ΣΥΝΟΔΟΙΠΟΡΟΙ-ΣΥΜΠΡΟΣΚΥΝΗΤΑΙ

Τετάρτη 4 Μαρτίου 2026

Μια αλυσίδα χάριτος από τον Άγιο Χρυσόστομο στον Γέροντα Αμφιλόχιο

Μητροπολίτης Ναϊρόμπι Μακάριος

Πρόσφατα η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Ελληνορθοδόξου Πατριαρχείου Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής απεφάσισε την αγιοκατάταξη του ηρωικού και ανεπανάληπτου Γέροντα Χρυσοστόμου Παπασαραντοπούλου. Το γεγονός αυτό δεν είναι μια απλή πράξη αλλά μεταδίδει μηνύματα και αρετές που στολίζουν κάθε ανθρώπινη ύπαρξη με τις χάρες και τα αγιαστικά νάματα της ουρανίου παρουσίας.

Μια κατάσταση που στο τέλος μεταμορφώνει και ανακαινίζει τον άνθρωπο καθοριστικά. Αυτή η αγιοκατάταξη μάς επιτρέπει σήμερα να γράψουμε και να τονίσουμε το θυσιαστικό πνεύμα που οδήγησε τον Άγιο παρ’ όλο ότι ήταν μεν μόλις 59 ετών, είχε όμως ασθένειες που τον ταλαιπωρούσαν και τον βασάνιζαν ίσως για την εγκατάλειψη αυτού του τόσο πρωτοποριακού έργου της εποχής εκείνης. Όμως ο Άγιος ήταν αποφασισμένος και πεπεισμένος ότι τίποτε άλλο δεν ήθελε να κάνει στη ζωή του. Μόνη του έγνοια ήταν πώς να μεταδοθεί η Ορθοδοξία στα πέρατα της οικουμένης.

Σε παλαιότερες μελέτες μου ασχολήθηκα εκτενώς για τη βαθιά και ειλικρινή του επιθυμία να θυσιάσει τα πάντα, την καλοπέραση και άνεση στον χώρο της Μονής Πετράκη που είχε όταν βρισκόταν εκεί. Στις μελέτες μου λοιπόν αυτές έδωσα πρωτότυπες πληροφορίες και αυθεντικά στοιχεία που δικαιολογούσαν άνετα την πρόσφατη απόφαση του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας για την αγιοκατάταξή του στο Αγιολόγιο της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας. Ήδη όλα σχεδόν τα πρόσωπα που συνεργάσθηκαν μαζί του δεν ζουν. Και ο Άγιος Γέροντάς είχε τόση αγάπη και φιλανθρωπία που εμπνεύστηκε από ένα αριθμό αγίων που του συμπαρίσταντο καθ’ όλη τη διάρκεια της 12ετούς εργασίας στον χώρο της Ιεραποστολής. Πίστεψε βαθειά ότι χωρίς τις αρετές της αγάπης, της ταπείνωσης, της θυσίας δεν θα μπορούσε να εκπληρώσει την υπόσχεση που έδωσε ότι ο ίδιος δεν ενδιαφερόταν καθόλου για το προσωπικό του ανέβασμα αλλά για την εντολή του Κυρίου «Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη». Αυτό ήταν το μυστήριο και η αποστολή του εαυτού του εξ ολοκλήρου: να υπηρετήσει τον διπλανό και τον πλησίον του της οποιασδήποτε καταγωγής ή προέλευσης.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ

https://makkavaios.blogspot.com

Τρίτη 3 Μαρτίου 2026

Κέρασμα από τον Άγιο παπά – Τύχωνα, στο υπαίθριο αρχονταρίκι στην Καψάλα

Για μια στιγμή βλέπω ένα λαμπρό γέρο καλόγερο –τα τριμμένα ράσα, το κοντό ζωστικό έκρυβαν έναν άρχοντα. Η λάμψη του προσώπου του, η μακριά γενειάδα του, η γλυκειά ομιλία του, η αγάπη και η απλότητά του γέμισαν την καρδιά μου χαρά και συγκίνηση. Δίχως να ξέρω ποιος ήταν, ήθελα να τον προσκυνήσω, να λάβω την ευλογία του. Πίστευα πως η ευλογία του ήταν ευλογία Χριστού.

Σαν διψασμένος κάθησα για λίγο κοντά του, να τον ρωτήσω:

-Που μένεις;

-Ερημίτης, μου απάντησε. Θαύμασα και ζήτησα πάλι να με ευλογήση…

Καθίσαμε στον καναπέ και επέμενα να τον ρωτώ, που μένει. Τέλος μου είπε:

-Στην Καλιάγρα.

Του λέω: -Μόνος;

–Όχι παιντί μου, μου λέει με σπασμένα ελληνικά, μαζί με Θεό και Παναγία… Συντροφιά μου είναι τα πουλάκια, που όλο τον χρόνο δεν φεύγουν από εκεί, κάθε ημέρα μαζί ψάλλουμε. Τι χαρά, κάθε πρωί να κελαηδούν… Ντόξα τω Θεώ… Εγκώ χρόνια πολλά στο Άγιον Όρος…

Από εκείνη την ώρα του αφοσιώθηκα. Ζητούσα να τον γνωρίσω περισσότερο. Η ημέρα αυτή ήταν για μένα σημαντική. Όταν διηγήθηκα την συνάντησή μου αυτή στον Γέροντά μου Κλεόνικο, αυτός μου είπε: -Αυτός είναι ένας άγιος, παιδί μου.

Επιθυμούσα να επισκεφθώ την κατοικία του.

Μία ημέρα, πήγαμε με τον π. Γερβάσιο, που ήξερε το μονοπάτι. Ο τόπος που έμενε ήταν έρημος. Σαν φτάσαμε στο καλυβάκι του, σαν να ήταν ακατοίκητο, χτυπήσαμε την μικρή πόρτα και το: Δι’ ευχών, ακούσαμεν το: Αμήν, και μας άνοιξε. Η χαρά του μεγάλη, όσο η αγάπη του. Αγάπη που έδειχνε δίχως εξαίρεση σ’ όλους. Με στοργή μας πήρε μέσα και μας πήγε πρώτα στην εκκλησία, μια μικρή, μ’ ένα στασιδάκι κι έναν Εσταυρωμένο μεγάλο, που σήμερα σώζεται στην Μονή Ιβήρων. Μας λέει:

-Ψάλατε το: Άξιόν εστιν, και το: Σώσον Κύριε τον λαόν Σου. Κατόπιν άρχισε μια δέηση και να θυμάται όλον τον κόσμο. Αυτό είχε να προσφέρη στον κόσμο, αυτό έδινε· να μνημονεύη πολλά ονόματα κάθε ημέρα. (Διήγηση π. Αγαθαγγέλου Καλαφάτη)

Σε έβαζε να κάνῃς τρεις μετάνοιες στο μεγάλο Σταυρό… και πρόσθετε: – «Κύριε Ιησού Χριστέ ελεήσεις τον δούλον σου».

***

Μετά… εάν ήταν καλός καιρός, (οι επισκέπτες ) έβγαιναν έξω, κάτω από την ελιά, και καθόταν μαζί τους πέντε λεπτά, μετά σηκωνόταν με χαρά και έλεγε:

– Εγώ τώρα κεράσματα.

Έβγαζε νερό από την στέρνα και γέμιζε ένα κύπελλο για τον επισκέπτη, έβαζε και στο δικό του τενεκάκι (κονσερβοκούτι, πού το χρησιμοποιούσε και για μπρίκι) και έψαχνε μετά να βρή κανένα λουκούμι, άλλοτε κατάξηρο και άλλοτε μυρμηγκοφαγωμένο, το οποιο, επειδή ήταν ευλογία του Παπα – Τύχωνα, δεν προξενούσε αηδία. Αφού τα ετοίμαζε, έκανε τον Σταυρό του ο Γέροντας, έπαιρνε το νερό και έλεγε: «Πρώτα εγώ’ ευλογείτε!» και περίμενε να του πή ο επισκέπτης την ευχή «Ο Κύριος να σε ευλόγηση», αλλιώς δεν έπινε νερό. Μετά θα έδινε και αυτός την ευχή του. Την ευχή από τους άλλους την αισθανόταν ως ανάγκη, όχι μόνο από τους Ιερωμένους ή Μοναχούς αλλά ακόμη και από τους λαϊκούς, μικρούς και μεγάλους στην ηλικία.

Μετά από το κέρασμα περίμενε να ιδή εάν έχουν κανένα θέμα. Όταν έβλεπε ότι είναι αργόσχολος άνθρωπος και ήρθε μόνο για να πέραση την ώρα του, τότε του έλεγε:

– Παιδί μου, στην κόλαση θα πάνε και οι τεμπέληδες, όχι μόνο οι αμαρτωλοί. Εάν παρέμενε και δεν έφευγε, τον άφηνε ο Γέροντας και έμπαινε στο Ναό και προσευχόταν, και έτσι ο επισκέπτης αναγκαζόταν να φυγή.

Όταν πάλι ήθελε να εκμεταλλευθή κανείς την απλότητα του Γέροντα, για να εξυπηρέτηση τον άλφα ή βήτα σκοπό του, το καταλάβαινε με την θεία του φώτιση και του έλεγε:

-Παιδί μου, εγώ Ελληνικά δεν ξέρω’ πήγαινε σε κανέναν Έλληνα, για να συνεννοηθής καλά.

Φυσικά, δεν λυπόταν ποτέ τον κόπο ούτε τον χρόνο, όταν έβλεπε πνευματικά ενδιαφέροντα στους ανθρώπους. Ενώ με το στόμα συμβούλευε, με την καρδιά και τον νου προσευχόταν. Ή προσευχή του ήταν πια αυτοενέργητη, καρδιακή. Οι άνθρωποι, πού τον πλησίαζαν, το αισθάνονταν αυτό, γιατί έφευγαν πολύ δυναμωμένοι. Και ο Γέροντας τους ευλογούσε μέχρι να κρυφτούν πια.

(Διήγηση αγίου Παϊσίου Αγιορείτου)

ΠΗΓΗ

https://simeiakairwn.gr

Δευτέρα 2 Μαρτίου 2026

Όταν τα αγέννητα μωρά «θάβονται» από τα ΜΜΕ

Από το «Αφήστε με να ζήσω!»

Ένας από τους σημαντικότερους λόγους που το σύστημα των αμβλώσεων καταφέρνει και συγκαλύπτει την μεγαλύτερης κλίμακας καταστροφή ανθρώπινης ζωής στην ιστορία είναι η εξόφθαλμη υποστήριξή του από τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης, με λίγες αξιοσημείωτες εξαιρέσεις.

Δημοσιογράφοι και παρουσιαστές, καλλιτέχνες και σχολιαστές μιλούν, γράφουν, παραπλανούν, προσβάλλουν, υποτιμούν και ψεύδονται για να υποστηρίξουν την «διακοπή της εγκυμοσύνης» δηλ. τον θάνατο του αγέννητου παιδιού. Υπερασπίζονται το ανύπαρκτο

«δικαίωμα» της γυναίκας να σκοτώνει το παιδί της, το παραπλανητικό «δικαίωμα» ελέγχου στο σώμα της (ενώ το παιδί δεν είναι σώμα της), το αμετάβλητο της σχετικής νομοθεσίας, (το οποίο δεν ισχύει για κανένα νόμο) και προσβάλλουν με αναίδεια οποιονδήποτε αρθρώσει αντίθετο λόγο, ενώ παραποιούν τα γεγονότα, αγνοώντας τις χιλιάδες μαρτυρίες για την κακία της άμβλωσης.

Μιλούν ως αυθεντίες και ως οι αποδέκτες της γνώμης τους να επικροτούν κάθε αυθάδη γνώμη που εκφράζουν. Η αλήθεια, όμως, είναι διαφορετική. Δεν είναι τυχαίο πως ενώ η πράξη είναι «νόμιμη» από το 1986 στην Ελλάδα και «εορτάζεται» από πολλές γυναίκες (στον δημόσιο λόγο τους…), οι περισσότερες δεν μπορούν να την λησμονήσουν και η ψυχή τους δεν αναπαύεται ποτέ (εκτός και αν μετανοήσουν ειλικρινά), σύμφωνα με αμέτρητες προσωπικές μαρτυρίες.

Πρόσφατη απόδειξη για το τρόπο που τα ΜΜΕ παραποιούν την αλήθεια είναι η ιστορία μιας γυναίκας από το Κεντάκι που σκότωσε το αγέννητο αγοράκι της με χάπια άμβλωσης και το έθαψε στην αυλή της.⁽¹⁾ Άλλη περίπτωση, Ελληνική, ήταν εκείνη του εντοπισμού νεκρού εμβρύου σε αποχέτευση στα Εξάρχεια τον Φεβρουάριο του 2024, πράξη που σύντομα «ξεχάστηκε».⁽²⁾Τα ΜΜΕ καταβάλλουν συστηματικά κάθε δυνατή προσπάθεια να αποκρύψουν την ανθρώπινη φύση των αγέννητων παιδιών και να υποβαθμίσουν τη κακία της έκτρωσης.

Η υπόθεση του θανατωμένου παιδιού των Εξαρχείων αποσιωπήθηκε.

Σε ένα συνέδριο υπέρ της ζωής, πριν από μερικά χρόνια, συμμετείχε και η βετεράνος ακτιβίστρια υπέρ της αγέννητης ζωής Μόνικα Μίλλερ. Η συνεισφορά της στο αγέννητο παιδί ήταν η ανάσυρση των μικροσκοπικών και ακρωτηριασμένων σωμάτων χιλιάδων μωρών που είχαν υποστεί έκτρωση από τους κάδους απορριμμάτων και η φωτογράφισή τους. Περιέγραψε την ιστορία τρόμου της άμβλωσης στο σημαντικό της βιβλίο: «Abandoned: The Untold Story of the Abortion Wars». «Εγκαταλελειμμένα: Η ανείπωτη ιστορία του πολέμου των αμβλώσεων».

Ένα μέλος του κοινού του συνεδρίου την ρώτησε πώς μπορούμε να βοηθήσουμε τους ανθρώπους να καταλάβουν τί μας έχει κοστίσει η έκτρωση. Η Μίλερ σταμάτησε, το κοίταξε σοβαρά και στην συνέχεια απάντησε με μια ερώτηση: «Πού έχετε βάλει τα 60 εκατομμύρια σώματα;», αναφερόμενη στον αριθμό των χαμένων παιδιών από τις αμβλώσεις μετά την νομιμοποίησή τους στις ΗΠΑ.

Αυτή η απλή ερώτηση αγγίζει την καρδιά του ζητήματος και κάνει φανερή τη μεγάλη αποτυχία των ΜΜΕ. Πού έχετε βάλει τα εκατομμύρια σώματα; Έχει κάνει ποτέ κάποιος δημοσιογράφος αυτή την ερώτηση; Η έκτρωση είναι έγκλημα με θύματα. Τα κύρια θύματα αναρροφώνται με αναρρόφηση, διαμελίζονται με μεταλλικά εργαλεία ή δηλητηριάζονται με χάπια. Στην συνέχεια, τα σώματά τους αποτεφρώνονται, απορρίπτονται στα σκουπίδια, αποστέλλονται σε ιατρικές ερευνητικές εγκαταστάσεις ή απλώς πετιούνται στην τουαλέτα. Τα περισσότερα από αυτά τα εκατομμύρια εξαφανίζονται χωρίς κανένα ίχνος. Λίγοι δημοσιογράφοι είναι πρόθυμοι να κάνουν αυτό που έκανε η Μίλλερ: να αναζητήσουν τα σώματά τους, να τα φωτογραφίσουν, να πουν τις ιστορίες τους και τις ιστορίες των τελευταίων, φρικτών στιγμών τους.

Ωστόσο, κάθε τόσο έρχεται στο φως μια ιστορία που ακόμη και ο τύπος δεν μπορεί να αγνοήσει. Η ιστορία της 35χρονης Melinda Spencer από το Κεντάκι, η οποία κατηγορήθηκε για ανθρωποκτονία εμβρύου και κακοποίηση νεκρού σώματος αφού σκότωσε τον αγέννητο γιο της με χάπια άμβλωσης και έθαψε το σώμα του «σε έναν ρηχό τάφο» στο χωράφι του σπιτιού της, είναι μια τέτοια ιστορία. Η κατηγορία για ανθρωποκτονία εμβρύου αποσύρθηκε τελικά επειδή ο νόμος περί ανθρωποκτονίας εμβρύου του Κεντάκι ορίζει: «Τίποτα σε αυτό το κεφάλαιο δεν ισχύει για οποιεσδήποτε πράξεις εγκύου γυναίκας οι οποίες προκάλεσαν τον θάνατο του αγέννητου παιδιού της».

Ακόμα και σε αυτή την περίπτωση, ο κυρίαρχος τύπος έκανε τα πάντα για να αποφύγει να συζητήσει τις λεπτομέρειες της τραγικής ιστορίας του μικρού αγοριού που σκοτώθηκε από την μητέρα του και θάφτηκε στην αυλή της. Η παλιά παροιμία των μέσων ενημέρωσης «αν αιμορραγεί, τότε πουλάει» εξακολουθεί να ισχύει, εκτός αν μιλάμε για την άμβλωση. Η Guardian ανέφερε ότι η γυναίκα έθαψε «τα υπολείμματα της εγκυμοσύνης της» στην ιδιοκτησία της και σημείωσε ότι η αστυνομία είχε «περιγράψει το έμβρυο ως «αναπτυγμένο»», ενώ παρέλειψε προσεκτικά την πραγματική φρασεολογία της αστυνομικής έκθεσης, ότι η γυναίκα «έλαβε ένα φάρμακο που είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο ενός ανεπτυγμένου αρσενικού βρέφους».

Στο άρθρο της Guardian, το «αναπτυγμένο αρσενικό βρέφος» απλώς εξαφανίστηκε. Η Spencer το έθαψε στην αυλή. Η εφημερίδα Guardian έθαψε το δηλητηριασμένο πτώμα του μικρού αγοριού κάτω από το προσεκτικό κάλυμμα της καμουφλαρισμένης του γλώσσας. Αυτό που θεώρησαν οι δημοσιογράφοι ως την ουσία της ιστορίας ήταν ότι οι νόμοι περί αμβλώσεων οδηγούν στην δίωξη των γυναικών. Η ιστορία της Spencer είναι ένα δείγμα για το τί εξυπηρετήσεις προσφέρει ο κυρίαρχος τύπος και τα ΜΜΕ σε ολόκληρη τη βιομηχανία αμβλώσεων. Πώς μπορούν δεκάδες εκατομμύρια μικρά παιδιά να σκοτώνονται, χωρίς να μένει κανένα ίχνος από αυτά; Πώς είναι δυνατόν σε όλο το κόσμο να γίνεται αγώνας για τους αδυνάτους, αυτούς που δεν έχουν φωνή, τους αδικημένους, και να αγνοούνται τα αδύναμα παιδιά;

Όταν αυτά τα παιδιά θάβονται στην πίσω αυλή της κοινωνίας μας, ώστε κανείς να μην τα δει, οι δημοσιογράφοι κατευθύνονται κρυφά στον τόπο του εγκλήματος και στην συνέχεια πατούν για να ισιώσουν το φρέσκοχώμα, να καλύψουν τα φρέσκα πτώματα, και να μεταμφιέσουν τον τόπο ταφής. Κατόπιν, ισιώνουν το σώμα τους και παίρνοντας μια θεατρική έκφραση δηλώνουν μπροστά στις κάμερες: «Δεν υπάρχει τίποτα να δείτε εδώ, παιδιά. Απολύτως τίποτα».

Πηγές:

1. https://thebridgehead.ca/2026/01/16/burying-the-babies-how-the-media-covers-for-the-abortion-industry/

2. https://cnn.gr/ellada/story/407607/solonos-etsi-entopistike-to-nekro-emvryo-stin-apoxetefsi-ti-erevnoyn-oi-arxes

πηγή: afistemenaziso.gr

https://makkavaios.blogspot.com