Γεώργιος Αποστολάκης, Όταν ο λαός σιωπά, οι άρχοντες προχωρούν

 Γεώργιος Αποστολάκης, Όταν ο λαός σιωπά, οι άρχοντες προχωρούν

Η προφητική φωνή του Γέροντος Αθανασίου (Μυτιληναίου) και η ευθύνη της εποχής μας

Σε κάθε εποχή, ο Θεός αναδεικνύει φωνές που προειδοποιούν. Φωνές που δεν χαϊδεύουν αυτιά, αλλά αποκαλύπτουν την αλήθεια. Μία τέτοια φωνή υπήρξε ο μακαριστός Γέροντας Αθανάσιος Μυτιληναίος, ο οποίος με πνευματική διαύγεια και παρρησία τόνιζε ένα διαχρονικό και σκληρό γεγονός:ότι η σιωπή και η αδιαφορία του λαού ανοίγουν τον δρόμο στην αυθαιρεσία και την πνευματική εκτροπή της εξουσίας.

Δεν κατηγορούσε μόνο τους άρχοντες. Κατηγορούσε και τον λαό. Διότι γνώριζε ότι η ιστορία δεν γράφεται μόνο από εκείνους που αποφασίζουν, αλλά και από εκείνους που ανέχονται.

Η ΑΠΡΑΞΙΑ ΩΣ ΣΥΝΕΝΟΧΗ

Ο Γέροντας προειδοποιούσε ότι όταν ο λαός παύει να αντιδρά, όταν αποδέχεται σιωπηλά αποφάσεις που συγκρούονται με την πίστη, την ελευθερία και την παράδοση, τότε σταδιακά χάνει όχι μόνο τα δικαιώματά του, αλλά και την πνευματική του πυξίδα.

Η αδιαφορία δεν είναι ουδετερότητα. Είναι στάση. Και μάλιστα επικίνδυνη. Στην ουσία, μετατρέπεται σε σιωπηρή νομιμοποίηση κάθε αυθαιρεσίας.

ΤΟ ΝΕΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΛΕΓΧΟΥ: ΨΗΦΙΑΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ

Σήμερα, ζούμε μια ιστορική καμπή.  Η εισαγωγή της ψηφιακής ταυτότητας και του προσωπικού αριθμού παρουσιάζεται ως «εκσυγχρονισμός». Στην πραγματικότητα, όμως, συγκροτείται σταδιακά ένα σύστημα καθολικής καταγραφής, διασύνδεσης και ελέγχου της ανθρώπινης δραστηριότητας.

Δεν πρόκειται απλώς για μια τεχνική αλλαγή. Πρόκειται για μια ανθρωπολογική και πολιτική μετατόπιση: Από την ελευθερία στην επιτήρηση. Από το πρόσωπο στο προφίλ. Από την ευθύνη στην αλγοριθμική κατηγοριοποίηση.

Και όμως… η πλειοψηφία κλήρου και λαού σιωπά. Η αντίδραση είναι ελάχιστη. Η ανησυχία περιορισμένη. Η συνείδηση σε ύπνωση. Ακριβώς αυτό που φοβόταν και προέβλεπε ο Γέροντας: ότι η πνευματική χαλάρωση οδηγεί σε αποδοχή του ελέγχου.

Η ΝΟΜΟΘΕΤΗΣΗ ΤΟΥ ΓΑΜΟΥ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΩΝ ΚΑΙ Η ΘΕΣΜΙΚΗ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ

Παράλληλα, βλέπουμε μια δεύτερη βαθιά τομή. Η θεσμοθέτηση του γάμου μεταξύ ατόμων του ιδίου φύλου και η δυνατότητα τεκνοθεσίας, καθώς και η επικύρωσή τους από το Συμβούλιο της Επικρατείας ως συνταγματικών.

Για πρώτη φορά, η πολιτεία αναδιαμορφώνει θεμελιώδεις έννοιες της ανθρώπινης και κοινωνικής ζωής, αποκόπτοντάς τες από την παράδοση και την εκκλησιαστική εμπειρία αιώνων.

Και πάλι: ο κλήρος και ο λαός δεν αντιδρά ουσιαστικά.

Η αντίσταση είναι αποσπασματική. Η φωνή ασθενής. Η στάση αμήχανη.

Αυτό δεν είναι απλώς κοινωνική εξέλιξη. Είναι ρήξη με την ιστορική και πνευματική ταυτότητα ενός λαού.

ΟΙ ΑΡΧΟΝΤΕΣ ΚΑΝΟΥΝ Ο,ΤΙ ΤΟΥΣ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ Ο ΛΑΟΣ

Η εξουσία δεν κινείται στο κενό. Μετρά αντιδράσεις. Ζυγίζει αντοχές. Προχωρά όσο της επιτρέπεται. Και όταν ο λαός σιωπά, η εξουσία δεν διστάζει.

Αυτό ήταν το κεντρικό μήνυμα του Γέροντος Αθανασίου: ότι η πτώση δεν έρχεται απότομα. Έρχεται σταδιακά, μέσα από μικρές υποχωρήσεις που γίνονται συνήθεια.

Η ΕΥΘΥΝΗ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΜΑΣ

Δεν ζούμε απλώς μια πολιτική περίοδο. Ζούμε μια πνευματική δοκιμασία.

Και το ερώτημα δεν είναι μόνο τι κάνουν οι άρχοντες. Το ερώτημα είναι: Τι κάνει ο λαός; Θα συνεχίσει να αδιαφορεί; Θα αποδεχθεί τον περιορισμό της ελευθερίας του ως «αναγκαίο κακό»; Θα παραδώσει την παράδοσή του χωρίς αγώνα; Ή θα αφυπνιστεί;

ΚΑΛΕΣΜΑ ΕΞΟΔΟΥ

Η «ΕΞΟΔΟΣ» δεν είναι απλώς ένα όνομα. Είναι στάση ζωής. Είναι η απόφαση να μην αποδεχθούμε παθητικά την πορεία προς τον έλεγχο και την αλλοίωση.

Είναι η επιστροφή στην ευθύνη, στην εγρήγορση, στην ελευθερία.

Ο Γέροντας προειδοποίησε. Η εποχή επιβεβαιώνει.

Το ερώτημα πλέον δεν είναι αν είχε δίκιο. Το ερώτημα είναι αν εμείς θα σταθούμε στο ύψος της ευθύνης μας.

Όταν ο λαός κοιμάται, η ελευθερία χάνεται χωρίς θόρυβο. Όταν ξυπνά, τίποτα δεν είναι προδιαγεγραμμένο.

Η αδιαφορία είναι η πιο επικίνδυνη συμφωνία!

 

Ακούστε εδώ το ηχητικό

Πηγή: https://makkavaios.blogspot.com

Άγιος Ιωάννης συγγραφέας της Κλίμακος

 

 

 Ο Άγιος Ιωάννης της Κλίμακας γεννήθηκε πιθανότατα το 523 μ.Χ. στη Συρία. Ήταν γιος πλούσιας και ευσεβούς οικογένειας. Σε νεαρή ηλικία, παρακολούθησε ανώτερο κύκλο μορφώσεως, ώστε να διακρίνεται ανάμεσα στους συνομήλικούς του. Εκείνος όμως, ενδιαφερόταν περισσότερο για την προσευχή, τις θεολογικές μελέτες, την συγγραφική εργασία και την άσκηση. Πήγε στο Όρος Σινά, κοντά στον φημισμένο αναχωρητή Μαρτύριο, ο οποίος καθοδήγησε πνευματικά τον νεαρό Ιωάννη. Μετά από τέσσερα χρόνια άσκησης, εκάρη μοναχός ενώ η φήμη των αρετών και της σοφίας του είχε ευρύτερα διαδοθεί. Γι' αυτό πολλοί μοναχοί και λαϊκοί, αλλά και αξιωματούχοι έρχονταν στη Μονή για να ζητήσουν τη συμβουλή του. Είχε και το χάρισμα της θαυματουργίας. Λόγω της διαβίωσής του στην Ιερά Μονή Σινά ονομάζεται και Σιναΐτης. Μετά το θάνατο του ηγούμενου

της Μονής και κατόπιν απαιτήσεως των αδελφών δέχθηκε να γίνει Ηγούμενος της ιεράς Μονής Σινά για μερικά χρόνια. Η νοσταλγία, όμως, της ερημικής ζωής, έκανε τον Ιωάννη να αποσυρθεί πάλι στην έρημο και να αφοσιωθεί πάλι στις μελέτες του. Εκοιμήθη εν ειρήνη περί το 606 μ.Χ. και άφησε δύο σπουδαιότατα συγγράμματα, την «Κλίμακα» και τον «Λόγον προς τον Ποιμένα».
Η «Κλίμακα» περιλαμβάνει τριάντα λόγους περί αρετής, όπου ο καθένας λόγος περιλαμβάνει και μια αρετή, ξεκινώντας από τις πιο πρακτικές και ανεβαίνοντας σαν σκαλοπάτια κατέληξε στις θεωρητικά υψηλές. Στη πνευματική ζωή έχουμε βαθμίδες χαμηλές και υψηλές, καταστάσεις κατώτερες και ανώτερες. Γι' αυτό και το σύγγραμμα ονομάζεται Κλίμακα των αρετών. Στο έργο του αυτό ο συγγραφέας παρουσιάζει συστηματικά τις ιδέες του για την κοινοβιακή κυρίως, αλλά και για την ερημική ζωή, ταξινομώντας αυτές κατά τρόπο που δείχνει πορεία προς την ηθική τελείωση. Είναι γραμμένο σε κομψή ελληνική γλώσσα, καλοδουλεμένη με χάρη και μελωδικότητα. Έχει διαύγεια, γλαφυρότητα, παραστατικότητα και παρουσιάζει πλούτο εκφράσεως, καλαισθησία και ευγένεια. Στη διακόσμηση του λόγου με εικόνες και παρομοιώσεις ο ιερός συγγραφέας είναι απαράμιλλος. Πάσης φύσεως σχήματα λόγου αναδύονται καθώς και ωραίες και επιτυχημένες προσωποποιήσεις. Από την αρχή της Μεγάλης Τεσσαρακοστής το σύγγραμμά του διαβάζεται σε όλα τα ορθόδοξα μοναστήρια. Επειδή είναι παγκόσμιο κειμήλιο αναλύσεως όλων των παθών και των αρετών, η Εκκλησία τιμά ιδιαίτερα σε αυτή τη πνευματική περίοδο τον συγγραφέα άγιο Ιωάννη της Κλίμακας και το προτείνει για ανάγνωσμα. Η μνήμη του εορτάζεται στις 30 Μαρτίου και την Δ΄ Κυριακή των Νηστειών της Μεγάλης Τεσσαρακοστής.

Μερικοί λόγοι του, από την Κλίμακα:
1) Η ταπεινοφροσύνη είναι ουράνιος ανεμοστρόβιλος που μπορεί να ανεβάσει την ψυχή από την άβυσσο της αμαρτίας στα ύψη του ουρανού.
2) Μητέρα της πηγής είναι η άβυσσος των υδάτων πηγή δε της διακρίσεως η ταπείνωσις

 

πηγή:  saint.gr

https://makkavaios.blogspot.com

ΕΠΕΙΔΉ Η ΓΝΏΣΗ ΣΏΖΕΙ.ΑΚΟΎΣΤΕ ΤΟ !

 

ΕΠΕΙΔΉ Η ΓΝΏΣΗ ΣΏΖΕΙ.ΑΚΟΎΣΤΕ ΤΟ !

                          

Από εκεί στον Άρειο Πάγο μίλησε ο κορυφαίος Απόστολος

 Παύλος στους Αθηναίους με εκείνα τα θεσπέσια λόγια τα οποία

 είναι χαραγμένα σε αυτή τη χάλκινη πλάκα που διακρίνεται 

στο βάθος,επαληθεύοντας το σοφό Σωκράτη που αιώνες πριν, 

προτού τον καταδικάσουν σε θάνατο οι Αθηναίοι τους είχε πει

 "άνδρες Αθηναίοι τόν λοιπόν βίον καθεύδοντες διατελοῖτε ἄν,

 εἰ μή τινα ἄλλον ὁ Θεός ὑμῖν ἐπιπέμψειε κηδόμενος ὑμῶν».

 Δηλαδή, θά κοιμᾶσθε διά παντός, ἐκτός ἐάν σᾶς λυπηθῇ

 ὁ Θεός καί σᾶς ἀποστείλῃ κάποιον ἄλλον ὁ ὁποῖος θά σᾶς

 φροντίζη και θά σᾶς πῆ γιατί ζῆτε.

         

Ο Απόστολος Παύλος λοιπόν ήταν εκείνος που έστειλε

 ο Χριστός μας ο ίδιος ο Θεός για να ξυπνήσει τους

 Αθηναίους και όλη την Ελλάδα ! 

Το σημείο που μίλησε ο Απόστολος Παύλος στον Άρειο Πάγο

 απέχει από τις φυλακές όπου οι Αθηναίοι έβαλαν το Σωκράτη 

μόλις λίγα λεπτά !

Εξιστορεί ο ξεναγός Κώστας Τσεβάς

ΤΡΕΛΟ-ΓΙΑΝΝΗΣ

==============

==========================

Χρονικὸν Πάριον

ἀφ' οὗ δίκη Ἀθήνησι ἐγένετο Ἄρει καὶ Ποσειδῶνι ὑπὲρ 

Ἁλιρροθίου τοῦ Ποσειδῶνος, καὶ ὁ τόπος ἐκλήθη |6| Ἄρειος Πάγος,

 ἔτη ΧΗΗ/ΗΔ/ΔΙΙΙ, βασιλεύοντος Ἀθηνῶν Κρ[ανα]οῦ.

Ἄρει δ’ἔθυον, ἔνθεν ἔστ’ ἐπώνυμος πέτρα πάγος τ’ Ἄρειος•

ΑΙΣΧΥΛΟΣ ΕΥΜΕΝΙΔΕΣ ΣΤ.693

Ο Άρειος Πάγος είναι βραχώδης λόφος βορειοδυτικά 

της Ακρόπολης, ύψους περίπου 115 μέτρων, 

που προβάλει μεταξύ της Ακρόπολης και των λόφων Πνύκας

 και Αγοραίου Κολωνού Το όνομά του προέρχεται είτε

 από το θεό Άρη (που κατά την ελληνική μυθολογία δικάστηκε

 εκεί από τους Θεούς του Ολύμπου για το φόνο 

του γιου του Ποσειδώνα Αλιρρόθιου), είτε από τις 

«Αρές Ερινύες» τις λεγόμενες και «Σεμνές» που ήταν χθόνιες

 θεότητες της τιμωρίας και της εκδίκησης. Στην αρχαιότητα

 ο βράχος αυτός ήταν αφενός, τόπος λειτουργίας δικαστικού

 σώματος και συγκεκριμένα της Βουλής του Αρείου Πάγου

 οι αρμοδιότητες του οποίου μετά το 462 π.Χ. ήταν η εκδίκαση

 υποθέσεων φόνων εκ προμελέτης, εμπρησμών και ιεροσυλιών,

 και αφετέρου θρησκευτικός με αρκετά ιερά σπουδαιότερο

 των οποίων ήταν το των Σεμνών θεαινών ή Ευμενίδων 

η πιθανή θέση του οποίου προσδιορίζεται σε βορειοδυτική 

κοιλότητα του βράχου.

Επίσης στη βόρεια πλαγιά του λόφου εντοπίστηκε νεκροταφείο

 με θολωτούς και λαξευμένους τάφους που ανάγεται

 στη μυκηναϊκή και γεωμετρική περίοδο (1600 - 700 π.Χ.).

 Εικάζεται πως αυτό ήταν και το αρχαιότερο νεκροταφείο

 της αρχαίας Αθήνας. Από τον 6ο αιώνα π.Χ. φαίνεται 

πως στο λόφο αυτόν αναπτύχθηκε οικισμός που αποτελούσε

 μέρος του αριστοκρατικού δήμου της Μελίτης στον οποίο

 και ανήκουν τα διάφορα θεμέλια οικιών, δαπέδων φρεάτων

 και αγωγών που έχουν αποκαλυφθεί κατά την αρχαιολογική έρευνα.

Η Χάλκινη μνημειακή στήλη επίσκεψης του Αποστόλου Παύλου

 στον Άρειο Πάγο

Περίπου το 51 μ.Χ. ο Απόστολος Παύλος οδηγήθηκε στον Άρειο Πάγο, όπου και κήρυξε για πρώτη φορά το Χριστιανισμό στους Αθηναίους. Από το κήρυγμά του εκείνο φαίνεται να προσηλύτισε μεταξύ άλλων και τον επιφανή Διονύσιο Αρεοπαγίτη τον σημερινό προστάτη Άγιο της Αθήνας, που κατά την παράδοση ήταν και ο πρώτος επίσκοπος της πόλης.

Κατά την "ύστερη ρωμαϊκή περίοδο" (4ος - 6ος αιώνας μ.Χ.) στη βόρεια πλαγιά του λόφου και πάνω από τ΄ αρχαία κτίσματα των κλασσικών χρόνων ανεγέρθηκαν τέσσερις πολυτελείς επαύλεις που πιθανότερα ανήκαν σε σοφιστές και λειτουργούσαν ως φιλοσοφικές σχολές.

Πηγή: https://agonasax.blogspot.com

Γιατί ὁ Θεός δίνει μερικές φορές ἀσθένειες καί σέ εὐσεβεῖς ἀνθρώπους;

 

Γιατί ὁ Θεός δίνει μερικές φορές ἀσθένειες καί σέ εὐσεβεῖς ἀνθρώπους;

π. Θεόδωρος Ζἠσης, ὁμότιμος καθηγητής Πατρολογλίας τοῦ Α.Π.Θ.

Ὁ ἅγιος Ἰωάννης τῆς Κλίμακος στόν λόγο «Περί Διακρίσεως» γράφει τά ἑξῆς:

Μερικές φορές ὁ Θεός μᾶς δίνει ἀρρώστιες γιά νά καθαρίσουμε τίς ἁμαρτίες μας. «Ἔστιν ἀσθένεια διά καθαρισμόν πταισμάτων».

Καί πολλές φορές ὁ Θεός μᾶς δίνει ἀρρώστια γιά νά μᾶς ταπεινώσει τό φρόνημα· νά μή εἴμαστε, στηριζόμενοι στήν ὑγεία μας, ὑπερήφανοι.

«Ἔστιν ἀσθένεια διά καθαρισμόν πταισμάτων· καί ἔστιν ἀσθένεια διά τό ταπεινωθῆναι τό φρόνημα».

Ὁ ἀγαθός καί Πανάγαθος Δεσπότης, ὅταν μᾶς βλέπει πολλές φορές νά εἴμαστε ὀκνηροί στήν ἄσκηση, τότε μέ τήν ἀρρώστια, σάν μία ἄσκηση, ταπεινώνει τή σάρκα μας, ἐξασθενεῖ τή σάρκα μας.

Ἀφοῦ δέν ἐξασθενοῦμε τή σάρκα μας μέ τήν ἀγρυπνία, μέ τήν ἄσκηση

κ.τ.λ., μᾶς στέλνει ὁ Θεός τήν ἀρρώστια, ὥστε μέ τήν ἀρρώστια νά

ταπεινώσουμε τή σάρκα μας. Μερικές φορές, μάλιστα, καθαρίζουμε μέ τήν

ἀρρώστια καί τούς πονηρούς μας λογισμούς.

-----------------------------------------

Ἀπό τό τρίτομο ἔργο τοῦ πατρός Θεοδώρου Ζήση «ΟΜΙΛΙΕΣ στίς Κυριακές

καί στίς Ἑορτές τοῦ ἔτους», τόμος Β΄, σελ.995, ἐκδόσεις «Τό Παλίμψηστον»,

Θεσσαλονίκη Δεκέμβριος 2024.

Γέρων Γεώργιος: «Τα παιδιά χρειάζονται Ελληνορθόδοξη παιδεία»

 

 

Η δύναμη που έχει το λάδι από το καντήλι της Θεοτόκου και των αγίων!

Όσιος Νήφων Επίσκοπος Κωνσταντιανής

(…) Μιά νύχτα είχε πάρει λιγάκι ο ύπνος τον δούλο του Θεού. Ξαφνικά φάνηκε ο διάβολος κρατώντας μιάν αξίνα!

Τη σήκωσε ψηλά για να τον χτυπήσει, μα, πριν προλάβει να την κατεβάσει, κυριεύτηκε από φρίκη και τρόμο, τραβήχτηκε πίσω και χάθηκε σαν καπνός, ξεφωνίζοντας και κάνοντας μεγάλο θόρυβο, ενώ ο Νήφων, ξύπνιος πιά, τον άκουσε να τρίζει τα δόντια και να λέει:

– Αχ, Μαρία! Εσύ, όπως πάντα, με καίς! Εσύ, που προστατεύεις αυτό το αγύριστο κεφάλι!

Απο τα θυμωμένα εκείνα λόγια του σατανά, ο δίκαιος κατάλαβε ότι η Παναγία τον υπερασπιζόταν και τον σκέπαζε με τη χάρη της, επειδή κάθε βράδυ, πριν κοιμηθεί συνήθιζε να παίρνει λάδι απ’ το καντήλι της και ν’ αλείφεται με πολλή ευλάβεια στο μέτωπο, στον αυχένα, στην καρδιά και σ’ όλα του τα αισθητήρια.

Η μυστική δύναμη, που είχε το άγιο εκείνο λάδι, έτρεψε το διάβολο σε φυγή.

Από τότε, διαπιστώνοντας τη δύναμη που έχει το λάδι από το καντήλι της Θεοτόκου και των αγίων, συμβούλευε τους γνωστούς του να παίρνουν κάθε βράδυ απ’ αυτό, ν’ αλείφονται με πίστη και μετά να κοιμούνται.

Από το βιβλίο: Ένας Ασκητής Επίσκοπος – Όσιος Νήφων Επίσκοπος Κωνσταντιανής, Ιερά Μονή Παρακλήτου, Ωρωπος Αττικής 2004, σελ. 81

Μικρά δέησις προς την Θεοτόκον Αγιου Νήφωνος Κωνσταντιανής

Ελέησόν με , η ευωδία των χριστιανών ,η Κεχαριτωμένη, η Πανάχραντος και βοήθησόν με διά το μέγα σου έλεος , δεδοξασμένη , πλουσιόφωτε , η ελπίς των μετανοούντων.

ΠΗΓΗ

https://simeiakairwn.gr

Ἄγριο πρᾶγμα ὁ πόλεμος... Γι' αὐτὸ βάλε μπροστά το μεγάλο ὅπλο...

 

Ἄγριο πρᾶγμα ὁ πόλεμος... Γι' αὐτὸ βάλε μπροστά το μεγάλο ὅπλο...

Ὁσίου Γέροντος Ἐφραίμ τοῦ Κατουνακιώτου 

«Ἄγριο πρᾶγμα ὁ πόλεμος. Μήπως καὶ ὁ πνευματικός, ὁ ἀόρατος, εὔκολος εἶναι; Ἀκήρυχτος πόλεμος, νὰ ποῦμε. Ἀόρατος ὁ ἐχθρός, κάθε λεπτὸ μιὰ μάχη ἰσχυρή. Ἐκεῖ ποὺ χτυπᾶ τὸν λογισμὸ καὶ τρέχουν οἱ ἐνισχύσεις, ἐπιτίθεται στὸ σῶμα, κυριεύει τὴν ἐπιθυμία, πυροβολεῖ τὴν ὑπομονή, βομβαρδίζει μὲ τὴν ἀμέλεια, σὲ ρίχνει στὸ χαντάκι τῆς ἀκηδίας. 

Χρησιμοποιεῖ ὁ ἐχθρὸς τὰ ὅπλα ποὺ τοῦ ἔδωσες, τὰ πάθη σου. Μὲ αὐτὰ σὲ πολεμᾶ. Γι' αὐτὸ καὶ ἐσὺ βάλε μπροστά το μεγάλο ὅπλο. Τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου. "Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με"».

πηγή

 

πηγή:  orthodoxia-ellhnismos.gr

https://makkavaios.blogspot.com