.jpg)
Γέροντος Εφραίμ Φιλοθεΐτου
Περί Ὑπακοῆς, Παρακοῆς
καί Ἐκκοπῆς Θελήματος
Μέρος Α΄
Εὔχομαι πάντα εἰς τόν καλόν μας Θεόν νά βαδίζετε τήν ἀληθινήν ὁδόν τῆς μοναχικῆς ζωῆς· μή ξεχνᾶτε πρός ποῖον ἐχθρόν τόν πόλεμον καί τάς μάχας διεξάγομεν, διότι ἡ σωτηρία δέν πρέπει ἐπιπόλαια νά ἀναζητῆται· βιάζεσθε· σκεφθῆτε τόν σκοπόν διά τόν ὁποῖον ἐμονάσαμεν· ἀφήσαμε γονεῖς, ἀδελφούς, ἀδελφάς· ἐάν ὅμως δέν ἀφήσωμεν καί τά θελήματά μας, καί δέν κάμνωμεν ὑπακοήν, νά κόψωμεν τό θέλημά μας, δέν θέλομεν εὕρει ἔλεος, ὅταν θά κρίνωνται αἱ ψυχαί μας· σκεφθῆτε τήν αἰώνιον κόλασιν· μή λησμονῆτε τόν παράδεισον, διότι ἕνα ἐκ τῶν δύο θά κερδίσωμεν.
Ὁ Χριστός ἔκαμνε τελείαν ὑπακοήν εἰς τόν Οὐράνιον Πατέρα Του, ὡς καί εἰς τήν κατά σάρκα Μητέρα Του, τήν Παναγίαν μας, καί εἰς τόν μνήστορα Ἰωσήφ χάριν ἡμῶν τῶν ἀναξίων· πόσον μᾶλλον ἡμεῖς ὀφείλομεν ἐκκοπήν τοῦ θελήματός μας καί ὑπακοήν εἰς τόν πνευματικόν μας πατέρα ἕνεκεν τῶν ἁμαρτιῶν μας!
Οἱ μάρτυρες θά παρουσιάσουν ὡς καρπόν τῆς εὐσεβείας των τά τρομερά των μαρτύρια, οἱ ὁμολογηταί τήν ἁγίαν ὁμολογίαν των, οἱ ἅγιοι ἱεράρχαι τούς κόπους ἐναντίον τῶν αἱρέσεων, οἱ ὅσιοι τούς ἀσκητικούς των ἀγῶνας, ἡμεῖς (πρῶτος ἐγώ) τί θά παρουσιάσωμεν; Ἐάν ὅμως κάμνωμεν ὑπακοήν καί κόπτωμεν τό θέλημά μας διά τήν ἀγάπην τοῦ Χριστοῦ μας, ἰδού ὅτι καί ἡμεῖς ἐκάναμε καρπόν, κάτι καί ἡμεῖς θά προσφέρωμεν, ὥστε νά μήν πᾶμε μέ ἄδεια χέρια ὡσάν τόν ὀκνηρόν δοῦλον.
2α. Προσέχετε τήν ὑπακοήν σας· ἐάν καλῶς τήν ἐργασθῆτε, δι’ αὐτῆς θά κερδίσετε τήν αἰώνιον ζωήν· ἐάν κακῶς, ἡ κόλασις θά εἶναι τό τέλος. Λοιπόν ξυπνᾶτε ἀπό τήν λήθην καί τήν ραθυμίαν· καιρός ἐξ ὕπνου ἀμελείας νά ἐγερθῶμεν, διότι τό τέλος τῆς ζωῆς μας ἄδηλον καί πότε θά ξυπνήσωμεν; Ὅταν ἔλθῃ ὁ Ἀρχάγγελος νά πάρῃ τήν ψυχήν μας; Τότε τό ξύπνημα ἐκεῖνο δέν ὠφελεῖ. Καιρός στεφάνων ὁ μέλλων αἰών· ὁ νῦν, ἀγῶνος, κόπου καί πάλης.
Βιάζεσθε· λέγετε τήν εὐχήν· παύσατε τάς ἀργολογίας, κλείσατε τό στόμα σας ἀπό τήν κατάκρισιν, βάλετε θύραν καί κλεῖθρα εἰς τά περιττά λόγια. Ὁ καιρός περνᾶ καί ὀπίσω δέν γυρίζει καί ἀλλοίμονόν μας, ἐάν χωρίς πνευματικά κέρδη φύγῃ ὁ χρόνος. Αὐτά σᾶς γράφω, αὐτά νά μελετᾶτε, αὐτά νά πράσσετε, καί ὁ Θεός τῆς ἀγάπης νά εἶναι μαζί σας καί ἡ γλυκειά μας Παναγία νά σᾶς δυναμώνῃ, νά σᾶς φωτίζῃ καί νά σᾶς προθυμοποιῇ εἰς τόν ἀγῶνα.
3η. Κάμνε ὑπακοήν, δίωκε τούς λογισμούς ἀμέσως, γίνε ἔσχατος, ἐάν θέλῃς νά γίνῃς πρῶτος.
Ὅταν δέν γίνεται ὑπακοή εἰς τόν πνευματικόν πατέρα καί στενοχωρῆται, τότε λυπεῖται καί ὁ Θεός.
Ὁ Χριστός μας ἐμπράκτως μᾶς ἔδειξε τό μεγαλεῖον τῆς ἁγίας ὑπακοῆς, διότι ἐθυσίασε τόν ἑαυτόν Του χάριν τῆς ὑπακοῆς πρός τόν ἑαυτοῦ Πατέρα, «διό καί ἐχαρίσατο Αὐτῷ ὄνομα τό ὑπέρ πᾶν ὄνομα» (Φιλιπ. 2,9). Ὄντως ὁ ἔχων ὑπακοήν τελείαν θά ἀξιωθῇ νά λάβῃ ὄνομα μέγα εἰς τόν οὐρανόν, ὄνομα υἱοθεσίας, ὅπου καί τῶν ἀγγέλων θά εἶναι αἰδέσιμον· διπλοῦν στέφανον εἰς τήν ἄνω δόξαν.
Ὁ Ἅγιος Παλάμων ἔλεγεν: «Ὁ ὑποτασσόμενος καλῶς, οὐκ ἔχει χρείαν προσέχειν ἐντολάς Χριστοῦ». Διατί; Διότι ἡ τελεία ὑπακοή ἐφήρμοσε ὅλας τάς ἐντολάς τοῦ Χριστοῦ, ὁπότε δέν χρειάζεται νά ἐρωτᾷ, ἐάν τάς ἐξετέλεσε.
Ἡ ὑπακοή ἔχει εἰς τούς κόλπους της τήν γνησίαν ταπείνωσιν· ὅπου ταπείνωσις, ἐκεῖ ὀσμή Χριστοῦ, εὐωδία Θεοῦ.
4η. Νομιμώτατος ἀγών λέγεται ἐκεῖνος πού ἔχει ὡς κινητήριον δύναμιν τήν ἀπόλυτον ὑπακοήν, τήν ἀπερίεργον, τήν τυφλήν κατά τούς ἁγίους Πατέρας. Αὐτός ὁ ἀγών εἶναι ὁ πιό τέλειος καί ὁ πιό ἀσφαλής· καί τοῦτο, διότι ἡ ὑπακοή περιέχει ταπείνωσιν καί ὅπου ταπείνωσις ἐκεῖ καί νομιμότης καί ἀσφάλεια.
Ἀσπάσου, παιδί μου, τήν τελείαν ὑπακοήν καί ταπείνωσιν καί τότε νά ξέρῃς, ὅτι νομίμως ἀγωνίζεσαι. Ὑπακοή δέν ἐννοεῖται μόνον εἰς τό διακόνημα, ἀλλά κυρίως εὐπείθεια εἰς τάς συμβουλάς πού δίδει ὁ Γέροντας· δηλαδή νά ὑπακούῃς εἰς ὅ,τι σέ συμβουλεύει διά πνευματικόν ἀγῶνα. Νά μή κάνῃς κανένα ἀγῶνα χωρίς νά τό ἠξεύρῃ ὁ Γέροντάς σου· παλαιά οἱ ὑποτακτικοί ὅσες γουλιές νερό ἤθελαν νά πιοῦν, τό ἀνέφεραν εἰς τόν Γέροντά τους, ὥστε νά ἠξεύρῃ ὁ Γέροντας τά πάντα, διά νά μή πλανηθοῦν καί πᾶνε οἱ κόποι τους χαμένοι.
5η. Τί μακαριώτερον τῆς κατά Θεόν ὑπακοῆς! Καί ποία ἀσφαλεστέρα πνευματική πορεία πλήν ταύτης! Διό χαίροντες τρέχετε, ὅπως καταλάβετε ταύτης τόν ἀμάραντον στέφανον, δι’ οὗ θά κοσμήσῃ κάθε κεφαλήν ἀθλήσαντος ὑποτακτικοῦ ὁ πρωταθλητής τῆς ὑψίστης ὑπακοῆς, Ἰησοῦς. Ὑπακούετε εἰς τόν Γέροντα, ὡς τῷ Κυρίῳ.
Βιάζεσθε εἰς τά πνευματικά σας, κυρίως εἰς τήν ὑπακοήν, πού εἶναι τό στολίδι τοῦ ὑποτακτικοῦ, διότι ὁ ὑποτακτικός χωρίς ὑπακοήν εἶναι στεῖρα μήτρα, ἐνῶ ὅταν τόν στολίζῃ ἡ ὑπακοή καί ἡ ἐκκοπή παντός θελήματος, τότε λογίζεται πολύτεκνος μήτρα.
Ὁ ὑποτακτικός πλεονεκτεῖ εἰς τήν ἐξεύρεσιν τοῦ θελήματος τοῦ Θεοῦ ἄνετα μέσῳ τοῦ Γέροντός του. Ὤ, τί μέγα κέρδος τοῦτο! Πελαγώνουν οἱ ἄνθρωποι καί διερωτῶνται, τοῦτο νά πράξω ἤ τό ἄλλο; Ὑποφέρουν κυριολεκτικῶς, μένουν ἀναποφάσιστοι, χάνουν τόν καιρόν των, διότι σήμερον διά τῆς πτωχῆς προσευχῆς μας σπανίζει νά εὑρεθῇ εὔστοχα τό θεῖον θέλημα, δι’ αὐτό ἔχομεν και συνεχῆ ναυάγια. Διά τοῦτο, τέκνα μου, ἀφοῦ ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ τόσον σᾶς ἠλέησε, ὥστε χωρίς κόπον νά εὑρίσκετε τό θέλημα τοῦ Θεοῦ, σπεύσατε λοιπόν μέ πίστιν καί ἐμπιστοσύνην εἰς τήν ὑπακοήν, πού θά σᾶς δείχνῃ συνεχῶς τοῦ Θεοῦ τό θέλημα, ὅπου εἶναι ἡ αἰώνιος ζωή καί ἡ μακαρία ἀνάπαυσις τῶν ψυχῶν.
Συνεχῶς νύκτα καί ἡμέραν, ἐξομολογῶ κόσμον· καί τί δέν ἀκούω καί τί δέν μαθαίνω! Προβλήματα χωρίς τελειωμόν καί λύσιν· καί οἶδα τί θρίαμβον κάμνει ἡ ὑπακοή μετ’ ἐμπιστοσύνης εἰς τόν ὁδηγόν, καί τί κλυδώνια καί ναυάγια ὑπομένουν, ὅσοι στηρίζονται εἰς τήν αὐτοπεποίθησιν διά τόν ἐγωϊσμόν των. Καί τό ἀποτέλεσμα νά μεταβαίνουν ἀπό σκότους εἰς σκότους, καί ἀπό τό μικρότερον σφάλμα εἰς τό μεγαλύτερον, πλανώμενοι ἐξ οἰήσεως.
6η. Ὤ, ὑπακοή χιλιοευλογημένη, τί μεγαλεῖα κρύβεις! Ὅποιος σέ ἠγάπησε, ἐπλούτισε ἀπό τήν ὡραιότητά σου καί γέγονε νήπιος ἐν Χριστῷ καί ἐταπείνωσεν ὡς παιδίον τόν ἑαυτόν του· διά τοῦτο καί θά εἰσέλθῃ εἰς τήν Βασιλείαν τῶν Οὐρανῶν χαίρων. Ὅπως ἀκριβῶς εἶπεν καί ὁ Κύριος· «ἐάν μή στραφῆτε καί γένησθε ὡς τά παιδία, οὐ μή εἰσέλθητε εἰς τήν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν».
Τό παιδίον τό χαρακτηρίζει κυρίως ἡ ἁπλότης, ἡ ἀκακία καί ἡ ὑπακοή πρός τήν μανούλα του. Ἡ ὑπακοή λοιπόν πνευματικά νήπια κατεργάζεται, νηπιάζοντα εἰς τήν κακίαν, πλουτίζοντα εἰς τήν φιλοσοφίαν τοῦ Θεοῦ.
7η. Ἀκολούθα, παιδί μου, πιστά ὀπίσω μου καί μή φοβοῦ· φύλαττε ὑπακοήν, κυρίως τήν πνευματικήν· ὁ ἔχων τήν ὑπακοήν ἔχει ζωήν αἰώνιον, διότι ἐν τῇ τελείᾳ ὑπακοῇ, περικλείονται ὅλαι αἱ ἀρεταί· κυρίως ἡ ἐλευθερία τῆς ψυχῆς ἀπό τάς εὐθύνας.
Παιδί μου, πρέπει νά κάνῃ ὁ ὑποτακτικός τελείαν ὑπακοήν εἰς τόν Γέροντά του μέ θυσίαν καί προθυμίαν, ὡσάν νά βλέπῃ τόν Χριστόν μπροστά του.
Πρόσεχε, παιδί μου, ἡ ὑπακοή σου νά εἶναι εἰλικρινής καί τελεία· μίσησε τό ἴδιον θέλημα ὡς θάνατον τῆς ἀθανάτου ψυχῆς σου· ὡς παράδειγμα λάβε τούς πρωτοπλάστους, οἱ ὁποῖοι παρήκουσαν τό θεῖον θέλημα καί ὑπέστησαν τόν κανόνα τῆς ἐξορίας. Μήν ἀντιλογῇς εἰς τόν Γέροντα, σκέψου ὅτι ἀντιπροσωπεύει τό θεῖον θέλημα. Πᾶσα παράβασις καί παρακοή τιμωρεῖται ἀνάλογα τῆς ἁμαρτίας.
Ὁ ὑποτακτικός ὀφείλει νά κρατᾷ τήν θέσιν του σταθερά, διά νά μή σαλευθῇ· νά κάμνῃ ὑπακοήν εἰς ὅποιαν θέσιν τοποθετηθῇ· νά πεθάνῃ ἐπάνω εἰς τό καθῆκον· αὐτό θά εἰπῇ ὑπακοή μέχρι θανάτου, θανάτου δέ Σταυροῦ.
Εκ του βιβλιου Τέχνη Σωτηρίας
Συνεχίζεται...
