Εορτολόγιο

Δευτέρα, 23 Ιανουαρίου 2017

«Θα φέρει ο Θεός έτσι τα συμφέροντα των μεγάλων ώστε στο τέλος θα μας βοηθήσουν οι Άγγλοι και οι Αμερικάνοι»

«Θα φέρει ο Θεός έτσι τα συμφέροντα των μεγάλων ώστε στο τέλος θα μας βοηθήσουν οι Άγγλοι και οι Αμερικάνοι»

Σχετική εικόναἍγιος Παΐσιος: «Λίγα εἶναι τὰ ψωμιά τῆς ΕΟΚ… Θὰ τὴν διαλύσουν οἱ Ἄγγλοι καὶ οἱ Ἀμερικάνοι»

Τοῦ Ἀθανασίου Ρακοβαλῆ
Ἔχουν περάσει περίπου εἴκοσι χρόνια ἀπὸ τότε ποὺ ἄκουσα μὲ τὰ ἴδια μου τὰ αὐτιὰ τὸν γέροντα Παΐσιο νὰ μᾶς λέει ὅτι “ΛΙΓΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΨΩΜΙΑ ΤΗΣ ΕΟΚ…ΘΑ ΤΗΝ ΔΙΑΛΥΣΟΥΝ ΟΙ ΑΓΓΛΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ”, αὐτοὶ εἶναι ἕνας λαὸς καὶ συνεργάζονται…σοῦ λέει, τί γίνεται τώρα ἐδῶ;… ὁ Χίτλερ σηκώνει πάλι κεφάλι; Καὶ θὰ τὴν διαλύσουν… Μετὰ ἀπὸ τὶς πρόσφατες ἐξελίξεις ὅπου ἀναγνωρίζεται ὅτι οἱ κερδοσκόποι, (δηλαδὴ ἡ μεγαλύτερη τράπεζα τῆς Ἀμερικῆς Goldman and Sachs καὶ ἄλλοι), ἐπιτίθενται ὄχι μόνο στὴν Ἑλλάδα ἀλλὰ καὶ στὸ κοινὸ εὐρωπαϊκὸ νόμισμα, τὸ εὐρώ, καὶ μέσῳ αὐτοῦ στὴν ἑνότητα τῆς ἴδιας τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης ἦρθαν στὸ νοῦ μου τὰ λόγια τοῦ Ἁγίου γέροντα Παϊσίου. Ἡ σοβαρότητα τῆς ἀπειλῆς ἔχει ἀναγνωρισθεῖ καὶ ἀπὸ τοὺς ὑπευθύνους τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης ποὺ ἔσπευσαν νὰ δημιουργήσουν ὁλόκληρο μηχανισμὸ γιὰ νὰ ἀντιμετωπίσουν αὐτὴν τὴν ἐπίθεση ἀλλὰ καὶ ἄλλες μελλοντικές.
Μὲ αὐτὸ τὸ σημείωμα θέλω νὰ μοιραστῶ μαζὶ μὲ τοὺς ἄλλους Ἕλληνες καὶ ἐν Χριστῷ ἀδελφούς μου τὴν αἰσιοδοξία καὶ τὴν θεϊκὴ σιγουριά ποὺ γεννοῦν τὰ λόγια τοῦ γέροντα στὴν ψυχή μου… Μᾶς προεῖπε τὰ γεγονότα πρὶν συμβοῦν, ἀκριβῶς γιὰ νὰ μᾶς δώσει θάρρος καὶ κουράγιο ὅταν θὰ…. ἔρθει τὸ μπουρίνι. Τὰ πράγματα εἶναι δύσκολα καὶ θὰ περάσουμε δύσκολα ὅπως μᾶς προειδοποιοῦσε πρὶν ἀπὸ μία εἰκοσαετία ὁ γέροντας… ὅμως ἡ κατάληξη εἶναι καλή.
Βλέπεις σὲ μερικοὺς δὲν συμφέρει νὰ ὑπάρχει ἡ Ἑλλάδα… Σήμερα οἱ φίλοι μας θέλουν νὰ μᾶς ‘τσαλακώσουν’ καὶ οἱ ἐχθροί μας νὰ μᾶς ξεσκίσουν… “Δὲν πειράζει ὅμως, ἔχουν οἱ ἄνθρωποι τὰ σχέδιά τους ἔχει καὶ ὁ Θεὸς τὰ δικά Του”, ἔλεγε μὲ νόημα.
Σὲ ἄλλη περίσταση εἶπε: «Θὰ φέρει ὁ Θεὸς ἔτσι τὰ συμφέροντα τῶν μεγάλων ὥστε στὸ τέλος θὰ μᾶς βοηθήσουν οἱ Ἄγγλοι καὶ οἱ Ἀμερικάνοι». Προϋπόθεση ὅμως γιὰ νὰ δεχθοῦμε τὴν Θεία βοήθεια εἶναι ἡ μετάνοια τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, γιατί σήμερα ἔχουμε πιάσει πάτο ἀπὸ ὅλες τὶς ἀπόψεις ἀλλὰ κυρίως ἠθικὰ καὶ πνευματικά. Ὅλοι καὶ οἱ ἄρχοντες καὶ ὁ λαός, Ἡ ἀπομάκρυνση τοῦ λαοῦ ἀπὸ τὴν διδασκαλία τοῦ Χριστοῦ καὶ ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία Του, ἔχει φέρει τὴν ἠθικὴ κατάντια καὶ αὐτὴ μὲ τὴν σειρὰ της τὴν διαφθορά, τὴν διάλυση τοῦ κράτους καὶ τὴν οἰκονομικὴ χρεωκοπία….
Ὅμως ὁ ἅγιος γέροντας εὐελπιστοῦσε ὅτι θὰ μετανοήσουμε…. Ἔλεγε σήμερα οἱ ἄνθρωποι δὲν θέλουν νὰ ἀκούσουν γιὰ τὸν Χριστό… ἔχω δουλειά, λένε καὶ σοῦ γυρίζουν τὴν πλάτη… ὅμως θὰ συμβοῦν γεγονότα ποὺ θὰ συνταραχθοῦν τὰ ἔθνη, δὲν θὰ εἶναι ἡ Δευτέρα παρουσία ἀλλὰ θὰ εἶναι Θεία ἐπέμβαση στὴ ἱστορία τῆς ἀνθρωπότητας… μετὰ ἀπὸ αὐτὸ θὰ σὲ τραβᾶνε ἀπὸ τὸ μανίκι καὶ θὰ λένε …ἔλα ἐδῶ νὰ μᾶς πεῖς τί ξέρεις γιὰ τὸν Χριστό… Θὰ γεμίσουν οἱ δρόμοι ἐκκλησάκια καὶ τὰ λεωφορεῖα εἰκονίτσες… μοῦ εἶπε κάποτε ποὺ τὸν ρώτησα γεμάτος στεναχώρια γιὰ τὴν πνευματική μας κατάντια.
Ἂς ἐργασθοῦμε λοιπὸν πρὸς αὐτὴ τὴν κατεύθυνση, μὲ ἐλπίδα καὶ θάρρος, ὁ καθένας ἀπὸ τὸ πόστο του καὶ ἀνάλογα μὲ τὶς δυνάμεις ποὺ διαθέτει… Βλέπετε, ἡ Ἑλλάδα δὲν παράγει αὐτοκίνητα, ἀλλὰ ἀκόμα ‘βγάζει’ Ἁγίους… ἐδῶ βρίσκεται ἡ ἀξία της, στὴν ζωντανὴ ὀρθόδοξη παράδοσή της, ποὺ ἀκόμα καὶ σήμερα ‘βγάζει’ ΑΓΙΟΥΣ… ὅ,τι πολυτιμότερο δηλαδή.
“Εἰ ὁ Θεὸς μεθ’ ἡμῶν οὐδεὶς καθ’ ἡμῶν”
https://simeiakairwn.wordpress.com

Σάββατο, 21 Ιανουαρίου 2017

Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης για τους συλλόγους ειρήνης που ιδρύονται από διάφορα κράτη


Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης για τους συλλόγους ειρήνης που ιδρύονται από διάφορα κράτη



– Γέροντα, οι σύλλογοι ειρήνης που ιδρύονται από διάφορα κράτη βοηθούν για την ειρήνη στον κόσμο;
– Εξαρτάται. Είναι και μερικοί που ξεκινούν με καλή διάθεση. Αλλά, όταν μαζεύωνται τι μάγοι, τι πυρολάτρες, τι Προτεστάντες, ένα σωρό – άκρη δεν βρίσκεις –, για να φέρουν την ειρήνη στον κόσμο, πώς να βοηθήσουν; Ο Θεός να με συγχωρέση, αυτά είναι κουρελούδες του διαβόλου. Γίνεται ειρήνη με αμαρτωλό συνεταιρισμό; Πώς μπορεί να έρθη η ειρήνη, όταν οι άνθρωποι δεν συμφιλιωθούν με τον Θεό; Μόνον όταν συμφιλιωθή ο άνθρωπος με τον Θεό, έρχεται και η εσωτερική ειρήνη και η εξωτερική. Για να συμφιλιωθή όμως ο άνθρωπος με τον Θεό, πρέπει να έρθη σε συναίσθηση, να μετανοήση, να ζη σύμφωνα με τις εντολές του Θεού, και τότε έρχεται η Χάρις και η ειρήνη του Θεού μέσα του, οπότε μπορεί να βοηθήση και για την ειρήνη γύρω του.

Εκ του βιβλίου

http://impantokratoros.gr/

Παρασκευή, 20 Ιανουαρίου 2017

Ο Άγιος Μακάριος ο Αιγύπτιος, ο Διάβολος και ο μοναχός

Ο Άγιος Μακάριος ο Αιγύπτιος, ο Διάβολος και ο μοναχός

Αποτέλεσμα εικόνας για μακαριος ο αιγυπτιος
Όσιος Μακάριος ο Αιγύπτιος (301 – 391) – Εορτάζει στις 19 Ιανουαρίου
Ο Αββάς Μακάριος όταν κατοικούσε στην Πανέρημο ήταν ο μόνος αναχωρητής σε αυτή, ενώ παρακάτω ήταν άλλη έρημος με περισσοτέρους αδελφούς.
Παρατηρούσε ο γερών την οδό, και βλέπει το Σατανά με μορφή ανθρώπου να περνά δίπλα του καθώς ανέβαινε. Φαινόταν να φορά κεντητό χιτώνα από λίνο διάτρητο και από κάθε τρύπα κρεμόντουσαν φιαλίδια. Και του λέγει ο μεγάλος γέροντας.
-Που πηγαίνεις; Και του είπε.
-Πηγαίνω να υπενθυμίσω τους αδελφούς.
Ο δε γέρων του λέει.
-Και τι σου χρειάζονται αυτά τα φιαλίδια;
Και είπε.
-Φέρνω γεύματα στους αδελφούς.
Και είπε ο γέρων.
-Και όλα αυτά;
Αποκρίθηκε ο Σατανάς.
-Ναι. Εάν δεν αρέσει σε κάποιον το ένα, φέρω το άλλο, Εάν δε ούτε τούτο, του δίνω το άλλο.
Οπωσδήποτε από αυτό κάποιο θα του αρέσει.
Και αφού είπε αυτά έφυγε. Ο δε γέρων εξακολουθούσε να παρατηρεί τους δρόμους, μέχρι που επέστρεψε εκείνος. Και καθώς τον είδε ο γέρων του λέει.

-Να σωθείς.
Αυτός αποκρίθηκε.
-Που μπορώ να σωθώ; Του λέει ο γέρων.
-Γιατί; Αυτός του απαντά.
-Γιατί όλοι μου έγιναν άγριοι και κανένας δεν με ανέχεται.
Του λέει ο γέρων.
-Δεν έχεις λοιπόν εκεί κανένα φίλο;
Αυτός του λέει. Ναι, έχω ένα φίλο και αυτός τουλάχιστον με υπακούει και όταν με βλέπει στρέφεται σαν ανέμη. Του λέει ο γέρων.
-Και πώς λέγετε ο αδελφός; Αυτός του απαντά.
-Θεόπεμπτος.
Όταν είπε αυτά έφυγε. Και αφού σηκώθηκε ο αββάς Μακάριος, πηγαίνει στην παρακάτω έρημο. Και μόλις έμαθαν οι αδελφοί, πήραν βάια και εξήλθαν να τον υποδεχτούν. Και μάλιστα ο καθένας ευπρεπιζόταν, νομίζοντας ότι ο γέρων επρόκειτο να καταλύσει σε αυτόν.
Αυτός όμως ζητούσε να μάθη ποιος ήταν στο όρος που ονομάζονταν Θεόπεμπτος. Και, όταν τον βρήκε, μπήκε στο κελί του. Ο Θεόπεμπτος τον υποδέχτηκε χαρούμενος. Όταν δε άρχισε να εξοικειώνεται μαζί του, λέει ο γέρων.
-Πώς πηγαίνουν τα προβλήματα σου αδελφέ; Αυτός του είπε.
-Με τις ευχές σας καλά. Είπε ο γέρων.
-Μήπως σε πολεμούν οι λογισμοί; Αυτός είπε.
-Για την ώρα καλά είμαι. Γιατί φοβόταν να πει. Του λέει ο γέρων.
-Ιδού πόσα χρόνια είμαι ασκητής και τιμούμε από όλους, κι εμένα το γέροντα ενοχλεί το πνεύμα της πορνείας.
Αποκρίθηκε ο Θεόπεμπτός λέγοντας.
-Πράγματι κι εμένα Αββά.
Ο δε αββάς προφασιζόταν ότι και άλλοι λογισμοί τον πολεμούν, μέχρι να τον κάνει να ομολογήσει. Μετά του λέει.
-Πώς νηστεύεις;
-Μέχρι την ένατη ώρα του λέει. Του λέει ο γέρων.
-Νήστευε έως το βράδυ, κάνε άσκηση και αποστήθιζε το Ευαγγέλιο και τις άλλες γραφές, και αν σου έλθει λογισμός, μην προσέξεις ποτέ κάτω, αλλά πάντοτε επάνω και αμέσως ο Κύριος θα σε βοηθήσει. Και αφού σταύρωσε ο γέρων τον αδελφό, πήγε στην δική του έρημο. Και παρατηρώντας πάλι βλέπει τον δαίμονα και του λέει.
-Που πάλι πηγαίνεις; Να υπενθυμίσω τους αδελφούς του λέει. Και έφυγε.
Όταν επέστρεφε του λέει ο άγιος.
-Πως πηγαίνουν οι αδελφοί; Αυτός του λέει.
-Κακώς. Ο δε γέρων του λέει.
-Γιατί; Και απάντησε.
-Είναι όλοι άγριοι, και το μεγαλύτερο κακό είναι ότι και αυτός που είχα φίλο υπάκουο, δεν γνωρίζω πώς, διαστράφηκε και δεν υπακούει, αλλά έγινε αγριότερος από όλους, και ορκίσθηκα να μην ξαναπατήσω  εκεί, παρά μόνο έπειτα από πολύ χρόνο.
Και αφού είπε έτσι, αναχώρησε, αφήνοντας τον γέροντα. Και ο άγιος εισήλθε στο κελί του.
https://simeiakairwn.wordpress.com/

Πέμπτη, 19 Ιανουαρίου 2017

Άγιος Αθανάσιος Αλεξανδρείας

Άγιος Αθανάσιος Αλεξανδρείας


Άγιος Αθανάσιος Αλεξανδρείας
 

π. Γεωργίου Φλορόφσκι
 
 
Ο Αγ. Αθανάσιος γεννήθηκε σε μια Ελληνική Χριστια­νική οικογένεια στην Αλεξάνδρεια στα τέλη του τρίτου αιώνα, ίσως το 295. Κατά τη νεότητα του παρέστη μάρτυς των διωγμών που έγιναν επί Διοκλητιανού. Κατά τον άγ. Γρηγόριο τον θεολό­γο, διάθεσε «λίγο χρόνο» για μια γενική εκπαίδευση και για να σπουδάσει κοσμικές επιστήμες αλλά είχε κάποια γνώση της κλασσικής φιλοσοφίας και ιδιαίτερα του Νεοπλατωνισμού. Έδωσε πιο πολύ την προσοχή του στη μελέτη της Αγίας Γρα­φής, την οποία ήξερε πάρα πολύ καλά. Πιθανόν να σπούδασε στην Κατηχητική Σχολή της Αλεξανδρείας.

 Ο Αγ. Αθανάσιος έκανε εντύπωση στον Αλέξανδρο, Επίσκοπο Αλεξανδρείας, όταν ήταν ακόμα πολύ νέος. Έζησε στο σπίτι τού Αλεξάνδρου και διδάχθηκε γραμματική καιρητορική υπό την καθοδήγηση του. Ο Αγ. Αθανάσιος έγινε διάκονος και γραμματέας τού Επισκόπου όχι πολύ πριν από την έναρξη της Αρειανικής έριδος. Συνόδευσε τον Αλέξανδρο στη Νίκαια όπου «ευθαρσώς αντέστη κατά της ασεβείας των Αρειανών». Ο Αλέξανδρος πέθανε αμέσως μετά τη σύνοδο. Προφανώς εί­χε υποδείξει τον Αγ. Αθανάσιο ως διάδοχο του. Στη σύνοδο της Αλεξανδρείας τού 339 δηλώθηκε ότι «όλο το πλήθος των κατοίκων, όλοι όσοι ανήκαν στην Καθολική Εκκλησία, συνα­θροίστηκαν και με μια ψυχή, σαν να ήταν ένα σώμα, εφώναζαν και απαιτούσαν τον Αθανάσιο ως Επίσκοπο της Εκκλησίας. Σ' όλη τη χώρα προσεύχονταν στο Χριστό γι' αυτό επί πολλές μέρες και πολλές νύχτες».

 Το 328 ο Αγ. Αθανάσιος χειροτονή­θηκε Επίσκοπος Αλεξανδρείας από ένα μεγάλο πλήθος Ιεραρχών.

Ο Άγ. Αθανάσιος υπέστη πολλούς διωγμούς καθ’ όλη τη διάρκεια που ήταν Επίσκοπος. Δεκαπέντε από τα 47 χρόνια της αρχιερατείας του τα πέρασε σε εξορία. Οι Αρειανοί και οι Μελετιανοί αντέδρασαν στην εκλογή του με εχθρότητα και συκο­φαντίες, και οιΕυσεβιανοί τον είδαν ως το σπουδαιότερο εμπό­διο στις προσπάθειες τους για συμβιβασμό. Ο Αθανάσιος απέ­δειξε την αθωότητά του από τις εναντίον του κατηγορίες στη σύνοδο της Τύρου το 335, αλλά οι εχθροί του κατάφεραν να πείσουν τον Κωνσταντίνο ότι αυτός ήταν υπεύθυνος για την διαφωνία. Ο αυτοκράτορας διέταξε τον Αθανάσιο να εγκατα­λείψει την Αίγυπτο και να πάει στη Δύση στο Trier, αλλά δεν επέτρεψε να τον διαδεχθεί άλλος στον θρόνο της Αλεξανδρεί­ας. Ο Αθανάσιος έγινε δεκτός στο Trier με τιμή και αγάπη. Κατά τη σύντομη παραμονή του άσκησε μεγάλη επίδραση στους εκκλησιαστικούς κύκλους και για πολύ χρόνο τον θυμότανε με σεβασμό. Μετά το θάνατο του Κωνσταντίνου το 337 ο Αθανά­σιος και άλλοι εξόριστοι πήραν την άδεια να επιστρέψουν στην Αλεξάνδρεια, όπου έγινε δεκτός με χαρά από το λαό.

Οπωσδήποτε, οι ραδιουργίες κατά τού Αγ. Αθανασίου γρήγορα ξανάρχισαν. ΟΕυσέβιος τον κατηγόρησε ότι επέ­στρεψε στην έδρα του παράνομα, αφού η εξορία που τού επέβαλε η σύνοδος της Τύρου δεν είχε ακυρωθεί από νέα σύνοδο. Ένας Αρειανός Πρεσβύτερος, ο Πιστός, ο οποίος χειροτονήθηκε Επίσκοπος από τον ΣεκούνδοΠτολεμαΐδος, που ήταν επίσης Αρειανός, εστάλη να πάρει τη θέση του, αλλάαναθεματίστηκε από τους επισκόπους της Αιγύπτου.

 Παρά την ομόφωνη υπεράσπιση που έλαβε ο Αγ. Αθανά­σιος στη σύνοδο της Αλεξανδρείας το 339, κατά τη σύνοδο της Αντιοχείας το 340 εκθρονίστηκε πάλι, και κάποιος Καππαδόκης που ονομάζονταν Γρηγόριος κατέλαβε τον θρόνο της Αλε­ξανδρείας. Ο Γρηγόριος και οι οπλισμένοι υποστηρικτές του όρμησαν στην Αλεξάνδρεια και κατέλαβαν τις εκκλησίες ύστερα από πολλή αιματοχυσία. Ο Αθανάσιος το θεώρησε αναγκαίο να εγκαταλείψει την Αίγυπτο και πήγε στη Ρώμη, όπου μια τοπική σύνοδος τον απήλλαξε από τις εναντίον του κατηγορίες και τον δέχτηκε σε κοινωνία. Ο πάπας Ιούλιος μεσολάβησε γι' αυτόν. Ρωμαίοι υποστηρικτές του μοναχισμού οι οποίοι εκτιμούσαν τους περίφημους αναχωρητές της Αιγύπτου, συγκεντρώθηκαν γύρω από τον Αθανάσιο. Το 343 έλαβε μέρος στη σύνοδο της Σαρδικής. Το 345 ο Κωνστάντιος τον κάλεσε να επιστρέψει στην Αίγυπτο, και το 346 ο Αθανάσιος γύρισε στην Αλεξάνδρεια.

 Η Αρειανική λογομαχία ξέσπασε πάλι περί τα μέσα τού έτους 350, και ο Αγ. Αθανάσιος εξορίσθηκε από τις συνόδους της Aries (353) και τού Μιλάνου (355). Στις αρχές τού 356ο στρατιωτικός διοικητής Sirian εστάλη στην Αλεξάνδρεια με την εντολή να συλλάβει τον Αθανάσιο, αλλά ο Αθανάσιος κρύφτηκε και αποσύρθηκε στην έρημο. Την έδρα της Αλεξαν­δρείας σφετερίστηκε ένας νέος Επίσκοπος, ο Γεώργιος, ο οποίος υπέβαλε τους ορθοδόξους σε σκληρό διωγμό. Η Αλεξάνδρεια έγινε προσωρινά το κέντρο του Αρειανισμού, και ο Αέτιος και ο Ευνόμιος άρχισαν τότε το κήρυγμά τους.

 Αυτή την περίοδο ο Αθανάσιος κρυβόταν στην έρημο ανά­μεσα στους ερημίτες σε πλήρη απομόνωση. Ήταν αυτήν την εποχή που έγραψε και κυκλοφόρησε τα πιο σπουδαία πολεμικά και απολογητικά του έργα. Οι εχθροί του συνέχισαν να τον αναζητούν, αλλά δεν τον βρήκαν. Ο Αθανάσιος δεν μπόρεσε να γυρίσει από την εξορία παρά μόνο κατά τη βασιλεία τού Ιουλιανού το 361, αλλά και πάλι μόνο για λίγο. Κατά τη διάρ­κεια των λίγων μηνών που παρέμεινε στην Αλεξάνδρεια κατόρ­θωσε να καλέσει και να διευθύνει μια μεγάλη σύνοδο το 362, η οποία διασαφήνισε σπουδαίες πλευρές του δόγματος.

 Στα τέλη του 362 ο Αθανάσιος εξορίστηκε και πάλι. Πήγε στην Άνω Αίγυπτο και παρέμεινε εκεί ως το θάνατο τού Ιουλιανού. Ύστερα από μια πρώτη συνάντηση του στην Αντιόχεια με τον νέο αυτοκράτορα Ιοβιανό, ο Αθανάσιος γύρισε στην Αλεξάνδρεια το 364. Και πάλι έπρεπε να φύγει το 365 όταν ο Ουάλης διέταξε να εξοριστούν όσοι είχαν εξοριστεί επί Κων­σταντίου και επέστρεψαν επί Ιουλιανού. Σε τέσσερες μήνες αυτή η διαταγή ανακλήθηκε κατόπιν αξιώσεως τού λαού και ο Αθανάσιος έμεινε το υπόλοιπο της ζωής στην Αλεξάνδρεια, ασχολούμενος με τη συγγραφή και με ποιμαντικά θέματα. Πέθανε στις 2 ή 3 Μαΐου τού 373, αφού είχε χειροτονήσει τον διάδοχο του, τον Επίσκοπο Πέτρο, λίγο πριν πεθάνει.

Από το έργο του: οι ανατολικοί Πατέρες του τετάρτου αιώνα
Μετάφραση Παναγιώτου Πάλη - Εκδόσεις Πουρνάρα Θεσσαλονίκη 2006

http://www.impantokratoros.gr/

Τετάρτη, 18 Ιανουαρίου 2017

Γιατί όχι και σε μένα, Χριστέ μου, ένα θαύμα;

Γιατί όχι και σε μένα, Χριστέ μου, ένα θαύμα;

Γιατί όχι και σε μένα, Χριστέ μου, ένα θαύμα;
Και σε αυτό το πονεμένο ερώτημα δεν μπορούσε ο π. Γεράσιμος Φωκας να μην σταθεί.
Υπάρχει δικαιολογημένη χαρά, που προκαλείται από τη φανερή θεϊκή επέμβαση, όταν συντελείται ένα θαύμα.
Υπάρχει όμως και το δικαιολογημένο παράπονο όταν δεν συντελείται το θαύμα, όταν η αρρώστια επιμένει, όταν το βάσανο επιμένει, όταν ο πόνος επιμένει...
Ακούστε τον ίδιο σε αυτό το λεπτό σημείο και θα δείτε πόσο ειλικρινής, πόσο συμπονετικός, πόσο τολμηρός και συνάμα απομακρυσμένος από ευσεβισμούς και κούφιες ρητορείες ήταν ο π. Γεράσιμος!
...............

Στο Άγιο Ευχέλαιο παρακαλέσαμε και για άλλους ασθενείς, και για τον π. Κομηνά, πολύ καλό ιερέα στην Πεσάδα, που γνώριζα και αγαπούσα κι εγώ πολύ. Δεν έγινε όμως καλά...
Γιατί;
Το “γιατί”, αδελφοί μου, το έχουμε όλοι, όλοι έχουμε το γιατί. Όλοι μπορεί να πούμε,
“Θεέ μου, αφού σε παρακαλώ τόσο πολύ γι αυτό το θέμα, γιατί δεν μου το λύνεις; Αφού έχω τόση ανάγκη, γιατί δεν μου λύνεις το πρόβλημα; Σε παρακαλώ, αγρυπνώ, νηστεύω, λαχταρώ, προσεύχομαι, γιατί, Θεέ μου, δεν μου λύνεις το πρόβλημα, γιατί δεν μου δίνεις λύση, για το παιδί μου, τον πατέρα μου, τη μάνα μου, τον αδελφό μου; Γιατί δεν το κάνεις;”

Αδελφοί μου, το “γιατί” αυτό, μη φοβάστε να το πείτε, το είπε και ένας μεγάλος Άγιος. Το είπε αυτός που γιορτάζει απόψε, ένας μεγάλος Άγιος, ο Άγιος Αντώνιος, που είχε παρέα με το Θεό. Μιλούσε με τον Θεό, λέει ο συναξαριστής, όπως ο Μωυσής, όπως ομιλεί κανείς στο φίλο του.
Ήτανε σε μια μάχη ο Άγιος αυτός, σε μάχη όχι με όπλα, σε μάχη πιο ισχυρή, σε μάχη με δαίμονες. Είχε μεταμορφωθεί ο διάβολος σε λιοντάρι και τον έκοβε κομμάτια να τον βγάλει από το δρόμο του Θεού και εκεί επάλευε.

Ήτανε σε ένα τάφο, μες στα αίματα, μες στον πόνο, μες στην υπομονή, ακλόνητος, ασάλευτος, ατσάλινος ο Μέγας Αντώνιος και τότε εμφανίστηκε ο Χριστός. Μετά τη μάχη και Του είπε ο Μέγας Αντώνιος:
“Τώρα ήρθες; Πού ήσουνα τόση ώρα;”
Και απήντησε ο Κύριος:

“Ήμουν εδώ και περίμενα να σε στεφανώσω, Αντώνιε”.
Έτσι απαντάει, αδελφοί μου, και σε μας. Έχουμε μαρτύρια, όχι λιοντάρια, όμως θλίψεις, διωγμούς, προβλήματα, βάσανα και μπορεί να φωνάξουμε:
“Κουράστηκα Χριστέ μου, πού είσαι;” Και μας απαντάει ο Κύριος,
“Είμαι κοντά σου, περιμένω να δω το στεφάνι σου”.

Αδελφοί μου, είπε ο Μέγας Αντώνιος, “ Γιατί, Κύριε μου, τόσος πόνος, γιατί, γιατί πεθαίνουν νέοι και αφήνεις τους γέρους, γιατί η αδικία βασιλεύει, γιατί ο άδικος βλέπουμε να προοδεύει κι αυτός που είναι δίκαιος, που είναι ηθικός, που είναι σεμνός, πάει χαμένος;” Κι απήντησε ο Κύριος, αδελφοί μου, και δια του Αγίου σε όλους μας:

“Αντώνιε, να κάνεις τον κανόνα σου και αυτή είναι δική μου δουλειά”. Έτσι λέει, αδελφοί μου, και σε μας, λέει σε μένα, “Γεράσιμε να είσαι καλός παπάς”, λέει στην ηγουμένη, “Ανδριανή να είσαι καλή καλόγρια”, λέει στο γιατρό, λέει στη νοσοκόμα, λέει στο τσοπάνη, λέει στο χασάπη, λέει στο ταξιτζή, “να κάνεις τη δουλειά σου καλά”, λέει στη μάνα, “να είσαι καλή μάνα”, λέει στη δασκάλα, “να είσαι καλή δασκάλα, και τα άλλα είναι δική μου δουλειά”.

Αδελφοί μου, να δοξάσουμε το Θεό, που ζει στις ημέρες μας και ζει εις τους αιώνες, που μας εχάρισε Αγίους αθανάτους, που είναι κοντά μας, που μας παρηγορούν, που μας δείχνουν το δρόμο, που μας θεραπεύουν. Να κάνουμε κι εμείς λίγο υπομονή, να πιαστούμε από τα ενδύματα τους, να διαβάζουμε τα βιβλία τους, να προσέχουμε τη ζωή τους και να ακολουθήσουμε κι εμείς, όσο μπορεί ο καθένας, βήμα βήμα, σκαλί σκαλί, τον άγιο, τον αθάνατο, τον παραδείσιο, τον ουράνιο δρόμο τους. Να είμαστε κοντά τους, να είμαστε υπό τη σκέπη τους, να είμαστε υπό τη φτερούγα τους, να είμαστε υπό τη σημαία του Χριστού που κυματίζει πάντοτε, νυν και αεί και εις τους αιώνας.
http://yiorgosthalassis.blogspot.com/

Τρίτη, 17 Ιανουαρίου 2017

Άγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης: «Αυτός δεν είναι τρόπος. Αυτό δεν είναι ορθόδοξο, δεν είναι χριστιανικό»

Άγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης: «Αυτός δεν είναι τρόπος. Αυτό δεν είναι ορθόδοξο, δεν είναι χριστιανικό»

Αποτέλεσμα εικόνας για πορφυριος
Τοῦ εἶπα κάποτε:
— Γέροντα, δὲν μπορῶ νὰ συνεργασθῶ μ’ αὐτὸν τὸν ἀδελφό… Εἶναι γκρινιάρης.
— Μωρέ, ἐσὺ ἔχεις ἐγωισμό. Τὸ ξέρεις; Ἀπ’ αὐτὸν τὰ παθαίνεις ὅλα.
— Τὸ ξέρω, Γέροντα, τὸν ἔχω ἀπὸ μικρός. Εὔχεσθε νὰ μοῦ δώσει ὁ Θεὸς ταπείνωση στὴν καρδιά μου.
— Ὅταν ἡ καρδιὰ ἔχει τὴν ἁγία ταπείνωση, ὅλα τὰ βλέπει καλὰ καὶ ζεῖ στὴν ἐπίγειο Ἄκτιστο Ἐκκλησία τοῦ Θεοῦ ἀπὸ τώρα.
Ταπείνωση ὄχι αὐτὴ ποὺ τὴ λέμε μὲ λόγια, οὔτε αὐτὴ ποὺ νομίζουμε ὅτι ἀποκτήσαμε. Ἡ ταπείνωσις ἡ Ἁγία, εἶναι δῶρο τοῦ Θεοῦ στὴν ψυχή. Τὸ δίνει ὁ Θεός, ὅταν εὕρει καθαρὴ προετοιμασία. Τότε ἐπιβλέπει μὲ εὐχαρίστηση καὶ ἕλκει τὴν ψυχὴ αὐτὴ πρὸς ἑαυτόν. 
Λοιπὸν κι ἐσὺ μὴ λὲς αὐτὸς εἶναι γκρινιάρης, αὐτὸς ζηλιάρης, αὐτὸς θυμώνει κ.λπ. Μὴ λὲς δὲν μπορῶ νὰ κάνω μαζί του, δὲν κάνω ποτέ.
Αὐτὸς δὲν εἶναι τρόπος. Αὐτὸ δὲν εἶναι ὀρθόδοξο, δὲν εἶναι χριστιανικό. Ἔτσι δὲν εἶσαι καθόλου στὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ. Ἔτσι ξεχωρίζεις τὸν ἑαυτόν σου ἀπὸ τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ, διότι τὸν ξεχώρισες ἀπὸ τοὺς ἀδελφούς σου.
Ἀντίθετα, θὰ παραβλέπεις τὶς ἀδυναμίες τους καὶ χωρὶς νὰ τὶς μιμεῖσαι, θὰ γίνεσαι ἕνα μὲ αὐτοὺς στὴ συνεργασία. Ὅ,τι θέλουν καὶ ὅπως τὸ θέλουν. Ἔτσι τὸ θέλουν; Ἔτσι. Ἀλλιῶς; Ἀλλιῶς. Μὲ αὐτὸ τὸν τρόπο καταστρέφονται τὰ τείχη ποὺ μᾶς χωρίζουν ἀπὸ τοὺς ἀδελφούς μας. Ἔτσι συνδεόμεθα μὲ τὸν Χριστό.
Ὅσο πιὸ πολὺ συνδέεσαι καθημερινὰ μὲ τοὺς ἀδελφούς σου, τόσο περισσότερο εἰσέρχεσαι μυστικὰ μέσα στὴν Ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ. «Τῇ ἐλευθερίᾳ στήκετε», λέγει ὁ Παῦλος.
Ἀπὸ τὸ βιβλίο: “Ἡ θεϊκὴ φλόγα ποὺ ἄναψε στὴν καρδιά μου ὁ Γέρων Πορφύριος
https://simeiakairwn.wordpress.com/

Δευτέρα, 16 Ιανουαρίου 2017

Σεβ. Μητροπ. Ναυπάκτου & Αγ. Βλασίου Ιερόθεος, Ομολογητές Πίστεως και Μάρτυρες Χριστού

Σεβ. Μητροπ. Ναυπάκτου & Αγ. Βλασίου Ιερόθεος, Ομολογητές Πίστεως και Μάρτυρες Χριστού



                         ΟΜΟΛΟΓΗΤΕΣ ΠΙΣΤΕΩΣ


ΚΑΙ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΧΡΙΣΤΟΥ
Σεβ. Μητροπ. Ναυπάκτου & Αγ. Βλασίου Ιερόθεος 
Είναι γεγονός ότι ζούμε σε αποκαλυπτικούς καιρούς, αφού βλέπουμε να επικρατή μια μεγάλη αποστασία των ανθρώπων από το θέλημα του Θεού και κυρίως, βέβαια, από τον ζωντανό Θεό. Το πρόβλημα όμως είναι το πώς αντιμετωπίζει κανείς αυτήν την κατάσταση. 
Η Εκκλησία, όπως το βλέπουμε στην διδασκαλία των Πατέρων και των αγίων, εξασκούσε πάντοτε την αντιαιρετική τακτική και αντιμετώπιζε τους αιρετικούς, αναιρώντας τα επιχειρήματά τους, αλλά όμως προχωρούσε και σε ένα άλλο βασικότερο σημείο, δηλαδή οριοθετούσε την Ορθόδοξη πίστη και βοηθούσε τους πιστούς να την βιώνουν και να αποκτήσουν ενότητα με τον Χριστό.
Δηλαδή, βοηθούσε τους Χριστιανούς να ζουν μέσα στην Εκκλησία, με την θεολογία και τα μυστήρια, ώστε να αντιμετωπίζουν κάθε αίρεση, αλλά και τις ενέργειες του αντιχρίστου.
Είναι γνωστό από τα έργα των Πατέρων ότι όταν εμφανίζονται αιρέσεις και όταν θα έλθη ο αντίχριστος, θα πλανηθούν όσοι δεν έχουν προσωπική πείρα των αληθειών της πίστεως, όσοι δεν είναι πραγματικά παιδιά του Θεού και δεν μπορούν να κάνουν την διάκριση μεταξύ κτιστού και ακτίστου, μεταξύ ενεργειών του Θεού και ενεργειών του διαβόλου.
Γι’ αυτό πιστεύω ότι έργο της Εκκλησίας δεν είναι αποκλειστικά και μόνον να μάχεται με τους αιρετικούς, αλλά να καταρτίζη τους πιστούς, ώστε στον κατάλληλο καιρό να γίνουν ομολογητές του Χριστού και μάρτυρες από αγάπη για Αυτόν. Και γνωρίζουμε καλά ότι το να ομολογή κανείς τον Χριστό και να μαρτυρήση για Αυτόν δεν είναι ένα ανθρωποκεντρικό έργο, ούτε αποτέλεσμα ενός φροντιστηρίου αντιαιρετικού αγώνος, αλλά μέθεξη της Χάριτος του Θεού.
Ο Χριστός είπε: “Πάς όστις ομολογήσει εν εμοί έμπροσθεν των ανθρώπων…” (Ματθ. ι’, 32). Η ομολογία γίνεται εν Χριστώ, όταν ο άνθρωπος είναι ενωμένος με τον Χριστό. Σε άλλο σημείο είπε: “Θέσθε ουν εις τας καρδίας υμών μη προμελετάν απολογηθήναι· εγώ γαρ δώσω υμίν στόμα και σοφίαν ή ου δυνήσονται αντειπείν ουδέ αντιστήναι πάντες οι αντικείμενοι υμίν” (Λουκ. κα’, 13-14).
Έτσι, ο Χριστιανός προετοιμάζεται, καθαρίζοντας την καρδιά του, αποκτώντας εκκλησιαστικό φρόνημα και ζωή και όλα τα άλλα έρχονται μόνα τους.
Πάντοτε θα υπάρχουν εχθροί, αιρετικοί και αντικείμενοι. Ο Χριστός είπε: “Ιδού εγώ αποστέλλω υμάς ως πρόβατα εν μέσω λύκων…” (Ματθ. ι’, 16). Οι Μαθηταί έγιναν Απόστολοι και εστάλησαν μέσα στους λύκους. Ο Χριστός δεν επαγγέλλεται να κονιορτοποιήση τους λύκους, ούτε να καταργήση την δύναμη του Σατανά στον νυν καιρό· αυτό θα γίνη μετά την Δεύτερη έλευσή Του, στον άλλο αιώνα. Αλλά εκείνο που υπόσχεται είναι να καταρτίζη μαθητάς, να δημιουργή δικά Του πρόβατα, και να τους αποστέλη στους λύκους για να τους αντιμετωπίσουν.
Τελικά, η Εκκλησία δεν πρέπει να καταναλίσκη όλες τις δυνάμεις της στον πόλεμο εναντίον των αιρετικών, ούτε να φοβίζη τους ανθρώπους, αλλά να προετοιμάζη τους Χριστιανούς με όλα τα μέσα που διαθέτει, δηλαδή την Ορθόδοξη θεολογία, την νοερά προσευχή, την μυστηριακή ζωή κ.λ.π. για να γίνουν αυτοί στον κατάλληλο καιρό ομολογητές του Χριστού και μάρτυρες για την δόξα Του.

http://impantokratoros.gr/