ΕΝΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΠΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΜΙΑ ΠΑΡΕΑ ΤΕΣΣΑΡΩΝ ΦΙΛΩΝ ΣΥΝΟΔΟΙΠΟΡΩΝ ΚΑΙ ΣΥΜΠΡΟΣΚΥΝΗΤΩΝ ΣΤΟ ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ, ΑΠΟ ΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, ΜΕ ΠΡΟΒΟΛΗ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ, ΕΙΚΟΝΩΝ ΚΑΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΩΝ.
Όποιος έχει τα μάτια της ψυχής του ανοικτά και βλέπει τον Θεόν, δεν είναι εύκολο να τον βλάψουν οι εχθροί… (Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεϊτης)
Εκείνον τον άνθρωπον, που διατηρεί μέσα εις την ψυχήν του την συνεχή μνήμην του Θεού, δεν είναι τόσον εύκολον οι δαίμονες να του κάνουν κακόν.
Να τον πειράξουν ναι, αλλά να τον βλάψουν δύσκολον, και τούτο διότι δεν δίδει άδειαν εις τους δαίμονας να τον υποσκελίσουν, διότι είναι ωπλισμένος με το όπλον της συνεχούς μνήμης του Θεού. Όποιος έχει τα μάτια της ψυχής του ανοικτά και βλέπει τον Θεόν, δεν είναι εύκολον να τον βλάψουν οι εχθροί. Οι πολύ πνευματικοί άνθρωποι δεν είχαν ανάγκην από πνευματικά βιβλία, δεν είχαν πολλήν ανάγκην από πολλήν μελέτην πατερικών βιβλίων, διότι συνεχώς εμελέτων τα περί Θεού. Ό,τι έβλεπαν, αμέσως τους εδίδετο μία ευκαιρία κάτι να μελετήσουν, κάτι ξένον να γνωρίσουν. Όλη η κτίσις ήτο δι’ αυτούς ένα πανεπιστήμιον. Όπου έστρεφαν τα μάτια των, κάτι θα έβλεπαν δια να μελετήσουν. Πότε την πρόνοιαν του Θεού, πότε την σοφίαν Του, πότε την κρίσιν Του, πότε την διδαχήν Του κ.ο.κ. Με τα μάτια της ψυχής έβλεπαν τα αόρατα. Η μελέτη τούτων επλήρωνε την καρδίαν των με γνώσεις πνευματικάς. Ημείς οι σημερινοί άνθρωποι, επειδή δεν έχομεν τα μάτια της ψυχής ανοικτά, δεν έχομεν την δυνατότητα να μένωμεν εις την πνευματικήν μελέτην, και κάτι που βλέπομεν, έχομεν ανάγκην από τα ιερά βιβλία, δια να γνωρίσωμεν τα περί Θεού. Ο νους των πνευματικών αυτών ανθρώπων ήτο τόσον πολύ δυνατός, ώστε ημπορούσε να συλλάβη νοήματα και συλλογισμούς με πλήρη σοφίαν. Ο ιδικός μας νους είναι τόσον αδύνατος, που μόλις κάτι δύναται να συγκρατήση. Απλοϊκοί άνθρωποι κατά το πλείστον ήσαν οι πατέρες τότε, και όμως αποκτούσαν πλήρη γνώσιν, διότι το Άγιον Πνεύμα τους εβοήθει συνιέναι τας Γραφάς. Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεϊτης
Σε ηλικία 46 ετών, η Ράσα (Μουκλάσα) —μια Αραβίδα Ορθόδοξη Χριστιανή— απήχθη με αυτοκίνητο από τους ίδιους της τους τρεις γιους, οι οποίοι ήταν οπαδοί του ριζοσπαστικού Ισλάμ· την οδήγησαν στις όχθες του ποταμού Ιορδάνη, στη Ναζαρέτ, και την στραγγάλισαν με ένα σχοινί.
Πριν από τον θάνατό της, οι γιοι της τής έθεσαν ένα δίλημμα: τον θάνατο ή την άρνηση του Ιησού Χριστού. Εκείνη επέλεξε τον Ιησού Χριστό και έλαβε το στεφάνι του μαρτυρίου από τα χέρια των ίδιων της των παιδιών!
Επιλέγουμε τα μαρτύρια της Αγίας Χρυσής και όχι τα καψουροτράγουδα της σήψης.
σ.σ.Σήμερα που για την ιδιοτέλεια το
καλό νοθεύεται με το κακό, η αλήθεια συμβιβάζεται με το ψέμα και βασιλεύει ο μαρασμός και η υποκρισία, οι άνθρωποι έχουν ανάγκη από καθαρά πρότυπα που θα τους βγάλουν από τον τάφο της επίπλαστης ευδαιμονίας. Η Αγία Χρυσή δεν συμβίβασε την αλήθεια που είχε στην καρδιά της για να ικανοποιήσει πρόσκαιρες απολαύσεις. Δεν άκουσε τις σειρήνες που την καλούσαν να αλλαξοπιστήσει. Δεν υπέκυψε στα μαρτύρια της σάρκας.
Σήμερα που οι σειρήνες πλήθυναν και ακόμη υψηλόβαθμοι της διοικούσης Εκκλησίας προβάλλουν στο λαό πρότυπα που έχουν κάνει την σαρκολατρεία επάγγελμα, η ανάγκη να θέσουμε τα πρότυπα των Αγίων στη ζωή μας είναι επιτακτική. Είμαστε όλοι ανάξιοι και μόνο με την χάρη του Αγίου Τριαδικού Θεού μπορούμε να τους πλησιάσουμε, αλλά αξίζει να βάλουμε λίγο οξυγόνο από τώρα στην καρδιά μας κι ας πεθάνουμε στο δρόμο προσπαθώντας να τους ομοιάσουμε.
Υπάρχει ένα πολύ ωραίο βίντεο στο οποίο ο υπεύθυνος επικοινωνίας της Ι. Μητροπόλεως Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας, π. Ελευθέριος Χαραλαμπίδης, δίνει λεπτομέρειες για το μαρτύριο της Αγίας και τον θαυμαστό τρόπο εύρεσης των ιερών λειψάνων της. ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΤΟ ΔΕΙΤΕ.
Η Αγία Νεομάρτυς Χρυσή γεννήθηκε τον καιρό της τουρκοκρατίας, στο χωρίο Χρυσή Αριδαίας της επαρχίας Αλμωπίας του νομού Πέλλας. Το έτος γεννήσεώς της δεν το γνωρίζουμε με ακρίβεια, αλλά από το έτος του θανάτου της συμπεραίνουμε πως γεννήθηκε στις τελευταίες δεκαετίες του 18ου αιώνα.
Στην ιδιόρρυθμη τοπική διάλεκτο λεγόταν Σλάτω και το χωριό Σλάταινα. Προερχόταν από φτωχή χριστιανική οικογένεια και είχε τρεις αδελφές. Ξεχώριζε για τα φυσικά της χαρίσματα δηλαδή την σωματική ομορφιά , αλλά και τα πνευματικά, όπως πίστη, σωφροσύνη, παρθενία και αγάπη για τον Σωτήρα Χριστό.
Μία μέρα καθώς είχε βγει με άλλες γυναίκες του χωριού να μαζέψει ξύλα, ένα Τούρκος κάτοικος του χωριού, που η προφορική παράδοση λέει πως ήταν αγάς, μαζί με την βοήθεια και άλλων συμπατριωτών του την άρπαξε και την μετέφερε στο σπίτι του. Η τακτική του εξισλαμισμού εφαρμοζόταν πολύ συχνά από τους Τούρκους την εποχή εκείνη και μάλιστα θεωρούνταν μεγάλη και σπουδαία πράξη ευλάβειας. Οι πιέσεις που δέχτηκε η Αγία να αλλαξοπιστήσει ήταν πολλές. Καταρχήν προσπάθησε ο Τούρκος να την δελεάσει με υποσχέσεις και ταξίματα και σαν το πιο μεγάλος επιχείρημα πρόβαλε την υπόσχεση πως θα την παντρευτεί εάν τουρκίσει. Όταν είδε ότι με τις διάφορες κολακείες δεν κατέστρεψε τη γνώμη της Αγίας, άρχισε να την φοβερίζει πως θα υποστεί πολλές τιμωρίες. Και στη απειλή του Τούρκου η Χρυσή ομολόγησε : «Εγώ τον Χριστόν μου πιστεύω, και προσκυνώ, και αυτόν μόνον γνωρίζω διά Νυμφίον μου, τον οποίον δεν θέλω αρνηθή πώποτε, καν μυρία μου κάμετε βάσανα, καν και εις λεπτά κομμάτια το σώμα μου κατακόψετε».
Όταν άκουσαν την απάντηση της Αγίας οι δήμιοί της, κατάλαβαν ότι ήταν αδύνατο να την κάνουν να αλλαξοπιστήσει. Γι’ αυτό σκεπτόμενοι πονηρά αποφάσισαν να την παραδώσουν στις γυναίκες τους για να την μεταπείσουν. Πράγματι επί έξι μήνες οι μουσουλμάνες γυναίκες βασάνιζαν με κολακείες, με υποσχέσεις και με απειλές την νεαρή κόρη να αρνηθεί τον Χριστό. Δεν κατόρθωσαν όμως τίποτα. Τότε οι Τούρκοι φώναξαν τους γονείς της Αγίας και απειλωντας τους φοβερά, τους πίεσαν να ασκήσουν την επιρροή τους στην κόρη τους, ώστε να λυγίσει και να προσχωρήσει στην μουσουλμανική πίστη. Οι γονείς της Αγίας αν και δεν ήθελαν να το κάνουν αυτό, αλλά αναγκασμένοι από τον φόβο, ήλθαν στην φυλακή μαζί με τις αδελφές της και άρχισαν να την προκαλούν και να κλαίνε. Η Αγία Χρυσή έχοντας συνεχώς μπροστά της το πρόσωπο του Σωτήρος Χριστού και βάζοντας στην άκρη την αγάπη προς τους γονείς της, είπε τα εξής αξιοθαύμαστα λόγια : «Εσείς όπου με παρακινείτε να αρνηθώ Χριστόν τον αληθινόν Θεόν, δεν είσθε πλέον γονείς μου , και αδελφαί μου, ούτε εγώ θέλω να σας ηξεύρω ως τοιούτους εις το εξής. Αλλ’ αντί δια εσάς , Πατέρα μεν έχω, τον Κύριον μου Ιησούν Χριστόν, μητέρα δε, και αδελφάς έχω τους Αγίους και τα Αγίας».
Μετά την άκαμπτη στάση της Αγίας άρχισαν τα φοβερά μαρτύρια. Για τρεις ολόκληρους μήνες την ράβδιζαν καθημερινά. Κατόπιν έκοψαν λωρίδες από το δέρμα της και τις κρέμαγαν μπροστά της, ώστε να τις βλέπει και να δειλιάσει. Κοκκίνισε το χώμα από το αίμα, που έτρεχε σαν ποτάμι από τις πληγές της Αγίας. Ύστερα από αυτά, πέρασαν από τα αυτιά της ένα πυρωμένο σίδερο. Όλα αυτά τα υπέμεινε η Αγία του Θεού μάρτυς, επειδή έπαιρνε δύναμη από τον Σταυρό του Χριστού. Όταν πληροφορήθηκε πως ο Πνευματικός της πατέρας, που ήταν ο προηγούμενος της Αγιορείτικης Μονής του Σταυρονικήτα παπα-Τιμόθεος, βρισκόταν εκεί κοντά , του διαμήνυσε με κάποιον χριστιανό να προσευχηθεί στον Θεό να την αξιώσει να τελειώσει θεαρέστως τον δρόμο του μαρτυρίου και να μη δειλιάσει. Στο τέλος οι δήμιοί της, την κρέμασαν σε μία άγρια αχλαδιά και με τα μαχαίρια τους έκοψαν όλα τα μέλη του ιερού σώματός της και έτσι παρέδωσε το πνεύμα της στον Θεό.
Πληροφορίες για τον βίο της Αγίας Χρυσής βρίσκουμε στο βιβλίο «Νέον Μαρτυρολόγιον» του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου. Εκεί βρίσκουμε και το μαρτύριό της. Άλλα γραπτά κείμενα για την Αγία δεν υπάρχουν. Στην Ιερά Μονή Αρχαγγέλου Αλμωπίας όμως, υπάρχουν τοιχογραφίες στις οποίες εξιστορείται το μαρτύριό της, δηλ. η σύλληψή της, η νουθέτηση της από τον παπα-Τιμόθεο τον Σταυρονικητιανό (ο οποίος πιθανώς διακονούσε ως οικονόμος στο μετόχι της Μονής στην Όσσιανη – σημερινό χωριό του Αρχαγγέλου Αλμωπίας) και το μαρτυρικό της τέλος.
Επιπλέον στον ενοριακό Ναό της Περίκλειας Αλμωπίας υπάρχει μία τοιχογραφία της Αγίας με τοπική φορεσιά. Η επιγραφή της τοιχογραφίας είναι «Αγία Χρισή» και «Σφιέτα Ζλάτα Μενγκλίντσκαγια» δηλ. η αγία Χρυσή η Μογλενίτισσα. Φορητή εικόνα της Αγίας βρέθηκε στον γυναικωνίτη του Ιερού Ναού του χωριού Χρυσή.
Οι μαρτυρίες για τα θαύματα και της εμφανίσεις της Αγίας είναι πολλές και μάλιστα υπάρχουν αναφορές ότι στις εμφανίσεις της ήταν ντυμένη με παραδοσιακή φορεσιά.
Βρέθηκαν τα λείψανα της Αγίας Χρυσής 200 χρόνια μετά το μαρτύριό της – επίσημη ανακομιδή και εορτασμός από τη μητρόπολή μας.
Σε μια σπουδαία πνευματική είδηση για την τοπική Εκκλησία και ολόκληρη την Ορθοδοξία, η Ιερά Μητρόπολη Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας ανακοίνωσε ότι, δύο αιώνες μετά το μαρτύριό της, εντοπίστηκαν τα ιερά λείψανα της αγίας ένδοξου νεομάρτυρος και μεγαλομάρτυρος Χρυσής.
Τα λείψανα βρέθηκαν κοντά στα ερείπια του παλιού ναού της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, στο κάστρο της Χρυσής. Τα οστά εξετάστηκαν από ειδικά επιστημονικά εργαστήρια της Γερμανίας, τα οποία πιστοποίησαν ότι ανήκουν σε νεαρή γυναίκα ηλικίας περίπου 17 ετών και ότι το έτος θανάτου της ήταν το 1795, όπως ακριβώς μαρτυρείται στον βίο της. Σύμφωνα με τη σχετική εγκύκλιο, στα οστά διακρίνονται σημάδια φρικτών βασανιστηρίων, ιδιαίτερα στα πλευρά και στην τιμία κάρα, ενώ χαρακτηριστικό είναι ότι αναδίδεται συνεχώς ευωδία.
https://tasthyras.wordpress.com
Με αφορμή το κορυφαίο αυτό γεγονός, η Ιερά Μητρόπολη διοργανώνει την επίσημη Ανακομιδή των ιερών λειψάνων κατά τον εορτασμό της μνήμης της Αγίας, στον ιερό ναό της στο χωριό Χρυσή Αλμωπίας:
Επιπλέον, καθ’ όλη τη διάρκεια της εβδομάδας θα τελούνται καθημερινά Θεία Λειτουργία και άλλες ιερές ακολουθίες, ενώ η εγκύκλιος του Μητροπολίτη μας π. Ιωήλ θα αναγνωσθεί στους ιερούς ναούς την Κυριακή 4 Οκτωβρίου.
.jpg)
