Ένας ξεχωριστός Ιεράρχης

Πάσχα στην Κόνιτσα το 1961.

Ο μητροπολίτης Χριστοφόρος Χατζής, ο αρχιμανδρίτης Θεόδωρος Μπεράτης, ο εφημέριος του Αγίου Νικολάου παπα-Παύλος Παπαθεμιστοκλέους και ο ιερέας της Κάτω Κόνιτσας παπα-Δημήτρης Μάνθος.

Ο φωτογραφικός φακός άφησε εκτός πλάνου τον νεωκόρο Κώστα Τζάλλα.

Φωτογραφία από παλιότερη ανάρτηση του Vassilios Cholevas.

Ο Χριστοφόρος μάλωνε τον μοναχό Παΐσιο, που τότε ασκήτευε στη Μονή Στομίου, γιατί παρά τα σοβαρά προβλήματα υγείας που τον βασάνιζαν, εργαζόταν σκληρά, υπέβαλε τον εαυτό του σε εξουθενωτικές νηστείες και αγρυπνίες και έμενε χωρίς θέρμανση.

Ο μητροπολίτης τον πίεζε να πάει σε νοσοκομείο, τον έβαζε να υποσχεθεί ότι θα παίρνει τα φάρμακά του και μάθαινε μετά ότι ο Παΐσιος τα πέταξε.

Προοδευτικός ιεράρχης ο Χριστοφόρος, δεν έμοιαζε με τους άλλους δεσποτάδες.

Την εποχή της φωτογραφίας, μια θεία μου μάς πήγε εμένα και τα ξαδέρφια μου να τον επισκεφθούμε στη λιτή μητροπολιτική κατοικία του.

Τον βρήκαμε να μπαλώνει το ράσο του με βελόνα και κλωστή, έφερε μόνος του από την κουζίνα και μας κέρασε γλυκό του κουταλιού και έβαλε στο πικάπ να ακούσουμε… Μαρία Κάλας!

Στην επαρχία του ήταν πολύ αγαπητός, είχε πλούσιο κοινωνικό έργο και έδωσε μεγάλο αγώνα για να υπαχθούν και πάλι στη Μητρόπολη Κόνιτσας και Πωγωνίου η Βελλά και τα μισά Ζαγοροχώρια, που εντελώς αυθαίρετα και πραξικοπηματικά είχε αποσπάσει ο Σπυρίδων.

Ο Πατριάρχης Αθηναγόρας και η τότε κυβέρνηση Καραμανλή χαρακτήριζαν δίκαιο το αίτημα του Χριστοφόρου, δεν τολμούσαν όμως να εναντιωθούν στον Ιωαννίνων Σεραφείμ και να αποκαταστήσουν τη νομιμότητα.

Έτσι, το καλοκαίρι του 1963 που ο Αθηναγόρας επισκέφθηκε την Ήπειρο, ο Χριστοφόρος αρχικά τού απαγόρευσε να πάει στην Κόνιτσα όπου ο Πατριάρχης είχε περάσει τα μαθητικά του χρόνια και στη γενέτειρά του, Βασιλικό Πωγωνίου.

Την τελευταία στιγμή πείστηκε να δώσει τόπο στην οργή και τελικά η επίσκεψη του Πατριάρχη έγινε κανονικά.

ΘΩΜΆΣ ΝΟΥΣΙΑΣ

proskynitis

https://simeiakairwn.gr

Καλή Ανάσταση! Το Άγιο Φώς της Ανάστασης να φωτίζει τις ψυχές και τις ζωές όλων μας!

 

 

Γέροντας Εφραίμ Σκήτης Αγίου Ανδρέα: Το μεγαλύτερο θαύμα στον κόσμο είναι το Άγιο Φως…

Το μεγαλύτερο θαύμα στον κόσμο είναι το Άγιο Φως στα Ιεροσόλυμα, που βγαίνει κάθε χρόνο στον Πανάγιο Τάφο το Μεγάλο Σάββατο (μεταξύ 12 το μεσημέρι και 2 το απόγευμα).

Κατεβαίνει από τον ουρανό και το βλέπουν όλοι. Ορθόδοξοι και μη Ορθόδοξοι. Είναι Άκτιστο Φως, που για μερικά λεπτά (περίπου 4 – 10 λεπτά) δεν καίει! Κανείς στον κόσμο δεν μπορεί να κατασκευάσει φωτιά, που να μην καίει. Το Άγιο Φως δεν καίει, δεν φθείρει δηλ. την ύλη διότι είναι πνευματικό Φως, που ανακαινεί, ζωογονεί και αγιάζει!

Πολλοί με τα κεριά και τις λαμπάδες περνούν το Άγιο Φως, σε διάφορα άρρωστα σημεία του σώματός τους και θεραπεύονται! Μετά από ορισμένα λεπτά, το Άγιο Φως από Άκτιστο μεταποιείται σε κτιστό και αρχίζει να καίει. Αν δεν γινόταν αυτή η μεταποίηση, τα κεριά και οι λαμπάδες δεν θα έσβηναν ποτέ και πολλοί πονηροί άνθρωποι, θα έφτιαχναν «παιχνιδάκια» με το Άγιο Φως και θα είχαμε βλασφημίες και διαστροφές. Κάποια χρονιά δεν θα βγεί το Άγιο Φως. Θα είναι η εποχή του αντιχρίστου.

Το Άγιο Φως είναι η τρανταχτή πιστοποίηση, ότι η Ορθοδοξία είναι η μόνη Αλήθεια, η μόνη αληθινή θρησκεία και όλα τα άλλα θρησκεύματα στον κόσμο είναι νοητά σκοτάδια και πλάνες του νοός…

Γέροντας Εφραίμ της Σκήτης του Αγίου Ανδρέα

πηγή: trelogiannis.blogspot.com

ixthis3.blogspot.com

https://simeiakairwn.gr

Ἡ Ἐκκλησία Ἱεροσολύμων καλεῖ τό ποίμνιον αὐτῆς εἰς ὅλην τήν δικαιοδοσίαν αὐτῆς , νά παραμένῃ εἰς τήν προγονικήν κοιτίδα αὐτοῦ τῆς Ἁγίας Γῆς

 Ἡ Ἐκκλησία Ἱεροσολύμων καλεῖ τό ποίμνιον αὐτῆς εἰς ὅλην τήν δικαιοδοσίαν αὐτῆς , νά παραμένῃ εἰς τήν προγονικήν κοιτίδα αὐτοῦ τῆς Ἁγίας Γῆς

 ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΩΤΑΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ Κ.Κ. ΘΕΟΦΙΛΟΥ Γ’ ΕΠΙ ΤΗ ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ 2026

«Χαίρετε λαοί καί ἀγαλλιᾶσθε,

ἄγγελος ἐκάθισεν εἰς τόν λίθον τοῦ μνήματος·

αὐτός ἡμᾶς εὐηγγελίσατο εἰπών,

Χριστός ἀνέστη ἐκ νεκρῶν,

ὁ Σωτήρ τοῦ κόσμου,

καί ἐπλήρωσε τά σύμπαντα εὐωδίας.»

(Στιχηρόν τῶν Αἴνων Κυριακῆς Β΄ ἤχου)

  Ὄντως ἀληθῶς, κατά τήν «ἱεράν, σωτήριον καί φωταυγῆ νύκτα ταύτην», ἡ Ἐκκλησία βιώνει καί διαλαλεῖ τό ὑπερφυές μυστήριον τῆς τοῦ Χριστοῦ ἁγίας Ἀναστάσεως. Ὁ μονογενής Υἱός καί Λόγος τοῦ Θεοῦ, «ὁ ἐν ἀρχῇ Λόγος» (Ἰωάν. 1,1), ὁ Ἐνανθρωπήσας καί «σχήματι εὑρεθείς ὡς ἄνθρωπος» (Φιλ. 2, 7), «διελθών εὐεργετῶν καί ἰώμενος» (Πράξ. 10, 38), ἐσταυρώθη καί ἑκών ἐτάφη. «Οἱ παῖδες τῶν σεσωσμένων» ἐσφράγισαν τόν τάφον Αὐτοῦ μετά τῆς κουστωδίας, νομίσαντες ὅτι ἐξήλειψαν τό μνημόσυνον αὐτοῦ· μάταιοι ὅμως ἀπεδείχθησαν, καθ̓ ὅτι «Κύριος διασκεδάζει βουλάς ἐθνῶν καί ἀθετεῖ βουλάς ἀρχόντων», (Ψαλμ. 32, 10).

  Ὁ ᾍδης ὁ παμφάγος ὡσαύτως ἠπατήθη· ἐνόμισεν ὅτι προσέλαβε θνητόν «καί Θεῷ περιέτυχε». Εἰ καί «ἐξ ἀσθενείας ἐσταυρώθη», (Β΄ Κορ. 13, 4) χάριν ἡμῶν, ὁ Χριστός, ὤν «Λόγος ζῶν καί Θεός ἀληθινός», ἐνίκησε τόν θάνατον, συνέτριψε μοχλούς αἰωνίους, ἀνέστη καί «ζῇ ἐκ δυνάμεως Θεοῦ» (Β΄ Κορ. 13, 4), ἐλευθερώσας τούς ἀπ’ αἰῶνος πεπεδημένους κατόχους τοῦ ᾍδου καί εἰσαγαγών αὐτούς εἰς τόν Παράδεισον. «Ὁ Θάνατος φροῦδος ὤφθη, ζωῆς ἀνέτειλεν αὐγή».

Πεῖραν τῆς Ἀναστάσεως ἔλαβον πρῶται αἱ μυροφόροι γυναῖκες, αἵτινες «λίαν πρωΐ» ἦλθον εἰς τό μνημεῖον καί ἤκουσαν παρά τοῦ ἀγγέλου· «μή ἐκθαμβεῖσθε… ἠγέρθη, οὐκ ἔστιν ὧδε» (Μάρκ. 16, 6). Ὁ δέ Ἀναστάς Κύριος ὑπήντησεν αὐταῖς λέγων «χαίρετε» (Ματθ. 28, 9). Ὡσαύτως ἐνεφανίσθη εἰς τούς Ἀποστόλους λέγων «εἰρήνη ὑμῖν», δεικνύων τόν τύπον τῶν ἥλων καί ἐμφυσῶν αὐτοῖς Πνεῦμα Ἅγιον (Ἰωάν. 20, 19-28). Ἐνεφανίσθη αὐτοῖς «ἐν πολλοῖς τεκμηρίοις»     (Πράξ. 1, 3) ἕως καί τήν τεσσαρακοστήν ἀπό τῆς Ἀναστάσεως ἡμέραν, ὅτε «βλεπόντων αὐτῶν ἐπήρθη καί νεφέλη ὑπέλαβεν Αὐτόν»      (Πράξ. 1, 9), ἀνελήφθη εἰς τόν οὐρανόν καί ἐκάθισεν ἐκ δεξιῶν τοῦ Πατρός. Ἡ ἐκ δεξιῶν καθέδρα τοῦ Χριστοῦ ἀποτελεῖ τήν δόξαν Αὐτοῦ καί τήν δόξαν τοῦ ἀνθρώπου, διότι τό ἀνθρώπινον «πρόσλημμα» ἀνεβιβάσθη εἰς τὸν οὐρανόν.

Κατά τόν Ἀπόστολον Παῦλον, «Χριστός ἐγήγερται ἐκ νεκρῶν» (Α΄ Κορ. 15, 20), καί διά τοῦτο τό γεγονός τῆς Ἀναστάσεως οὐκ ἀποτελεῖ ψιλήν ἀνάμνησιν παρελθόντος, ἀλλά ὑφίσταται ὡς ζῶσα καί ἐνεργός πραγματικότης, ἡ ὁποία ἑδράζεται εἰς τήν μυστικήν δύναμιν τοῦ Σταυροῦ· «ὁ λόγος ὁ τοῦ σταυροῦ… δύναμις Θεοῦ ἐστι» (Α΄ Κορ. 1,18). Ἐν τῇ σταυρικῇ θυσίᾳ καί τῇ ἀναστασίμῳ νίκῃ, ὁ Χριστός κατήργησε τό κράτος τοῦ θανάτου καί ἐχαρίσατο τῷ ἀνθρώπῳ τήν προοπτικήν τῆς καινῆς ζωῆς, «ἵνα καί ἡμεῖς ἐν καινότητι ζωῆς περιπατήσωμεν» (Ρωμ. 6, 4). Ὁ δέ θεῖος Κύριλλος Ἀλεξανδρείας διδάσκει ὅτι διά τῆς Ἀναστάσεως ἀνεκαινίσθη ἡ ἀνθρωπίνη φύσις καί ἐνεδύθη τήν ἀφθαρσίαν, καθ’ ὅτι ὁ ζωοποιός Λόγος ἐνίκησε τήν φθοράν καί ἀνέδειξεν ἡμᾶς μετόχους τῆς θείας ζωῆς.

Ἀπό θρόνου δόξης τῆς Ἁγίας Τριάδος ἀπέστειλε ὁ Χριστός τό Πνεῦμα Αὐτοῦ τό Ἅγιον καί ἐθεμελίωσε τήν Ἐκκλησίαν, ἥτις συνεχίζει τό σωτήριον ἔργον Αὐτοῦ, ἀντιπαλαίουσα τάς δυνάμεις τοῦ κακοῦ καί κηρύττουσα εἰρήνην καί δικαιοσύνην τοῖς μακράν καί τοῖς ἐγγύς.

Ἡ Ἐκκλησία Ἱεροσολύμων, μετά τοῦ εὐσεβοῦς αὐτῆς ποιμνίου, ἀποτελεῖ τήν ἀδιάψευστον καί ζῶσαν μαρτυρίαν τοῦ μυστηρίου τῆς Ἀναστάσεως, τῆς τελειώσεως δηλονότι τῆς θείας οἰκονομίας. Ἐνωτίζεται δέ ἀδιαλείπτως τό Κυριακόν παράγγελμα· «ἰδού ἐγώ μεθ’ ὑμῶν εἰμι πάσας τάς ἡμέρας» (Ματθ. 28, 20), οὐχί ὡς ἀνάμνησιν παρελθούσης τινός πραγματικότητος ἀλλά ὡς ζώσης καί ἐνεργοῦς παρουσίας, ὑπερβαινούσης χρόνους καί καιρούς καί τά ἀνθρώπινα ὅρια καί τούς φυσικούς νόμους. Διότι ὁ Χριστός, καθώς μαρτυρεῖ ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός, «τήν προσληφθεῖσαν φύσιν» ἡμῶν, ἐκ τῶν ἁγνῶν αἱμάτων τῆς ἀειπαρθένου Μαρίας, συν-ἀνέστησε ἐν τῇ θείᾳ αὐτοῦ ὑποστάσει. Τοῦτο σημαίνει ὄτι ἡ Ἀνάστασις τοῦ Χριστοῦ ὑποδηλοῖ τήν βεβαίαν ἐγγύησιν τῆς αἰωνίου ζωῆς (πρβλ. Α΄ Κορ. 15, 20-22), τοὐτέστιν τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ, ἐν ᾗ «θάνατος οὐκέτι κυριεύει» (Ρωμ. 6,9), ἀλλά ἡ ζωή θριαμβεύει εἰς τούς αἰῶνας. Εἰσακούουσα δέ τούς λόγους τοῦ Κυρίου «μή φοβοῦ τό μικρόν ποίμνιον» (Λουκ. 12, 32), καλεῖ τό ποίμνιον αὐτῆς εἰς ὅλην τήν δικαιοδοσίαν αὐτῆς εἰς Ἰσραήλ, Παλαιστινιακόν Κράτος, Ἰορδανίαν καί Κατάρ, νά παραμένῃ εἰς τήν προγονικήν κοιτίδα αὐτοῦ τῆς Ἁγίας Γῆς, ὥστε νά ἐπαληθεύηται ἡ ρῆσις τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ «ἆρον κύκλῳ τούς ὀφθαλμούς σου, Ἱερουσαλήμ καί ἴδε· ἰδού γάρ ἥκασί σοι, θεοφεγγεῖς ὡς φωστῆρες, ἐκ δυσμῶν καί βορρᾶ, καί θαλάσσης καί ἑῴας  τά τέκνα σου, ὑμνοῦντα τόν Ἀναστάντα Χριστόν εἰς τούς αἰῶνας».

Ἐν τῇ Ἁγίᾳ Πόλει Ἱερουσαλήμ, ΠΑΣΧΑ 2026

Μετά Πατρικῶν εὐχῶν καί Πατριαρχικῶν εὐλογιῶν,

Διάπυρος πρός Κύριον Εὐχέτης,

ΘΕΟΦΙΛΟΣ Γ΄

Πατριάρχης Ἱεροσολύμων

 

πηγή:  orthodoxostypos.gr

https://makkavaios.blogspot.com

Παρακάλεσε τον Θεό να σου δείξει κι εσένα τον “νυμφώνα” της ψυχής σου!”

Όσιος Εφραίμ Κατουνακιώτης

Κάποιος αδελφός, στενοχωρημένος, πλησίασε τον μακαριστό Γέροντα και νυν Άγιο Εφραίμ, τον «Κατουνακιώτη» και τον παρακάλεσε:

«Γέροντα, κάνε μου μια ευχή να μου φύγει η θλίψη!».

Ο Γέροντας, έβαλε τα χέρια του πάνω στο κεφάλι του και προσευχήθηκε, όπως συνήθιζε.

Κατόπιν, του είπε:

«Άκουσε παιδί μου. Αυτές τις μέρες στην προσευχή μου ο Θεός μού αποκάλυψε τον “νυμφώνα” της ψυχής μου· όπως λέει και το τροπάριο της Μεγάλης Εβδομάδας:

“Τόν νυμφῶνα σου βλέπω, Σωτήρ μου, κεκοσμημένον· καί ἔνδυμα οὐκ ἔχω ἵνα εἰσέλθω ἐν αὐτῷ…”.

Και, επιπλέον, μου αποκάλυψε (ο Κύριος) και το “ένδυμα” της ψυχής μου». Το πρόσωπο του Γέροντα, ενώ έλεγε αυτά τα λόγια, ήταν χαριέστατο.

Και συνέχισε πάλι:

«Παιδί μου, παρακάλεσε τον Θεό να σου δείξει κι εσένα τον “νυμφώνα” της ψυχής σου!”

-Από το βιβλίο «Έλα Φως…» –(Συνάντηση με τον Όσιο Εφραίμ τον Κατουνακιώτη) του π. Σπυρίδωνος Βασιλάκου.

ΠΗΓΗ

https://simeiakairwn.gr

 

Μεγάλη Τρίτη: Το τροπάριο της Κασσιανής – Ποια ήταν η Αγία Κασσιανή

• 
  
• 
  

Μεγάλη Τρίτη σήμερα με το υπέροχο τροπάριο της Κασσιανής να ψέλνεται στις εκκλησίες.

Και σκεφτήκαμε τον Φώτη Κόντογλου, αυτό τον εξαίρετο λογομάστορα και αγιογράφο που έγραφε μια σειρά κυριακάτικων άρθρων για το Πάσχα στην εφημερίδα «Ελευθερία» (1950-1963) και τα οποία κυκλοφορούν με τίτλο «Χριστός Ανέστη» από τις εκδόσεις «Αρμός». Ας γευθούμε λοιπόν το λόγο του γύρω από την Κασσιανή και το τροπάριό της:

«Το τροπάρι της Κασσιανής είναι πολύ αγαπημένο από τον ορθόδοξο λαό μας· πάνε να το ακούσουνε και άνθρωποι που δεν πηγαίνουνε ποτέ στην εκκλησιά. Σε τούτο συντελεί η έμπνευση με την οποία είναι γραμμένο, και το πάθος της αμαρτωλής που μετανοιώνει, καθώς κι η ιστορία της Κασσιανής που το σύνθεσε. Αλλά προπάντων, κατά την ιδέα μου, συγκινούσε τον κόσμο η μουσική του, πούναι αργή και μεγαλοπρεπής· γιατί οι δάσκαλοι της εκκλησιαστικής μουσικής μας το τονίσανε με ξεχωριστή αγάπη και φροντίδα. Πλην αυτό μπορεί να το πη κανένας για τα περασμένα χρόνια· τώρα, δε μπορώ να καταλάβω τι ακούνε στις περισσότερες εκκλησίες που το ψέλνουνε, ή καλύτερα που το τραγουδούνε με κάποιον τρόπο αυτοσχέδιο, με μια μουσική τάχα ευρωπαϊκή, που τη φτιάνουνε άνθρωποι χωρίς χριστιανική κατάνυξη και χωρίς κανένα μουσικό αίσθημα, αλλά με κείνη τη νεκρή και ψεύτικη αντίληψη της μουσικής, που θαρρούνε πως είναι η μουσική που ταιριάζει στην εποχή μας…

Ετσι λοιπόν και το τροπάρι της Κασσιανής, σε πολλές εκκλησίες ελληνικές ψέλνεται αγνώριστο, «μονδέρνο». Ο κάθε «νεωτεριστής» ψάλτης ντύνει την καϋμένη την Κασσιανή με ό,τι ρούχα του κατέβη στο κεφάλι, άλλος τη μασκαρεύει σαν τραγουδίστρια της οπερέτας, άλλος σαν αισθηματολογική κυρία της πιο μπουνταλάδικης ρομαντικής αναλατοσύνης, κι οι πιο πολλοί σαν μοντέρνα θεατρίνα: Η καλλιτεχνία, κύριε, έχει πέραση σήμερις! Ο κόσμος ζητά κατιτίς μονδέρνο στην εκκλησία. Περάσανε εκείνα τα κομπογιαννίτικα… Κι όλα αυτά τα κάνει από φόβο μην τον πούνε βλάχο και καθυστερημένον. Τα πάντα γίνονται ολοκαύτωμα στο βωμό της βλακείας και της ψωροπερηφάνειας… 

Ο βίος της

Η Κασσιανή ή Κασσία ή Ικασία, έζησε στα χρόνια που βασίλευε στην Πόλη ο Θεόφιλος, από τα 829 έως 842 μ.Χ. Βαστούσε από αρχοντικό σπίτι, και γι αυτό ήτανε ανάμεσα στις πιο όμορφες και στις πιο σπουδασμένες παρθένες, που μαζευτήκανε στο παλάτι, για να διαλέξη ο βασιλιάς την καλύτερη για γυναίκα του. Αλλά έχασε την κορώνα από την εξυπνάδα της, γιατί περνώντας ο βασιλιάς από μπροστά της, τον σταμάτησε ή εμορφιά της κι η σεμνότητά της. Και για να χαριεντισθή μαζί της, της είπε «Από τη γυναίκα πηγάσανε τα κακά», θέλοντας να πη πως η Εύα έφερε την κατάρα στους ανθρώπους. Κι η Κασσιανή του αποκρίθηκε «Αλλά κι από τη γυναίκα πηγάσανε τα καλύτερα» θέλοντας να πη πως η Παναγία έφερε στον κόσμο τη σωτηρία. Τότε ο Θεόφιλος, κρίνοντας πως ήτανε πολύ έξυπνη για να την πάρη γυναίκα, έδωσε το μήλο στη Θεοδώρα, και τη στεφανώθηκε.

Η Κασσιανή φόρεσε το ράσο, κι έχτισε ένα μοναστήρι, που σωζότανε μέχρι τα τελευταία χρόνια του βυζαντινού κράτους και λεγόταν Ικάσιον και κει πέρασε τη ζωή της, με νηστεία και με μεγάλη ευλάβεια. Το αγαπημένο έργο της ήτανε το διάβασμα και το γράψιμο. Ανάμεσα στα τροπάρια που έγραψε, το τροπάρι της αμαρτωλής γυναίκας είναι το πασίγνωστο, που το είπανε «της Κασσιανής το τροπάρι», και το ψέλνουνε τη Μεγάλη Τρίτη το βράδυ. Στα καλά χρόνια μαζευόντανε κοντά στον ψάλτη βοηθοί και κανονάρχοι και το ψέλνανε με μεγάλη κατάνυξη· ο κόσμος έκλαιγε, πολλές φορές κλαίγανε κι οι ψαλτάδες. Τώρα πού τέτοια πράγματα! Πώς να κλάψης ακούγοντας έναν ψάλτη νερόβραστον, άνοστο θεατρίνο δίχως καρδιά;

Το τροπάρι

Λοιπόν το τροπάρι της Κασσιανής λέγει: «Κύριε, η γυναίκα που έπεσε σε πολλές αμαρτίες, σαν ένοιωσε τη θεότητά σου, γίνηκε μυροφόρα και σε άλειψε με μυρουδικά πριν από τον ενταφιασμό σου κι έλεγε οδυρόμενη. Αλλοίμονο σε μένα, γιατί μέσα μου είναι νύχτα κατασκότεινη και δίχως φεγγάρι, η μανία της ασωτείας κι ο έρωτας της αμαρτίας. Δέξου από μένα τις πηγές των δακρύων, εσύ που μεταλλάζεις με τα σύννεφα το νερό της θάλασσας.

Λύγισε στ’ αναστενάγματα της καρδιάς μου, εσύ που έγειρες τον ουρανό και κατέβηκες στη γης. Θα καταφιλήσω τα άχραντα ποδάρια σου, και θα τα σφουγγίσω πάλι με τα πλοκάμια της κεφαλής μου· αυτά τα ποδάρια, που σαν τ’ άκουσε η Εύα να περπατάνε κατά το δειλινό, από το φόβο της κρύφτηκε. Των αμαρτιών μου τα πλήθη και των κριμάτων σου την άβυσσο, ποιος μπορεί να τα εξιχνιάση, ψυχοσώστη Σωτήρα μου; Μην καταφρονέσης τη δούλη σου, εσύ που έχεις τ’ αμέτρητο έλεος».

Λένε οι ιστορικοί για τη φράση «Αυτά τα ποδάρια» κ.λπ. που είναι στη μέση του τροπαριού, πως είναι γραμμένη από το Θεόφιλο. Γιατί ο βασιλιάς θέλησε ύστερα από χρόνια να κάνη περιοδεία στα μοναστήρια. Και σαν πήγε στο μοναστήρι της Κασσιανής, ζήτησε να τον πάνε στο κελλί της. Και σαν άκουσε τα πατήματά του αυτό το θρηνητικό αηδόνι, έφυγε τρομαγμένο και κρύφτηκε στο προσευχητάριό της. Κι ο Θεόφιλος, μπαίνοντας στο κελλί, είδε απάνω στο αναλόγιο που έγραφε η Κασσιανή ένα χαρτί με το τροπάρι τούτο μισογραμμένο, γιατί κείνη την ώρα τόγραφε. Και διαβάζοντάς το ο βασιλιάς, συγκινήθηκε, και πήρε το φτερό κι έγραψε: «Αυτά τα ποδάρια άκουσε η Εύα να περπατάνε κατά το δειλινό, κι από το φόβο της κρύφθηκε», υπονοώντας πως η Κασσιανή άκουσε το περπάτημά του και κρύφθηκε τρομαγμένη…

Η Κασσιανή φαίνεται πως μελοποιούσε η ίδια τα υμνολογήματά της, κατά την τότε συνήθεια. Εγραψε και πολλά άλλα, κυρίως «Κανόνας», όπως λέγονται οι Καταβασίες. Από δαύτους ο πιο ωραίος είναι ο Κανόνας που ψέλνεται το Μεγάλο Σάββατο, το «Κύματι θαλάσσης» και που ευωδιάζει από αγνότητα παρθενική κι από κάποια πνοή αθανασίας: «Εκστηθι φρίττων ουρανέ, και σαλευθήτωσαν τα θεμέλια της γης· ιδού γαρ εν νεκροίς λογίζεται ο εν υψίστοις οικών, και τάφω σμικρώ ξενοδοκείται· ον παίδες ευλογείτε, ιερείς ανυμνείτε, λαός υπερυψούτε εις πάντας τους αιώνας». Εγραψε και τα κατανυκτικά δοξαστικά, που ψέλνουνε στον εσπερινό των Χριστουγέννων και στο Γενέσιον του Προδρόμου, καθώς και τα στιχηρά στους μάρτυρες Σαμωνά, Αβιβον, Ευστράτιον και Αυξέντιον».

πηγή: http://anavaseis.blogspot.gr

https://simeiakairwn.gr

Eν μέσω πολέμου εορτάζεται η Κυριακή των Βαΐων στα Ιεροσόλυμα (Βίντεο)

Eν μέσω πολέμου εορτάζεται η Κυριακή των Βαΐων στα Ιεροσόλυμα (Βίντεο)

Πανηγυρική η σημερινή ημέρα για τους απανταχού Ορθοδόξους καθώς εορτάζεται η ανάμνηση της θριαμβευτικής εισόδου του Ιησού Χριστού στα Ιεροσόλυμα.

Εν μέσω του πολέμου στο Ιράν το ΕΡΤnews βρέθηκε έξω από τον Πανάγιο Τάφο και κατέγραψε το τελετουργικό της Κυριακής των Βαΐων. Οι κληρικοί, συνοδεία του Πατριάρχη Ιεροσολύμων, κρατώντας βάγια στα χέρια διέσχισαν τα σοκάκια στην Παλιά Πόλη των Ιεροσολύμων προτού εισέλθουν στο εσωτερικό του ναού για την τέλεση της θρησκευτικής τελετής που σηματοδοτεί την έναρξη της Μεγάλης Εβδομάδας.

Πηγή: https://simeiakairwn.gr

Εδώ βέβαια βλέπουμε την αποστολή της ΕΡΤ στο Λίβανο όχι στα Ιεροσόλυμα!!

https://simeiakairwn.gr/https://simeiakairwn.gr/