Ελληνορθοδοξία, το μόνιμον πρόβλημα των Δυτικών

Ελληνορθοδοξία, το μόνιμον πρόβλημα των Δυτικών

 Ὁ Ἑλληνισμός ἡττᾶται μόνον μέ Ἐφιάλτας 
Τοῦ πρωτ. Γεωργίου Δ. Μεταλληνοῦ, Ὁμοτίμου Καθηγητοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν 
ΜΕΓΑΛΟ σάλο προκάλεσε πρίν ἀπό κάποια χρόνια ἡ γνωστή δήλωση τοῦ 

κ. Χένρυ Κίσιγκερ, πρώηνὙπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν τῶν ΗΠΑ, γιά τόν τρόπο,

 μέ τόν ὁποῖο μπορεῖ νά τιθασευθῆ ὁ Ἑλληνισμός.

Σημασία ὅμως ἔχει ὅτι μέ τήν δήλωσή του ὁ κ. Κ. διετύπωσε μέ ἄλλο τρόπο κάτι,

 πού εἶχε συλλάβει ὁ συμπατριώτης του Γιάκομπ Φιλίπ Φαλλμεράγερ (1790-1861)

 στά μέσα τοῦ 19ου αἰῶνος...

Ὁ τελευταῖος ἀπό τον Ἰούλιο τοῦ 1840 ὥς τον Μάϊο τοῦ 1842 ταξίδευσε σέ πολλά

 μέρη τῆς “καθ᾽ ἡμᾶς Ἀνατολῆς”, μεταξύ τῶν ὁποίων συμπεριέλαβε καί το Ἅγιον Ὄρος.

Στη σειρά “FRAGMENTE AUS DEM ORIENT” (1845) ἐκθέτει τίς ἐντυπώσεις του

 καί πολλές σημαντικές θέσεις, πού ἄμεσα μᾶς ἐνδιαφέρουν. Μιλώντας 

γιά τό ἍγιονὌρος, ἀναφέρεται στή νοερά προσευχή, τον “λατινέλληνα” 

Βαρλαάμ τόν Καλαβρό, τήν ἡσυχαστική κίνηση τοῦ 14ου αἰῶνος, τήν Ἀθωνιάδα Σχολή

 καί τόν Εὐγένιο Βούλγαρη, γιά τόν ὁποῖο ἐκφράζεται μέ θαυμασμό (βλ.Ἀθανασίου Ε. Καραθανάση,ὉJ.PH. FALLMERAYER (1790-1861) καί οἱ ἀναμνήσεις του

 ἀπό το Ἅγιον Ὄρος καί την Θεσσαλονίκη, στήν: Ἐπιστημονική Ἐπετηρίδα τοῦ

 Τμήματος Ποιμαντικῆς καί Κοινωνικῆς Θεολογίας τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς

 τοῦ Πανεπ. Θεσσαλονίκης, τόμ. 11, 2006, σελ. 7-28. Σπουδαία μελέτη).

Ὁ γερμανός καθηγητής ἀναφέρεται καί στή σχέση τοῦ Ἑλληνισμοῦ

 με τήν Ὀρθοδοξία καί γράφει τά ἑξῆς, ὅπως παραθέτει τά λόγια του

 ὁ ἐκλεκτός συνάδελφος κ. Καραθανάσης: «Ἀπ᾽ ἔξω -ἄς τό θυμοῦνται αὐτό 

στην Εὐρώπη, ὅλες οἱ ἐπιθέσεις κατά τοῦ ἑλληνικοῦ ἔθνους, πού εἶναι ταυτόσημο

 μέ τό ἀνατολικό ὀρθόδοξο δόγμα, εἶναι μάταιη προσπάθεια.

 Ὁ κίνδυνος μπορεῖ νά εἶναι μ ό ν ο ἐ σ ω τ ε ρ ι κ ό ς…. (ἡ ἀραίωση δική μου).

Ὅλοι οἱ καθ᾽ οἱονδήποτε τρόπο ἐπιβουλευόμενοι τήν ἀκεραιότητα, ὕπαρξη 

καί ἱστορική συνέχεια τοῦ Ἑλληνισμοῦ, γνωρίζουν καλά τήν ἀδιαίρετη, 

ἀλλά καί ἀσύγχυτη ἕνωση τοῦ Ἑλληνισμοῦ μέ τήν Ὀρθοδοξία, 

καί τό ἀδιάλυπο αὐτῆς τῆς ἑνώσεως. Καί τοῦτο, διότι ὁ Ἑλληνισμός, 

ὡς ἡ ὑπεροχότερη στήν ἱστορία συλλογική λυτρωτική ἀναζήτηση, 

καταξιώθηκε -κατά κάποιο τρόπο- ὡς ἀνθρώπινη φύση σέ μία θεανθρώπινη ἕνωση, 

τό θεῖο στοιχεῖο τῆς ὁποίας εἶναι ἡ Ὀρθοδοξία. Ὁ Χριστός, δηλαδή, 

ὡς ἔνσαρκη Παναλήθεια. Γνωρίζουν ἀκόμη ὅτι ἡ Ὀρθοδοξία εἶναι ἡ ζωτική δύναμη

 τοῦ Ἑλληνισμοῦ στούς αἰῶνες, ὅπως ἔχει ἀποδείξει ἡ Ἱστορία,

 καί ὅτι εἶναι ἀδύνατο «ἀπ᾽ ἔξω» νά πληγεῖ ὁ Ἑλληνισμός. 

Αὐτό μπορεῖ νά γίνη ΜΟΝΟ «ἀπό μέσα». Ἀλλ᾽ αὐτό σημαίνει προδοσία, 

γιά την ὁποία χρειάζεται ἡ «πέμπτη φάλαγξ», ὅπως μᾶς διδάσκει -πάλι- ἡ Ἱστορία. 

Χωρίς Ἐφιάλτες δέν ἡττᾶται ὁ Ἑλληνισμός…

Αὐτό λοιπόν γνωρίζουν πολύ καλά οἱ ἐχθροί τοῦ Ἑλληνισμοῦ καί γι᾽ αὐτό,

 ὅταν θελήσουν νά τόν πλήξουν, ὑπολογίζουν στούς πολυώνυμος Ἐφιάλτες μας. 

Κυρίως σέ ἐκείνους, πού διαθέτουν ἀξίωμα, οἰκονομική εὐρωστία καί δύναμη

 (πολιτική λ.χ.). Διότι ὅλοι αὐτοί, ὅπως τό ξαναζοῦμε στίς ἡμέρες μας,

 ταυτιζόμενοι δουλοπρεπῶς μέ τούς ὁποιουσδήποτε «Μήδους», 

τούς «ἀφήνουν νά διαβοῦνε». Καί αὐτό, διότι ἐνεργοῦν ὡς θύματα τῶν ἀνόμων 

φιλοδοξιῶν τους.

Οἱ «Ἐφιάλτες» εἶναι ἡ μεγαλύτερη ἀπειλή γιά τό Ἔθνος μας, στή σχέση του μάλιστα 

μέ τή ζωτική του δύναμη, πού εἶναι ἡ Ὀρθοδοξία τοῦ Χριστοῦ, 

τῶν Ἀποστόλων καί τῶν Πατέρων μας. Καί αὐτό συμβαίνει, ὅταν με τούς τρόπους

 καί τά μέσα, πού διαθέτουν διαφθείρουν τούς Ἕλληνες, καθιστώντας μας ὄχι φορεῖς,

 ἀλλά ἀχθοφόρους τοῦ ἐνδόξου αὐτοῦ ὀνόματος. Ἀπό τήν ἵδρυση τοῦ 

Ἑλληνικοῦ Κράτους (1830), ὡς «προτεκτοράτου» τῶν Δυτικῶν Δυνάμεων,

 ὑπό μόνιμη κατοχή, οἱ Ξένοι ἐξουσίαζουν καί κατευθύνουν τήν Χώρα μας 

μέ ὄργανα τούς «Ἐφιάλτες» αὐτοῦ τοῦ τόπου.

Αὐτό ὑπό μία μόνο προϋπόθεση μπορεῖ νά ἀποφευχθεῖ: Ὅταν ΟΛΟΙ ἐνεργοῦμε

 -καί ἰδιαίτερα οἱ (πολιτικοί) Ἡγέτες μας- ὡς Ἕλληνες πρός τά ἔξω καί ὄχι

 ὡς Ξένοι στήν Ἑλλάδα. Αὐτή εἶναι ἡ αἰτία τῆς σημερινῆς κακοδαιμονίας μας.

πηγή: Ορθόδοξος Τύπος, 16/3/2012

http://thriskeftika.blogspot.com/2012/03/blog-post_7181.html
impantokratoros
& http://parratiritis.blogspot.com/2012/03/blog-post_9453.html

http://yiorgosthalassis.blogspot.com

Συγκλονιστικός Σιατίστης Παύλος: »Υπάρχουν επιτέλους όρια»

Ἐδῶ καί καιρό κάνω ὑπομονή παρόλο πού νιώθω πικρία καί θλίψη. Ἐδῶ καί καιρό προσπαθῶ νά μήν γράψω αὐτό τό κείμενο.

Ὅμως ὅλα ἔχουν τά ὅρια τους καί ἐκεῖνοι πού ξαφνικά ἀνακάλυψαν ὅτι πίσω ἀπό τίς διαμαρτυρίες καί τά συλλαλητήρια γιά τήν Μακεδονία κρύβονται οἱ Ρῶσσοι, οἱ ὁποῖοι χρηματοδότησαν ἀκόμη καί Μητροπολῖτες γιά νά ὑποκινήσουν συλλαλητήρια ξεπέρασαν κάθε ὅριο. Βέβαια ὁ Μητροπολίτης καί ὁ Δήμαρχος τῆς Ἀλεξανδρούπολης ἔδωσαν τήν πρώτη ξεκάθαρη ἀπάντηση.

Θά ξεκινήσω ἀπό τήν ἀρχή. Ἀπό τήν ἡμέρα ἐκείνη πού ὑπογράφηκε ἡ «συμφωνία» τῶν Πρεσπῶν, ἡ συμφωνία τῆς ντροπῆς γιά μένα. Ἦταν ἡ πρώτη φορά πού συμμετεῖχα σέ συλλαλητήριο. Καί οἱ πέντε Μητροπολῖτες τῆς Δυτικῆς Μακεδονίας εἴμασταν ἐκεῖ καί διάβασα μιά κοινή μας δήλωση.

Γι’αὐτήν τήν διαδήλωση μίλησε περιφρονητικά ὁ Ὑπουργός τῶν Ἐξωτερικῶν. «Ἦταν, λέει τεσσερις χιλιάδες ἄνθρωποι, ἄρα ὁ λαός ἐγκρίνει τίς ἀποφάσεις μας» τόνισε αὐτάρεσκα. Τό κρατικό ραδιόφωνο μετέδωσε στίς εἰδήσεις ὅτι ἦταν 120 πούλμαν.

Ὅλοι γνωρίζουμε ὅτι τό «ἀμερόληπτο» κρατικό ραδιόφωνο στήν καλύτερη περίπτωση δηλώνει πάντα τουλάχιστον τό ἕνα τρίτο τῆς ἀληθείας. Τά 120 Πούλμαν ἦταν λοιπόν ἦταν 6.000 ἄνθρωποι.

Ἐπί τρία εἶναι 18.000 ἄνθρωποι καί ἐάν σκεφθεῖ κανείς ὅτι ἐπί σειρά χιλιομέτρων ὁ δρόμος γιά τήν Βίγλα ἦταν γεμᾶτος ἀπό αὐτοκίνητα δεξιά καί ἀριστερα μπορεῖ νά ἔχει μιά μικρή ἰδέα γιά τό πόσοι εἴμασταν ἐκεῖ.

Προφανῶς ὅμως πολλοί περισσότεροι ἀπό ὅσους ἦταν στούς Ψαράδες. Δέν εἶναι ὅμως στόχος μου νά μιλήσω γιά ἀριθμούς, ἀλλά γιά ἐκκωφαντικές εἰκόνες, γιά ἕνα ζευγάρι εἰκόνων μέ ἀξία μοναδική.

Στήν Βίγλα ἦταν ὁ λαός, στούς Ψαράδες οἱ ἄνθρωποι τῆς ἐξουσίας. Στήν Βίγλα ἦταν ἡ Ἑλλάδα. Ἡ ἁγνή Ἑλλάδα παρά τά λάθη της. Λίγο πιό κεῖ στούς Ψαράδες, οἱ Ἔμποροι τῶν Ἐθνῶν. Ἡ Ἑλλάδα ἀπό τήν μιά μεριά καί οἱ ἄνθρωποι τῆς Ἐξουσίας ἀπό τήν ἄλλα, πολύ μακρυά ὁ ἕνας ἀπό τόν ἄλλο.

Ὁ λαός στήν Βίγλα θρηνεῖ γιατί λίγο πιό πέρα ὁ Πρωθυπουργός καί ὁ Ὑπουργός τῶν Ἐξωτερικῶν ἐκποιοῦν τά τιμαλφῆ τοῦ γένους, τήν Ἱστορία Του, τήν γλῶσσα Του, τήν ταυτότητα. Στούς Ψαρᾶδες ἀνταλλάσσονται μαζί μέ τίς ὑπογραφές τά φιλιά τῆς προδοσίας, στή Βίγλα τά δάκρυά ἑνός λαοῦ.

Αὐτή εἶναι ἡ πρώτη εἰκόνα. Ἔρχεται ὅμως καί δεύτερη. Στό Ἑλληνικό ἔδαφος πραγματοποιεῖται ἡ ἐκποίηση καί στό Σκοπιανό θά ἀκολουθήσει ἡ εὐωχία καί τό γλέντι. Ἡ δεύτερη συντριπτική εἰκόνα.

Ἐμεῖς δέν εἴχαμε λόγο νά γλεντήσουμε, παρά νά θρηνήσουμε καί θρηνούσαμε. Ἐκεῖνοι εἶχαν λόγο νά γλεντήσουν καί τό γλέντησαν μέ τούς δικούς μας ἄρχοντες τραγικές φιγοῦρες μέσα στήν ἀπομόνωσή τους.

Ὑπάρχει ὅμως καί ἕνα τρίτο περιστατικό πού δείχνει πῶς αἰσθάνονται ὁ Πρωθυπουργός καί ὁ Ὑπουργός τῶν ἐξωτερικῶν.

Αἰσθάνονται ὡς ἰδιοκτῆτες αὐτῆς χώρας πού σάν παλιοί ἀφεντάδες καί ὀλιγάρχες ἔκαναν δῶρο ἕνα κομμάτι τῆς ταπεινωμένης πατρίδας μας στόν κ. Νίμιτς γιά τά γενέθλια του, χωρίς νά ντρέπονται καί τοῦ τραγούδησαν μάλιστα καί τό happy birthday to you….

Μοῦ θύμισε λίγο αὐτή ἡ ἱστορία τόν Τίμιο Πρόδρομο ὅπου ὁ Ἡρώδης γιά νά εὐχαριστήσει τήν διεφθαρμένη κόρη ἀποκεφαλίζει τόν Πρόδρομο καί τήν ἁγία Κεφαλή Του τήν χαρίζει στό κοράσιο γιά νά τήν πάει στήν μητέρα της.

Βρέστε ἐσεῖς, ἀγαπητοί ἀναγνῶστες ποιός σ’αὐτή τήν ἱστορία εἶναι ὁ Ἡρώδης, ποιός εἶναι τό κοράσιο, ποιά εἶναι ἡ Ἡρωδιάδα καί σέ ποιά γενέθλια ἔγιναν ὅλα αὐτά.

Ἔτσι στά ξαφνικά ὅταν μέ ρωτοῦν οἱ ξένοι πού εἶναι ἡ Σιάτιστα, ἡ ἕδρα τῆς Μητροπόλεως μου καί τούς ἀπαντῶ στήν Μακεδονία, ὅπως τούς ἀπαντοῦσα μέχρι σήμερα, θά πρέπει νά ἐξηγῶ ὅτι δέν εἶμαι Σκοπιανός ἀφοῦ ἡ λέξη, τό ὄνομα καί ἡ ταυτότητα δέν ἀνήκουν πλέον στή χώρα μου.

Καί ξαφνικά 4.000 ἐπιχειρήσεις πού μέχρι τώρα ἡ ταυτότητα τους ὡς Μακεδόνων καί τῶν προϊόντων τους ὡς μακεδονικῶν πρέπει νά ἀρχίσουν νά τρέχουν γιά νά μήν τούς περάσουν σάν Σκοπιανούς.

Ὁ Πρωθυπουργός δήλωσε ὅτι πήραμε πίσω τό ὄνομα μας. Μᾶλλον μᾶς θεωρεῖ ἀφελεῖς. Ἡ πραγματικότητα εἶναι ὅτι ἕνα κλεμμένο ἀπό τά Σκόπια ὄνομα τούς τό παραδώσαμε μόνοι μας καί μάλιστα μέ τά στηρίγματα τῆς γλώσσας καί τῆς ἐθνότητας.

Αὐτή εἶναι ἡ ἀλήθεια. Κάποιος δικός μας εἶχε γράψει ὅτι ἐάν ἀφήναμε τούς ἱστορικούς καί τούς γλωσσολόγους θά εἶχαν λύσει τό πρόβλημα σέ ἕνα πρωϊνό. Δέν ὑπάρχει μακεδονική Ἐθνότητα, οὐδέποτε ὑπῆρξε Μακεδονικό κράτος, οὐδέποτε ὑπῆρξε μακεδονική γλῶσσα.

Ὁ Πρωθυπουργός καί ὁ Ὑπουργός τῶν Ἐξωτερικῶν ἀναγορεύτηκαν σέ ἱστορικούς καί γλωσσολόγους καί τό ἔλυσαν. Ἡ ἀλαζονεία τῆς ἐξουσίας σέ ὅλο τό θλιβερό μεγαλεῖο της.

Γράφω αὐτό τό κείμενο σέ μιά πολλή δύσκολη ἡμέρα. Τήν ἡμέρα τῆς προδοσίας τῆς Κύπρου. Ὅλοι γνωρίζουμε ὅτι ἡ «συμφωνία» τῶν Πρεσπῶν ἔγινε κατ’ἐπιταγήν τοῦ Ἀμερικανικοῦ παράγοντα.

Ἄς μήν ξεχάσουμε ποτέ ὅτι κατ’ἐπιταγήν καί πάλι τοῦ Ἀμερικανικοῦ παράγοντα ὁ τότε ἀρχηγός τοῦ κράτους ὁ χουντικός Ἰωαννίδης, ἀποπειράθηκε νά δολοφονήσει τόν Ἀρχιεπίσκοπο Μακάριο,- τό τονίζω- κατ’ἐντολή τοῦ Ἀμερικανικοῦ παράγοντα καί παρέδωσε τήν μισή σχεδόν Κύπρο στά χέρια τῶν Τούρκων καί ἀπό τότε ἡ Κύπρος ὑποφέρει.

Μήπως θά πρέπει οἱ Κύπριοι ἡγέτες κατά τό παράδειγμα τῶν δικῶν μας νά συνθηκολογήσουν καί νά ἀποδεχθοῦν τήν κατάσταση πού ἔχει διαμορφωθεῖ; Ἡ Ἀμερικανικη πολιτική θά τό ἐπιθυμοῦσε ἴσως καί ἕνα ἀκόμη περιφερειακό πρόβλημα θά εἶχε λυθεῖ.

Ἄς καταλάβει ἡ κυβερνητική ἐξουσία ὅτι ὁ λαός μας στή Μακεδονία, ἀλλά καί στήν ὑπόλοιπη Ἑλλάδα δέν ὑποκινήθηκε ἀπό τούς Ρώσσους γιά νά ἐναντιωθεῖ στήν ἀτιμωτική παράδοση τῶν τιμαλφῶν τοῦ Γέννους μας, ἀλλά ἀπό τήν ἄδολη ἀγάπη του γιά τήν Πατρίδα, γιά τήν Μακεδονία.

Γιατί ὑπάρχουν ἀκόμη ἄνθρωποι πού εἶναι ἀπόγονοι τῶν Μακεδονομάχων πού θυσιάστηκαν γιά τήν ἐλευθερία τῆς Μακεδονίας. Καί ἐμεῖς οἱ Ἐπίσκοποι αὐτοῦ τοῦ λαοῦ πού ζοῦμε καθημερινά μαζί του ἀφουγκραζόμαστε αὐτό τό λαό καί συμπορεύομαστε μαζί του. Ἄς μήν ψάχνουν γιά χρηματισμένους ἀνάμεσα στό λαό, αὐτό εἶναι ἴδιο καί γνώρισμα τῶν ἀρχόντων ἀπό πολύ παλιά.

Ἄλλωστε ὁ χρηματισμός δέν εἶναι μόνο τά χρήματα εἶναι καί τά λάφυρα τῆς Ἐξουσίας. Ψαχτεῖτε ἐσεῖς οἱ πολιτικές δυνάμεις γιά νά δεῖτε τί λέγατε παλαιότερα ἡ μία γιά τήν ἄλλη καί ἀφῆστε μας ἐμᾶς ἥσυχους στήν ταπεινή μας ἀγάπη γιά τήν πατρίδα μας.

Στή συνείδηση τοῦ λαοῦ μας, οἰ δημοσκοπήσεις μιλοῦν γιά τό 86% τοῦ λαοῦ καί τό 49% αὐτῶν πού ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ θεωροῦν ὅτι ἡ «συμφωνία»τῶν Πρεσπῶν μᾶς ταπείνωσε σάν Ἕλληνες, πρόσβαλε τήν ἀξιοπρέπεια μας, ἔθιξε τό φιλότιμό μας, πρόσβαλε τούς ἥρωες μας χάρις στήν θυσία τῶν ὁποίων ἐμεῖς εἴμαστε ἐλεύθεροι σήμερα. Εἶναι κρῖμα πού ξέχασαν οἱ ἡγέτες μας αὐτά πού κάποτε ἔλεγαν.

Δέν ὑπάρχει εἰρήνη χωρίς δικαιοσύνη καί μέ αὐτά πού παρέδωσαν θεμελίωσαν τόν ἀλυτρωτισμό τῶν γειτόνων μας.

Δυστυχῶς ὅταν ὁ κ. Ζάεφ ὑποδεχόμενος τούς «ἐκλεκτούς» φιλοξενουμένους του εἶπε: «ἐμεῖς οἱ Μακεδόνες ὑποδεχόμεθα ἐσᾶς τούς Ἕλληνες, οἱ δύο Κυβερνητικοί ἀξιωματοῦχοι. ὁ Πρωθυπουργός καί ὁ Ὑπουργός ἐξωτερικῶν δέν εἶχαν τό θάρρος νά τόν διορθώσουν καί νά τοῦ ποῦν τό λιγώτερο: «ἐσεῖς οἱ Βόρειοι Μακεδόνες, ὑποδέχεσθε ἐμᾶς τοὐς Ἕλληνες Μακεδόνες» γιά νά εἶναι τουλάχιστον συνεπεῖς μέ τά ὑποτιθέμενα κατορθώματά τους.

Ἴσως «διά τούς ὅρκους καί τούς συνανακειμένους» γιά νά μήν χαλάσουν καί τά γενέθλια τοῦ κ. Νίμιτς. Ἔτσι μέ τόν πιό ἐπίσημο τρόπο ἐνώπιον τοῦ Ἕλληνα Πρωθυπουργοῦ καί τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐξωτερικῶν ἡ Μακεδονία τελείωσε γιά τήν Ἑλλάδα. Κρῖμα!!!

Του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σισανίου και Σιατίστης κ. Παύλου | Romfea.gr

https://simeiakairwn.wordpress.com

Γέροντας Αἰμιλιανὸς Σιμωνοπετρίτου. Τα απρόοπτα στην ζωή μας.

Γέροντας Αἰμιλιανὸς Σιμωνοπετρίτου. Τα απρόοπτα στην ζωή μας.

Τα απρόοπτα στη ζωή μας
...Διαρκῶς συμβαίνουν στὴν ζωὴ μας ἀπρόοπτα.
Ἔρχεσαι στὸ μοναστήρι γιὰ νὰ βρὴς πνευματικὴ ζωή, καὶ συναντᾶς κακούς. Εἶναι ἀπρόοπτο....
Ζητὰς κελλὶ ἀπὸ τὴν πλευρὰ τοῦ μοναστηριοῦ ποὺ δὲν ἔχει ὑγρασία, τὸ ἀποκτᾶς, διαπιστώνεις ὅμως ὅτι ἡ θάλασσα σοῦ προκαλεῖ ἀλλεργία, ὁπότε δὲν μπορεῖς νὰ χαρῆς οὔτε τὴν ἡμέρα οὔτε τὴν νύχτα. Ἀμέσως θὰ σοῦ πῆ ὁ λογισμός, σήκω νὰ φύγης. Εἶναι ἀπρόοπτο....
Σὲ πλησιάζω μὲ τὴν ἰδέα ὅτι εἶσαι καλὸς ἄνθρωπος καὶ βλέπω ὅτι εἶσαι ἀνάποδος. Ἀπρόοπτο.
Παρουσιάζονται συνεχῶς ἀπρόοπτα ἐνώπιόν μας, διότι ἔχομε θέλημα καὶ ἐπιθυμίες.
Τὰ ἀπρόοπτα εἶναι ἀντίθετα πρὸς τὸ θέλημα καὶ τὴν ἐπιθυμία μας, γι' αὐτὸ καὶ μᾶς φαίνονται ἀπρόοπτα, στὴν οὐσία ὅμως δὲν εἶναι.
Διότι ἄνθρωπος ποὺ ἀγαπᾶ τὸν Θεὸν προσδοκᾶ τὰ πάντα καὶ λέγει πάντοτε «γενηθήτω τὸ θέλημά Σου».
Θὰ ἔρθη βροχή, λαίλαπα, χαλάζι, κεραυνός; «Εἴη τὸ ὄνομα Κυρίου εὐλογημένον».
Ἐπειδὴ αὐτὰ κοστίζουν στὴν σαρκικότητά μας, γι' αὐτὸ ἐμεῖς τὰ βλέπομε ὡς ἀπρόοπτα.
Γιὰ νὰ μὴν ταράσσεσαι λοιπὸν κάθε φορᾶ καὶ στεναχωριέσαι, γιὰ νὰ μὴν ἀγωνιᾶς καὶ προβληματίζεσαι, νὰ τὰ περιμένης ὅλα, νὰ μπορῆς νὰ ὑπομένης ὅτι ἔρχεται.
Πάντα νὰ λές, καλῶς ἦλθες ἀρρώστια, καλῶς ἦλθες ἀποτυχία, καλῶς ἦλθες μαρτύριο.
Αὐτὸ φέρνει τὴν πραότητα, ἄνευ τῆς ὁποίας δὲν μπορεῖ νὰ ὑπάρχη καμία πνευματικὴ ζωή.

Γέροντας Αἰμιλιανὸς Σιμωνοπετρίτης

Πηγή: http://apantaortodoxias.blogspot.com/

Ένας άγνωστος ομολογητής τον καιρό της εισβολής

Το βιβλίο του Ρόνι Αλασόρ έφερε στην επικαιρότητα ο καθηγητής Γιαλτσίν Κιουτσούκ μιλώντας σε τηλεοπτική εκπομπή για το «φίλο» του Αττίλα Ολγκάτς, ο οποίος ομολόγησε κυνικά ότι σκότωσε 10 Ελληνοκύπριους κατά τη διάρκεια της τουρκικής εισβολής.

Ακολουθούν συγκλονιστικά αποσπάσματα από το βιβλίο που έχει ως τίτλο «Διαταγή: Εκτελέστε τους αιχμαλώτους».

Σφαγές αμάχων, εκτελέσεις αιχμαλώτων και κάθε είδους αισχρότητες περιγράφουν σε μαρτυρίες τους βετεράνοι του τουρκικού στρατού. Μία απ΄ αυτές αναφέρει:

Ο «δικός» μου ήταν ένας ξανθός σγουρομάλλης νεαρός με γαλάζια μάτια. Αν και πριν από λίγο είδε τον άλλο συγχωριανό του να πεθαίνει, δεν ήταν καθόλου ταραγμένος.

Τον πήρα και τον πήγα λίγα μέτρα πιο εκεί. μουν σε αδιέξοδο και σε αμηχανία. Ο αξιωματικός περίμενε να μας δει να γινόμαστε εκτελεστές. Δεν μπορούσα να κάνω αλλιώς.

Όμως, παρ΄ όλα αυτά δεν μπορούσα να τον σκοτώσω εν ψυχρώ. Έψαχνα μια δικαιολογία για να τον σκοτώσω.

Τον κοίταξα στα μάτια και τον ρώτησα:

-Γίνεσαι μουσουλμάνος;

Εκείνος στεκόταν όρθιος με τα χέρια δεμένα και με κοίταζε στα μάτια.

Έδειξε να κατάλαβε και σχεδόν χαμογελώντας, κούνησε δεξιά αριστερά το κεφάλι του και μου είπε μια λέξη άγνωστη σ’ εμένα:

-Όι, όι.

Κατάλαβα την άρνησή του, η οποία και ήταν η αφορμή που ζητούσα για να σηκώσω το όπλο μου. Έτσι απλά για να μην πέσω στα μάτια του αξιωματικού και των συναδέλφων μου, άδειασα μια ολόκληρη γεμιστήρα πάνω του.

Τώρα όμως με τύπτει η συνείδηση και βασανίζομαι γι΄ αυτό το έγκλημα.

Τα μάτια αυτού του παιδιού και το χαμόγελό του δεν φεύγουν ποτέ από τη σκέψη μου. Τους άλλους δύο Ελληνοκύπριους τους σκότωσαν οι δύο λοχίες.

Αφήνοντας τα πτώματα άταφα, γυρίσαμε στο χωριό.

Όπως έλεγε ο λοχαγός μας, είχαμε γίνει πια «άνθρωποι του παραδείσου».

Από το βιβλίο του Ρόνι Αλασόρ «Διαταγή: Εκτελέστε τους αιχμαλώτους»

Πηγή: Ησυχαστήριο Αγίας Τριάδος

oikohouse.wordpress.com

https://simeiakairwn.wordpress.com

Γέροντα, όταν έρθουν ο Προφήτης Ηλίας και ο Ενώχ, για να κηρύξουν μετάνοια, ο κόσμος θα καταλάβει; (Αγίου Παϊσίου)

Η παραπλάνηση των ανθρώπων

-Γέροντα, όταν έρθουν ο Προφήτης Ηλίας και ο Ενώχ, για να κηρύξουν μετάνοια, ο κόσμος θα καταλάβει, για να συνέλθει;

-Αυτοί που θα έχουν καλή διάθεση, θα καταλάβουν. Αυτοί που δεν θα έχουν καλή διάθεση, δεν θα καταλάβουν και θα πλανηθούν. Ο Χριστός μας προειδοποίησε ότι πρέπει να προσέχουμε πολύ, γιατί «εγερθήσονται ψευδόχριστοι και ψευδοπροφήται και δώσουσι σημεία και τέρατα προς το αποπλανάν, εί δυνατόν και τους εκλεκτούς». (5)

Είναι μερικοί που κάτι πλανεμένους τους περνούν για προφήτες. Πριν από μερικά χρόνια ένας Προτεστάντης γύριζε συνέχεια με μια βαλίτσα πέτσινη που είχε μια επιγραφή γραμμένη στα αγγλικά: «Είμαι ο Προφήτης Ηλίας!».

Φορούσε πουκάμισο με κοντά μανίκια, είχε και μια Αγία Γραφή στα αγγλικά και έλεγε ότι κατέβηκε από τον ουρανό! Όταν τον ρώτησαν τι πιστεύει και σε ποια θρησκεία ανήκει, είπε: «Ε, τώρα αυτά είναι χαμένα. Δεν υπήρχαν τότε θρησκείες!». Κατάλαβες; Αφού όλοι, Καθολικοί, Προτεστάντες, Πεντηκοστιανοί, όλες οι αιρέσεις και όλες οι παραφυάδες των αιρέσεων είναι γι’ αυτόν το ίδιο. Από εκεί δεν καταλαβαίνει κανείς τι γίνεται; Πόσα γράμματα μου είχε στείλει! Έγραφε διάφορα χωρία από την Αγία Γραφή  και είχε όλο προτεσταντικές θέσεις. Έστελνε και σε διαφόρους πότε από την Αγγλία πότε από αλλού ένα σωρό γράμματα. Κάποιοι  πίστεψαν αυτά που έγραφε και ήθελαν να δημοσιεύσουν σε ένα περιοδικό ότι ήρθε ο Προφήτης Ηλίας. «Μα, είστε καλά; τι πάτε να κάνετε;»,  τους είπα. Ο κόσμος ο καημένος είναι ζαλισμένος!

Αμαρτάνει κανείς, και μόνον όταν ακούει όσα λένε οι πλανεμένοι. Είναι μερικοί που λένε: «Άμα πιστέψεις ότι θα γίνει έτσι, θα γίνει». Αυτό είναι πίστη στον εαυτό τους, αλλά πίσω από τον εαυτό τους είναι το ταγκαλάκι. Κάνουν θεό τον εαυτό τους (6) και απογυμνώνονται από την θεία Χάρη. Με κάτι τέτοιες θεωρίες κοιτάζουν να ξεγελάσουν τον κόσμο. Ένας σαρανταπεντάρης παρουσιαζόταν ως απόφοιτος της Σχολής της Χάλκης και έλεγε διάφορες ινδουιστικές φιλοσοφίες. «Εσύ, του λέω, κάνεις κακό και στον εαυτό σου και στον κόσμο, όταν λες τις εξευγενισμένες βλακείες των Ινδών και συγχρόνως παρουσιάζεσαι ότι τελείωσες την Σχολή της Χάλκης. Πρόσεξε, θα δαιμονισθής.

-Γέροντα, γιατί οι διάφορες παραθρησκείες στην Ελλάδα επιδιώκουν να παρουσιάζονται ως σωματεία κ.λ.π. και δεν λένε ότι είναι θρησκείες;

-Το κάνουν παραπλανητικά. Και βλέπεις ενώ ο Άγιος Κωνσταντίνος κατήργησε την ειδωλολατρία και καθιέρωσε ως επίσημη θρησκεία όλης της αυτοκρατορίας τον χριστιανισμό, σήμερα πάνε να φέρουν την ειδωλολατρία. Επιτρέπουν να φτιάχνουν τζαμιά, να έχουν οι γκουρούδες τα δικά τους μοναστήρια, να κάνουν ελεύθερα διαλέξεις, να γίνονται διάφορα  κέντρα προσηλυτισμού, οι μασόνοι να δρουν ελεύθερα, οι ιεχωβάδες το ίδιο…Βάλλεται η Ορθοδοξία με ένα σωρό θεωρίες. Αλλά δεν θα σταθούν αυτά· θα σωριασθούν.

Οι ταλαίπωροι άνθρωποι παρασύρονται, γιατί έχουν απομακρυνθεί από τον Θεό και έχουν φθάσει σε σκότιση! Μου είπαν δύο νέοι ότι πήγαν στην Χεβρών για προσκύνημα και τους έβαλαν το σκουφάκι το εβραϊκό, για να προσκυνήσουν τους τάφους του Αβραάμ. Τι να το κάνεις το προσκύνημα, αφού έβαλες αυτό που χρησιμοποιούν οι Εβραίοι στην λατρεία τους;

Τι να πεις; Μεγάλη σύγχυση! Στο Παρίσι έξω από μια Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία έγραφε: «Διδάσκεται η εξάσκηση της ευχής με την μέθοδο γιόγκα». Που έφθασαν! Αρχίζουν ύστερα τα ψυχολογικά προβλήματα και παλαβώνουν. Δεν ξέρουν τι ζητούν μετά. Μερικοί Ρωμαιοκαθολικοί, Προτεστάντες κ.λ.π. μαθαίνουν ότι, άμα βαπτισθεί κανείς στην Ορθόδοξη Εκκλησία, αλλάζει, αναγεννιέται, και νομίζουν πως, αν βαπτισθούν, θα τους φύγουν τα ψυχολογικά προβλήματα. Είπα για κάποιον Προτεστάντη που ήθελε να γίνει Ορθόδοξος: «Κοίταξε, μην τον βαπτίζετε αυτόν. Αυτός δεν είναι για βάπτισμα». «Όχι μου λένε, άμα βαπτιστεί, θα βοηθηθεί». «Μα δεν είναι για βάπτισμα. Δεν καταλαβαίνετε;». Δεν άκουσαν, τον πήραν, τον πήγαν στην θάλασσα, τον βάπτισαν! Έρχεται μετά από δυο- τρεις μέρες και μου λέει: «Εγώ βαπτίστηκα, αλλά το Βάπτισμα δεν μου έλυσε τα ψυχολογικά προβλήματα». «Καλά, για να σου φύγουν τα ψυχολογικά προβλήματα βαπτίστηκες; Του λέω. Κοίταξε· αν αισθανόσουν την ανάγκη του Βαπτίσματος, αν  καταλάβαινες την αξία του και πήγαινες γι’ αυτό το μεγαλείο, τότε θα σου έφευγαν και εκείνα. Αλλά όταν πήγες να βαπτιστείς, για να σου φύγουν τα ψυχολογικά προβλήματα, πώς να φύγουν με μαγικό τρόπο;».

Μπερδεύουν την μαγεία με το θαύμα. Δεν μπορούν αν ξεχωρίσουν τον χρυσό από τον μπρούτζο. Και βλέπεις, ένας Προτεστάντης λ.χ. μπορεί να βαπτιστεί Ορθόδοξος, ύστερα να γίνει Ρωμαιοκαθολικός, μετά  να πει «δεν αναπαύτηκα» και να γυρίσει πάλι στους Προτεστάντες  ή πάλι στους Ορθοδόξους. Κάποιος Καθολικός βαπτίστηκε Ορθόδοξος, έγινε μοναχός και έζησε εννιά χρόνια σ’ ένα μοναστήρι. Έρχεται λοιπόν μια μέρα στο Καλύβι και μου λέει: «Εγώ δεν έζησα την κοσμική ζωή σαν Ορθόδοξος και θέλω να πάω στον κόσμο να παντρευτώ»! Ακούς κουβέντα; Να του λες εν τω μεταξύ πόσο βαρύ είναι αυτό που σκέφτεται και να λέει: «Γιατί είναι βαρύ; Δεν μπορώ να καταλάβω».

Επιστροφή στην Ορθοδοξία

Ο σημερινός κόσμος στα παράξενα αναπαύεται, όχι στα σωστά. Την Ινδία, που είναι στην άλλη άκρη της γης, την ξέρουν από την μαγεία της και πηγαίνουν. το Άγιον Όρος, που είναι στην πατρίδα τους, πολύ κοντά τους, με την αληθινή μυστική εν Χριστώ ζωή, το αγνοούν! Ένας φοιτητής μου είπε ότι πήγε στην Ινδία και έμεινα εκεί τριάμισι χρόνια. Έψαχνε να βρει την αλήθεια σχετικά με τις θρησκείες. Τελικά του είπε κάποιος Ινδός: «Τι ήρθες εδώ; Αυτό που ζητάς υπάρχει στην Ορθοδοξία. Εκεί είναι το φως. Να πας στο Άγιον Όρος και θα βρεις αυτό που ζητάς» (7). Έτσι επέστρεψε στην Ελλάδα και ήρθε στο Άγιον Όρος.

-Γέροντα, όταν ένας Ορθόδοξος πάει με τους Ινδουιστές κλπ, αν μετανιώσει μετά, γίνεται πάλι δεκτός στην Ορθόδοξη Εκκλησία;

-Αυτός χρειάζεται μετάνοια μεγάλη και μύρωμα. Αν θελήσει να επιστρέψει στην Ορθοδοξία και να γίνει πάλι μέλος της Εκκλησίας, κανονικά πρέπει  πρώτα να βεβαιώσει με λίβελλο (8) ότι αποκηρύττει τις κακοδοξίες τους και ομολογεί την Ορθόδοξη πίστη  και ύστερα να του διαβάσει ο ιερέας τις ευχές για τον επιστρέφοντα στην αληθινή πίστη (9) και να τον χρίσει με το Άγιον Μύρο.

Βλέπω μερικά νέα παιδιά, Ελληνόπουλα, χωρίς να έχουν διαβάσει ούτε μια γραμμή από το Ευαγγέλιο, πάνε και διαβάζουνε Βραχμανισμό, Βουδισμό, το Κοράνι κ.λ.π., πάνε  και τους Ινδούς. Ύστερα δεν αναπαύονται και επιστρέφουν  στην Ορθοδοξία, αλλά έχουν μαζέψει ένα σωρό μικρόβια. Παθαίνουν ζημιά και είναι δύσκολο να βρουν μετά την αλήθεια. Πρέπει  πρώτα κανείς να γνωρίσει την Ορθοδοξία, και ύστερα, άμα δεν του αρέσει, φεύγει. Ας την γνωρίσει σωστά, και μετά ας κάνει σύγκριση με τις διάφορε θεωρίες που ακούει. Γιατί, αν γνωρίσει την Ορθοδοξία, μπορεί να ξεχωρίσει το μπακίρι από τον χρυσό ή να καταλάβει τον χρυσό πόσων καρατιών είναι. Δεν ξεγελιέται εύκολα, για να περάσει όσα γυαλίζουν για χρυσάφι. Πάντως έχω προσέξει ότι μόνον εγωιστής άνθρωπος φεύγει από την Ορθοδοξία, όταν την γνωρίσει· ένας ταπεινός δεν φεύγει.

Σημειώσεις:

5. Μαρκ.13,22
6. Βλ. Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου, Λόγοι, τόμος Β΄, «Πνευματική αφύπνιση», εκδ. Ι. Ησυχ. Ευαγγ.Ι ω. ο Θεολόγος, Σουρωτή Θεσσαλονίκης 1999, σ. 275-276
7. Είναι γνωστό ότι ο Θεός μπορεί να αποκαλύψει το θέλημα Του  στον καλοπροαίρετο άνθρωπο με ποικίλους τρόπους. Παράδειγμα η όνος του Βαρλαάμ που μίλησε, για να τον αποτρέψει  από την αντίθετη προς το θείο θέλημα ενέργεια του. (Βλ.Αριθμ.22,1835).
8. Λίβελος (από την λατινική λέξηlibellus= βιβλιαράκι, φυλλάδιο) σήμαινε γραπτή ομολογία πίστεως, την οποία υπέβαλλαν  στην Σύνοδο ή στον Επίσκοπο ή στον Βασιλέα.
9. Βλ. Ευχολόγιο το Μέγα, εκ. «Αστήρ», Αθήναι 1986, σ. 591.

Οι μαύρες δυνάμεις του σκότους

Αναδημοσίευση από το βιβλίο «ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΙΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΛΟΓΟΙ τ. Γ΄»

© ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ

ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

http://www.oodegr.com/oode/asynithista/apokryfismos/mavres_dynameis.htm#8.2

http://hristospanagia3.blogspot.com

https://simeiakairwn.wordpress.com

Ἡ ἀδιάκοπη μετάνοια εἶναι ἀπαραίτητη γιά τόν χριστιανό, μέχρι τήν τελευταῖα του ἀναπνοή.

Ἡ ἀδιάκοπη μετάνοια εἶναι ἀπαραίτητη γιά τόν χριστιανό, μέχρι τήν τελευταῖα του ἀναπνοή.

Η αδιάκοπη, μετάνοια είναι απαραίτητη για τον χριστιανό, μέχρι την τελευταία του αναπνοή. Λέει γι’ αυτό ο όσιος Μάρκος ο Ασκητής: «Αναλογίσου και θά δεις ότι στοάς άγιους του Θεού το μυστήριο της αφιερώσεως επί- τελέστηκε διά της μετάνοιας». Μετάνοια ακόμη και την ώρα του θανάτου!

 ’Έχει καταγραφεί το ακόλουθο περιστατικό: Ένας παλαιός ασκητής και περίφημος πνευματικός πατέρας που ψυχορραγούσε, κάλεσε να του στείλουν ιερέα για να του μεταδώσει τη Θεία Κοινωνία. Εν τω μεταξύ, ένας ληστής πλησίασε τον ιερέα με την επιθυμία να δει με τα μάτια του πώς πεθαίνει ένας άγιος άνθρωπος. Ο σεβάσμιος γέροντας μετέλαβε των Αχράντων Μυστηρίων και άρχισε να συνομιλεί ειρηνικά με τον ιερέα. Ο κλέφτης τότε αναλύθηκε σε δάκρυα και είπε:

«Ευλογημένος είσαι! Αλίμονο εγώ ο αχρείος, τί θάνατο θά έχω;». Ξαφνικά, ο σεβαστός γέροντας υπερηφανεύτηκε και του απάντησε: «Να είσαι κι εσύ όπως είμαι εγώ και τότε θά αξιωθείς κι εσύ αυτό πού αξιώθηκα!». 

Ο ληστής επέστρεψε θρηνώντας καθ’ όδόν και οικτίροντας τον εαυτό του- εκείνη ακριβώς την στιγμή εξέπνευσε. Τότε οι άνθρωποι είδαν έναν διά Χριστόν Σαλό να θρηνεί γιά τον άγιο γέροντα, αλλά να χορεύει και να τραγουδά γιά τον ληστή. Όταν ρωτήθηκε γιά ποιόν λόγο φέρεται έτσι, εκείνος είπε: «Με την υπερηφάνεια εκείνος έχασε όλες τις αρετές, ενώ με τη μετάνοια αυτός ο ληστής άδραξε όλους τούς καρπούς!».

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. Ο ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΑΧΡΙΔΟΣ. ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ. ΜΗΝΑΣ  ΙΟΥΝΙΟΣ.

http://apantaortodoxias.blogspot.com/2018/07/blog-post_965.html

http://hristospanagia3.blogspot.com

Ο πρώην κατάδικος που έγινε μοναχός και ζει στην κορυφή ενός βράχου (ΦΩΤΟ)

Ο πρώην κατάδικος που έγινε μοναχός και ζει στην κορυφή ενός βράχου (ΦΩΤΟ)

Από: newsbeast.gr

---

Πόσο δύσκολο είναι να αποφασίσεις να αλλάξεις τη ζωή σου και να ακολουθήσεις έναν τρόπο ζωής που ίσως ποτέ δεν είχες σκεφτεί; Αν για κάποιους μία τέτοια απόφαση φαντάζει «βουνό» και τελικά μένει στα ενδόμυχα του μυαλού, υπάρχει ένας άνθρωπος που όχι μόνο το σκέφτηκε, αλλά το έκανε και πράξη.

Ο λόγος για τον 63χρονο Μaxime Qavtaradze που απαλλάχθηκε της έκνομης ζωής του και πλησίασε το Θεό, θέλοντας να αγγίξει την ουράνια χάρη. Και εν μέρει το κατάφερε καθώς έφερε την πίστη και την αφοσίωσή του στα… ύψη. Από το 1995 ο Μaxime ζει στην κορυφή του βράχου Katskhi στη Γεωργία, 40 μέτρα από το έδαφος! «Χρειάζομαι την σιωπή. Εδώ ψηλά στη σιωπή μπορείς να νιώσεις την παρουσία του Θεού» λέει χαρακτηριστικά.

Η ιστορία του βράχου

Ο πυλώνας Katskhi (Katskhi pillar) είναι ένας μονολιθικός ασβεστόλιθος ύψους 40 μέτρων, που έχει φτιάξει η φύση με ιδιαίτερη μαεστρία και βρίσκεται στο χωριό Katskhi στη δυτική περιοχή Ιμερέτι στη Γεωργία.

Ο βράχος, με τα ορατά ερείπια μιας εκκλησίας στην κορυφή του, έχει γίνει αντικείμενο λατρείας από τους ντόπιους που το χαρακτηρίζουν ως «πυλώνα της ζωής».

Οι πρώτες αναφορές για την ύπαρξη του βράχου έγιναν τον 18 αιώνα από τον πρίγκηπα Vakhushti ο οποίος έγραφε στο βιβλίο «Geographic Description of the Kingdom of Georgia»: «Υπάρχει ένας βράχος μέσα στη χαράδρα που στέκει σαν στύλος, πολύ ψηλά. Υπάρχει μια μικρή εκκλησία στην κορυφή του βράχου, αλλά κανείς δεν μπορεί να την ανέβει, ούτε ξέρει τον τρόπο για να το καταφέρει». Αρκετοί είναι οι τοπικοί μύθοι που περιβάλλουν τον βράχο. Σύμφωνα με έναν από αυτούς η κορυφή του βράχου συνδεόταν με μια μεγάλη σιδερένια αλυσίδα με τον τρούλο της εκκλησία του Katskhi, που βρισκόταν σε απόσταση 1,5 χλμ από το βράχο.

Τον Ιούλιο του 1944 ένα γκρουπ με επικεφαλής τον ορειβάτη Alexander Japaridze και τον συγγραφέα Levan Gotua έκαναν την πρώτη ανάβαση στον βράχο. Σύμφωνα με τον αρχιτέκτονα και μέλος του γκρουπ Vakhatang Tsintsadze τα ερείπια στην κορυφή του βράχου ανήκουν σε δύο εκκλησίες που χρονολογούνται στον 5ο και 6ο αιώνα και σχετίζονταν με τους στυλίτες. Είχαν βρεθεί επίσης και οστά ηλικίας 600 ετών, που ανήκαν στον τελευταίο ένοικο, έναν Στυλίτη. Οι χριστιανοί ασκητές με νηστεία και προσευχή ασκήτευαν από τον 15 αιώνα στην κορυφή των πυλώνων, καθώς η Γεωργία δοκιμαζόταν από ταραχές στο εσωτερικό και εξωτερικό της, καθώς και από την εισβολή των Οθωμανών.

Η θρησκευτική δραστηριότητα στο βράχο αναβίωσε ξανά το 1995 με την άφιξη του μοναχού Maxime Qavtaradze.

Η απόφαση του Maxime να μονάσει και η ζωή πάνω στον βράχο

H πρότερη ζωή του Maxime μόνο στο δρόμο του Θεού δεν ήταν. Ο πρώην χειριστής γερανού μπαινόβγαινε στη φυλακή για σειρά καταχρήσεων.

«Όταν ήμουν νέος έπινα, έκανα σκληρά ναρκωτικά, έκανα τα πάντα. Συνήθιζα να κάθομαι και να πίνω με τους φίλους μου στους λόφους γύρω από το βράχο, εκεί που η γη συναντούσε τον ουρανό. Ξέραμε ότι μοναχοί είχαν ζήσει εκεί πάνω παλιά και ένιωθα μεγάλο σεβασμό γι’ αυτούς. Όταν κατέληξα στη φυλακή ήξερα ότι είχε έρθει η ώρα της αλλαγής» είχε πει.

Το 1993 ο Maxime κάνει το μεγάλο βήμα: παίρνει μοναστηριακούς όρκους και ξεκινάει τη ζωή κοντά στο Θεό. Μεταξύ του 2005-2009 το μοναστήρι στην κορυφή του βράχου ανακαινίστηκε με την υποστήριξη της Εθνικής Υπηρεσίας Διατήρησης της Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Γεωργίας και το Πατριαρχείο της Γεωργίας παραχώρησε τη σχετική άδεια στον Maxime. Φτιάχτηκε επίσης και ένα καλυβάκι όπου ο Maxime περνάει τις μέρες του προσευχόμενος.

«Εδώ στη σιωπή μπορείς να νιώσεις την παρουσία του Θεού» λέει χαρακτηριστικά ο μοναχός. Ο Maxime έχει διατηρήσει το άβατο και δεν επιτρέπει την άνοδο των γυναικών στο μοναστήρι. Μία με δύο φορές την εβδομάδα κατεβαίνει από το βράχο για να προσευχηθεί. Και για να το κάνει αυτό χρειάζονται 20 λεπτά κατάβασης της σιδερένιας σκάλας με τα 131 σκαλοπάτια. Αυτά τα εκατοντάδες σκαλοπάτια που τον φέρνουν κοντά στη γη και στη συνέχεια τον «ανεβάζουν» στον ουρανό, όπου νιώθει δίπλα στο Θεό.

Ο φωτογράφος Amos Chapple επισκέφτηκε τον μοναχό Maxime θέλοντας να αποτυπώσει στο φακό του τον άνδρα που απαρνήθηκε τα εγκόσμια για τον Θεό.

Αρχικά ο μοναχός δεν του επέτρεψε να ανέβει στον βράχο, έπρεπε να πειστεί ότι ο φωτογράφος δεν ήθελε απλά ένα φωτογραφικό στιγμιότυπο, αλλά η 20λεπτη ανάβασή του θα είχε και θρησκευτικούς σκοπούς. Ένα πράγμα ήθελε ως «αντάλλαγμα» ο Maxime από τον Amos για να του δώσει την σχετική έγκριση: να περάσει τέσσερις μέρες σαν μοναχός και αυτός, με 7 ώρες καθημερινών προσευχών. Τελικά ο Amos σκαρφάλωσε το βράχο και βρέθηκε μαζί με τον μοναχό που του αφηγήθηκε την ιστορία της βουτηγμένης μέσα στην παρανομία ζωής του και τη μεγάλη αλλαγή.

Οι τουρίστες δεν μπορούν να επισκεφτούν την κορυφή του βράχου καθώς ο Maxime επιτρέπει την παρουσία μόνο καλόγηρων που μένουν στο μικρό καλυβάκι στην βάση του βράχου, όπου υπάρχει και ένα εκκλησάκι. Αυτοί δύο φορές την εβδομάδα του φέρνουν τις απαραίτητες προμήθειες, ενώ συχνές είναι και οι επισκέψεις περιθωριοποιημένων νέων, που αναζητούν παρηγοριά για τα αμαρτήματά τους.

Όσοι τουρίστες έχουν επισκεφτεί την εκκλησία στη βάση του βράχου μιλούν για ένα ιερό μέρος, γεμάτο ενέργεια. Οι καλόγηροι χαμογελούν χωρίς να μιλούν, η ηρεμία και η γαλήνη είναι τα κύρια χαρακτηριστικά στο χώρο, που όμως μπορεί να κάνουν τον επισκέπτη να νιώσει σαν εισβολέας. Και όταν το βλέμμα πάει ψηλά στην απεραντοσύνη του ουρανού, συναντά τον Maxime που κάθε μέρα κάνει και ένα βήμα πιο κοντά στο Θεό!

     

Πηγή: Από: newsbeast.gr
https://www.vimaorthodoxias.gr