Εορτολόγιο

Σάββατο 15 Ιουνίου 2024

Ο Όσιος Πορφύριος για την αυτοσυγκέντρωση


Μαρτυρία Π. Χ.
 
Από το βιβλίο: «Ο Όσιος Πορφύριος: Μαρτυρίες, Διηγήσεις, Νουθεσίες».  Α’. Μαρτυρίες.  Έκδοση «Ενωμένη Ρωμηοσύνη».
 
Όταν ήμουν στα νειάτα μου κατηχητής, είχα ένα κατηχητόπουλο που το έλεγαν Δημήτρη. Προερχόταν από χριστιανική οικογένεια και ήταν πολύ καλό παιδί και καλός χριστιανός. Τον αγαπούσα πολύ, αλλά είχε πολλές ανησυχίες πνευματικές.
 
Τα χρόνια πέρασαν, τέλειωσα το Πανεπιστήμιο, παντρεύτηκα και έχασα τα ίχνη του. Κάποια μέρα γυρίζοντας από την δουλειά μου τον συνάντησα στο λεωφορείο. 
 
Χαρήκαμε και οι δύο πολύ. Τον ρώτησα με τι ασχολείται και μου είπε ότι σπουδάζει στο Πανεπιστήμιο, στο 2ο ή 3ο έτος (δεν ενθυμούμαι καλά), και ότι ήταν οπαδός του γκουρού Μαχαράτσι και κάνει αυτοσυγκέντρωση και τα άλλα που κάνουν οπαδοί τέτοιων δοξασιών. 
 
Στενοχωρήθηκα πολύ και του πρότεινα να πάμε να συναντήσουμε τον γέροντα Πορφύριο (ήταν δεκαετία του ’80), αφού προηγουμένως του εξήγησα μερικά πράγματα γι’ αυτόν. 
 
Συμφώνησε, με τον όρο ότι κάποια στιγμή θα πήγαινα κι εγώ, έστω μια φορά, σε κάποια από τις συναντήσεις που έκαναν οι οπαδοί αυτού του γκουρού, κάπου στον Λυκαβηττό.
 
Στην συνέχεια, μετά από λίγες μέρες, επισκεφθήκαμε τον π. Πορφύριο, που τότε ζούσε στο Μοναστήρι του στο Μήλεσι Ωρωπού. 
 
Στην συνάντηση εκείνη, που παραβρέθηκα κι εγώ, ο π. Πορφύριος τον ρωτούσε διάφορα πράγματα για το τι κάνει, πώς προσεύχεται, πώς κάνει αυτοσυγκέντρωση, αν βλέπει “φώτα” κλπ. κι αυτός απαντούσε διάφορα. 
 
Του είπε ότι αυτά που κάνει δεν είναι καλά και ν’ απομακρυνθει από εκεί. Μάλιστα εκ των υστέρων ο π. Πορφύριος μου είπε ότι αν δεν απομακρυνθεί από εκεί, κινδυνεύει να τρελαθει. Επίσης μου είπε ότι σε κάποια από αυτά που τον ρωτούσε, δεν του έλεγε την αλήθεια.
 
Αργότερα ο Δημήτρης μου ζήτησε να πάω κι εγώ σε μια συγκέντρωσή τους, πράγμα που έγινε, αφού προηγουμένως πήρα ευλογία από τον π. Πορφύριο. 
 
Φθάνοντας στον Λυκαβηττό, σε μια αίθουσα που είχαν, συνάντησα πολύ κόσμο, άνδρες, γυναίκες, παιδιά, γέρους, νέους, έγκυες γυναίκες κλπ. 
 
Αφού βγάλαμε τα παπούτσια μας, μπήκαμε σε μια μεγάλη αίθουσα, στον ένα τοίχο της οποίας υπήρχαν δύο πολύ μεγάλες φωτογραφίες του γκουρού και μπροστά σε κάθε φωτογραφία έκαιγε μια μεγάλη λαμπάδα. 
 
Ανάμεσα στις δύο λαμπάδες υπήρχε ένα βάθρο και επάνω του ένα γραφείο. Όλοι οι άνθρωποι ήμασταν όρθιοι (δεν υπήρχαν καρέκλες). 
 
Εγώ στάθηκα πλάι σ’ έναν τοίχο και περίμενα να δω τι θα γίνει, ενώ μυστικά έλεγα την ευχή του Ιησού και παρακαλούσα τον γέροντα Πορφύριο για συμπαράσταση· ήξερα ότι και “βλέπει και ακούει”.
 
Ανέβηκε κάποιος στο βάθρο και είπε μερικά λόγια για τον γκουρού και στην συνέχεια μας ανακοίνωσε ότι κάποιος (προϊστάμενος πιστεύω), μόλις είχε επιστρέψει από την Ιταλία, όπου τον είχε συναντήσει και έφερνε τις “ευλογίες” και τα νέα του. 
 
Πράγματι σε λίγο μπήκε ένας κύριος γύρω στα σαράντα και είπε πρώτα να γονατίσουμε όλοι και να “προσευχηθούμε” στον γκουρού και μετά θα μας έλεγε τα νέα του. 
 
Όλοι στην αίθουσα γονάτισαν, εκτός από εμένα που στεκόμουν όρθιος λέγοντας μυστικώς την ευχή και παρακαλώντας τον γέροντα Πορφύριο. 
 
Το γονάτισμα θα κράτησε 5 έως 10 λεπτά, κατά την διάρκεια των οποίων ο ομιλητής κατά καιρούς μου έριχνε κάποιες ματιές. Όταν σηκώθηκαν από το γονάτισμα όλοι, ο κύριος που με κοίταζε και που θα μας έλεγε τα νέα του γκουρού, κάτι είπε σε κάποιον διπλανό του κι έφυγε. 
 
Ο διπλανός του πήρε τον λόγο και είπε ότι ο κύριος τάδε (ο παρ’ ολίγον ομιλητής) ήταν πολύ κουρασμένος από το ταξίδι στην Ιταλία και δεν θα μας μιλούσε απόψε, αλλά κάποια άλλη φορά. Έτσι έληξε και διαλύθηκε η συγκέντρωση. 
 
Ο Θεός διά των ευχών του αγίου Πορφυρίου είχε κάνει το θαύμα του και δεν επέτρεψε στον άνθρωπο αυτόν να πει (τουλάχιστον εκείνη την φορά) τις πλάνες του.
 
Στην συνέχεια απομακρυνθήκαμε ο Δημήτρης κι εγώ, ο ένας από τον άλλο, κι έχασα πάλι τα ίχνη του. 
 
Αργότερα έμαθα ότι και οι γονείς του Δημήτρη πήγαν και συμβουλεύτηκαν τον π. Πορφύριο για το παιδί τους, αλλά απ’ όσο γνωρίζω, δεν ακολούθησαν τις συμβουλές του ώστε να βοηθηθεί το παιδί τους. 
 
Τελικά, μετά από μερικά χρόνια έμαθα ότι ο Δημήτρης είχε εγκαταλείψει τα πάντα (γκουρού, σπουδές, αναζητήσεις κλπ.) και νοσηλευόταν κάπου με ψυχοφάρμακα, έχοντας τρελλαθεί, όπως είχε προείπει ο άγιος Πορφύριος..
 
πηγή:  enromiosini.gr
https://makkavaios.blogspot.com

Παρασκευή 14 Ιουνίου 2024

«Στα πνευματικά πράγματα δεν χάνεται τίποτε!»



«Στα πνευματικά πράγματα δεν χάνεται τίποτε!

Ένας στεναγμός, μιά προσευχή, κάποιο δάκρυ, ένας καλός λόγος προς κάθε άνθρωπο, θα έλθη η στιγμή να καρποφορήση!

Δεν ξέρουμε πότε!

Εμείς με ελπίδα και αγάπη να σπέρνουμε στην γη,

εννοώ στις καρδιές των ανθρώπων!

Ο Θεός γνωρίζει πότε και πώς θα καρποφορήσουν.

Όλες οι ψυχές έχουν ευαίσθητες χορδές!

Απόλυτα κακός δεν είναι κανείς!

Στην αγαθή πτυχή της καρδιάς, αυτός ο σπόρος,

μπορεί να καρπίση έπειτα από πολλά χρόνια!»!!!

dromokirix.gr

https://simeiakairwn.wordpress.com

Πέμπτη 13 Ιουνίου 2024

Δώρισε, Δέσποινα, σε όλους τα αιτήματά τους

 


Παρθένε Δέσποινα Θεοτόκε, εσύ που γέννησες με τρόπο υπερφυσικό και υπέρλογο τον μονογενή Λόγο του Θεού, τον Δημιουργό και Δεσπότη όλης της ορατής και της νοητής δημιουργίας, τον ένα Θεό της Τριάδας,

Θεό και άνθρωπο· εσύ που είσαι το σκήνωμα της θεότητας, το δοχείο κάθε αγιασμού και χάρης, στο οποίο κατοίκησε σωματικά όλη η Θεότητα με την ευδοκία του Θεού και Πατέρα, και με τη συνέργεια του Αγίου Πνεύματος· εσύ που με τρόπο ανυπέρβλητο υπερτερείς και υπερέχεις από όλη τη δημιουργία με το βασιλικό και θεόπρεπο αξίωμά σου· εσύ που είσαι η δόξα και η τρυφή και η ανέκφραστη ευφροσύνη των Αγγέλων, το βασιλικό στεφάνι των Αποστόλων και των Προφητών, η υπερφυσική και αξιοθαύμαστη ανδρεία των Μαρτύρων, η αφορμή των αγώνων και της νίκης τους, και η αιτία των αθλητικών στεφανιών και των αιώνιων και θεόπρεπων αμοιβών· εσύ που είσαι η πολυτίμητη τιμή και δόξα των Οσίων, ο απλανής οδηγός και διδάσκαλος της ησυχίας, η πόρτα των αποκαλύψεων και των πνευματικών μυστηρίων, η πηγή του φωτός, η πύλη της αιώνιας ζωής, ο ακένωτος ποταμός του ελέους, η ανεξάντλητη θάλασσα όλων των θεόπρεπων χαρισμάτων και θαυμάτων· εσένα ικετεύουμε και εσένα παρακαλούμε, τη συμπονετικότατη Μητέρα του φιλάνθρωπου Δεσπότη, σπλαχνίσου μας τους ταπεινούς και ανάξιους δούλους σου· ρίξε το βλέμμα σου με συμπάθεια στην αιχμαλωσία και την ταπείνωσή μας· θεράπευσε τα συντρίμματα των ψυχών και των σωμάτων μας.

Τους ορατούς και τους αόρατους εχθρούς κατάργησέ τους. Γίνε για μας τους ανάξιους πύργος ισχυρός, όπλα πολεμικά, παράταξη δυνατή και στρατηγός και υπερασπιστής ακαταμάχητος απέναντι στους εχθρούς μας. Δείξε σ’ εμάς την αρχαία ευσπλαχνία σου και τα θαύματά σου σήμερα. Δείξε στους ασεβείς εχθρούς μας ότι μοναδικός Βασιλιάς και Δεσπότης είναι ο δικός σου Υιός και Θεός, και εσύ είσαι ακριβώς Θεοτόκος, η οποία γέννησες ως άνθρωπο τον αληθινό Θεό, και τα μπορείς όλα, και έχεις τη δύναμη να ενεργείς όσα θέλεις στον ουρανό και στη γη.

Δώρισε, Δέσποινα, σε όλους τα αιτήματά τους, στον καθένα σύμφωνα με το συμφέρον του· σ’ εκείνους που είναι άρρωστοι την υγεία, σ’ εκείνους που πλέουν στη θάλασσα τη γαλήνη και την κυβέρνηση· συνοδεύοντας και φυλάγοντας εκείνους που οδοιπορούν, σώζοντας τους αιχμαλώτους από την πικρή δουλεία, παρηγορώντας εκείνους που λυπούνται, ανακουφίζοντας τη φτώχεια και κάθε άλλη σωματική ταλαιπωρία, απαλλάσσοντας όλους από τις ψυχικές αρρώστιες και από τα πάθη, με τις δικές σου αόρατες προστασίες και συμβουλές, για να διανύσουμε σωστά και άμεμπτα το δρόμο αυτής της πρόσκαιρης ζωής, και να επιτύχουμε με τη μεσολάβησή σου στη βασιλεία των ουρανών εκείνα τα αιώνια αγαθά.

Σώσε, Δέσποινα, με τις πρεσβείες σου αυτή την ποίμνη, που εξαιρετικά έχει ανατεθεί σ’ εσένα, αλλά και κάθε πόλη και χώρα, από πείνα, από σεισμό, από καταποντισμό, από φωτιά, από σφαγή, από επιδρομή αλλόφυλων, και από εμφύλιο πόλεμο· και κάθε οργή, που δίκαια έρχεται εναντίον μας, ανάγκασέ την να γυρίσει πίσω με την ευδοκία και τη χάρη του μονογενή Υιού και Θεού σου· στον οποίο πρέπει κάθε δόξα, τιμή και προσκύνηση, μαζί με τον άναρχο Πατέρα του και το συνάναρχο και ζωοποιό Πνεύμα του, τώρα και πάντοτε και στους αιώνες των αιώνων. Αμήν.

Τετάρτη 12 Ιουνίου 2024

«Όταν μέσα σου ξεσηκώνεται πόλεμος με πολύ άσχημους λογισμούς...

 


 Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης


 «Όταν μέσα σου ξεσηκώνεται πόλεμος με πολύ άσχημους λογισμοὺς καί μετά σέ πιάνει στεναχώρια ἤρεμα να μεταφέρεσαι νοερά κάτω ἀπὸ τὸν Σταυρὸ τοῦ Χριστοῦ. Νὰ γονατίζεις καὶ νὰ ἀγκαλιάζεις τὰ πόδια του λέγοντας τὴν εὐχή. Ἐὰν αἰσθανθεῖς νὰ σὲ πλησιάζει τὸ κακὸ πνεῦμα, προσπάθησε νὰ μὴν πιάσεις κουβέντα μαζί του. Πρὶν σὲ πιάσει, γύρισε τὸ νοῦ καὶ τὴν καρδιά σου στον Χριστό. 
Όπως τὸ παιδάκι, ποὺ θὰ δεῖ ξαφνικά μπροστά του τὰ δόντια ἀπὸ ἕνα ἄγριο σκυλὶ καὶ ἀμέσως θὰ γυρίσει στὸν μπαμπά του καὶ θὰ πέσει στὴν ἀγκαλιά του γιὰ νὰ γλιτώσει. Καὶ ὅταν εἶσαι ἄρρωστος, κι ὅταν πονάει τὸ σῶμα σου, κι ὅταν ἔχεις στεναχώρια… τὸ ἴδιο νὰ κάνεις. 
 Ὅσο μποροῦμε περισσότερο να προσευχόμαστε μὲ ἀγάπη. Νὰ λέμε μία-μία τις λέξεις: «Κύριε, Ἰησοῦ, Χριστέ, ἐλέησόν με…!», καὶ νὰ τὶς προσέχουμε. Όχι μηχανικὰ καὶ βιαστικά. Ἐὰν συγκεντρώνουμε τὸ νοῦ μας καὶ τὶς λέμε μὲ λατρεία, τότε προσευχόμαστε μὲ τὴν καρδιά μας».

ΠΗΓΗ: “Ο πάνσοφος Όσιος Πορφύριος – Μαρτυρίες”, εκδ. ΑΓΙΟΠΑΥΛΙΤΙΚΟ ΙΕΡΟ ΚΕΛΛΙΟΝ ΑΓΙΩΝ ΘΕΟΔΩΡΩΝ, ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ, ΄Α τόμος
 
πηγή:  proskynitis.blogspot.com
https://makkavaios.blogspot.com

Τρίτη 11 Ιουνίου 2024

Αγάπη είναι....(Αγιος Παΐσιος)

 



«Αγάπη είναι, να ακούσεις με πόνο την στενοχώρια του άλλου!
Αγάπη είναι, και ένα βλέμμα πονεμένο και ένας λόγος που θα πεις με πόνο στον άλλον, όταν αντιμετωπίζει κάποια δυσκολία!

Αγάπη είναι, να συμμερισθής τη λύπη του άλλου και να τον αναπαύσεις στη δυσκολία του!

Αγάπη επίσης είναι, να σηκώσεις έναν βαρύ λόγο που κάποιος θα σου πει!
Όλα αυτά, βοηθούν περισσότερο, από τα πολλά λόγια και τις εξωτερικές εκδηλώσεις.

Όταν πονάς εσωτερικά γιά τον άλλον, ο Θεός τον πληροφορεί γιά την αγάπη σου και την καταλαβαίνει, χωρίς εξωτερικές εκδηλώσεις!
Όπως, και όταν δεν εκδηλώνεται η κακία μας, αλλά είναι εσωτερική, πάλι ο άλλος την καταλαβαίνει... 

Βλέπεις και ο διάβολος, όταν παρουσιάζεται ως “άγγελος φωτός”, φέρνει ταραχή… Ενώ ο Άγγελος ο πραγματικός, φέρνει μία απαλή και ανέκφραστη αγαλλίαση!»

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (1924-1994)
πηγή:  proskynitis.blogspot.com
https://makkavaios.blogspot.com

Δευτέρα 10 Ιουνίου 2024

Υπάρχουν φορές, που το ‘’ως εδώ’’, είναι η μόνη λύση…

 


Το να ζητάς συγγνώμη από άνθρωπο αμετανόητο την στιγμή που δεν έφταιξες σε κάτι, κάνει κακό και σε αυτόν και στη σχέση και σε σένα…

Το να σκύβεις το κεφάλι συνεχώς, όταν ο άλλος δεν έχει καμιά διάθεση να ακούσει, θα τον κάνει να σου φέρεται χειρότερα, μέρα με τη μέρα…

Το να περιμένεις να σε εκτιμήσει άνθρωπος που σε θεωρεί χρόνια δεδομένο, είναι ουτοπικό.

Και το να κάνει υπομονή σε καταστάσεις άρρωστες, οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε ψυχοπαθολογία.

Υπάρχουν φορές που δεν πρέπει να ζητήσεις συγγνώμη.

Υπάρχουν φορές, που δεν πρέπει να κρατήσεις το κεφάλι σου άλλο πια σκυφτό.

Υπάρχουν φορές, που το να καλομαθαίνεις τον άλλον μόνιμα, του κάνει εν τέλει κακό.

Υπάρχουν φορές, που το ‘’ως εδώ’’, είναι η μόνη λύση…

Χριστός Ανέστη.

inagiastriadosvagion

https://simeiakairwn.wordpress.com

Σάββατο 8 Ιουνίου 2024

Η κακή σκέψη δεν κρύβεται

 


Όλοι γνωρίζουμε τον πόλεμο των λογισμών, τον οποίο μας κάμνει ο διάβολος.

Όταν, λοιπόν, κάποια φορά ρωτήσαμε για το πρόβλημα αυτό τον Γέροντα Πορφύριο, μας είπε:

«Εσείς προχωράτε στο δρόμο σας. Ο διάβολος έρχεται με τους λογισμούς και σας τραβά από το μανίκι, για να σας αποπροσανατολίσει. Εσείς να μη γυρίζετε να πιάνετε κουβέντα μαζί του η ν’ αντιδικείτε μαζί του. Εσείς να προχωράτε στο δρόμο σας. Αυτός θα σας τραβά από το μανίκι, αλλά εσείς να προχωράτε στο δρόμο σας και κάπου θα βαρεθεί και θα σας αφήσει».

Μια μέρα, που σκέψεις πικρίας με κατέκλυζαν για κάποιους ανθρώπους, που με κατέκριναν αδίκως, ο Γέροντας έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου για την επιθετική μου, όπως είπε, στάση. Του αντέτεινα, ότι ούτε είπα, ούτε έκανα οτιδήποτε εναντίον των επικριτών μου, αλλά μόνο σκεπτόμουν αρνητικά, χωρίς να εξωτερικεύομαι και, γι’ αυτό, χωρίς να θίγω κανέναν.

Τότε ο Γέροντας, μου φανέρωσε ακόμη ένα μυστικό του πνευματικού αγώνος, λέγοντάς μου:

«Για οποιαδήποτε άδικη κατηγορία εις βάρος σου να μην αγανακτείς, ούτε από μέσα σου. Είναι κακό! Το κακό αρχίζει από τις κακές σκέψεις. Όταν πικραίνεσαι και αγανακτείς, έστω μόνο με τη σκέψη, χαλάς την πνευματική ατμόσφαιρα. Εμποδίζεις το Άγιο Πνεύμα να ενεργήσει και επιτρέπεις στο διάβολο να μεγαλώσει το κακό. Εσύ πάντοτε να προσεύχεσαι, να αγαπάς και να συγχωρείς, διώχνοντας από μέσα σου κάθε κακό λογισμό».

Δίδασκε δηλαδή ο Γέροντας Πορφύριος ότι η κακή σκέψη μας για κάποιο συνάνθρωπό μας από τη μια μεριά μολύνει την ψυχή μας ως αμαρτία, από την άλλη μεριά κάνει η μπορεί να κάνει κακό σ’ αυτόν.
Η κακή σκέψη εκπέμπει μία κακή δύναμη, που επηρεάζει τον άλλον, όπως η προσευχή τον βοηθά.

Βέβαια όλα αυτά πρέπει να κατανοηθούν σωστά μέσα στη διδασκαλία της Εκκλησίας για την ύπαρξη πονηρών και αγαθών πνευμάτων και το έργο τους, που είναι για τα πονηρά μεν η διαβολή, το ψεύδος, η ταραχή, η διχόνοια κ.λπ., για τα αγαθά δε η διακονία εκείνων που μέλλουν να κληρονομήσουν τη βασιλεία του Θεού.

Η κακή σκέψη δεν κρύβεται. Επηρεάζει δυσμενώς για μας εκείνον για τον οποίον σκεπτόμαστε άσχημα, ακόμη και από μακριά, ακόμη και όταν δεν συνειδητοποιεί αυτός το λόγο για τον οποίο έρχεται σε αντίθεση μαζί μας. Οφείλουμε, λοιπόν, να είμεθα «καθαροί τη καρδία», καθαροί όχι μόνο από κακά έργα, αλλά και από κακές σκέψεις, ιδιαίτερα δε από τη μνησικακία ή την πίκρα.

ΠΗΓΗ

https://simeiakairwn.wordpress.com