Τι σημαίνει πραγματικά «ορθή κρίση»; Αγίου Ιγνατίου Μπριαντσιανίνωφ

Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΠΡΑΓΑΜΑΤΙΚΑ "ΟΡΘΗ ΚΡΙΣΗ"

...Πόσοι άνθρωποι παρασύρονται από κακές φήμες που κυκλοφορούνται για συνανθρώπους τους, πόσοι άνθρωποι παρασύρονται από τη συκοφαντία! Πολλοί εξαιρετικά καλοσυνάτοι, εξαιρετικά καλοπροαίρετοι και εξαιρετικά ευφυείς άνθρωποι διέπραξαν μεγάλα κακουργήματα, επειδή απατήθηκαν από κάποια κακή φήμη, πίστεψαν κάποια συκοφαντία, έγιναν ακούσια όργανα κάποιας κακοβουλίας. Από τι αυτό; Από το ότι άφησαν το θεμέλιο όλων των αρετών, την ορθή και δίκαιη κρίση.

Χρειάζεται νηφαλιότητα, χρειάζεται παρατηρητικότητα, χρειάζεται κρίση -η κρίση την οποία μας παραγγέλλει ο Θεός να έχουμε- για να μην εκληφθεί το ψέμα ως αλήθεια, για να μη θεωρηθεί υπαρκτό το ανύπαρκτο, για να μη μετατραπεί το μηδαμινό σε πελώριο και το συγγνωστό σε ασυγχώρητο. Μια κακή φήμη πρέπει να επαληθεύεται με προσωπική διαπίστωση και κρίση.

Μία από τις μεταπτωτικές ψυχικές μας ασθένειες είναι η τάση να μη βλέπουμε ή να αποκρύβουμε τα δικά μας ελαττώματα και, απεναντίας, να βλέπουμε, να ξεσκεπάζουμε και να καταδικάζουμε τα ελαττώματα του πλησίον. Και αν δεν μπορούμε ν’ αποκαλύψουμε τα ελαττώματα των άλλων ή αν δεν υπάρχουν σ’ αυτούς τα ελαττώματα που θα θέλαμε να δούμε, τότε καταφεύγουμε σε μυθοπλασίες, στολίζοντας και ενισχύοντάς τες με λέξεις αιχμηρές και εντυπωσιακές.

Ας διαπιστώνουμε πρώτα και ας βεβαιωνόμαστε με τον πιο αξιόπιστο τρόπο. Και αφού βεβαιωνόμαστε, τότε μόνο ας καταδικάζουμε, αν βέβαια το απαιτεί από μας ο νόμος. Γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι και η απλή κρίση του πλησίον απαγορεύεται, όταν εκφέρεται αυτοθέλητα και αυθαίρετα, χωρίς να απαιτείται από τον νόμο.

Η ορθή και θεάρεστη κρίση πρέπει να προηγείται όλων των ενεργειών μας που αφορούν τον πλησίον, για ν’ αποφεύγεται έτσι η ενοχοποίηση και καταδίκη αθώων ή η άσκοπη λήψη επαχθών μέτρων. Πρέπει, επίσης, να προηγείται όλων, γενικά, των εξωτερικών και εσωτερικών κινήσεών μας. Αυτή την κρίση οι άγιοι πατέρες την ονομάζουν πνευματική διάκριση.

Η μελέτη του θείου λόγου και η σύμφωνη μ’ αυτόν διαγωγή ας μας χορηγούν την πνευματική διάκριση, τη θύρα που οδηγεί στο παλάτι των αρετών και στο θησαυροφυλάκιο των πνευματικών αγαθών. Θα εκπληρωθούν, οπωσδήποτε θα εκπληρωθούν σ’ εμάς τα λόγια του Κυρίου: «Με το κριτήριο που κρίνετε θα κριθείτε, και με το μέτρο που μετράτε θα μετρηθείτε».

Αμήν.

Εκ του βιβλίου 
Ασκητικές Ομιλίες Α΄ (αποσπάσματα)

Πηγή: https://www.impantokratoros.gr

Γέρων Γεώργιος: Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΦΥΛΑΞ ΠΑΣΗΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗΣ

 

 

Γέροντος Εφραίμ Φιλοθεΐτου Περί Ὑπακοῆς, Παρακοῆς καί Ἐκκοπῆς Θελήματος

 

Γέροντος Εφραίμ Φιλοθεΐτου

Περί Ὑπακοῆς, Παρακοῆς
καί Ἐκκοπῆς Θελήματος

Μέρος Α΄

Εὔχομαι πάντα εἰς τόν καλόν μας Θεόν νά βαδίζετε τήν ἀληθινήν ὁδόν τῆς μοναχικῆς ζωῆς· μή ξεχνᾶτε πρός ποῖον ἐχθρόν τόν πόλεμον καί τάς μάχας διεξάγομεν, διότι ἡ σωτηρία δέν πρέπει ἐπιπόλαια νά ἀναζητῆται· βιάζεσθε· σκεφθῆτε τόν σκοπόν διά τόν ὁποῖον ἐμονάσαμεν· ἀφήσαμε γονεῖς, ἀδελφούς, ἀδελφάς· ἐάν ὅμως δέν ἀφήσωμεν καί τά θελήματά μας, καί δέν κάμνωμεν ὑπακοήν, νά κόψωμεν τό θέλημά μας, δέν θέλομεν εὕρει ἔλεος, ὅταν θά κρίνωνται αἱ ψυχαί μας· σκεφθῆτε τήν αἰώνιον κόλασιν· μή λησμονῆτε τόν παράδεισον, διότι ἕνα ἐκ τῶν δύο θά κερδίσωμεν.

Ὁ Χριστός ἔκαμνε τελείαν ὑπακοήν εἰς τόν Οὐράνιον Πατέρα Του, ὡς καί εἰς τήν κατά σάρκα Μητέρα Του, τήν Παναγίαν μας, καί εἰς τόν μνήστορα Ἰωσήφ χάριν ἡμῶν τῶν ἀναξίων· πόσον μᾶλλον ἡμεῖς ὀφείλομεν ἐκκοπήν τοῦ θελήματός μας καί ὑπακοήν εἰς τόν πνευματικόν μας πατέρα ἕνεκεν τῶν ἁμαρτιῶν μας!

Οἱ μάρτυρες θά παρουσιάσουν ὡς καρπόν τῆς εὐσεβείας των τά τρομερά των μαρτύρια, οἱ ὁμολογηταί τήν ἁγίαν ὁμολογίαν των, οἱ ἅγιοι ἱεράρχαι τούς κόπους ἐναντίον τῶν αἱρέσεων, οἱ ὅσιοι τούς ἀσκητικούς των ἀγῶνας, ἡμεῖς (πρῶτος ἐγώ) τί θά παρουσιάσωμεν; Ἐάν ὅμως κάμνωμεν ὑπακοήν καί κόπτωμεν τό θέλημά μας διά τήν ἀγάπην τοῦ Χριστοῦ μας, ἰδού ὅτι καί ἡμεῖς ἐκάναμε καρπόν, κάτι καί ἡμεῖς θά προσφέρωμεν, ὥστε νά μήν πᾶμε μέ ἄδεια χέρια ὡσάν τόν ὀκνηρόν δοῦλον.

2α. Προσέχετε τήν ὑπακοήν σας· ἐάν καλῶς τήν ἐργασθῆτε, δι’ αὐτῆς θά κερδίσετε τήν αἰώνιον ζωήν· ἐάν κακῶς, ἡ κόλασις θά εἶναι τό τέλος. Λοιπόν ξυπνᾶτε ἀπό τήν λήθην καί τήν ραθυμίαν· καιρός ἐξ ὕπνου ἀμελείας νά ἐγερθῶμεν, διότι τό τέλος τῆς ζωῆς μας ἄδηλον καί πότε θά ξυπνήσωμεν; Ὅταν ἔλθῃ ὁ Ἀρχάγγελος νά πάρῃ τήν ψυχήν μας; Τότε τό ξύπνημα ἐκεῖνο δέν ὠφελεῖ. Καιρός στεφάνων ὁ μέλλων αἰών· ὁ νῦν, ἀγῶνος, κόπου καί πάλης.

Βιάζεσθε· λέγετε τήν εὐχήν· παύσατε τάς ἀργολογίας, κλείσατε τό στόμα σας ἀπό τήν κατάκρισιν, βάλετε θύραν καί κλεῖθρα εἰς τά περιττά λόγια. Ὁ καιρός περνᾶ καί ὀπίσω δέν γυρίζει καί ἀλλοίμονόν μας, ἐάν χωρίς πνευματικά κέρδη φύγῃ ὁ χρόνος. Αὐτά σᾶς γράφω, αὐτά νά μελετᾶτε, αὐτά νά πράσσετε, καί ὁ Θεός τῆς ἀγάπης νά εἶναι μαζί σας καί ἡ γλυκειά μας Παναγία νά σᾶς δυναμώνῃ, νά σᾶς φωτίζῃ καί νά σᾶς προθυμοποιῇ εἰς τόν ἀγῶνα.

3η. Κάμνε ὑπακοήν, δίωκε τούς λογισμούς ἀμέσως, γίνε ἔσχατος, ἐάν θέλῃς νά γίνῃς πρῶτος.

Ὅταν δέν γίνεται ὑπακοή εἰς τόν πνευματικόν πατέρα καί στενοχωρῆται, τότε λυπεῖται καί ὁ Θεός.

Ὁ Χριστός μας ἐμπράκτως μᾶς ἔδειξε τό μεγαλεῖον τῆς ἁγίας ὑπακοῆς, διότι ἐθυσίασε τόν ἑαυτόν Του χάριν τῆς ὑπακοῆς πρός τόν ἑαυτοῦ Πατέρα, «διό καί ἐχαρίσατο Αὐτῷ ὄνομα τό ὑπέρ πᾶν ὄνομα» (Φιλιπ. 2,9). Ὄντως ὁ ἔχων ὑπακοήν τελείαν θά ἀξιωθῇ νά λάβῃ ὄνομα μέγα εἰς τόν οὐρανόν, ὄνομα υἱοθεσίας, ὅπου καί τῶν ἀγγέλων θά εἶναι αἰδέσιμον· διπλοῦν στέφανον εἰς τήν ἄνω δόξαν.

Ὁ Ἅγιος Παλάμων ἔλεγεν: «Ὁ ὑποτασσόμενος καλῶς, οὐκ ἔχει χρείαν προσέχειν ἐντολάς Χριστοῦ». Διατί; Διότι ἡ τελεία ὑπακοή ἐφήρμοσε ὅλας τάς ἐντολάς τοῦ Χριστοῦ, ὁπότε δέν χρειάζεται νά ἐρωτᾷ, ἐάν τάς ἐξετέλεσε.

Ἡ ὑπακοή ἔχει εἰς τούς κόλπους της τήν γνησίαν ταπείνωσιν· ὅπου ταπείνωσις, ἐκεῖ ὀσμή Χριστοῦ, εὐωδία Θεοῦ.

4η. Νομιμώτατος ἀγών λέγεται ἐκεῖνος πού ἔχει ὡς κινητήριον δύναμιν τήν ἀπόλυτον ὑπακοήν, τήν ἀπερίεργον, τήν τυφλήν κατά τούς ἁγίους Πατέρας. Αὐτός ὁ ἀγών εἶναι ὁ πιό τέλειος καί ὁ πιό ἀσφαλής· καί τοῦτο, διότι ἡ ὑπακοή περιέχει ταπείνωσιν καί ὅπου ταπείνωσις ἐκεῖ καί νομιμότης καί ἀσφάλεια.

Ἀσπάσου, παιδί μου, τήν τελείαν ὑπακοήν καί ταπείνωσιν καί τότε νά ξέρῃς, ὅτι νομίμως ἀγωνίζεσαι. Ὑπακοή δέν ἐννοεῖται μόνον εἰς τό διακόνημα, ἀλλά κυρίως εὐπείθεια εἰς τάς συμβουλάς πού δίδει ὁ Γέροντας· δηλαδή νά ὑπακούῃς εἰς ὅ,τι σέ συμβουλεύει διά πνευματικόν ἀγῶνα. Νά μή κάνῃς κανένα ἀγῶνα χωρίς νά τό ἠξεύρῃ ὁ Γέροντάς σου· παλαιά οἱ ὑποτακτικοί ὅσες γουλιές νερό ἤθελαν νά πιοῦν, τό ἀνέφεραν εἰς τόν Γέροντά τους, ὥστε νά ἠξεύρῃ ὁ Γέροντας τά πάντα, διά νά μή πλανηθοῦν καί πᾶνε οἱ κόποι τους χαμένοι.

5η. Τί μακαριώτερον τῆς κατά Θεόν ὑπακοῆς! Καί ποία ἀσφαλεστέρα πνευματική πορεία πλήν ταύτης! Διό χαίροντες τρέχετε, ὅπως καταλάβετε ταύτης τόν ἀμάραντον στέφανον, δι’ οὗ θά κοσμήσῃ κάθε κεφαλήν ἀθλήσαντος ὑποτακτικοῦ ὁ πρωταθλητής τῆς ὑψίστης ὑπακοῆς, Ἰησοῦς. Ὑπακούετε εἰς τόν Γέροντα, ὡς τῷ Κυρίῳ.

Βιάζεσθε εἰς τά πνευματικά σας, κυρίως εἰς τήν ὑπακοήν, πού εἶναι τό στολίδι τοῦ ὑποτακτικοῦ, διότι ὁ ὑποτακτικός χωρίς ὑπακοήν εἶναι στεῖρα μήτρα, ἐνῶ ὅταν τόν στολίζῃ ἡ ὑπακοή καί ἡ ἐκκοπή παντός θελήματος, τότε λογίζεται πολύτεκνος μήτρα.

Ὁ ὑποτακτικός πλεονεκτεῖ εἰς τήν ἐξεύρεσιν τοῦ θελήματος τοῦ Θεοῦ ἄνετα μέσῳ τοῦ Γέροντός του. Ὤ, τί μέγα κέρδος τοῦτο! Πελαγώνουν οἱ ἄνθρωποι καί διερωτῶνται, τοῦτο νά πράξω ἤ τό ἄλλο; Ὑποφέρουν κυριολεκτικῶς, μένουν ἀναποφάσιστοι, χάνουν τόν καιρόν των, διότι σήμερον διά τῆς πτωχῆς προσευχῆς μας σπανίζει νά εὑρεθῇ εὔστοχα τό θεῖον θέλημα, δι’ αὐτό ἔχομεν και συνεχῆ ναυάγια. Διά τοῦτο, τέκνα μου, ἀφοῦ ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ τόσον σᾶς ἠλέησε, ὥστε χωρίς κόπον νά εὑρίσκετε τό θέλημα τοῦ Θεοῦ, σπεύσατε λοιπόν μέ πίστιν καί ἐμπιστοσύνην εἰς τήν ὑπακοήν, πού θά σᾶς δείχνῃ συνεχῶς τοῦ Θεοῦ τό θέλημα, ὅπου εἶναι ἡ αἰώνιος ζωή καί ἡ μακαρία ἀνάπαυσις τῶν ψυχῶν.

Συνεχῶς νύκτα καί ἡμέραν, ἐξομολογῶ κόσμον· καί τί δέν ἀκούω καί τί δέν μαθαίνω! Προβλήματα χωρίς τελειωμόν καί λύσιν· καί οἶδα τί θρίαμβον κάμνει ἡ ὑπακοή μετ’ ἐμπιστοσύνης εἰς τόν ὁδηγόν, καί τί κλυδώνια καί ναυάγια ὑπομένουν, ὅσοι στηρίζονται εἰς τήν αὐτοπεποίθησιν διά τόν ἐγωϊσμόν των. Καί τό ἀποτέλεσμα νά μεταβαίνουν ἀπό σκότους εἰς σκότους, καί ἀπό τό μικρότερον σφάλμα εἰς τό μεγαλύτερον, πλανώμενοι ἐξ οἰήσεως.

6η. Ὤ, ὑπακοή χιλιοευλογημένη, τί μεγαλεῖα κρύβεις! Ὅποιος σέ ἠγάπησε, ἐπλούτισε ἀπό τήν ὡραιότητά σου καί γέγονε νήπιος ἐν Χριστῷ καί ἐταπείνωσεν ὡς παιδίον τόν ἑαυτόν του· διά τοῦτο καί θά εἰσέλθῃ εἰς τήν Βασιλείαν τῶν Οὐρανῶν χαίρων. Ὅπως ἀκριβῶς εἶπεν καί ὁ Κύριος· «ἐάν μή στραφῆτε καί γένησθε ὡς τά παιδία, οὐ μή εἰσέλθητε εἰς τήν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν».

Τό παιδίον τό χαρακτηρίζει κυρίως ἡ ἁπλότης, ἡ ἀκακία καί ἡ ὑπακοή πρός τήν μανούλα του. Ἡ ὑπακοή λοιπόν πνευματικά νήπια κατεργάζεται, νηπιάζοντα εἰς τήν κακίαν, πλουτίζοντα εἰς τήν φιλοσοφίαν τοῦ Θεοῦ.

7η. Ἀκολούθα, παιδί μου, πιστά ὀπίσω μου καί μή φοβοῦ· φύλαττε ὑπακοήν, κυρίως τήν πνευματικήν· ὁ ἔχων τήν ὑπακοήν ἔχει ζωήν αἰώνιον, διότι ἐν τῇ τελείᾳ ὑπακοῇ, περικλείονται ὅλαι αἱ ἀρεταί· κυρίως ἡ ἐλευθερία τῆς ψυχῆς ἀπό τάς εὐθύνας.

Παιδί μου, πρέπει νά κάνῃ ὁ ὑποτακτικός τελείαν ὑπακοήν εἰς τόν Γέροντά του μέ θυσίαν καί προθυμίαν, ὡσάν νά βλέπῃ τόν Χριστόν μπροστά του.

Πρόσεχε, παιδί μου, ἡ ὑπακοή σου νά εἶναι εἰλικρινής καί τελεία· μίσησε τό ἴδιον θέλημα ὡς θάνατον τῆς ἀθανάτου ψυχῆς σου· ὡς παράδειγμα λάβε τούς πρωτοπλάστους, οἱ ὁποῖοι παρήκουσαν τό θεῖον θέλημα καί ὑπέστησαν τόν κανόνα τῆς ἐξορίας. Μήν ἀντιλογῇς εἰς τόν Γέροντα, σκέψου ὅτι ἀντιπροσωπεύει τό θεῖον θέλημα. Πᾶσα παράβασις καί παρακοή τιμωρεῖται ἀνάλογα τῆς ἁμαρτίας.

Ὁ ὑποτακτικός ὀφείλει νά κρατᾷ τήν θέσιν του σταθερά, διά νά μή σαλευθῇ· νά κάμνῃ ὑπακοήν εἰς ὅποιαν θέσιν τοποθετηθῇ· νά πεθάνῃ ἐπάνω εἰς τό καθῆκον· αὐτό θά εἰπῇ ὑπακοή μέχρι θανάτου, θανάτου δέ Σταυροῦ.

Εκ του βιβλιου Τέχνη Σωτηρίας

Συνεχίζεται... 

Πηγή: https://www.impantokratoros.gr

Ἅγιος Παΐσιος: «Μόνον ἐγωιστὴς ἄνθρωπος φεύγει ἀπὸ τὴν Ὀρθοδοξία, ὅταν τὴν γνωρίσει· ἕνας ταπεινὸς δὲν φεύγει»!

 

Ἅγιος Παΐσιος: «Μόνον ἐγωιστὴς ἄνθρωπος φεύγει ἀπὸ τὴν Ὀρθοδοξία, ὅταν τὴν γνωρίσει· ἕνας ταπεινὸς δὲν φεύγει»!

Ἁγίου Παϊσίου Ἁγιορείτου

«Bλέπω μερικὰ νέα παιδιά, Ἑλληνόπουλα, χωρὶς νὰ ἔχουν διαβάσει οὔτε μιὰ γραμμὴ ἀπὸ τὸ Εὐαγγέλιο, πᾶνε καὶ διαβάζουνε Βραχμανισμό, Βουδισμό, τὸ Κοράνι κ.λ.π., πᾶνε καὶ στοὺς Ἰνδούς. Ὕστερα δὲν ἀναπαύονται καὶ ἐπιστρέφουν στὴν Ὀρθοδοξία, ἀλλὰ ἔχουν μαζέψει ἕνα σωρὸ μικρόβια. Παθαίνουν ζημιὰ καὶ εἶναι δύσκολο νὰ βροῦν μετὰ τὴν ἀλήθεια. Πρέπει πρῶτα κανεὶς νὰ γνωρίσει τὴν Ὀρθοδοξία, καὶ ὕστερα, ἅμα δὲν τοῦ ἀρέσει, φεύγει. Ἂς τὴν γνωρίσει σωστά, καὶ μετὰ ἂς κάνει σύγκριση μὲ τὶς διάφορες θεωρίες ποὺ ἀκούει. Γιατί, ἂν γνωρίσει τὴν Ὀρθοδοξία, μπορεῖ νὰ ξεχωρίσει τὸ μπακίρι ἀπὸ τὸν χρυσὸ ἢ νὰ καταλάβει τὸν χρυσὸ πόσων καρατίων εἶναι. Δὲν ξεγελιέται εὔκολα, γιὰ νὰ περάσει ὅσα γυαλίζουν γιὰ χρυσάφι. Πάντως ἔχω προσέξει ὅτι μόνον ἐγωιστὴς ἄνθρωπος φεύγει ἀπὸ τὴν Ὀρθοδοξία, ὅταν τὴν γνωρίσει· ἕνας ταπεινὸς δὲν φεύγει».

Πηγή: http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr

 

Μια συνάντηση που «καίει» την αμφιβολία: Η Αγία Ευφημία επισκέπτεται τον Άγιο Παΐσιο.

Μια συνάντηση που «καίει» την αμφιβολία: Η Αγία Ευφημία (εορτάζεται η μνήμη της σήμερα) επισκέπτεται τον Άγιο Παΐσιο.
Πολλές φορές λέμε: «Κανείς δεν γύρισε πίσω, πώς ξέρουμε αν υπάρχει ζωή μετά τον θάνατο;»

Κι όμως, υπάρχουν μαρτυρίες που για πολλούς ανθρώπους λειτουργούν ως ισχυρές ενδείξεις, όχι αποδείξεις με την αυστηρή επιστημονική έννοια, αλλά σημάδια που δεν μπορείς εύκολα να προσπεράσεις.

Μία από τις πιο συγκλονιστικές είναι η επίσκεψη της Αγίας Ευφημίας, της Μεγαλομάρτυρος που μαρτύρησε γύρω στο 288 μ.Χ. επί Διοκλητιανού, στο ταπεινό κελί του Αγίου Παϊσίου στο Άγιον Όρος.

Ο Άγιος Παΐσιος δεν ήταν άνθρωπος που φαντασιωνόταν. Ήταν ένας ασκητής με απόλυτη διαύγεια, που έλεγχε τα πάντα με την προσευχή και τη διάκριση, κι όμως, ο ίδιος περιγράφει τη συνάντηση με λεπτομέρειες που κόβουν την ανάσα.
Καθόταν στο κελί του και έκανε τις Ώρες. Άκουσε χτύπημα στην πόρτα και μια γυναικεία φωνή:

— Δι’ ευχών των αγίων Πατέρων ημών…
Σκέφτηκε: «Πώς βρέθηκε γυναίκα στο Όρος;». Ρώτησε:
— Ποιος είναι;
Και η απάντηση ήρθε ξεκάθαρη:
— Η Ευφημία.
Δύο φορές. Στην τρίτη φορά, η πόρτα άνοιξε μόνη της, ενώ είχε σύρτη από μέσα. Μπήκε μέσα μια γυναίκα με μανδήλα. Τη συνόδευε κάποιος που έμοιαζε με τον Ευαγγελιστή Λουκά, ο οποίος εξαφανίστηκε. Ο Άγιος, για να βεβαιωθεί, της είπε:
— Αν είσαι η μάρτυς Ευφημία, έλα να προσκυνήσουμε την Αγία Τριάδα. Ό,τι κάνω εγώ να κάνεις κι εσύ.
Εκείνη τον ακολούθησε, έκανε μετάνοιες και επανέλαβε μαζί του την ομολογία πίστης. Μετά του διηγήθηκε τη ζωή της και τα μαρτύριά της. Ο Άγιος Παΐσιος έλεγε:
— Όχι απλώς τα άκουγα, αλλά σαν να τα έβλεπα· τα ζούσα. Έφριξα!
Τη ρώτησε:
— Πώς άντεξες τέτοια μαρτύρια;
Κι εκείνη απάντησε:
— Αν ήξερα τι δόξα έχουν οι Άγιοι, θα έκανα ό,τι μπορούσα να περάσω πιο μεγάλα μαρτύρια.
Για τρεις μέρες μετά, ο Άγιος Παΐσιος δεν μπορούσε να κάνει τίποτα. Σκιρτούσε, δόξαζε τον Θεό, ούτε να φάει ούτε να κοιμηθεί μπορούσε.

Γιατί αυτό είναι τόσο ισχυρή ένδειξη;
Διότι ο Άγιος Παΐσιος δεν ήταν φαντασιόπληκτος. Ήταν ένας άνθρωπος που έζησε όλη του τη ζωή στην άσκηση, τη νηστεία και την προσευχή.
Είχε το χάρισμα της διάκρισης και απέρριπτε κάθε τι που δεν ήταν από τον Θεό. Δεν είχε κανέναν λόγο να πει ψέματα. Μάλιστα, όταν το αφηγήθηκε σε κάποιο πνευματικό του τέκνο, του ζήτησε να μην το πει σε κανέναν όσο ζούσε.

Ο Άγιος περιγράφει τη συνάντηση με τέτοια ζωντάνια, με τόσες λεπτομέρειες, τα χτυπήματα, τη φωνή, το άνοιγμα της πόρτας, τα βήματα, τη μορφή της Αγίας, ακόμη και τα λόγια της, που δεν αφήνει περιθώριο για μύθο ή παρανόηση.

Η Αγία Ευφημία πέθανε τον 3ο αιώνα μ.Χ. Κι όμως, σύμφωνα με αυτή τη μαρτυρία, εμφανίστηκε ζωντανή στον 20ό αιώνα. Μίλησε. Κινήθηκε. Προσευχήθηκε. Διηγήθηκε τη ζωή της. Αν δεχτούμε την αφήγηση ως αληθινή, και πολλοί την δέχονται, όχι από αφέλεια αλλά επειδή εμπιστεύονται τον Άγιο Παΐσιο, τότε δεν μιλάμε για μια αόριστη «πνευματική εμπειρία», αλλά για μια συνάντηση δύο ζωντανών ανθρώπων: του ενός με σάρκα και οστά, του άλλου με την ένδοξη μορφή που υποσχέθηκε ο Χριστός σε όσους Τον αγαπούν.
Αυτό σημαίνει ότι οι Άγιοι δεν είναι νεκροί. Είναι ζωντανοί.

Σημαίνει ότι η Εκκλησία δεν τιμά «αναμνήσεις» ανθρώπων που χάθηκαν, αλλά παρουσίες που συνεχίζουν να υπάρχουν, να αγαπούν, να παρεμβαίνουν.

Ο Άγιος Παΐσιος δεν επικαλέστηκε κάποιο «πνεύμα», μίλησε με ένα πρόσωπο που δεν προσκάλεσε ο ίδιος, με μια Αγία που έχει όνομα, ιστορία, μαρτύριο.
Όταν λοιπόν κάποιος πει «δεν ξέρουμε αν υπάρχει ζωή μετά θάνατον», μπορούμε να θυμόμαστε αυτή τη μαρτυρία που δεν μπορεί εύκολα να εξηγηθεί αλλά λειτουργεί ως σημάδι ότι ο θάνατος δεν είναι το τέλος. Και η Αγία Ευφημία, πέρασε από την άλλη πλευρά και, σύμφωνα με αυτή τη μαρτυρία, μας βεβαιώνει ότι είναι ζωντανή.

Νικήτας Καυκιός

ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΗΣ

Πηγή: https://tasthyras.wordpress.com

 

Από προτεστάντης "ιεροκήρυκας", Ορθόδοξος Χριστιανός: Μια συγκλονιστική μαρτυρία

Πρόλογος

Ο διάλογος αυτός παρουσιάζει τη συγκλονιστική πνευματική πορεία του Νεκτάριου, ενός νεαρού από την Αριζόνα ο οποίος, παρόλο που μεγάλωσε σε ένα αυστηρά μη θρησκευτικό περιβάλλον, οδηγήθηκε αρχικά στον Προτεσταντισμό και έγινε δραστήριος ιεροκήρυκας του δρόμου. Μέσα από μια έντονη εσωτερική σύγκρουση για το αν ζούσε πραγματικά όσα κήρυττε, αλλά και από τις αμφιβολίες που του προκαλούσε η έλλειψη ενότητας στον Καλβινισμό, άρχισε να αναζητά την ιστορική αλήθεια της Εκκλησίας. Η προσευχή του για το πώς μοιάζει η πραγματική ταπεινοφροσύνη απαντήθηκε όταν παρακολούθησε την ταινία «Ο Άνθρωπος του Θεού» (The Man of God) για τον Άγιο Νεκτάριο. Η πρώτη του επίσκεψη σε Ορθόδοξη Θεία Λειτουργία τον έκανε να νιώσει ότι η Βίβλος ζωντανεύει στη λατρεία. Πλέον, ως Ορθόδοξος χριστιανός που υπηρετεί στο ιερό βήμα, περιγράφει πώς η σιωπηλή, ταπεινή του στάση αντί για τις θορυβώδεις αντιπαραθέσεις του παρελθόντος έγινε ο καταλύτης που οδήγησε την οικογένειά του και τους φίλους του στην Ορθόδοξη Εκκλησία.

Οι συνεντεύξεις της σειράς πραγματοποιούνται στον χώρο στάθμευσης της Ιεράς Μονής Αγίου Αντωνίου στην Αριζόνα, της Μονής που ίδρυσε ο μακαριστός Γέροντας Εφραίμ της Αριζόνας, και καταγράφουν αυθόρμητες μαρτυρίες ανθρώπων που επισκέπτονται το μοναστήρι και μιλούν για την πορεία τους προς την Ορθόδοξη πίστη.

_________

Όσοι γνωρίζουν αγγλικά μπορούν να παρακολουθήσουν απευθείας το βίντεο που ακολουθεί. Για όσους το επιθυμούν, υπάρχει επίσης η δυνατότητα, μέσα από τις ρυθμίσεις του βίντεο, να ενεργοποιήσουν ελληνικούς υπότιτλους.

 

Από Προτεστάντης Ιεροκήρυκας, Ορθόδοξος Χριστιανός: Μια Συγκλονιστική Μαρτυρία

 

Παρουσιαστής: Γεια σου, Νεκτάριε! Πώς είσαι, αδελφέ μου;

Νεκτάριος: Καλά, εσύ πώς είσαι;

Παρουσιαστής: Είμαι πολύ καλά, δόξα τω Θεώ. Σήμερα είμαστε εδώ με τον Νεκτάριο από την Αριζόνα, ο οποίος θα μοιραστεί μαζί μας πώς ο Θεός τού έδειξε την Ορθόδοξη Εκκλησία και γιατί αποφάσισε να την ακολουθήσει. Νεκτάριε, σε παρακαλώ μοιράσου μαζί μας ποιο ήταν το πνευματικό σου υπόβαθρο πριν και τι σε έκανε να αναζητήσεις περισσότερο τον Θεό στη ζωή σου;

Νεκτάριος: Λοιπόν, δεν μεγάλωσα καθόλου θρησκευτικά. Μάλιστα, όλη η οικογένειά μου γύρω μου με συμβούλευε να μένω μακριά από τη θρησκεία και τη Βίβλο. Τελικά, μετά το λύκειο, ασχολήθηκα με διάφορες θρησκείες και τη Νέα Εποχή (New Age), και στη συνέχεια οδηγήθηκα στον Προτεσταντισμό. Για αρκετά χρόνια ήμουν ιεροκήρυκας του δρόμου (street preacher) και δάσκαλος νεολαίας στην εκκλησία μου.

Παρουσιαστής: Ιεροκήρυκας σε προτεσταντική εκκλησία; Αυτό έχει πολύ ενδιαφέρον!

Νεκτάριος: Ναι, πήγαινα στους δρόμους της Καλιφόρνια και της Αριζόνας, ταξίδευα, στεκόμουν με ένα μικρόφωνο και μια βάση, χτυπούσα πόρτες και έκανα συζητήσεις και αντιπαραθέσεις, λέγοντας σε όλους αυτό που εγώ πίστευα τότε ως Ευαγγέλιο.

Παρουσιαστής: Αυτό είναι υπέροχο! Και ποιο ήταν το σημείο καμπής που σε έκανε να νιώσεις ότι κάτι έλειπε;

Νεκτάριος: Καθώς στεκόμουν κυριολεκτικά και μεταφορικά στο «βάθρο» μου και μιλούσα στους ανθρώπους για το προτεσταντικό ευαγγέλιο, ένιωσα μέσα μου ότι δεν ζούσα πραγματικά σύμφωνα με αυτά που κήρυττα. Είχα μια εσωτερική σύγκρουση. Έτσι, προσευχήθηκα στον Θεό και είπα: «Κύριε, νιώθω αυτόν τον πόνο στην καρδιά μου. Δεν ανταποκρίνομαι σε αυτά που προστάζουν οι Γραφές. Έχω όντως τη βεβαιότητα της σωτηρίας μου; Είμαι πραγματικά σωσμένος;» Ήμουν Καλβινιστής εκείνη την περίοδο, οπότε είχα έντονες αμφιβολίες.

Με προβλημάτιζε επίσης η έλλειψη ενότητας και οι διαφορετικές απόψεις μέσα στον Προτεσταντισμό. Όταν άρχισα να ερευνώ την ιστορία του Προτεσταντισμού, συνειδητοποίησα ότι έχει ηλικία μόνο 450 με 500 ετών, και αυτό με ξένισε αρκετά. Κυρίως, όμως, ήθελα να μάθω τι σημαίνει στην πραγματικότητα να ακολουθείς τον Χριστό, τι είναι η αληθινή ταπείνωση και πώς είναι να εφαρμόζεις τις εντολές του Θεού στην ολότητά τους.

Κάποια στιγμή συνάντησα τυχαία μερικούς Ορθόδοξους στον δρόμο και έμαθα λίγα πράγματα στο διαδίκτυο. Όταν όμως πήγα να ρωτήσω τους Προτεστάντες πάστορές μου και φίλους που εμπιστευόμουν, μου είπαν ότι δεν γνώριζαν τίποτα για την Ορθοδοξία και με συμβούλευσαν απλώς να μείνω μακριά, ισχυριζόμενοι ότι είναι «σαν τους Ρωμαιοκαθολικούς». Αυτή η απάντηση δεν με κάλυψε. Έκανα τη δική μου έρευνα στην εκκλησιαστική ιστορία, αλλά ακόμα την κοιτούσα μέσα από προτεσταντικό φακό και δεν μπορούσα να την καταλάβω. Μετά από πολλή προσευχή, όμως, έπεσα πάνω σε μια ταινία.

Παρουσιαστής: Ποια ταινία ήταν αυτή;

Νεκτάριος: Ήταν η ταινία «Ο Άνθρωπος του Θεού» (The Man of God) για τη ζωή του Αγίου Νεκταρίου, την οποία απέφευγα να δω για καιρό επειδή οι πάστορές μου με είχαν προειδοποιήσει να μείνω μακριά. Τελικά είπα: «Ξέρεις κάτι; Βλέπω όλες αυτές τις καθολικές ταινίες που αρέσουν σε όλους και είναι υπέροχες, θα δώσω και σε αυτή μια ευκαιρία».

Την παρακολούθησα και έκλαιγα σε όλη τη διάρκεια της ταινίας. Χρειάστηκε να την πατήσω παύση αρκετές φορές, επειδή ήταν η απάντηση στην προσευχή μου για το πώς μοιάζει η ταπείνωση και η αληθινή προσωπική σχέση με τον Θεό. Ο βίος του Αγίου Νεκταρίου ήταν ένα ξεκάθαρο παράδειγμα του πώς εφαρμόζεται το Ευαγγέλιο στη ζωή. Εκείνη τη στιγμή αποφάσισα με τη μνηστή μου να πάμε την Κυριακή σε μια Ορθόδοξη Εκκλησία για να δούμε τι πιστεύουν οι ίδιοι, αντί να ακούω τι λένε οι άλλοι γι' αυτούς.

Παρουσιαστής: Και πώς ήταν η εμπειρία σου στην πρώτη Θεία Λειτουργία;

Νεκτάριος: Ήταν απόκοσμη (otherworldly). Ένιωθα ένα ανακάτωμα στο στομάχι και μια δυσφορία λόγω των εικόνων και των προσευχών στους αγίους, γιατί ως Προτεστάντης έχεις μάθει ότι αυτά απαγορεύονται. Ταυτόχρονα όμως, ένιωσα σαν στο σπίτι μου και συνειδητοποίησα ότι η χριστιανική πίστη κρύβει κάτι πολύ βαθύτερο. Έβλεπες τη Βίβλο να ζωντανεύει και να εφαρμόζεται μέσα στη λατρεία. Κι επειδή πάντα αγαπούσα και διάβαζα τις Γραφές, με γοήτευσε το γεγονός ότι όλα όσα έβλεπα στη Λειτουργία ήταν απόλυτα βιβλικά.

Παρουσιαστής: Αυτό είναι υπέροχο, αδελφέ! Πώς σε βοηθά η Ορθοδοξία στην καθημερινή σου ζωή, στις επιχειρήσεις σου, στον τρόπο σκέψης σου και στις σχέσεις σου;

Νεκτάριος: Με βοήθησε να αγαπώ και να βλέπω τους ανθρώπους —αλλά και τον εαυτό μου— όπως τους βλέπει και τους αγαπά ο Χριστός. Στη δουλειά μου, έχω την εντολή να είμαι υπηρέτης και να φέρνω τον Χριστό μαζί μου, είτε είμαι στην εκκλησία, είτε μιλάω σε εσένα, είτε στην οικογένειά μου, είτε σε έναν άγνωστο στον δρόμο, ακόμα και στις εργασίες.

Η πίστη μου έγινε πιο προσωπική, πιο εσωτερική, με βαθύτερη προσευχή και μετάνοια. Άλλαξε ολόκληρη τη ζωή μου· ήταν η καλύτερη απόφαση που πήρα ποτέ και δεν έχω μετανιώσει ούτε στιγμή. Είμαι στην Ορθοδοξία πάνω από τρία χρόνια τώρα και υπηρετώ στο ιερό βήμα ως παπαδάκι (acolyte), κάτι που αποτελεί τεράστια ευλογία και ενισχύει την πίστη μου.

Επίσης, ως προτεστάντης κήρυκας προσπαθούσα να δείξω το φως μου με λόγια, αλλά με έναν εγωιστικό και παρεξηγημένο τρόπο. Στην Ορθοδοξία, περισσότεροι άνθρωποι ήρθαν στην Εκκλησία μέσω εμού απλά επειδή... «βούλωσα το στόμα μου» και δεν έλεγα τίποτα. Δεν τους ρωτούσα καν αν έχουν ακούσει για την Ορθοδοξία ή τον Χριστό. Το Άγιο Πνεύμα ενεργούσε στις καρδιές τους, με πλησίαζαν εκείνοι για να με γνωρίσουν και τότε μοιραζόμουν μαζί τους ό,τι με ρωτούσαν.

Οι γονείς μου γίνονται τώρα Ορθόδοξοι, ο θείος μου, τα αδέλφια μου το εξετάζουν, ενώ φίλοι μου που παλιότερα κατηγορούσαν την Ορθόδοξη Εκκλησία βαπτίστηκαν πρόσφατα. Είναι τεράστια ευλογία και χαρά.

Παρουσιαστής: Σήμερα στις ΗΠΑ πολλοί νέοι αναζητούν τον Θεό. Τι θα ήθελες να τους πεις;

Νεκτάριος: Θα έλεγα να ξεκινήσουν με την προσευχή, γιατί η προσευχή ανοίγει την καρδιά στον Θεό, ο οποίος γνωρίζει και ακούει τα πάντα. Οι άγιοι λένε ότι η επιθυμία είναι ο σπόρος της σωτηρίας. Μην αγνοείτε τη συνείδησή σας.

Πρέπει να είμαστε προσεκτικοί με το να κυνηγάμε απλώς συναισθήματα και εμπειρίες· κι εγώ ήμουν σκεπτικός στην αρχή και ήθελα να τα επαληθεύσω και διανοητικά. Μην τα απορρίπτετε όμως εντελώς. Πηγαίνετε σε μια Ορθόδοξη Εκκλησία. Τα διαδικτυακά βίντεο είναι καλά, αλλά η Ορθοδοξία είναι βιωματική (experiential). Πρέπει να πάτε να ζήσετε τη Θεία Λειτουργία από κοντά· ο Χριστός λέει «έλθετε και ίδετε» (come and see), δεν λέει «μπείτε στο YouTube και περάστε ώρες νομίζοντας ότι ξέρετε τα πάντα».

Να προσεύχεστε με ταπεινοφροσύνη και επιθυμία να αλλάξετε τη ζωή σας με τρόπο αρεστό στον Θεό, και Εκείνος θα εργαστεί. Ο Θεός δεν μπορεί να εργαστεί σε μια καρδιά που δεν θέλει μετάνοια και δεν θέλει να Τον αγαπήσει περισσότερο.

Παρουσιαστής: Μια τελευταία ερώτηση, Νεκτάριε. Τι σου έδωσε η Ορθόδοξη Εκκλησία που δεν μπορούσες να βρεις στον Προτεσταντισμό;

Νεκτάριος: Μου έδωσε ένα γερό θεμέλιο. Στην προτεσταντική εκκλησία, το σπίτι μου ήταν χτισμένο στην άμμο. Τώρα είναι χτισμένο πάνω στον βράχο, που είναι ο Χριστός. Στον Προτεσταντισμό δεν υπάρχει πραγματική ιστορία ούτε αποστολική διαδοχή. Κάποιοι, όπως η Αγγλικανική Εκκλησία, ισχυρίζονται το αντίθετο, αλλά προέρχονται από τους Καθολικούς, οι οποίοι αποκόπηκαν από την αποστολική διαδοχή το 1054.

Επίσης, μου έδωσε μεγαλύτερη βεβαιότητα για τη σωτηρία μου. Οι Προτεστάντες μιλούν πολύ για τη «βεβαιότητα της σωτηρίας», αλλά ποτέ δεν ένιωσα πιο σίγουρος για την αγάπη του Χριστού προς εμένα και προς όλους τους ανθρώπους μέχρι που ήρθα στην Ορθόδοξη Εκκλησία.

Παρουσιαστής: Αν είχε τον Ιησού Χριστό μπροστά σου αυτή τη στιγμή, τι θα ήθελες να Του πεις;

Νεκτάριος: Δεν ξέρω τι θα έλεγα. Νομίζω ότι δεν θα έλεγα τίποτα, απλώς θα φιλούσα τα πόδια Του. Πιστεύω ότι αυτή είναι η κατάλληλη απάντηση. Ποια λόγια είναι αρκετά καλά; Ούτε ένα «ευχαριστώ» ή ένα δάκρυ δεν φαντάζουν αρκετά σε μια τέτοια στιγμή. Θα έπεφτα κάτω και θα φιλούσα τα πόδια Του, παρόλο που τα χείλη μου είναι ανάξια και ακάθαρτα.

Παρουσιαστής: Σε ευχαριστώ πολύ που μοιράστηκες την ιστορία σου, αδελφέ. Συνέχισε έτσι. Αυτό ήταν το κανάλι America Goes Orthodox από το Μοναστήρι του Αγίου Αντωνίου.

Πηγή: https://www.impantokratoros.gr

Γέρων Γεώργιος: ΕΞΑΜΙΛΙΑ - ΤΑ ΕΧΕΙ ΠΕΙ ΟΛΑ Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ