gr/

https://www.impantokratoros.gr