Γέρων Γεώργιος: ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟΙ...

 

Ιδού η επιστολή Τυχικού που εξηγεί γιατί δεν παρέστη στην Ιερά Σύνοδο.

Βαριές καταγγελίες για τη συμπεριφορά Αρχιερέων απέναντι του

Σε τρισέλιδη επιστολή ημερομηνίας 14 Οκτωβρίου 20206 ο πρώην Μητροπολίτης Πάφου Τυχικός εξηγεί τους λόγους για τους οποίους απορρίπτει την πρόσκληση του Αρχιεπισκόπου Κύπρου Γεώργιου να συμμετάσχει στη σημερινή συνεδρίαση της Ιεράς Συνόδου, η οποία πραγματοποιήθηκε το πρωί και μεταξύ άλλων εξέτασε το περιεχόμενο επιστολών που στάλθηκαν προς ιερείς της επαρχίας Πάφου για τη σύσταση νέου εκκλησιαστικού σχήματος.

Ο κληρικός διαμαρτύρεται για αλλαγή της προσφώνησης του από «Μητροπολίτης πρώην Πάφου» σε «πρώην ‘Επίσκοπος Πάφου» χωρίς να ενημερωθεί σχετικά, ενώ ισχυρίζεται ότι η προηγούμενη παρουσία του σε συνεδρίαση της Ιεράς Συνόδου μετατράπηκε σε δικαστική διαδικασία, με τον ίδιο κατηγορούμενο. Το γεγονός, υποστηρίζει ότι επιδείνωσε την κατάσταση της υγείας του, με αποτέλεσμα να παρουσιάσει καρδιολογικά νοσήματα.

Ο Τυχικός ζητά επίσης να του επιτραπεί να ιερουργεί στην γενέτειρα του και να τελεί τα μνημόσυνα συγγενικών του προσώπων.

alphanews.live

ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ

https://tasthyras.wordpress.com/

Η Συγκλονιστική μυροβλυσία του Αγίου Δημητρίου το 1987

 

Η Συγκλονιστική μυροβλυσία του Αγίου Δημητρίου το 1987

Στην ανάρτηση αυτή θα αναφερθούμε στο θαύμα της μυρόβλησης του Αγίου Δημητρίου, εντός του Ιερού Ναού του στη Θεσσαλονίκη, κατά το έτος 1987,

όπως την διηγείται ο τότε διάκονος του Ναού και σημερινός Εφημέριος του Ιερού Ναού Κοιμήσεως της Θεοτόκου, Σαράντα Εκκλησιών Θεσσαλονίκης, π. Χρήστος Κότιος.

Ήταν 26 Οκτωβρίου 1987. Ώρα περασμένες δέκα το βράδυ. Η Θεσσαλονίκη γιόρταζε την μνήμη της αθλήσεως του πολιούχου της Αγίου Δημητρίου καθώς και τα ελευθέριά της από την περίπου πεντακοσίων ετών (1430-1912) καταδυναστεία των Οθωμανών. 
Ο ναός του Αγίου Δημητρίου με ανοιχτές τις πόρτες δεχόταν τους νυχτερινούς προσκυνητές, που γονάτιζαν μπροστά στην ασημένια λάρνακα με τα άγια λείψανα του Μυροβλύτου. Την ώρα εκείνη δεν θα ήταν περισσότεροι από τριάντα με σαράντα άνθρωποι στον ναό. Μια ομήγυρις περίπου δέκα γυναικών, μπροστά στην λάρνακα, έψελνε την παράκληση του Αγίου. Μοναδικός κληρικός που παρευρισκόταν, ο νεαρός και νεοχειροτονηθείς διάκονος του ιερού ναού μαζί με την διακόνισσα-σύζυγό του. 

Ο τότε προϊστάμενος του ναού και νυν μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας Παντελεήμων, τους είχε παραγγείλει να βρίσκονται εκεί και να τον περιμένουν.
Ξαφνικά, οι γυναίκες που έψελναν την παράκληση άρχισαν να φωνάζουν! Ο διάκονος έτρεξε κοντά τους και αυτές, με ανάμικτα συναισθήματα, του έδειξαν την λάρνακα! Ήταν λουσμένη κυριολεκτικά με ένα ελαιώδους συστάσεως μύρο (λέω μύρο γιατί η ευωδία του ήταν ασύγκριτη). 
Θα έλεγε κανείς με σιγουριά, ότι κάποιος άδειασε επάνω της τουλάχιστον δυο «κουβάδες» αρωματικό υγρό (χρησιμοποιώ την λέξη «κουβάδες» για να γίνει κατανοητό ότι η ποσότητα του μύρου που γλυστρούσε στα συμπαγή τοιχώματα της αργυρής λάρνακας με τις ανάγλυφες παραστάσεις, ήταν μεγάλη).
Ο διάκονος για μια στιγμή σάστισε: ο Άγιος μυροβλύζει! Χωρίς να αμφιβάλει καθόλου για το θαύμα, και ευρισκόμενος σε μια κατάσταση χαράς, έκπληξης και ενθουσιασμού, έτρεξε να φέρει βαμβάκι από κάποιο έπιπλο του ιερού βήματος. 
Επέστεψε τρέχοντας και άρχισε να σκουπίζει με το βαμβάκι το μύρο από τα εξωτερικά τοιχώματα της λάρνακας και να δίνει τμήματα από μυρωμένο αυτό βαμβάκι στους προσκυνητές. Σκούπιζε και το μύρο δεν τελείωνε, αλλά συνέχισε να αναβλύζει μυστικά, χωρίς να υπάρχει κάποια ορατή πηγή. Χαρακτηριστικά, του έκανε πολύ εντύπωση ένα γεγονός: με ένα μεγάλο κομμάτι βαμβάκι σκούπισε το μύρο από μια λεία περιοχή της λάρνακας. Το βαμβάκι σκούπισε καλά όλο το μύρο, όπως όταν σκουπίζουμε ένα τζάμι με ένα στεγνό πανί πιέζοντάς το καλά και αφαιρούμε την υγρασία που μπορεί να υπάρχει επάνω. Μια γυναίκα έσυρε την παλάμη του χεριού της πάνω στο τμήμα της λάρνακας που μόλις είχε σπογγιστεί. 
Ο διάκονος, με θαυμασμό, είδε το χέρι της βρεγμένο από το ελαιώδες κιτρινοπράσινο μύρο!!!
Εν τω μεταξύ η ευωδία είχε πλημμυρίσει όλον τον ναό και ξεχείλιζε από τις ανοιχτές πόρτες προς την οδό Αγίου Δημητρίου, προσελκύοντας τους περαστικούς, που έσπευδαν να δουν τι συμβαίνει και από που προέρχεται η ευωδία αυτή. 
Όλοι κατευθύνονταν προς την λάρνακα με τα λείψανα του Αγίου Δημητρίου, που ήταν τοποθετημένη όχι στο κιβώριό της (ακόμα δεν είχε κατασκευαστεί) αλλά μπροστά στο τέμπλο του ναού.
Οι ευχάριστες όμως εκπλήξεις δεν σταμάτησαν εκεί! 
Οι προσκυνητές διαπίστωσαν ότι όλες οι εικόνες του ναού, οπουδήποτε κι αν βρίσκονταν, σε προσκυνητάρια ή στο τέμπλο, ανέβλυζαν μύρο. 
Μάλιστα ο διάκονος είδε προσκυνητές να βγάζουν χαρτομάντηλα και να σκουπίζουν τα τζάμια τα προστατευτικά των εικόνων του τέμπλου και τα χαρτομάντηλα να κιτρινίζουν από το μύρο το οποίο «έτρεχε» και από τις δύο πλευρές του τζαμιού, εσωτερική και εξωτερική. Το μέγεθος του θαύματος ήταν τέτοιο που δεν άφηνε το παραμικρό περιθώριο για αμφισβήτηση. Δεν καταλαβαίναμε τί ζούσαμε, ήταν κάτι σαν όνειρο μέσα στην ομίχλη, αλλά το ζούσαμε!!! 
Το ψηλάφιζαν τα χέρια μας, το έβλεπαν τα μάτια μας, το μύριζαν τα αισθητήρια της όσφρησής μας!!!
Σε λίγο χρόνο δημιουργήθηκε μια «ουρά» από ανθρώπους που με δάκρυα στα μάτια προσκυνούσαν την λάρνακα του Μυροβλύτη και συνειδητοποιούσαν γιατί του δόθηκε το προσωνύμιο αυτό.
Εν τω μεταξύ έφθασε στον ναό και ο προϊστάμενος ιερεύς με άλλους κληρικούς. Ξεκλείδωσαν τα ανοίγματα της λάρνακας και αποκαλύφθηκαν τα άγια λείψανα του Πολιούχου της Θεσσαλονίκης. Ευωδίαζαν μεν, αλλά ήταν η ευωδία των ιερών λειψάνων. Η ευωδία του μύρου ήταν διαφορετική και χαρακτηριστική.
Ο μακαριστός Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης κυρός Παντελεήμων ο Β΄, ο Χρυσοφάκης, απέδωσε το θαύμα της μυρόβλυσης του Αγίου Δημητρίου στο εξής γεγονός: 
Εκείνο το βράδυ, στην εορταστική τελετή του Πανεπιστημίου για τα ελευθέρια της Θεσσαλονίκης, ο κεντρικός ομιλητής αγνόησε στην ομιλία του παντελώς τον Άγιο, και δεν αναφέρθηκε καθόλου σ’ αυτόν. 
Ο Άγιος Δημήτριος όμως δήλωσε με την μυρόβλυσή του ότι, όπως ποτέ δεν εγκατέλειψε την πόλη του Θεσσαλονίκη έτσι και τώρα είναι πάντοτε παρών και αυτός είναι που την έσωσε και από την σκλαβιά και από τους σεισμούς, αλλά και διαμαρτύρεται όταν οι Θεσσαλονικείς αποδεικνύονται αχάριστοι και απομακρύνονται από τον Χριστό και τους Αγίους Του.
Πέρασαν 24 χρόνια από τότε. Είμαι ο τότε διάκονος του ναού, τώρα ιερεύς στην Θεσσαλονίκη και σας γράφω τα γεγονότα όπως τα θυμάμαι. Την ώρα εκείνη ήταν σαν να ζούσα ένα μυστήριο. 
Δεν μπορώ να περιγράψω τι αισθανόμουν! Χαρά, έκπληξη, συγκίνηση, ενθουσιασμό… δεν μπορώ να προσδιορίσω ακριβώς. Πάντως είναι από τα γεγονότα που ενισχύουν την πίστη, που μας γεμίζουν χαρά, ελπίδα και αίσθηση της παρουσίας του Χριστού και των Αγίων. Η πίστη μας είναι «ζωντανή».

Πηγή: https://romioitispolis.gr

Γέρων Αἰμιλιανὸς Σιμωνοπετρίτης: Ὅλα φαίνεται ὅτι σιωποῦν, κι ὅμως ὅλα φωνάζουν

 

Γέρων Αἰμιλιανὸς Σιμωνοπετρίτης: Ὅλα φαίνεται ὅτι σιωποῦν, κι ὅμως ὅλα φωνάζουν

Ἦταν νύχτα ἀκόμη καὶ ἀπελάμβανα τὴν ἐπικοινωνία μὲ τὸν Ἰησοῦ μου. 

Δὲν εἶχε ἀρχίσει ἡ τρίτη τῆς ἡμέρας. 

Τότε σκέφτηκα: 

"Ὅλα σιωποῦν, ὅλα ἡσυχάζουν". 

Μὰ ἕνα ρῖγος διέτρεξε ξαφνικὰ τὸ σῶμα μου. 

Κατάλαβα ὅτι εἶχα κάνει λάθος. 

Μοῦ φάνηκε μέσα στὴν ἡσυχία ὅτι χίλιες χιλιάδες φωνὲς ἀκούστηκαν. 

Πάλι σκέφτηκα: 

πόσοι ταραγμένοι στὰ κρεβάτια τοῦ πόνου, μέσα στὰ σπίτια ἢ στὰ νοσοκομεῖα, τώρα ποὺ ἐγὼ νόμιζα ὅτι ὅλα ἠρεμοῦν, δὲν μποροῦν νὰ κλείσουν μάτι. 

Ποιοί ἐνδιαφέρονται γι’ αὐτούς; 

Ποιοί αὔριο θὰ πᾶνε νὰ τοὺς ποῦν, 

μὲ τὴ γλῶσσα ποὺ ἐννοοῦν οἱ ἄρρωστοι, ὅτι κάποιος τοὺς ἀγαπάει καὶ κάτι προσμένει ἀπὸ αὐτούς; 

Πόσοι γονεῖς τὴ στιγμὴ αὐτὴ ἐφιαλτικὰ ἀγρυπνοῦν, γιατί σὲ λίγες ὧρες στόματα παιδιῶν πεινασμένα θὰ ἀνοίξουν, γιὰ νὰ συνεχίσουν νὰ παραμένουν πεινασμένα; 

Ποιοί προσεύχονται γι’ αὐτούς; 

Πόσα ἑκατομμύρια ἀνθρώπων τούτη τὴ νύχτα σὰν νεκροὶ κοιμοῦνται, ἀλλὰ καὶ σὰν νεκροί, μόλις χαράξει, θὰ σηκωθοῦν, 

ἀφοῦ κανεὶς ἀκόμη δὲν τοὺς τὸ εἶπε ὅτι κάποιος, γιὰ χάρη τους, 

σὲ ἕναν Σταυρὸ ἀνέβη, γιὰ νὰ γίνουν αὐτοὶ τέκνα Ἀναστάσεως. 

Ποιοί θὰ τοὺς μεταφέρουν τὸ μήνυμα αὐτὸ τῆς χαρᾶς, ποὺ ἴσως δὲν τὸ περιμένουν, ἀλλὰ τόσο τὸ χρειάζονται; 

Τέλος, πόσοι νέοι, νυχτωμένοι τώρα ποὺ ἐγὼ δὲν ἀκούω τίποτε, τρεκλίζουν...μέσα στὰ πολύφωτα σαλόνια; 

Ποιοί θὰ τοὺς δείξουν ὅτι δὲν εἶναι ἐκεῖ αὐτὸ ποὺ ζητοῦν; 

Ὅλα φαίνεται ὅτι σιωποῦν, κι ὅμως ὅλα φωνάζουν. 

Κραυγὲς πλέον ἀκοῦνε τὰ αὐτιά μου — τῆς ψυχῆς μου τὰ αὐτιὰ — ἀγωνίας, προσμονῆς, ἀναζητήσεως φωνὲς ἠχοῦν. 

Τὶς ἀκούω. 

Παρ’ ὀλίγον νὰ τὶς λησμονοῦσα, 

φτωχιὰ καρδιὰ ποὺ εἶμαι! 

Τὸ πιστεύω ὅτι καὶ ὅταν δείχνουν πὼς μὲ διώχνουν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι, στὴν πραγματικότητα 

μὲ καλοῦν. 

Κι ἐγώ, ἀπεσταλμένος ἐκείνου τοῦ Πατρός μου, καὶ ὅταν ἀγρυπνῶ καθεύδω. 

Γιὰ μένα εἶχε πεῖ: Ἔγειρε ὁ καθεύδων καὶ ἀνάστα ἐκ τῶν νεκρῶν". 

Γέρων Αἰμιλιανὸς Σιμωνοπετρίτης. 

It was still night, and I was delighting in communion with my Jesus. 

The third hour of the day had not yet begun. 

Then I thought to myself: 

"Everything is silent; all things are at rest." 

But suddenly a shudder ran through my body. 

I understood that I had been mistaken. 

In the stillness, it seemed to me that a thousand times a thousand voices had arisen. 

Once again, I thought: 

How many souls, restless upon beds of suffering, in their homes or in hospitals, are unable to close their eyes in sleep at this very hour, when I had imagined that all things were growing still? 

Who cares for them? 

Who will go to them tomorrow and tell them, in the language that the sick can understand, that someone loves them and expects something of them? 

How many parents are keeping a dreadful vigil at this very moment, knowing that in just a few hours the hungry mouths of their children will open, only to remain hungry still? 

Who is praying for them? 

How many millions of people sleep this night as though they were dead, and yet, when dawn breaks, will rise as though they were dead still, because no one has yet told them that Someone, for their sake, ascended a Cross, so that they might become children of the Resurrection? 

Who will carry to them this message of joy, which perhaps they do not expect, yet so desperately need? 

And finally, how many young people, lost in the darkness of night while I hear nothing, are staggering through brightly illuminated lounges and glittering halls? 

Who will show them that what they seek is not to be found there? 

Everything seems to be silent, and yet everything is crying out. 

Now my ears hear cries, the ears of my soul. Voices of anguish, of expectation, of searching, resound all around me. 

I hear them. 

I had almost forgotten them; 

such a poor, wretched heart am I! 

I believe that even when these people seem to drive me away, in truth, they are calling me. 

And I, sent forth by that Father of mine, even as I keep vigil, am asleep. 

For me He had spoken: 

"Awake, O sleeper, and arise from the dead." 

Elder Aimilianos of Simonopetra 

Πηγή 

http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr/

Γέροντας Αθανάσιος Μυτιληναίος: ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ και ΔΙΑΡΚΗ ΕΠΙΦΥΛΑΚΗ ΣΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ . ΔΙΟΤΙ ΟΙ ΠΟΙΜΕΝΕΣ, ΜΕΤΑΒΑΛΛΟΝΤΑΙ ΣΕ ΛΥΚΟΥΣ"

 

"Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ, ΜΕΓΑΣ! ΜΕΓΑΣ! ΚΙΝΔΥΝΟΣ!!!" 

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ και ΔΙΑΡΚΗ ΕΠΙΦΥΛΑΚΗ  ΣΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ


"ΣΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ ΤΟΥ. ΔΙΟΤΙ ΟΙ ΠΟΙΜΕΝΕΣ, ΜΕΤΑΒΑΛΛΟΝΤΑΙ ΣΕ ΛΥΚΟΥΣ" 

                         

Πηγή: https://agonasax.blogspot.com

Γιὰ τὶς ἀμβλώσεις

 

Γιὰ τὶς ἀμβλώσεις

π. Ἐπιφάνιος Θεοδωρόπουλος, Ὑποθῆκες ζωῆς, Ἔκδοσις Ἱ. Ἡσυχ. Κεχαριτωμένης Θεοτόκου Τροιζήνας, 2010. 

«Ἕνα πιστὸ ἀνδρόγυνο πῆγε κάποτε στὸν Γέροντα ζητῶντας τὴ συμβουλή του (δὲν εἶχαν αὐτὸν Πνευματικό). Τὸ πρόβλημά τους ἦταν ὅτι ἡ γυναῖκα ἔπαιρνε δυνατὰ φάρμακα γιὰ κάποια ἀσθένειά της καὶ κατὰ τὴ διάρκεια τῆς θεραπείας ἔμεινε ἔγκυος. Ὁ γιατρός τὴν προέτρεπε νὰ κάνῃ ἄμβλωσι, διότι τὸ παιδὶ θὰ γεννιόταν ἀνάπηρο. Ὁ Γέροντας τοὺς εἶπε:
-Καὶ τί ἤλθατε σὲ μένα; Νὰ σᾶς δώσω ἄδεια νὰ τὸ σκοτώσετε;
-Ἔχετε ἄλλα παιδιά;
-Ναί, ἀπάντησαν. Ἔχουμε ἕνα ἀγοράκι.
-Εἶναι ὑγιές; ρώτησε ὁ Γέροντας.
-Μάλιστα, ἀπαντοῦν αὐτοί.
-Ἐάν, Θεὸς φυλάξοι, πάθῃ μιὰ ἡμιπληγία τὸ παιδί σας αὐτὸ ἢ τὸ κτυπήσει κάποιο αὐτοκίνητο καὶ τὸ καταστήσει φυτὸ θὰ τὸ πετάξετε ἢ θὰ τὸ σκοτώσετε;
-Ἀσφαλῶς ὄχι!
-Τότε γιατί θέλετε νὰ σκοτώσετε τὸ κυοφορούμενο; Ἐπειδὴ δὲν... τὸ εἴδατε ἀκόμη ἢ ἐπειδὴ δὲν τὸ ἀγαπήσατε; Δὲν ἔχει καμμιὰ σημασία αὐτό. Εἶναι κι αὐτὸ παιδί σας! Ἀκοῦστε: Ἡ ἐπιστήμη δὲν εἶναι ἀλάθητη. Οἱ γιατροὶ πέφτουν πολλὲς φορὲς ἔξω. Καὶ πάνω ἀπὸ τοὺς γιατροὺς ὑπάρχει ὁ Δημιουργὸς Θεός. Σ’ αὐτὸν νὰ ἔχετε ἐμπιστοσύνη. Ἐγὼ πιστεύω ὅτι δὲν θὰ γεννηθεῖ ἀνάπηρο, ὅπως λένε οἱ γιατροί. Ἀλλὰ κι ἂν συμβῇ κάτι τέτοιο, νὰ δοξάσετε τὸν Θεὸ καὶ νὰ θεωρήσετε ὅτι αὐτὸ εἶναι ὁ σταυρός σας, τὸν ὁποῖο πρέπει νὰ φέρετε ἀγογγύστως καὶ Ἐκεῖνος θὰ πίστωσει τὸ λογαριασμό σας στὸν Οὐρανό. Καὶ ὅταν θὰ πᾶτε ἐκεῖ, θὰ Τοῦ πῆτε: «Κύριε, διὰ τοὺς λόγους τῶν χειλέων Σου, ἡμεῖς ἐφυλάξαμεν ὁδοὺς σκληρᾶς» (Ψάλμ. ις’ 4). Μὴν θελήσετε νὰ ἀποφύγετε τὸν σταυρὸ αὐτό, διότι θὰ σᾶς περιμένει κάποιος ἄλλος πιὸ βαρύς. Ἔχετε θάρρος. Προσευχηθῆτε στὸν Κύριό μας. Θὰ προσευχηθῶ κι ἐγὼ καὶ πιστεύω ὅτι θὰ γεννηθεῖ ὑγιὲς τὸ παιδάκι σας. Πηγαίνετε στὴν εὐχὴ τοῦ Κυρίου.
Πράγματι, μετὰ ἀπὸ μερικοὺς μῆνες γεννήθηκε ἕνα χαριτωμένο καὶ ὑγιέστατο κοριτσάκι. Μὲ δάκρυα, οἱ γονεῖς τὸ ἀνακοίνωσαν στὸν Γέροντα λέγοντας:
-Σᾶς εὐχαριστοῦμε γιὰ τὴ συμπαράστασι καὶ τὶς προσευχές σας. Ζῇ Κύριος ὁ Θεός!».

agiazoni

http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr

Τουρκολιβυκὸ μνημόνιο: Καὶ τί ἔγινε μωρέ; Ἐμεῖς ἔχουμε... data center

 

Τουρκολιβυκὸ μνημόνιο: Καὶ τί ἔγινε μωρέ; Ἐμεῖς ἔχουμε... data center

Γράφει ὁ Ἐλευθέριος Ἀνδρώνης 

Καὶ νὰ λοιπὸν ποὺ ἦρθε ὁ καιρὸς ποὺ οἱ ἐχθροί μας διαμοιράζουν μόνοι τους τὰ κυριαρχικὰ ἱμάτια τῆς Ἑλλάδας, σὰν νὰ χωρίζουν τὴ λεία ἑνὸς ἐγκαταλελειμμένου κράτους ποὺ ἀπὸ χώρα ἀποφάσισε νὰ γίνει διεκδικήσιμος χῶρος. Τὸ κοινοβούλιο τῆς Λιβύης ἐπικύρωσε τὸ παράνομο Τουρκολιβυκὸ μνημόνιο, τὸ ὁποῖο γίνεται πλέον ἀμφίπλευρο γεγονός, ἕνα ὑψωμένο ὑδάτινο «τεῖχος» πειρατικῶν κρατῶν ποὺ γεφυρώνει τὴ διαρπαγὴ τοῦ Αἰγαίου καὶ προορίζεται νὰ ἀπομονώσει Ἑλλάδα καὶ Κύπρο στὴν Ἀνατολικὴ Μεσόγειο. 
Τόσο ὁ Γιῶργος Γεραπετρίτης, ὅσο καὶ ἡ κυβέρνηση γενικότερα, τὰ τελευταῖα χρόνια ξόδεψαν ἀναρίθμητα ἐφησυχαστικὰ ἀφηγήματα προκειμένου νὰ πείσουν τὴν κοινὴ γνώμη ὅτι τὸ γεωπολιτικὸ «φλὲρτ» Τουρκίας – Λιβύης δὲν μποροῦσε νὰ ὁδηγήσει σὲ κανένα χειροπιαστὸ ἀποτέλεσμα. Κρατῶντας μιὰ μόνιμη ὑποχωρητικὴ στάση, ἁπλᾶ «ξόρκιζαν» τὶς ἐξελίξεις βασιζόμενοι σὲ ξένους παράγοντες ποὺ θὰ μᾶς... σώσουν. 
Τὸ ἐπικοινωνιακὸ ἐπιτελεῖο τοῦ Μαξίμου, πότε ἐπικαλεῖτο τὶς περιβόητες γεωτρήσεις τῆς Chevron ἀνατολικὰ τῆς Κρήτης, πότε θυμόταν τὴν ἀμυντικὴ συμφωνία μὲ τὴ Γαλλία, πότε ποντάριζε στὰ συμφέροντα τοῦ Ἰσραὴλ καὶ πότε... ἀναμασοῦσε τὴν καραμέλα ἐσωτερικῆς κατανάλωσης, ὅτι ψωνίσαμε «Rafale καὶ Belharra». Ἐξωτερικὴ πολιτικὴ ἀτελείωτων εὐχολογίων, χωρὶς κανένα περιεχόμενο πραγματικοῦ σθένους. Κατὰ τὸ ἴδιο διάστημα, ἡ Τουρκία ἐργαζόταν μεθοδικὰ γιὰ νὰ αὐξήσει τὴν ἐπιρροή της στὴ Λιβύη καὶ νὰ ἀμβλύνει τὶς ἀκανθώδεις διαφορὲς μεταξὺ Τρίπολης καὶ Βεγγάζης. Καὶ τὸ κατάφερε. 
Ὅσο ὁ Γεραπετρίτης δήλωνε ὅτι αἰσθάνεται... φιλέλληνας, ὅτι «ἡ κόκκινη γραμμή μας σήμερα εἶναι τὰ 6 μίλια» καὶ ὅτι στὴν Κάσο δὲν ὑπῆρξε καμία ἐθνικὴ ὑποχώρηση, ἡ Τουρκολιβυκὴ συντεχνία «ἐξαφάνιζε» τὴν ἐπήρεια τῆς Κρήτης, τῆς Ρόδου καὶ ἄλλων ἑλληνικῶν νησιῶν. Πλέον οἱ Τοῦρκοι προσέθεσαν στὴ διπλωματικὴ φαρέτρα τους τὸ ἐπιχείρημα ὅτι τὸ Τουρκολιβυκὸ ἔκτρωμα δὲν πιὰ ἕνα «κουτσὸ» σχέδιο ἐπὶ χάρτου, ἀλλὰ φέρει τὴν ὑπογραφὴ σύσσωμης τῆς Λιβυκῆς ἡγεσίας. 
Τὸ κράτος της Μάλτας ποὺ εἶναι 26 φορὲς μικρότερο ἀπὸ τὸ νησὶ τῆς Κρήτης, διαθέτει χωρικὰ ὕδατα 12 ναυτικῶν μιλίων, ὑφαλοκρηπῖδα καὶ ἁλιευτικὴ ζώνη ἕως 25 ναυτικὰ μίλια. Ἔχει ἐπίσης θεσπίσει νόμο γιὰ τὴ δημιουργία ΑΟΖ. Τὴν ἴδια ὥρα ἡ Κρήτη ἀντιμετωπίζεται ἀπὸ τοὺς Τουρκό – Λίβυους σὰν γεωγραφικὸ ἀπόρριμμα, χρήσιμο (καὶ ἀνυπεράσπιστο) γιὰ ἀπόβαση χιλιάδων λαθρομεταναστῶν – ἀλλὰ ἐντελῶς ἄχρηστο ὡς νομικὴ ὀντότητα κατὰ τὸ Διεθνὲς Δίκαιο. 

Κατὰ τὰ ἄλλα, καμαρώνουμε γιὰ τὸν «Κίμωνα» καὶ τὸν «Νέαρχο» (τὶς Belharra) ποὺ σὲ λίγο θὰ τοὺς ἁπλώσουμε καὶ σεμεδάκια, ἑνώσω ὁ πρωθυπουργὸς (κλασσικὰ στὸν νεοταξικὸ κόσμο του) θριαμβολογεῖ ποὺ ἔστησε Data Center στὸ Λαύριο γιὰ τὶς ἀνάγκες τοῦ ψηφιακοῦ ὁλοκληρωτισμοῦ, ἀφοῦ πρῶτα ἔδιωξε ἀπὸ ἐκεῖ τὴν κουρδικὴ κοινότητα, ὑπακούοντας σὲ φιρμάνι τῆς Τουρκίας. Ἀσχέτως ἂν τὰ τουρκικὰ πλοῖα κοντεύουν νὰ ἔρθουν γιὰ σουλάτσο ὡς τὸ λιμάνι τοῦ Λαυρίου, ἐμεῖς θωρακίσαμε τὰ δεδομένα μας καὶ εἴμαστε ἕτοιμοι νὰ «συζητήσουμε μὲ τὸ μέλλον». 

Καὶ τί ἀπέμεινε ἀπὸ συμμαχίες στὴ «γειτονιά» μας γιὰ νὰ ἀσκηθεῖ πίεση κατὰ τοῦ πειρατικοῦ μνημονίου; Στὴ Λιβύη σνομπάραμε τὸν Χαφτὰρ καὶ καταλήξαμε νὰ διώχνουν «σηκωτό» τον Πλεύρη, στοὺς Ρώσους «κηρύξαμε πόλεμο» μέχρι καὶ στὰ μπαλέτα τους, στὴν Αἴγυπτο παζαρεύουμε «ἀσημικὰ» προδίδοντας τὸ Σινᾶ, τοὺς Ἰταλούς τους ἀφήσαμε νὰ «τὰ βροῦν» μὲ τοὺς διακινητὲς τῆς Λιβύης γιὰ τὸ μεταναστευτικό, μὲ τὴ Γαλλία ποντάραμε σὲ ψόφιο ἄλογο ποὺ σήμερα σπαράσσεται μόνο του, μὲ τὶς ΗΠΑ ἀνταλλάξαμε τὴν αἴγλη τοῦ Αἰγαίου μὲ τὴν αἴγλη του... Κογκρέσου, καὶ μένει μόνο τὸ Ἰσραήλ, γιὰ τὸ ὁποῖο ἐντελῶς ὑποθετικὰ ζοῦμε μὲ τὴν αὐταπάτη ὅτι τὰ ἐθνικὰ συμφέροντά του «παντρεύτηκαν» τὰ δικά μας καὶ «ὃ οὖν τὸ Νταβὸς συνέζευξεν, ἄνθρωπος μὴ χωριζέτω». 

 

Ἀρίστευσαν ἀλλοῦ - Μὴν τὰ θέλουμε ὅλα δικά μας 

Ὅσο ἡ Τουρκία κοντεύει νὰ κηρύξει κοινὴ ΑΟΖ μέχρι καὶ μὲ τό... Μαρόκο, ἐμεῖς θὰ κομπάζουμε ὅτι ἐξελληνίζουμε τοὺς Τούρκους μὲ visa express γιὰ Ρόδο καὶ ἄλλα 11 ἑλληνικὰ νησιά, προφανῶς διότι τὰ νησιωτικὰ ἐδάφη μας μπορεῖ νὰ στεροῦνται τὴν ἐπήρεια κυριαρχίας, ἀλλὰ ἐξακολουθοῦν νὰ ἀριστεύουν στὴν ἐπήρεια σερβιτόρου ποὺ δὲν τὸν ἐνδιαφέρει ποιός εἶναι ὁ γεωπολιτικὸς πελάτης, ἀρκεῖ νὰ φέρνει καλὰ πουρμπουάρ. 

Ἄλλωστε κάθε ἡγεσία ἔχει καὶ κάποια ὅρια στὴν ἀριστεία της. Ἡ ἑλληνικὴ κυβέρνηση ἦταν ἱκανὴ νὰ ἐμφανίσει ταχυδακτυλουργικὼς στὴν Κρήτη χιλιάδες αἰγοπρόβατα, σὲ σημεῖο ποὺ νὰ καλύπτουν ὁλόκληρο τὸ νησὶ ἀπὸ ἄκρη σὲ ἄκρη. Ἀλλὰ ἡ ὑψηλὴ αὐλὴ τοῦ ΟΠΕΚΕΠΕ ἔχει κάποια πεπερασμένη δυνατότητα, μπορεῖ νὰ αὐξομειώνει τὸ ζωικὸ κεφάλαιο μὲ γραφειοκρατικὰ θαύματα, ἀλλὰ μὴ ζητᾶμε νὰ σώσει καὶ τὸ ἐθνικὸ κεφάλαιο διότι γινόμαστε ἄπληστοι, ἔτσι δὲν εἶναι; Καὶ ἑπομένως ἡ Ἑλλάδα ὁδηγεῖται σὰν ἀμνὸς στὴ σφαγὴ γιατί ὅσο στὸ μαντρὶ μετρᾶνε ἀρνιά - στὴ Μεσόγειο μετρᾶνε θαλάσσιες ζῶνες. 

Ὁ δὲ Γιῶργος Γεραπετρίτης ἀποδείχθηκε ἄριστος θεσμικὸς ὑποστηρικτὴς σὲ ΛΟΑΤΚΙ+ ἐκδηλώσεις, Europride καὶ ὑπουργικὲς «μονάδες ἰσότητας», ἄλλα το νὰ πετύχει ἰσότιμη νομικὴ ἀντιμετώπιση τῶν ἑλληνικῶν νησιῶν ὅπως γίνεται μὲ τὰ νησιωτικὰ ἐδάφη σὲ ὅλον τὸν ὑπόλοιπο πλανήτη (ἐκτὸς τῆς Ἑλλάδος), δυστυχῶς δὲν τοῦ τὸ ἐξασφάλισε ἡ διπλωματία τοῦ «οὐράνιου τόξου». 

Κάπως ἔτσι, φτάσαμε νὰ μᾶς τραμπουκίζει γεωστρατηγικὰ μιὰ διαλυμένη, διχασμένη καὶ τριτοκοσμικὴ πλέον χώρα ποὺ διοικεῖται ἀπὸ φατρίες, χωρὶς ἑνιαῖο τακτικὸ στρατό, χωρὶς ναυτικό, χωρὶς στοιχειώδη ἀεροπορία καὶ σύστημα ἀεράμυνας. Γιατί; Γιατί μπροστὰ στὴ δειλία καὶ τὸν ἐθνομηδενισμό, κάθε ἀντιτιθέμενη χώρα μὲ ὑποτυπῶδες ἔνστικτο ἐπιβίωσης μοιάζει μὲ «ὑπερδύναμη». Περαστικά μας λοιπὸν καὶ μὴν ξεχάσουμε νὰ πανηγυρίσουμε γιὰ τὸν ὑπερυπολογιστὴ «Δαίδαλο», ὅσο ἡ χώρα μας χάνεται στὸν λαβύρινθο τῶν αὐθαίρετων ζωνῶν... 

sportime

http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr