Άγ. Παΐσιος: Θα έρθει πολύ μεγάλη πείνα στην Ελλάδα

 

Ὅταν ὁ Μητροπολίτης Μυτιλήνης ἔκανε πώς δὲν τὸν εἶδε, μέχρι πού βρῆκε τὸν παπα-Φώτη μπροστά του...

 

Ὅταν ὁ Μητροπολίτης Μυτιλήνης ἔκανε πώς δὲν τὸν εἶδε, μέχρι πού βρῆκε τὸν παπα-Φώτη μπροστά του...

Ἡ Μητρόπολη Μυτιλήνης κρατοῦσε σὲ ἀπόσταση τὸν παπα-Φώτη τὸν Λαυριώτη. Ἕνα βράδυ γυρνῶντας ὁ  Μητροπολίτης ἀπὸ κάποιο χωριὸ τὸν εἶδε νὰ περπατάει μόνος του μέσα στὴ βροχή. 
Δὲν σταμάτησε οὔτε νὰ τοῦ μιλήσει, οὔτε νὰ τὸν πάρει. Φτάνοντας ὁ Μητροπολίτης στὴν Μητρόπολη καὶ μὴ ἔχοντας κάνει καμιὰ ἄλλη στάση στὸν δρόμο, βλέπει τον παπα-Φώτη νὰ στέκεται χαμογελαστὸς ἔξω ἀπὸ τὴν εἴσοδο τῆς Μητροπόλεως καὶ νὰ τὸν χαιρετᾶ. Κανένας δὲν ξέρει μὲ ποιὸν τρόπο βρέθηκε νωρίτερα ἀπὸ τὸν Δεσπότη ἐκεῖ, κάπου 50 χλμ μακριὰ ἀπὸ τὴν πόλη καὶ χωρὶς νὰ ὑπάρχει κανεὶς ἄλλος πιὸ σύντομος δρόμος. 
Ὁμολόγησε τότε ὁ μητροπολίτης καὶ εἶπε: Ὁ παπα-Φώτης ἢ μεγάλος τρελὸς εἶναι ἢ μεγάλος Ἅγιος καὶ μᾶς δουλεύει ὅλους. 

5 Μαρτίου ἐκοιμήθη ἐν Κυρίῳ. 
Νὰ ἔχουμε τὴν εὐχή του 

Πηγή: http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr

Μνήμη τοῦ παπα-Φώτη τοῦ Λαυριώτη

 

Μνήμη τοῦ παπα-Φώτη τοῦ Λαυριώτη

Σὰν σήμερα, 5 Μαρτίου, ἡ μνήμη μας στρέφεται μὲ σεβασμὸ καὶ συγκίνηση στὴν κοίμηση τοῦ παπα-Φώτη τοῦ Λαυριώτη, μιᾶς φωτεινῆς μορφῆς τῆς ταπεινῆς ἁγιότητος τῆς ἐποχῆς μας. 

Ὁ παπα-Φώτης δὲν ἔζησε μὲ δόξες καὶ τιμές. Περπάτησε στοὺς δρόμους τῆς Μυτιλήνης φτωχός, συχνὰ ξυπόλητος, μὲ ἕνα ἁπλὸ ράσο καὶ μὲ τὴν καρδιά του γεμάτη προσευχή. Στὰ μάτια πολλῶν ἔμοιαζε μὲ ἕναν ἁπλὸ ἄνθρωπο· στὰ μάτια ὅμως τοῦ Θεοῦ ἦταν ἕνας κρυμμένος θησαυρὸς πίστεως, ἀγάπης καὶ ταπεινώσεως. 

Ἔζησε ὡς «διὰ Χριστὸν σαλός», κρύβοντας τὴν πνευματική του ζωὴ πίσω ἀπὸ τὴν ἁπλότητα καὶ τὴν ἀφάνεια. Ὅπου ὑπῆρχε πόνος, βρισκόταν κοντά. Ὅπου ὑπῆρχε ἀνάγκη, προσέφερε ὅ,τι εἶχε – ἀκόμη κι ἂν ὁ ἴδιος δὲν εἶχε τίποτε. 

Ἡ ζωή του μᾶς θυμίζει ὅτι ἡ ἀληθινὴ ἁγιότητα δὲν βρίσκεται στὸν θόρυβο τοῦ κόσμου, ἀλλὰ στὴ σιωπηλὴ προσφορά, στὴν προσευχὴ καὶ στὴν ἀγάπη γιὰ τὸν συνάνθρωπο. 

Ἂς ἔχουμε τὴν εὐχή του καὶ ἂς γίνει ἡ ταπεινή του πορεία ἕνα μικρὸ φῶς ποὺ θὰ φωτίζει καὶ τὴ δική μας ζωή. 

Αἰωνία του ἡ μνήμη.

πηγή

 

πηγή:  orthodoxia-ellhnismos.gr

https://makkavaios.blogspot.com

Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς: Πειθήνια όργανα του Σατανά οι Παπικοί.

Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς: Πειθήνια όργανα του Σατανά οι Παπικοί.

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Θεοδώρου Ζήση, ὁμοτίμου καθηγητοῦ Πατρολογίας τοῦ Α.Π.Θ.

… Ἐπάθαμε δυστυχῶς πολλά, διότι στήν ἀρχ τοῦ εἰκοστοῦ πρώτου αἰῶνα, πού ἐκτιμοῦσαν πολλοί ὅτι θά ἦταν ὁ αἰῶνας τῆς Ὀρθοδοξίας, ὁ Διάβολος διά τοῦ πάπα καί τῶν φιλοπαπικῶν ἐχάραξε ἄλλη πορεία, φιλοπαπική, φιλοδυτική, οἰκουμενιστική, ἐκκοσμικευμένη, ἀνατρεπτική τῶν θεσμῶν καί τῶν Παραδόσεων τῆς Ὀρθοδοξίας.

… Μεταλλάξαμε τήν ἀλήθεια τῆς Ὀρθοδοξίας μέ τό ψεῦδος τῶν αἱρέσεων τοῦ Μονοφυσιτισμοῦ, τοῦ Παπισμοῦ καί τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, γι’ αὐτό καί μᾶς παρέδωσε ὁ Θεός σέ πάθη ἀτιμίας καί ἀκαθαρσίας, ὅπως λέγει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος (Ρωμ. 1, 24-25).

… Ἡ ἀποστολική διαδοχή διακόπτεται, ὅταν διακοπεῖ ἡ ὀρθόδοξη διδασκαλία. Καί ἡ ὀρθόδοξη διδασκαλία διά τῶν αἰώνων θεωρεῖ αἵρεση καί πλάνη τόν Παπισμό, κατασκεύασμα τοῦ Διαβόλου.

Ὁ Ἅγιος Συμεών Θεσσαλονίκης ὁ Μυσταγωγός, ὁμόθρονος καί ὁμότροπος τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ, μᾶς διδάσκει ὅτι οἱ Παπικοί ἔχασαν τήν Χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, δέν ὑπάρχει Ἅγιο Πνεῦμα σ’ αὐτούς.

… Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς στούς «Ἀποδεικτικούς Λόγους, Περί τῆς ἐκπορεύσεως τοῦ Ἁγίου Πνεύματος» μᾶς διδάσκει ὅτι καί πάλι ὁ ἀρχέκακος ὄφις, ὁ Διάβολος, σηκώνει τό κεφάλι του ἐναντίον μας καί προσβάλλει τίς ἀλήθειες τῆς Πίστεως.

Αὐτός παρεκίνησε τούς παλαιούς αἱρετικούς, τούς Ἀρείους, τούς Ἀπολιναρίους, τούς Εὐνομίους, τούς Μακεδονίους καί πολλούς ἄλλους νά χύσουν τό δηλητήριο τῆς αἱρέσεως μέσα στήν Ἐκκλησία, τυλιγμένο μέ λόγια εὐσεβείας, καί νά τήν παρουσιάσουν σάν ἕνα νέο θαλερό φυτό γεμᾶτο ἀπό ὡραίους καρπούς.

Αὐτός λοιπόν ὁ πονηρός καί καταραμἐνος ὄφις, «τό πρῶτον καί μέσον καί τελευταῖον κακόν», ὁ ἀκούραστος ἐπιτηρητής τῆς ἀπάτης καί εὐμήχανος σοφιστής, δέν ξέχασε καθόλου τήν χαρακτηριστική του κακοτεχνία, ἀλλά μέ τούς Λατίνους, πού εἶναι πειθήνια ὄργανά του, «διά τῶν αὐτῷ πειθηνίων Λατίνων», διδάσκει περί τοῦ Θεοῦ καινούργιες διδασκαλίες, πού φαίνεται νά ἔχουν μικρή διαφορά, εἶναι ὅμως ἀφορμές γιά μεγάλα κακά καί προκαλοῦν στήν Ὀρθοδοξία πολλά καί δεινά ἔκφυλα καί ἄτοπα, τά ὁποῖα δείχνουν ὅτι στά δογματικά θέματα περί τοῦ Θεοῦ δέν εἶναι μικρό τό παραμικρό· «οὐ μικρόν ἐν τοῖς περί Θεοῦ τό παραμικρόν».

---

Ἀποσπάσματα ἀπό τό βιβλίο ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ – ΠΤΥΧΕΣ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ ΚΑΙ
ΤΗΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ, τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Θεοδώρου Ζήση, ὁμοτίμου
καθηγητοῦ Πατρολογίας τοῦ Α.Π.Θ. -Ἐκδόσεις «Τό Παλίμψηστον»,
Θεσσαλονίκη 2019.

Ἐπιμέλεια ἀντιγραφῆς
Φώτιος Μιχαήλ, ἰατρός

Πηγή: https://tasthyras.wordpress.com

 

Άγιοι Γέροντες για την εξομολόγηση και την μετάνοια

Άγιοι Γέροντες για την εξομολόγηση και την μετάνοια

Εξομολόγηση – Μετάνοια

*******

Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης

Αν ο άνθρωπος δεν τα λέει όλα στον πνευματικό του, τότε είναι ο δρόμος του στραβός και δεν οδηγεί στην σωτηρία. 

Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος

Την ψυχή που συνηθίζει να εξομολογείται, η σκέψη της εξομολογήσεως, την συγκρατεί σαν χαλινάρι και δεν την αφήνει να αμαρτήσει. Αντίθετα οι αμαρτίες που δεν σκέφτεται κάποιος να τις εξομολογηθεί, συνεχώς σαν σε σκοτάδι, τις διαπράττει άφοβα.

Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής

α) Πρόσεχε να καθαρίζεις τον εαυτόν σου με καθαρή εξομολόγηση. Μην αφήνεις ακαθαρσία αμαρτίας μέσα σου, για να μην βρίσκει αιτία ο πονηρός και σε ρίχνει. Αποκάλυψε στον γέροντά σου τους λογισμούς σου και αυτός σε θεραπεύει. Μην κρύψεις ποτέ λογισμό σου, διότι μέσα σ' αυτόν βρίσκεται κρυμμένη η πονηριά του διαβόλου.

β) Όσο αργείς να ζητήσεις συγχώρεση, πηγαίνοντας για εξομολόγηση, τόσο περισσότερο δίνεις άδεια στον πονηρό (διάβολο) να απλώνει μέσα σου ρίζες.  

Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης

Δεν σε κατηγορώ ότι έκανες αμαρτίες πολλές και σοβαρές, όχι, άνθρωπος είσαι. Σε κατηγορώ, γιατί δεν εξομολογείσαι. Αυτό σε κατηγορώ. Έπεσες; Στον πνευματικό. Έπεσες; Στον πνευματικό, όλα στον πνευματικό. Και η οσία Μαρία, πρώτα εξομολογήθηκε.

Στη γειτονιά μας ήτανε κάποιος Κύπριος και είχε έναν υποτακτικό, ο οποίος τους γονείς του δεν είχε αναπαύσει, να πούμε. Όταν καλογέρευσε, και τον Γέροντά του δεν τον ανέπαυσε. Κι’ εκεί που καθόμαστε στη Μικρή Αγία Άννα, τον έστειλε ο Γέροντάς του στον Γέροντα, τον Γέρο-Ιωσήφ, να πει τον λογισμό του και ό,τι μπορεί να τον βοηθήσει. Όταν ήρθε εκεί, ήμαστε γύρω έτσι με τον Γέροντα, λέει: «Άντε εσύ, πήγαινε εσύ, πηγαίνετε στα δωματιά σας· έλα ‘δω, πατερ- Ιωάννη». Ανεβαίνει, πήγαινε στο δωμάτιό του.

-Γέροντα, λέει, η ψυχή μου κλαίει,κλαίει, κλαίει σαν μικρό παιδί.

-Γιατί, παιδί μου, η ψυχή σου κλαίει;

-Διότι, λέει, δεν ανέπαυσα τον Γέροντά μου.

-Ε, πού καταλαμβάνεις ότι δεν ανέπαυσες τον Γέροντα;

-Να, λέει, έτσι στην υπακοή.

-Άκουσε, παιδί μου. Εκεί που γκρέμισες, εκεί να διορθώσεις. Εχαλάρωσες το “νά ‘ναι ευλογημένο”, την ταπείνωση και την αυταπάρνηση στον Γέροντα. Μη ζητάς τώρα με την ευχή ή με την Θεία Μετάληψη, πάτερ μιου, να διορθώσεις το λάθος σου. Εκεί έσφαλες, εκεί να βάλεις μετάνοια, εκεί να διορθώσεις.

Ο αββάς Παμβώ, όταν ήταν κοσμικός, πήγε και κλέψανε σύκα από άλλο γειτονικό αμπέλι. Και όταν τους πήρε μυρωδιά ο δραγάτης, τό ‘βαλαν στα ποδάρια να φύγουν, Αλλά από το μαντήλι που είχε τα σύκα, τού ‘πεσε ένα σύκο κάτω και να μην το χάσει, πήγε και τό ‘φαγε. Και λέει ο ίδιος: «Όποτε θυμάμαι αυτό το σύκο, κάθομαι και κλαίω». Κάθομαι και κλαίω… Αυτό το σύκο…

Έτσι κι εγώ, να πούμε. Όταν θυμάμαι αυτήν την παρακοή που έκανα στον Γέροντα, ως άλλος απόστολος Πέτρος, κάθομαι και κλαίω. Γιατί να κάνω αυτήν την παρακοή, να μην την κάνω υπακοή να κερδίσω;

Ένα πράγμα, άμα σε κεντάει η συνείδησή σου, πήγαινε και βάλε μετάνοια: «Αδερφέ μου, ευλόγησον, σε παρακαλώ να με συγχωρέσεις, έσφαλα». Αυτό διορθώνει το λάθος σου. Μην παραβλέπεις τη συνείδησή σου. Άνθρωποι είμεθα, ένας στον άλλον φταίει. Ή σου είπε έναν λόγο είτε δεν έκανε εκείνο το οποίο είπες, και οπότε κατόπιν η συνείδηση έρχεται ελέγχουσα. Μην την παραβλέπεις, πήγαινε ταπεινώσου και πες το “ευλόγησον” εις τον αδελφό ή εις τον Γέροντα. 

Άγιος Παϊσιος ο Αγιορείτης

1) Για να νιώσει κανείς ανάπαυση, πρέπει να πετάξει τα σκουπίδια από μέσα του, με την εξομολόγηση. Ανοίγοντας ο άνθρωπος την καρδιά του στον Πνευματικό, λέγοντας τα αμαρτήματά του, ταπεινώνεται και έτσι ανοίγει την πύλη του ουρανού, έρχεται πλούσια η Χάρις του Θεού και ελευθερώνεται. Αν όμως βλέπεις ότι δεν έχεις γαλήνη, αλλά στεναχώρια, να ξέρεις ότι υπάρχει μέσα σου κάτι ατακτοποίητο και πρέπει να το βρεις, για να το διορθώσεις. Κάνεις ας υποθέσουμε ένα σφάλμα, στεναχωριέσαι, αλλά δεν το εξομολογείσαι. Σου συμβαίνει μετά ένα ευχάριστο γεγονός και νιώθεις χαρά. Αυτή η χαρά σκεπάζει τη στεναχώρια για το σφάλμα σου και σιγά-σιγά το ξεχνάς, δεν το βλέπεις επειδή καπακώθηκε από τη χαρά. Αλλά εκείνο εσωτερικά δουλεύει... 

2) Αν ο άνθρωπος δεν ομολογεί (στην εξομολόγηση) την αλήθεια στον πνευματικό, δεν του αποκαλύπτει το σφάλμα του, για να μπορέσει να τον βοηθήσει, παθαίνει ζημιά, όπως ακριβώς και ο άρρωστος κάνει μεγάλο κακό στην υγεία του, όταν κρύβει την πάθησή του από τον γιατρό. Ενώ, όταν εκθέτει τον εαυτόν του, όπως ακριβώς είναι, τότε ο πνευματικός μπορεί να τον γνωρίσει καλύτερα και να τον βοηθήσει πιο θετικά. 

3) Βλέπω και μια καινούργια τέχνη του διαβόλου. Βάζει στους ανθρώπους τον λογισμό, ότι αν κάνουν κάποιο τάμα και το εκπληρώσουν, αν πάνε και κανένα προσκύνημα, είναι εντάξει πνευματικά. Και βλέπεις πολλούς να πηγαίνουν με λαμπάδες και με τάματα στα μοναστήρια, στα προσκυνήματα, να τα κρεμάνε εκεί, να κάνουν και μεγάλους σταυρούς, να κλαίνε και λιγάκι, και να αρκούνται σ' αυτά. Δεν μετανοούν, δεν εξομολογούνται, δεν διορθώνονται και χαίρεται το ταγκαλάκι (διάβολος). 

4) Όταν ο άνθρωπος μετανοήσει και πει στον πνευματικό ό,τι θυμόταν, χωρίς να έχει την πρόθεση να κρύψει κάτι, τελείωσε· τα ταγκαλάκια δεν έχουν καμμία εξουσία πάνω του. Όταν όμως δεν εξομολογηθεί εν γνώσει του μερικές αμαρτίες του, θα βασανίζεται στην άλλη ζωή γι' αυτές. 

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος

Η εξομολόγηση χωρίς υπακοή στον πνευματικό πατέρα, όχι μόνο είναι ανώφελη, αλλά και επικίνδυνη, διότι μπορεί κανείς να τύχη της τιμωρίας του Θεού. 

Πηγή: https://www.impantokratoros.gr

Μια αλυσίδα χάριτος από τον Άγιο Χρυσόστομο στον Γέροντα Αμφιλόχιο

 

Μια αλυσίδα χάριτος από τον Άγιο Χρυσόστομο στον Γέροντα Αμφιλόχιο

 

 Μητροπολίτης Ναϊρόμπι Μακάριος

Πρόσφατα η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Ελληνορθοδόξου Πατριαρχείου Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής απεφάσισε την αγιοκατάταξη του ηρωικού και ανεπανάληπτου Γέροντα Χρυσοστόμου Παπασαραντοπούλου. Το γεγονός αυτό δεν είναι μια απλή πράξη αλλά μεταδίδει μηνύματα και αρετές που στολίζουν κάθε ανθρώπινη ύπαρξη με τις χάρες και τα αγιαστικά νάματα της ουρανίου παρουσίας.

Μια κατάσταση που στο τέλος μεταμορφώνει και ανακαινίζει τον άνθρωπο καθοριστικά. Αυτή η αγιοκατάταξη μάς επιτρέπει σήμερα να γράψουμε και να τονίσουμε το θυσιαστικό πνεύμα που οδήγησε τον Άγιο παρ’ όλο ότι ήταν μεν μόλις 59 ετών, είχε όμως ασθένειες που τον ταλαιπωρούσαν και τον βασάνιζαν ίσως για την εγκατάλειψη αυτού του τόσο πρωτοποριακού έργου της εποχής εκείνης. Όμως ο Άγιος ήταν αποφασισμένος και πεπεισμένος ότι τίποτε άλλο δεν ήθελε να κάνει στη ζωή του. Μόνη του έγνοια ήταν πώς να μεταδοθεί η Ορθοδοξία στα πέρατα της οικουμένης.

Σε παλαιότερες μελέτες μου ασχολήθηκα εκτενώς για τη βαθιά και ειλικρινή του επιθυμία να θυσιάσει τα πάντα, την καλοπέραση και άνεση στον χώρο της Μονής Πετράκη που είχε όταν βρισκόταν εκεί. Στις μελέτες μου λοιπόν αυτές έδωσα πρωτότυπες πληροφορίες και αυθεντικά στοιχεία που δικαιολογούσαν άνετα την πρόσφατη απόφαση του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας για την αγιοκατάταξή του στο Αγιολόγιο της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας. Ήδη όλα σχεδόν τα πρόσωπα που συνεργάσθηκαν μαζί του δεν ζουν. Και ο Άγιος Γέροντάς είχε τόση αγάπη και φιλανθρωπία που εμπνεύστηκε από ένα αριθμό αγίων που του συμπαρίσταντο καθ’ όλη τη διάρκεια της 12ετούς εργασίας στον χώρο της Ιεραποστολής. Πίστεψε βαθειά ότι χωρίς τις αρετές της αγάπης, της ταπείνωσης, της θυσίας δεν θα μπορούσε να εκπληρώσει την υπόσχεση που έδωσε ότι ο ίδιος δεν ενδιαφερόταν καθόλου για το προσωπικό του ανέβασμα αλλά για την εντολή του Κυρίου «Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη». Αυτό ήταν το μυστήριο και η αποστολή του εαυτού του εξ ολοκλήρου: να υπηρετήσει τον διπλανό και τον πλησίον του της οποιασδήποτε καταγωγής ή προέλευσης.

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ

https://makkavaios.blogspot.com

 

Κέρασμα από τον Άγιο παπά – Τύχωνα, στο υπαίθριο αρχονταρίκι στην Καψάλα

Για μια στιγμή βλέπω ένα λαμπρό γέρο καλόγερο –τα τριμμένα ράσα, το κοντό ζωστικό έκρυβαν έναν άρχοντα. Η λάμψη του προσώπου του, η μακριά γενειάδα του, η γλυκειά ομιλία του, η αγάπη και η απλότητά του γέμισαν την καρδιά μου χαρά και συγκίνηση. Δίχως να ξέρω ποιος ήταν, ήθελα να τον προσκυνήσω, να λάβω την ευλογία του. Πίστευα πως η ευλογία του ήταν ευλογία Χριστού.

Σαν διψασμένος κάθησα για λίγο κοντά του, να τον ρωτήσω:

-Που μένεις;

-Ερημίτης, μου απάντησε. Θαύμασα και ζήτησα πάλι να με ευλογήση…

Καθίσαμε στον καναπέ και επέμενα να τον ρωτώ, που μένει. Τέλος μου είπε:

-Στην Καλιάγρα.

Του λέω: -Μόνος;

–Όχι παιντί μου, μου λέει με σπασμένα ελληνικά, μαζί με Θεό και Παναγία… Συντροφιά μου είναι τα πουλάκια, που όλο τον χρόνο δεν φεύγουν από εκεί, κάθε ημέρα μαζί ψάλλουμε. Τι χαρά, κάθε πρωί να κελαηδούν… Ντόξα τω Θεώ… Εγκώ χρόνια πολλά στο Άγιον Όρος…

Από εκείνη την ώρα του αφοσιώθηκα. Ζητούσα να τον γνωρίσω περισσότερο. Η ημέρα αυτή ήταν για μένα σημαντική. Όταν διηγήθηκα την συνάντησή μου αυτή στον Γέροντά μου Κλεόνικο, αυτός μου είπε: -Αυτός είναι ένας άγιος, παιδί μου.

Επιθυμούσα να επισκεφθώ την κατοικία του.

Μία ημέρα, πήγαμε με τον π. Γερβάσιο, που ήξερε το μονοπάτι. Ο τόπος που έμενε ήταν έρημος. Σαν φτάσαμε στο καλυβάκι του, σαν να ήταν ακατοίκητο, χτυπήσαμε την μικρή πόρτα και το: Δι’ ευχών, ακούσαμεν το: Αμήν, και μας άνοιξε. Η χαρά του μεγάλη, όσο η αγάπη του. Αγάπη που έδειχνε δίχως εξαίρεση σ’ όλους. Με στοργή μας πήρε μέσα και μας πήγε πρώτα στην εκκλησία, μια μικρή, μ’ ένα στασιδάκι κι έναν Εσταυρωμένο μεγάλο, που σήμερα σώζεται στην Μονή Ιβήρων. Μας λέει:

-Ψάλατε το: Άξιόν εστιν, και το: Σώσον Κύριε τον λαόν Σου. Κατόπιν άρχισε μια δέηση και να θυμάται όλον τον κόσμο. Αυτό είχε να προσφέρη στον κόσμο, αυτό έδινε· να μνημονεύη πολλά ονόματα κάθε ημέρα. (Διήγηση π. Αγαθαγγέλου Καλαφάτη)

Σε έβαζε να κάνῃς τρεις μετάνοιες στο μεγάλο Σταυρό…  και πρόσθετε: – «Κύριε Ιησού Χριστέ ελεήσεις τον δούλον σου».

***

Μετά… εάν ήταν καλός καιρός, (οι επισκέπτες ) έβγαιναν έξω, κάτω από την ελιά, και καθόταν μαζί τους πέντε λεπτά, μετά σηκωνόταν με χαρά και έλεγε:

– Εγώ τώρα κεράσματα.

Έβγαζε νερό από την στέρνα και γέμιζε ένα κύπελλο για τον επισκέπτη, έβαζε και στο δικό του τενεκάκι (κονσερβοκούτι, πού το χρησιμοποιούσε και για μπρίκι) και έψαχνε μετά να βρή κανένα λουκούμι, άλλοτε κατάξηρο και άλλοτε μυρμηγκοφαγωμένο, το οποιο, επειδή ήταν ευλογία του Παπα – Τύχωνα, δεν προξενούσε αηδία. Αφού τα ετοίμαζε, έκανε τον Σταυρό του ο Γέροντας, έπαιρνε το νερό και έλεγε: «Πρώτα εγώ’ ευλογείτε!» και περίμενε να του πή ο επισκέπτης την ευχή «Ο Κύριος να σε ευλόγηση», αλλιώς δεν έπινε νερό. Μετά θα έδινε και αυτός την ευχή του. Την ευχή από τους άλλους την αισθανόταν ως ανάγκη, όχι μόνο από τους Ιερωμένους ή Μοναχούς αλλά ακόμη και από τους λαϊκούς, μικρούς και μεγάλους στην ηλικία.

Μετά από το κέρασμα περίμενε να ιδή εάν έχουν κανένα θέμα. Όταν έβλεπε ότι είναι αργόσχολος άνθρωπος και ήρθε μόνο για να πέραση την ώρα του, τότε του έλεγε:

– Παιδί μου, στην κόλαση θα πάνε και οι τεμπέληδες, όχι μόνο οι αμαρτωλοί. Εάν παρέμενε και δεν έφευγε, τον άφηνε ο Γέροντας και έμπαινε στο Ναό και προσευχόταν, και έτσι ο επισκέπτης αναγκαζόταν να φυγή.

Όταν πάλι ήθελε να εκμεταλλευθή κανείς την απλότητα του Γέροντα, για να εξυπηρέτηση τον άλφα ή βήτα σκοπό του, το καταλάβαινε με την θεία του φώτιση και του έλεγε:

-Παιδί μου, εγώ Ελληνικά δεν ξέρω’ πήγαινε σε κανέναν Έλληνα, για να συνεννοηθής καλά.

Φυσικά, δεν λυπόταν ποτέ τον κόπο ούτε τον χρόνο, όταν έβλεπε πνευματικά ενδιαφέροντα στους ανθρώπους. Ενώ με το στόμα συμβούλευε, με την καρδιά και τον νου προσευχόταν. Ή προσευχή του ήταν πια αυτοενέργητη, καρδιακή. Οι άνθρωποι, πού τον πλησίαζαν, το αισθάνονταν αυτό, γιατί έφευγαν πολύ δυναμωμένοι. Και ο Γέροντας τους ευλογούσε μέχρι να κρυφτούν πια. 

(Διήγηση αγίου Παϊσίου Αγιορείτου)

ΠΗΓΗ

https://simeiakairwn.gr