ΣΥΝΟΔΟΙΠΟΡΟΙ-ΣΥΜΠΡΟΣΚΥΝΗΤΑΙ
ΕΝΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΠΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΜΙΑ ΠΑΡΕΑ ΤΕΣΣΑΡΩΝ ΦΙΛΩΝ ΣΥΝΟΔΟΙΠΟΡΩΝ ΚΑΙ ΣΥΜΠΡΟΣΚΥΝΗΤΩΝ ΣΤΟ ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ, ΑΠΟ ΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, ΜΕ ΠΡΟΒΟΛΗ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ, ΕΙΚΟΝΩΝ ΚΑΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΩΝ.
Σάββατο 21 Φεβρουαρίου 2026
Παρασκευή 20 Φεβρουαρίου 2026
Ο μοναχός που κάθε βράδυ καθάριζε κρυφά παπούτσια!
Ιστορίες από το Άγιον όρος – Ο μοναχός που κάθε βράδυ καθάριζε κρυφά παπούτσια.
Σε ένα μεγάλο κοινόβιο μοναστήρι, οι μοναχοί παρατήρησαν κάτι παράξενο: κάθε πρωί, τα παλιά και λασπωμένα παπούτσια τους, που άφηναν έξω από τα κελλιά τους, βρέθηκαν καθαρισμένα και γυαλισμένα, χωρίς κανείς να ξέρει ποιος το έκανε.
Ένας νεαρός μοναχός, από περιέργεια, αποφάσισε να μείνει ξάγρυπνος μια νύχτα για να λύσει το μυστήριο. Κρύφτηκε στη γωνία του διαδρόμου και περίμενε.
Μετά τα μεσάνυχτα, είδε έναν από τους πιο ηλικιωμένους και ευσεβείς Γέροντες της Μονής να βγαίνει αθόρυβα από το κελλί του. Ο Γέροντας πήγαινε από πόρτα σε πόρτα, έπαιρνε τα λερωμένα παπούτσια των αδελφών, τα καθάριζε με μια βούρτσα, τα άλειφε με λίγο λίπος για να μαλακώσουν και τα άφηνε πάλι στη θέση τους.
Ο νεαρός συγκλονίστηκε. Την άλλη μέρα πήγε στον Γέροντα και τον ρώτησε: «Γιατί, Γέροντα, ένας τέτοιος πνευματικός άνθρωπος σαν εσάς, κάνει μια τόσο ταπεινή δουλειά κρυφά;»
Ο Γέροντας του έβαλε το δάχτυλο στα χείλη και του είπε:
«Σσσς, μη χαλάσεις τη χαρά μου! Όσο καθαρίζω τη λάσπη από τα παπούτσια των αδελφών μου, παρακαλώ τον Θεό να καθαρίσει και τη λάσπη από τη δική μου ψυχή. Κι αφού δεν μπορώ να τους πλύνω τα πόδια όπως ο Χριστός, τους πλένω τουλάχιστον τα παπούτσια».
Απ’ το βιβλίο «Αγιορείτικες Σελίδες» π Μωυσή
https://simeiakairwn.gr
Πέμπτη 19 Φεβρουαρίου 2026
«Ὑπέρ βωμῶν κ ἑστιῶν» 11.02.2026: «Μετανθρωπισμός: Η σκοτεινή πορεία προς τον "Νέο Άνθρωπο"» (video-2026)
«Ὑπέρ βωμῶν κ ἑστιῶν» 11.02.2026: «Μετανθρωπισμός: Η σκοτεινή πορεία προς τον "Νέο Άνθρωπο"» (video-2026)

Πηγή: https://www.impantokratoros.gr/
Τετάρτη 18 Φεβρουαρίου 2026
Σχολείο στην μνήμη ενός σπουδαίου Ιεράρχη
Σχολείο στην μνήμη ενός σπουδαίου Ιεράρχη

Με την Χάρη του Θεού η ιεραποστολική μας Μητρόπολη συνεχίζει το πολυποίκιλο έργο της, κατηχητικό, αγιαστικό, φιλανθρωπικό, χτίσιμο νέων Ναών και χειροτονίες νέων κληρικών, για το άνοιγμα της Ορθοδοξίας σε μέρη ακόμη «απάτητα».
Δοξάζουμε τον Θεό, διότι παρά τις δυσκολίες και τις ελλείψεις τόσο σε χρήματα όσο και σε τακτικούς και μόνιμους συνεργάτες εξ Ελλάδος, το έργο το οποίο παραλάβαμε όλο και καρποφορεί. Κόντρα στις πολλές αντιξοότητες ο Ιερός Ναός Γενεσίου της Θεοτόκου στην περιοχή Μπούντι της Κινσάσας συνεχίζει να χτίζεται. Οι πιστοί της Ενορίας ευγνωμονούν τους ανθρώπους εκείνους που πριν από την προσφορά των χρημάτων τους,
κατέθεσαν την αγαπώσα καρδιά τους, επιθυμώντας να εξασφαλίσουν έναν Ιερό Ναό στους φτωχούς αδελφούς μας, προκειμένου αυτοί να εκκλησιάζονται όχι πλέον σε παραπήγματα αλλά σε τόπους ιερούς και κατά πάντα ευπρεπείς.Ωσαύτως ευχαριστούμε από καρδιάς τον Ιεραποστολικό Σύνδεσμο «Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός», που εισάκουσε τις παρακλήσεις μας και ενήργησε τα δέοντα για την ανοικοδόμηση αυτού του Ιερού Ναού.
Η Ιερά Μητρόπολη Κινσάσας τον τελευταίο καιρό απευθύνει έκκληση προς πάσα κατεύθυνση για συνδρομή στην ανοικοδόμηση ενός σχολείου στην πόλη Κέγκε.
Στην ίδια πόλη ξεκίνησε προ διετίας η ανοικοδόμηση Ιερού Ναού προς τιμήν του Αγίου Γερασίμου του Υμνογράφου, ο οποίος ανοικοδομήθηκε σε σύντομο χρονικό διάστημα και εγκαινιάστηκε τον περασμένο Ιανουάριο. Δίπλα στην Ενορία αγοράστηκε και δεύτερο οικόπεδο, προκειμένου να ανοικοδομηθεί σχολείο για να φοιτούν τα παιδιά της περιοχής και να μην ταλαιπωρούνται στα σχολεία-χορτοκαλύβες. Η πράξη αυτή θα αναδείξει εμπράκτως την αγάπη της Ορθοδόξου Εκκλησίας προς τα φτωχά παιδιά της περιοχής. Το σχολείο αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία και για έναν ακόμη λόγο. Διότι επιθυμούμε να αφιερωθεί εις τιμήν και μνήμην του αειμνήστου προκατόχου μας και μεγάλου αγίου ιεραποστόλου Νικηφόρου Μικραγιαννανίτου, ο οποίος θυσιάστηκε στην Ι. Μητρόπολη Κινσάσας για την δόξα της Αγίας μας Ορθοδοξίας. Ο μακαριστός Μητροπολίτης Κινσάσας Νικηφόρος ήταν άνθρωπος σεμνός, ταπεινός, θεοφοβούμενος με θυσιαστική αγάπη για το ποίμνιό του. Παρά τα πολλά προβλήματα της υγείας του επεδείκνυε μεγάλο ζήλο και επιμονή, έχοντας αποφασίσει να αφήσει και την τελευταία ρανίδα του αίματός του στα χώματα της αγαπημένης του Αφρικής.

Για τον λόγο αυτό αναζητούμε ευλαβείς δωρητές, που θα αναλάβουν να χρηματοδοτήσουν το έργο αυτό με διττό σκοπό, αφενός την εκπαιδευτική ενίσχυση των παιδιών της περιοχής και αφετέρου την απόδοση τιμής σε έναν σύγχρονο αγιασμένο ιεράρχη της Ιεραποστολής.

Θα ήθελα, κατακλείοντας αυτούς τους σύντομους λόγους μου, να ευχηθώ για άλλη μία φορά στον Ιεραποστολικό Σύνδεσμο «Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός» ο Θεός να ευλογεί τις πολύτιμες υπηρεσίες που προσφέρουν στον χώρο της Εξωτερικής Ιεραποστολής και μάλιστα από την νέα τους έδρα στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, την οποία προ ολίγου καιρού ο Παναγιώτατος Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης κ. Φιλόθεος ευλόγησε.
Ευχόμαστε ο νέος αυτός χώρος να αναδειχθεί ιεραποστολικό ορμητήριο, χώρος αγάπης και βοήθειας για την ενίσχυση των ιεραποστολικών Μητροπόλεων αλλά και για όλους εμάς που διακονούμε στον αγρό της Ιεραποστολής, μία ζεστή γωνιά που θα μπορούμε να μοιραζόμαστε τις δράσεις μας, τις χαρές αλλά και τις λύπες από το ιεραποστολικό μετερίζι μας. Δηλαδή αυτό το οποίο όλοι μας ομολογούμε στις ιεραποστολικές δράσεις μας, «όλα για την δόξα του Χριστού και της Ορθοδοξίας».
† Ο Κινσάσας Θεοδόσιος
πηγή: ierapostolos.gr
https://makkavaios.blogspot.com
Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου 2026
Σάββατο 14 Φεβρουαρίου 2026
Τι μεταθανάτια ωφέλεια έχει μια ψυχή από τις προσευχές, τα μνημόσυνα, τις θείες Λειτουργίες και τις φιλανθρωπίες, που γίνονται από τους συγγενείς της;
Τι μεταθανάτια ωφέλεια έχει μια ψυχή από τις προσευχές, τα μνημόσυνα, τις θείες Λειτουργίες και τις φιλανθρωπίες, που γίνονται από τους συγγενείς της;
Ωφελείται και αυτός που μετανόησε και αυτός που δε μετανόησε. Ο μεν μετανοημένος βελτιώνεται στη χαρούμενη κατάστασή του, ο δε αμετανόητος ανακουφίζεται από την αγωνία και τη θλίψη. Η αγάπη των ζώντων για τους νεκρούς, η μετάνοιά τους και οι φιλανθρωπίες γι’ αυτούς
ενεργούν ευεργετικά, όπως συμβαίνει με τις προσευχές για τους συνανθρώπους μας. Τον τρόπο τον γνωρίζει ο Θεός.
Τα μνημόσυνα συνδέονται αναπόσπαστα με τη θεία Λειτουργία. Δε γίνονται μόνα τους.
Το τριήμερο μνημόσυνο γίνεται σε τρεις μέρες από την ταφή του νεκρού, σ’ ανάμνηση της τριήμερης Ανάστασης του Χριστού και της δικής του Ανάστασης στα έσχατα.
Το εννιαήμερο μνημόσυνο γίνεται με την ευχή να εισέλθει η ψυχή στον Παράδεισο, όπου βρίσκονται οι χοροί των εννέα αγγελικών ταγμάτων.
Το τεσσαρακονθήμερο υπενθυμίζει την ανάληψη του Κυρίου, η οποία έγινε σαράντα ημέρες μετά την ανάστασή Του και κατά την οποία εισήλθε ο Χριστός με το σώμα Του στον πνευματικό κόσμο.
Το ετήσιο μνημόσυνο και τα άλλα περιοδικά μνημόσυνα κάθε Σάββατο, και ιδιαίτερα τα Σάββατα πριν τις Απόκριες και την Πεντηκοστή (ψυχοσάββατα), ωφελούν τους κεκοιμημένους αλλά και τους ζώντες, υπενθυμίζοντάς τους το αναπότρεπτο του θανάτου και την κρίση από το Θεό κάθε επίγειας σκέψης, επιθυμίας και πράξης.
Το μνημόσυνο το Ψυχοσάββατο πριν τις Απόκριες επεκτείνεται και για όσους δεν έτυχε να κηδευτούν και να μνημονευτούν κανονικά λόγω πνιγμού ή άλλο χαμού σε άγνωστα μέρη.
Το ψυχοσάββατο πριν την Πεντηκοστή μνημονεύονται όλοι οι δίκαιοι που έζησαν από τον Αδάμ μέχρι σήμερα.
Ειδικά ωφελούν τους νεκρούς οι θείες Λειτουργίες, όπου ο ιερέας μετά τον καθαγιασμό, όταν μεταφέρει από το δισκάριο στο δισκοπότηρο τις μερίδες ζώντων και κεκοιμημένων, που έβγαλε στην ακολουθία της Προθέσεως, λέει (σε μετάφραση): «Πλύνε, Κύριε, τα αμαρτήματα αυτών που μνημονεύσαμε με το αίμα σου το άγιο, (κι ας γίνει αυτό) με τις πρεσβείες της αγίας Θεοτόκου και όλων σου των αγίων. Αμήν».
Στα μνημόσυνα υπάρχουν και τα κόλλυβα, δηλαδή μια μικρή ποσότητα βρασμένο σιτάρι. Ο Χριστός μιλώντας για την ανάστασή Του την παρομοίασε με το σιτάρι και είπε: «εάν ο κόκκος του σιταριού δε φυτευτεί στη γη και δε λιώσει γινόμενος φύτρο, μένει μόνος του. Εάν όμως διαλυθεί, θα φέρει πολύ καρπό» (Ιωαν. 12,24). Το κόλλυβο συμβολίζει και την Ανάσταση τη δικά μας.
Η προσευχή στα μνημόσυνα για τους νεκρούς ελπίζουμε να τους βοηθήσει. Στην ουσία ζητάμε από το Θεό να είναι εύσπλαχνος μαζί τους.
Από το βιβλίο «Νεανικές Αναζητήσεις - Α’ Τόμος: Ζητήματα πίστεως» (σελ.137), Αρχ. Μαξίμου Παναγιώτου, Ιερά Μονή Παναγίας Παραμυθίας Ρόδου
Πηγή: https://makkavaios.blogspot.com
Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου 2026
Ο Παπα-Τύχων είχε βάλει ”κανόνα” στις μύγες, με το “Ευλογητός” να εξαφανίζονται…
Ο Παπα-Τύχων είχε βάλει ”κανόνα” στις μύγες, με το “Ευλογητός” να εξαφανίζονται…
Η μικρή εκκλησία του Τιμίου Στσυρού στο ομώνυμο Σταυρονικητιανό Κελλί, όπου εγκαταβίωνε ο άγιος Ιερομόναχος Τύχων ο Ρώσος και ο άγιος Παΐσιος.
Στο εκκλησάκι αυτό λειτουργούσε ο Παπα-Τύχων.
Το καλοκαίρι που η ζέστη θέρμαινε τα πάντα, άνοιγαν τα μικρά παράθυρα της εκκλησίας. Αλλά εμπαιναν μέσα μύγες κι ενα σωρό άλλα εντομα.
Ο Παπα-Τύχων είχε βάλει ”κανόνα” στις μύγες, με το “Ευλογητός” να εξαφανίζονται από φοβο μήπως μαγαρίσουν τα Τίμια Δώρα. Οι μύγες και τα άλλα έντομα εκαναν υπακοή στον αγιο Γεροντα.
Αυτο κατά μαρτυρία του αγιου Παϊσίου προς τον Ιερομόναχο Συμεών, που εγκαταβιώνει στο Κελλί του Τιμίου Σταυρού και έζησε το θαύμα.
https://simeiakairwn.gr

