«23 Χρόνια Προτεστάντης — Τι τον έκανε να επιλέξει την Ορθοδοξία;»

Ο Σεραφείμ, ένας νέος από το Τέξας, αφηγείται την πορεία του από τον Προτεσταντισμό στον Ρωμαιοκαθολικισμό και τελικά στην Ορθοδοξία. Η μελέτη της ιστορίας του Χριστιανισμού, των πρώτων Πατέρων και της αρχαίας Εκκλησίας τον οδήγησε σε μια βαθύτερη αναζήτηση της αλήθειας και, τελικά, στην απόφαση να γίνει Ορθόδοξος. Στη μαρτυρία του μιλά ακόμη για την οικογένειά του, τη νέα καθημερινότητά του και το μήνυμα που θα ήθελε να δώσει στους νέους που αναζητούν σήμερα την πίστη και τον Χριστό.

Οι συνεντεύξεις της σειράς πραγματοποιούνται στον χώρο στάθμευσης της Ιεράς Μονής Αγίου Αντωνίου στην Αριζόνα, της Μονής που ίδρυσε ο μακαριστός Γέροντας Εφραίμ της Αριζόνας, και καταγράφουν αυθόρμητες μαρτυρίες ανθρώπων που επισκέπτονται το μοναστήρι και μιλούν για την πορεία τους προς την Ορθόδοξη πίστη.

_________

Όσοι γνωρίζουν αγγλικά μπορούν να παρακολουθήσουν απευθείας το βίντεο που ακολουθεί. Για όσους το επιθυμούν, υπάρχει επίσης η δυνατότητα, μέσα από τις ρυθμίσεις του βίντεο, να ενεργοποιήσουν ελληνικούς υπότιτλους.

 

(Μετάφραση της συζήτησης με τον Σεραφείμ από το Τέξας)

Παρουσιαστής (America Goes Orthodox): Γεια σε όλους! Εδώ είναι το κανάλι America Goes Orthodox. Βρισκόμαστε σήμερα εδώ με τον Σεραφείμ από το Τέξας. Γεια σου Σεραφείμ, καλημέρα. Πώς είσαι, αδελφέ μου;

Σεραφείμ: Είμαι φανταστικά, υπέροχα!

Παρουσιαστής: Ο Σεραφείμ θα μοιραστεί μαζί μας το πώς ο Θεός τού έδειξε την αληθινή Εκκλησία, πώς βρήκε την Ορθοδοξία και γιατί αποφάσισε να την ακολουθήσει. Σε παρακαλώ, πες μας, σε ποια χριστιανική παράδοση ανήκες πριν ανακαλύψεις την Ορθοδοξία;

Σεραφείμ: Ήμουν μη-δογματικός Προτεστάντης για το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μου, μετά έγινα Καθολικός για έξι μήνες και τελικά Ορθόδοξος.

Παρουσιαστής: Ήσουν σχεδόν 23 χρόνια Προτεστάντης. Ποιος ήταν ο λόγος που αναζήτησες κάτι έξω από την προτεσταντική εκκλησία;

Σεραφείμ: Ζούσα στη Γουίτσιτα του Κάνσας, όπου υπάρχει μια μεγάλη ρωμαιοκαθολική κοινότητα. Μια παρέα φίλων μου με ρωτούσε συνέχεια για τα μυστήρια και γιατί πίστευα αντίθετα από όσα πίστευαν οι Απόστολοι και οι πρώτοι Πατέρες της Εκκλησίας. Εγώ, προερχόμενος από τη δική μου προτεσταντική σκοπιά, τους απαντούσα ότι η Βίβλος δεν λέει όλα αυτά. Όμως εκείνοι τελικά μου έδειξαν την ιστορική πλευρά του Χριστιανισμού και ότι όλοι, για τα πρώτα 1500 χρόνια, πίστευαν αντίθετα από ό,τι πίστευα εγώ. Αυτό με έκανε να αμφισβητήσω τα πάντα: γιατί να πιστεύω κάτι που εμφανίστηκε μόλις πριν από 500 χρόνια; Έτσι άρχισα να εμβαθύνω πολύ.

Παρουσιαστής: Και όταν έφυγες από την προτεσταντική εκκλησία, έγινες αμέσως Ορθόδοξος ή πήγες κάπου αλλού;

Σεραφείμ: Πήγα στον Ρωμαιοκαθολικισμό. Μου άρεσαν πολύ οι συζητήσεις και οι θεολογικές αντιπαραθέσεις εκείνη την περίοδο, ήμουν πολύ υπερήφανος. Παρακολούθησα την κατήχηση των Καθολικών και, επειδή αποδεχόμουν τη Θεία Ευχαριστία, τους είπα: «Κάντε με Καθολικό, θέλω τη Θεία Ευχαριστία». Με δέχτηκαν λοιπόν στην Καθολική Εκκλησία τον Αύγουστο του '24. Όμως, λίγους μήνες μετά, άρχισα να ερευνώ την Ορθοδοξία.

Παρουσιαστής: Πώς βρήκες την Ορθόδοξη Εκκλησία και γιατί αποφάσισες να την ακολουθήσεις;

Σεραφείμ: Από ένα βίντεο στο YouTube με τίτλο «Death to the World» (Θάνατος για τον Κόσμο) από το κανάλι Harmony. Ήταν η πρώτη επαφή που είχα ποτέ με την Ορθοδοξία. Και δεν ήταν απλώς μια σταγόνα νερού, αλλά σαν να μου πέταξαν έναν κουβά νερό στο πρόσωπο. Είπα: «Τι είναι αυτό; Είναι τελείως διαφορετικό». Μια μέρα, καθώς επέστρεφα αεροπορικώς στη Γουίτσιτα, κοίταξα έναν Καθολικό φίλο μου και του είπα: «Ας πάμε να δούμε εκείνη την εκκλησία, ας πάμε στον καθεδρικό ναό του Γουίτσιτα». Μπήκαμε μέσα και εκεί συνάντησα τον βοηθό του ιερέα, ο οποίος σύντομα έγινε διάκονος, μετά χειροτονήθηκε ιερέας, και σήμερα είναι ο νονός μου που με βάπτισε όταν μεταστράφηκα.

Παρουσιαστής: Θυμάσαι πώς ένιωσες την πρώτη φορά που μπήκες σε Ορθόδοξη Εκκλησία;

Σεραφείμ: Ένιωσα άβολα, ήταν κάτι πολύ διαφορετικό. Επειδή είχα ζήσει στην Ιταλία, είχα επισκεφθεί πάρα πολλές καθολικές εκκλησίες (οι οποίες πριν από το Σχίσμα ήταν ορθόδοξες), οπότε ήμουν συνηθισμένος σε ναούς που δεν ήταν προτεσταντικοί. Όμως, την ίδια στιγμή, στην Ορθόδοξη Εκκλησία υπήρχε κάτι τελείως διαφορετικό. Ένιωθα σαν κάτι να σέρνεται κάτω από το δέρμα μου, σαν να βρισκόμουν κάπου αλλού, αλλά ταυτόχρονα ένιωθα μια ζεστασιά. Ήταν περίεργο.

Παρουσιαστής: Σεραφείμ, ποια ήταν η μεγαλύτερη διαφορά ανάμεσα στην Καθολική και την Ορθόδοξη Εκκλησία που σε έκανε να πεις «πρέπει να γίνω Ορθόδοξος»;

Σεραφείμ: Είναι μια βαθιά ερώτηση. Θα έλεγα το παπικό αλάθητο, η παγκόσμια δικαιοδοσία του Πάπα, καθώς και η άποψή τους για το προπατορικό αμάρτημα. Εμείς πιστεύουμε στην πεπτωκυία φύση του ανθρώπου, ενώ εκείνοι στην κληρονομική ενοχή. Επίσης, φυσικά, το Filioque. Όταν έγινα Καθολικός πίστευα ότι θα μπορούσα απλώς να τα αποδεχτώ αυτά, αλλά στη συνέχεια άρχισαν να με «τρώνε» μέσα μου. Διάβασα την ιστορία και τα συγγράμματα των πρώτων Πατέρων της Εκκλησίας και είδα ότι η Ορθοδοξία διατηρεί τις αρχικές πεποιθήσεις και την αυθεντική θεολογία μέχρι σήμερα. Επίσης, οι Καθολικοί σού λένε ότι δεν είναι κατά των εικόνων, αλλά δεν τις έχουν ενσωματώσει στη λειτουργική τους πράξη με τον τρόπο που το κάνουμε εμείς.

Παρουσιαστής: Πώς είδε η οικογένειά σου αυτή την αλλαγή;

Σεραφείμ: Είναι πάρα πολύ Προτεστάντες. Λένε «δεν είμαι Προτεστάντης, είμαι απλώς Χριστιανός, ένας πιστός στον Χριστό» και τα σχετικά. Όταν έγινα Καθολικός, πίστευαν ότι λατρεύω τον διάβολο και ότι μπαίνω σε αίρεση. Όμως λέω στους ανθρώπους ότι ο Θεός επέτρεψε να γίνω Καθολικός για να μπορέσω τελικά να γίνω Ορθόδοξος. Αν δεν μεσολαβούσε ο Καθολικισμός, οι γονείς μου δεν θα ήταν τόσο ανοιχτοί να συζητήσουν για την Ορθοδοξία σήμερα. Η μετάβαση στον Καθολικισμό ήταν τόσο δραστική που γκρέμισε κάποιους τοίχους. Τώρα που είμαι Ορθόδοξος —όπου δεν έχουμε έναν αλάθητο Πάπα— νιώθουν πιο άνετα να με ακούσουν.

Παρουσιαστής: Πώς σε βοήθησε η Ορθοδοξία στην καθημερινή σου ζωή, στη δουλειά σου, με τους φίλους και την οικογένειά σου;

Σεραφείμ: Μου έδωσε φίλους! Είχα αρκετούς φίλους πριν, αλλά καθώς πλησιάζεις τον Θεό, κοιτάζεις τι κάνουν οι φίλοι σου. Είχα παρέες που έπιναν συνέχεια, κυνηγούσαν γυναίκες ή πήγαιναν σε κλαμπ. Απομακρύνθηκα από αυτά και, καθώς γινόμουν πιο Ορθόδοξος, απέκτησα Ορθόδοξους φίλους με τους οποίους πηγαίνουμε σε μουσεία, συζητάμε για τον Θεό και κάνουμε απλά καθημερινά πράγματα, αποφεύγοντας τις έκλυτες (degenerate) και κοσμικές συνήθειες. Στη δουλειά μου, επειδή αγαπώ πολύ τη θεολογία και την πίστη, μιλάω γι' αυτήν όποτε βρίσκω ευκαιρία. Ο συνάδελφός μου μού κάνει πολλές ερωτήσεις και προσεύχομαι κάποια μέρα να θελήσει να γνωρίσει την Πίστη.

Παρουσιαστής: Πολλοί νέοι άνθρωποι στην ηλικία σου αναζητούν την αλήθεια σήμερα. Τι θα ήθελες να τους πεις;

Σεραφείμ: Υπάρχει μόνο μία αλήθεια, ο Χριστός. Η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι το Σώμα Του. Μία πίστη, ένα βάπτισμα, μία πεποίθηση — αυτό είναι όλο. Όπως έλεγαν οι πρώτοι Πατέρες της Εκκλησίας, δεν υπάρχει σωτηρία έξω από αυτήν, αλλά πρέπει να πιστεύουμε στη χάρη του Θεού που μπορεί να φτάσει στους ανθρώπους και να τους τραβήξει κοντά Της.

Παρουσιαστής: Έχεις κάποιους αγαπημένους αγίους ή κάποιο βιβλίο να προτείνεις;

Σεραφείμ: Οτιδήποτε από τον π. Σεραφείμ Ρόουζ. Είναι ο άνθρωπός μου! Επίσης, ο προστάτης άγιος μου είναι ο Άγιος Σεραφείμ του Σαρώφ. Και οι δύο είναι υπέροχοι άγιοι.

Παρουσιαστής: Μια τελευταία ερώτηση. Αν είχες τον Ιησού Χριστό μπροστά σου αυτή τη στιγμή, τι θα ήθελες να Του πεις;

Σεραφείμ: «Συγγνώμη…». Ξέρετε, αμαρτάνουμε απέναντί Του και κάθε φορά που αμαρτάνουμε Τον σταυρώνουμε ξανά. Οπότε θα Του έλεγα απλώς ένα «Συγγνώμη».

Παρουσιαστής: Σε ευχαριστώ πολύ, αδελφέ μου, ο Θεός να σε ευλογεί. Αυτός ήταν ο Σεραφείμ από την Ιερά Μονή του Αγίου Αντωνίου.

Πηγή: https://www.impantokratoros.gr

Γέρων Γεώργιος: ΤΑ ΨΕΜΑΤΑ ΤΕΛΕΙΩΣΑΝ. ΗΡΘΕ ΕΠΟΧΗ ΟΜΟΛΟΓΙΑΣ

Εμφύλιος Πολιτική Ακυβερνησία γιατί δεν θα θέλουν να παραδώσουν την Κουτάλα!

 

Εμφύλιος Πολιτική Ακυβερνησία γιατί δεν θα θέλουν να παραδώσουν την Κουτάλα!

 Πηγή: https://romioitispolis.gr

Γέρων Γεώργιος: ΚΡΙΝΕΤΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ, ΑΠΟ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ

 

 

«Στα 17 και 19 τους χρόνια, επέλεξαν την Ορθοδοξία. Ορίστε γιατί!»

«Στα 17 και 19 τους χρόνια, επέλεξαν την Ορθοδοξία. Ορίστε γιατί!»

Δύο νεαρές αδελφές από την Αμερική μιλούν για την πορεία τους από τον Προτεσταντισμό στην Ορθόδοξη Εκκλησία και για το πώς, μέσα από τη δική τους αναζήτηση, ολόκληρη η οικογένειά τους αρχίζει να ακολουθεί τον ίδιο δρόμο.

Οι συνεντεύξεις της σειράς πραγματοποιούνται στον χώρο στάθμευσης της Ιεράς Μονής Αγίου Αντωνίου στην Αριζόνα, της Μονής που ίδρυσε ο μακαριστός Γέροντας Εφραίμ της Αριζόνας, και καταγράφουν αυθόρμητες μαρτυρίες ανθρώπων που επισκέπτονται το μοναστήρι και μιλούν για την πορεία τους προς την Ορθόδοξη πίστη.

_________

Όσοι γνωρίζουν αγγλικά μπορούν να παρακολουθήσουν απευθείας το βίντεο που ακολουθεί. Για όσους το επιθυμούν, υπάρχει επίσης η δυνατότητα, μέσα από τις ρυθμίσεις του βίντεο, να ενεργοποιήσουν ελληνικούς υπότιτλους.

(Μετάφραση της συζήτησης με τη Μαρία και τη Φρανσίν)

Παρουσιαστής: Μαρία, σε παρακαλώ μοιράσου μαζί μας ποιο ήταν το δικό σου πνευματικό υπόβαθρο, πώς σου έδειξε ο Θεός την Ορθοδοξία και τι σε έφερε σε αυτήν;

Μαρία: Άρχισα να συνειδητοποιώ ότι η εκκλησία μου δεν ακολουθούσε όσα είχαν γράψει οι Πατέρες της Εκκλησίας στην Ιερά Παράδοση. Υπήρχε μια τεράστια έλλειψη Ιεράς Παράδοσης και αναρωτιόμουν γιατί η πίστη μου, η παράδοσή μου και η αμερικανική εκκλησία μου δεν τα είχαν αυτά. Έτσι, έκανα κάποια έρευνα και κατάλαβα ότι η αλήθεια βρίσκεται είτε στον Καθολικισμό είτε στην Ορθοδοξία, και έγινε αμέσως πολύ ξεκάθαρο ότι η Ορθοδοξία ήταν το αληθινό μονοπάτι.

Παρουσιαστής: Πώς έγινε αυτό; Μέσα από την ιστορία ή από κάτι άλλο;

Μαρία: Ναι, μέσα από την ιστορία, επειδή δεν νομίζω ότι η Καθολική Εκκλησία έχει διατηρήσει ιστορικά την αληθινή πίστη. Πολλά πράγματα έχουν αλλάξει εκεί, ειδικά κατά τον περασμένο αιώνα.

Παρουσιαστής: Μαρία, είσαι μόλις 19 ετών και έχεις όνειρα για τη ζωή σου. Πόσο δύσκολο ήταν για σένα να παραδοθείς στον Ιησού και να Τον ακολουθήσεις;

Μαρία: Δεν ήταν καθόλου δύσκολο. Νομίζω ότι κατάλαβα αμέσως ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι η αληθινή Εκκλησία και ότι εκεί θέλω να βρίσκομαι. Ο Θεός έκανε αρκετά εύκολη αυτή την απόφαση για μένα.

Παρουσιαστής: Πώς το βλέπει η οικογένειά σου; Σε καταλαβαίνουν; Σε στηρίζουν;

Μαρία: Με στηρίζουν, είναι καταπληκτικό. Η μητέρα μας έγινε κατηχούμενη μόλις την περασμένη εβδομάδα. Την πρώτη φορά που ήρθαμε στην εκκλησία, ήρθε μαζί μας όλη η οικογένεια, η μαμά και ο μπαμπάς μας. Στη συνέχεια έγινα εγώ κατηχούμενη, μετά η Φρανσίν τον Μάρτιο, και την περασμένη εβδομάδα η μητέρα μας. Έτσι, ο Θεός προσελκύει ολόκληρη την οικογένειά μας στην Εκκλησία.

Παρουσιαστής: Πολλοί άνθρωποι ρωτούν: Αν ο Θεός είναι τέλεια αγάπη και τέλεια δικαιοσύνη, γιατί επιτρέπει τόσο πόνο και ταλαιπωρία στον κόσμο; Τι έχεις να πεις γι' αυτό;

Μαρία: Πιστεύω ότι ο Θεός επιτρέπει τον πόνο ώστε να μεταμορφωθούμε στους ανθρώπους που πρέπει να γίνουμε. Αν όλα είναι εύκολα και δεν έχουμε δυσκολίες στη ζωή, τότε γινόμαστε εφησυχασμένοι. Έτσι, πιστεύω ότι ο πόνος είναι ένα μέσο που χρησιμοποιεί ο Θεός για να αναπτυχθούμε στην αγάπη.

Παρουσιαστής: Πιστεύεις ότι ο Θεός υπάρχει για να εκπληρώνει τα όνειρά μας ή για να μας οδηγήσει στη σωτηρία;

Μαρία: Για να μας οδηγήσει στη σωτηρία, επειδή τα όνειρά μας είναι συχνά ανόητα και ο Θεός μας καλεί σε κάτι πολύ, πολύ μεγαλύτερο από εμάς, που είναι απλώς να βιώσουμε την αγάπη Του.

Παρουσιαστής: Θυμάσαι την πρώτη φορά που μπήκες στον ναό και πώς ένιωσες;

Μαρία: Ναι, το θυμάμαι. Μου φάνηκε πολύ περίεργο και ξένο, επειδή προέρχομαι από ένα πολύ σύγχρονο προτεσταντικό υπόβαθρο, όπου έπαιζα μπάσο στη μουσική ομάδα λατρείας με όλα εκείνα τα φώτα. Έτσι, το να μπαίνω στην εκκλησία και να ακούω τη βυζαντινή ψαλμωδία ήταν πολύ ξένο για μένα. Επίσης το λιβάνι, όλοι αυτοί οι ήχοι, ο κόσμος που στεκόταν όρθιος και έκανε τον σταυρό του. Όμως, ένιωσα σαν στο σπίτι μου και απλώς ήξερα ότι ο Χριστός ήταν εκεί.

Παρουσιαστής: Πολλοί νέοι στην ηλικία σου ψάχνουν τον Θεό αυτή τη στιγμή και έχουν ανάγκη να νιώσουν ασφαλείς. Τι θα ήθελες να τους πεις;

Μαρία: Θα έλεγα ότι ο Χριστός είναι αληθινά παρών στην Ορθόδοξη Εκκλησία, οπότε αν Τον αναζητάτε, μην πάτε πουθενά αλλού. Δοκιμάστε το, επισκεφθείτε μια Θεία Λειτουργία ή μια ακολουθία, και Εκείνος θα σας οδηγήσει εκεί που πρέπει να πάτε.

Παρουσιαστής: Φρανσίν, ας έρθουμε σε σένα. Ποια ήταν η δική σου πρώτη εντύπωση όταν μπήκες στην Ορθόδοξη Εκκλησία και τι σε έπεισε ότι αυτή είναι η Εκκλησία που ίδρυσε ο Ιησούς πριν από 2000 χρόνια;

Φρανσίν: Στην αρχή σκεφτόμουν ότι ίσως ο Καθολικισμός να ήταν ο δρόμος, αλλά μετά άρχισα να παρακολουθώ τη Λειτουργία όλο και περισσότερο. Ένιωσα ότι ήταν το σωστό, ένιωσα σαν στο σπίτι μου, δεν ήθελα να φύγω και νιώθω ότι θα βρίσκομαι εκεί για το υπόλοιπο της ζωής μου.

Παρουσιαστής: Είσαι πολύ νέα, μόλις 17 ετών. Πώς βλέπει η οικογένειά σου αυτή την κίνηση; Σε καταλαβαίνουν;

Φρανσίν: Ναι, όπως είπε και η Μαρία, η μητέρα μου έγινε κατηχούμενη και νιώθω ότι ο πατέρας μου είναι ο επόμενος που θα ακολουθήσει.

Παρουσιαστής: Πώς σε βοηθά η ορθόδοξη νοοτροπία να βάλεις τάξη στη ζωή σου, να συνεχίσεις στο σχολείο σου και με τους φίλους σου;

Φρανσίν: Νιώθω περισσότερη ασφάλεια και χαρά στη ζωή στην Ορθοδοξία. Μου έδωσε μια νέα προοπτική για τη ζωή. Έχω ακόμη πολύ δρόμο μπροστά μου και ακόμα μαθαίνω, αλλά νιώθω ότι η Ορθοδοξία με έχει βοηθήσει πάρα πολύ.

Παρουσιαστής: Ποια ήταν η μεγαλύτερη δυσκολία που αντιμετώπισες;

Φρανσίν: Νομίζω ότι το μεγαλύτερο πράγμα για μένα ήταν το να έχω ιερέα. Δεν το έχεις πραγματικά αυτό σε μια προτεσταντική εκκλησία· εκεί έχεις απλώς τον πάστορα και δεν έχεις πραγματική σχέση μαζί του. Όμως ο ιερέας μας είναι πολύ στοργικός και ευγενικός, και αντιμετωπίζει τους πάντες σαν παιδιά του. Μου προσφέρει μεγάλη παρηγοριά να το βλέπω αυτό στην εκκλησία.

Παρουσιαστής: Πολλοί νέοι στρέφονται στον Θεό σήμερα. Γιατί πιστεύεις ότι συμβαίνει αυτό;

Φρανσίν: Υπάρχει πολλή αβεβαιότητα στη ζωή τώρα, και νιώθω ότι με τον Θεό ξέρεις ότι είναι το σωστό και αισθάνεσαι ότι σε οδηγεί στον σωστό δρόμο.

Παρουσιαστής: Πιστεύεις ότι ο Θεός κρίνει τον κόσμο με την αγάπη Του ή με τη δικαιοσύνη Του; Πώς το καταλαβαίνεις αυτό;

Φρανσίν: Πιστεύω και με τα δύο, επειδή αγαπά πραγματικά τον λαό Του, αλλά στο τέλος θα μας κρίνει κιόλας.

Παρουσιαστής: Μια τελευταία ερώτηση. Αν ο Ιησούς Χριστός στεκόταν αυτή τη στιγμή μπροστά σας, τι θα θέλατε να Του πείτε;

Φρανσίν: Θα Του έλεγα ότι είμαι τόσο ευγνώμων που με έφερε εδώ και που έχω την ευκαιρία να κατεργαστώ τη σωτηρία μου στην Εκκλησία Του. Θα Τον ευχαριστούσα επίσης που έφερε και την οικογένειά μου μαζί, ώστε να μην είμαι μόνη μου αλλά να τους έχω πλάι μου.

Μαρία: Θα Του έλεγα κι εγώ ένα ευχαριστώ που με οδήγησε στην Εκκλησία και μου έδειξε τον δρόμο. Το να βρούμε την Εκκλησία ήταν μια πραγματική ευλογία και είμαι πολύ χαρούμενη που τη βρήκαμε και οι δύο.

Πηγή: https://www.impantokratoros.gr

Γέρων Γεώργιος: ΤΟ ΠΡΩΤΙΣΤΟ Η ΗΘΙΚΗ !

 

 

Για τους νανουριστές που λένε, «μην ασχολείσαι, κοίτα μόνο την ψυχή σου».

+ Μητρ. Αυγουστίνος Καντιώτης

Δυστυχῶς, ὑπάρχει μία ἐσφαλμένη γραμμὴ τῶν πνευματικῶν πατέρων καὶ ἐξομολόγων. Τί λέγουν; «Ἐμεῖς τὴν ψυχούλα μας νὰ κοιτάξουμε. Τί κάνει ὁ διάκος στὴν ἐκκλησία, τί κάνει ὁ παπᾶς, τί κάνει ὁ δεσπότης; (δείχνει με το χέρι, σιωπή).

Τὴν ψυχούλα μας νὰ κοιτάξουμε; Τὸ θεωρῶ σατανικό τὸ ρῆμα τοῦτο. Τὴν ψυχούλα μας νὰ κοιτάξουμε καὶ ν᾽ἀφήσουμε τὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ στὰ χέρια τῶν καθαρμάτων καὶ τῶν Γεροντίων καὶ τῶν ἐκφύλων; Ἔτσι λέτε; Πολύ καλά.

Εἶνε σὰν νὰ λένε· Νὰ καίγεται τὸ σπίτι καὶ τὴν ψυχούλα σου κοίταξε· νὰ μὴ σβήσῃς τὴ φωτιά. Νὰ μποῦν στὸ κατάστημά σου κλέφται καὶ διαρρῆκται καὶ νὰ σοῦ λέει· Μὴ κουνηθῇς, νὰ μὴ εἰδοποιήσῃς τὴν ἀστυνομία, τὴν ψυχούλα σου νὰ κοιτάζῃς.
Σὰν νὰ λένε· Νὰ ἔχῃς μαντρί μὲ πρόβατα καὶ νὰ μὴν ἐνδιαφέρεσαι νὰ διώξῃς τοὺς λύκους. Σὰν νὰ λένε· νὰ ἔχεις ὡραῖο ἀμπέλι μὲ σταφύλια καὶ ν᾽ ἀφήσῃς τ᾽ ἀγριογούρουνα νὰ πᾶνε μὰ τὶς μουτσοῦνες τους νὰ τὸ καταστρέψουν. Ὑπάρχει γεωργὸς ποὺ ἀδιαφορεῖ γιὰ τὸ γεώργιό του; Ὑπάρχει ἀμπελουργός, ποὺ ἀδιαφορῇ γιὰ τὴν ἄμπελόν του; Ὑπάρχει ποιμὴν που ἀδιαφορῇ γιὰ τὰ πρόβατά του; Ὑπάρχει ἀξιωματικός, ποὺ ἀδιαφορῇ γιὰ τὸ στράτευμά του; Δὲν μπορεῖ ἀδελφοί μου νὰ γίνῃ αὐτό.

Ἐάν εἶσαι χριστιανὸς καὶ πονεῖς τὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, πρέπει κοντά στὸν ἄλλο ἀγῶνα ποὺ κάνεις γιὰ τὸν ἑαυτόν σου, ν᾽ ἀγωνισθῇς γιὰ τὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ.
Ἡ ἀνοχή αὐτή ποὺ δεικνύουμε γιὰ τὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, εἶναι ἐνοχή καὶ ἔγκλημα, εἶναι ἀμαρτία. Τὴν ψυχούλα μας νὰ κοιτάξουμε καὶ ν᾽ ἀφήσουμε τὴν Ἐκκλησία νὰ περιέλθῃ στὰ καθάρματα καὶ τὰ ἀποφώλια τέρατα καὶ στοὺς Γεροντίους καὶ στὴ συνοματαξία αὐτῶν; Τὴν ψυχούλα μας νὰ κοιτάξουμε. Τὸ βιολὶ αὐτό τῶν κακῶν πνευματικῶν πατέρων ποὺ εὐνούχισαν τὸν εὐσεβή ἐλληνικό λαό…

Διαμαρτυρόμενος ὁ λαός, δέν ἀσεβῇ.

«Διαμαρτυρόμενος ὁ λαὸς κατὰ τῶν ἀναξίων ἀρχιερέων δὲν ἀσεβῇ, διότι·Ὁ εὐσεβὴς λαὸς κατὰ τὸ κανονικὸ δίκαιο εἶνε ὁ ΦΡΟΥΡΟΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ καὶ ἔχει ὑποχρέωσι, ὅσες φορές κάποιος ἀρχιερεὺς παρεκκλίνει ἐκ τῶν γραμμῶν τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ γυμνῇ τῇ κεφαλῇ κηρύττει κάτι ποὺ εἶνε ἀσυμβίβαστον μὲ τὴν Ὀρθόδοξη πίστη, ὁ λαὸς ὄχι μόνον πρέπει νὰ διαμαρτύρεται, γιὰ τὴν παρεκτροπή, ἀλλὰ καὶ νὰ διακόπτῃ κάθε πνευματικὴ σχέση με τον παρεκτρεπόμενο ἀρχιερέα.

Ἐπικαίρως δὲ, ὑπενθυμίζομε κάτι ποὺ ἐγράφη ἀπὸ τὸν κ. Τρεμπέλα, ὅτι· ὁ εὐσεβὴς λαὸς ἐπὶ αὐτοκράτορος Ἡρακλείου, ἔχοντας πνευματικοὺς ὁδηγούς δύο μοναχούς, τὸν Σωφρόνιον καὶ τὸν Μάξιμον, ἐπέτυχε τὴν καθαίρεση καὶ τὸν ἀναθεματισμὸ ὄχι μόνον τῶν πατριαρχῶν τῆς Ἀνατολῆς ἀλλὰ καὶ τοῦ πάπα Ρώμης. Κατά τοὺς χρόνους τῆς ἐν Φλωρεντίᾳ συνόδου καταξέσχισε τὸ ἑνωτικόν της ψήφισμα, ὑπό τὴν ἡγεσίαν ἑνὸς καὶ μόνον ἐπισκόπου, τοῦ Μάρκου τοῦ Εὐγενικοῦ.

Δυστυχῶς δὲν ὑπάρχει σήμερα Χρυσόστομος, δὲν ὑπάρχει σήμερα Βασίλειος, δὲν ὑπάρχει Γρηγόριος ὁ Ναζιανζηνός. Δυστυχῶς οἱ ὁλίγοι καλοὶ ἐπίσκοποι ποὺ ὑπάρχουν εἶνε δειλοί, δὲν ἔχουν σθένος ν’ ἀγωνισθοῦν. Τρέμουν τοὺς κακούς, φοβοῦνται νὰ μὴ καθαιρεθοῦν· καὶ εἶναι εἰς θέσιν νὰ τοὺς καθαιρέσουν. Καὶ ξεχνοῦν οἱ καλοὶ ἐπίσκοποι, ὅτι μία καθαίρεσις εἶναι τίτλος τιμῆς, δι’ ἐκεῖνον ὁ ὁποῖος καθαιρεῖται, λόγῳ προσηλώσεως στὴν πίστη.

Καθηρημένος ἀπέθανε ὁ Χρυσόστομος, ἀλλὰ ἡ δόξα του εἶναι αἰωνία μέσα στὴν Ἐκκλησία! Χίλιες φορὲς νὰ καθαιρεθῶ, ἀπὸ τοιούτους ἐπισκόπους, καὶ νὰ πάω στὴν ἔρημο νὰ κλαίω τ’ ἁμαρτήματά μου, παρά νὰ ζῶ μέσα ἐδῶ στὴν πόλη καὶ νὰ φιλῶ τὴν κακοήθεια καὶ τὴ διαφθορά.

Ἠγωνίσθησαν, λοιπόν, ὅλοι αὐτοὶ οἱ ἅγιοι Πατέρες. Σήμερα ἀγών δὲν γίνεται. Κληρικοί δὲν ἀγωνίζονται. Δὲν ὑπάρχει πλέον ἀγωνιστικὸ πνεῦμα.

Τί μέλλει γενέσθαι; Ὁ ἀγῶνας πέφτει στὸ λαό.

Ὅπως δυστυχῶς ὅλα τὰ βάρη, –εἶναι θέμα μεγάλο, τώρα αυτό τὸ ὁποῖο λέω– ὅπως ὅλα τὰ βάρη τὰ οἰκονομικά, οἱ φόροι, ἡ στράτευσις, τὰ αἴματα, τὰ μαρτύρια, τὰ πάντα πέφτουν στὸν λαό μας, γιατί ἅμα γίνῃ καμμία ἀνακατωσούρα ὅλοι μὲ τὰ ἐλικόπτερα θὰ φύγουν μακράν τῆς Ἑλλάδος, γιὰ νὰ μείνωμε ἐδῶ οἱ ὁλίγοι γιὰ νὰ χύσωμε τὸ αἶμα μας· ὅπως ὅλα τὰ βάρη πέφτουν στὸ λαό, στὸ μικρό μας λαό, ἔτσι καὶ τὸ βάρος αὐτό τὸ ἐκκλησιαστικό πέφτει στὸ λαό, τὸ μικρό μας λαό.

Ἀδελφοί μου, ἠγωνίσθημεν· Θ’ ἀγωνισθῶμεν καὶ πάλι, ἐναντίον τῆς κακοηθείας καὶ τῆς διαφθορᾶς. Θ’ ἀγωνισθῶμεν μὲ τὰ ὅπλα τοῦ φωτός. Θ’ ἀγωνισθῶμεν μὲ ἐπιμονή καὶ σκληρότητα. Θὰ ἀγωνισθῶμεν μέχρι ἐσχάτων, ἔχοντες τὸ σύνθημα· Ἕως θανάτου ἀγώνισαι ὑπὲρ τῆς ἀληθείας καὶ Κύριος ὁ Θεὸς πολεμήσῃ ὑπέρ σου».

Τὸ κατ’ ἐμέ, δὲ γνωρίζω τί μὲ περιμένει· εἴτε ἔρημος, εἴτε ἐξορία, εἴτε θάνατος, ἐγώ τουλάχιστο τὰ ὅπλα δὲν τὰ παραδίδω. Θά ἀγωνισθῶ μέχρι τέλους, διά νά ἴδω μίαν Ἐκκλησίαν ὑψηλήν καί ἁγίαν, ὅπως τήν ἐδίδαξαν οἱ Πατέρες ἡμῶν εἰς μνημόσυνον αἰώνιον.

Aπόσπασμα από το βιβλίο του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου :«ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ»

Σημεία των Καιρών 1

Πηγή: https://tasthyras.wordpress.com/