Μητροπολίτου Ἀντινόης Παντελεήμονος: Αἵρεσις, Σχίσμα καὶ Παρασυναγωγὴ

 

Μητροπολίτου Ἀντινόης Παντελεήμονος: Αἵρεσις, Σχίσμα καὶ Παρασυναγωγὴ

Τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Ἀντινόης Παντελεήμονος

   Ἐπειδὴ τὸν τελευταῖο καιρὸ παρακολουθοῦμε τὴν ἐπίδραση τῆς Οἰκουμενιστικῆς κίνησης ἐπάνω στοὺς Κληρικοὺς καὶ λαϊκοὺς θεολόγους, γι’ αὐτό, ἂς δοῦμε πῶς οἱ Ἅγιοι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας ἀντιμετώπισαν τὶς αἱρέσεις, τὰ σχίσματα καὶ τὶς παρασυναγωγὲς μὲ ἰδιαίτερη αὐστηρότητα, θεωρώντας τες ὡς τὴ μεγαλύτερη πνευματικὴ ἀπειλὴ γιὰ τὴ σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου. Ἡ γνώμη τους διαμορφώνεται πάνω στὴν ἀρχὴ ὅτι παραχαράσσουν τὴν Ἀλήθεια τοῦ Χριστοῦ, διασπᾶ τὸ Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας καὶ στερεῖ ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο τὴ Χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

1. Γιὰ τὴν αἵρεση ὁ Ἅγιος Εἰρηναῖος τῆς Λυὼν τονίζει ὅτι οἱ αἱρετικοὶ «προσφέρουν δηλητήριο ἀναμεμειγμένο μὲ μέλι». Παρομοιάζει τὴν αἵρεση μὲ παραχαραγμένο νόμισμα ποὺ ἐξωτερικὰ μοιάζει μὲ τὴν ἀλήθεια, ἀλλὰ ἐσωτερικὰ ὁδηγεῖ στὴν πνευματικὴ ἀπώλεια.

Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος: Θεωρεῖ τὴν αἵρεση χειρότερη ἀπὸ τὴν κακὴ ζωή. Ἀναφέρει χαρακτηριστικὰ ὅτι τὸ νὰ διασπᾶ κανεὶς τὴν Ἐκκλησία μὲ αἱρέσεις καὶ σχίσματα εἶναι ἐξίσου σοβαρὸ ἁμάρτημα μὲ τὸ νὰ πέφτει σὲ βαριὲς ἠθικὲς ἁμαρτίες, διότι προσβάλλει τὴν ἴδια τὴν ἑνότητα τῆς Πίστεως.

2. Οἱ Ἅγιοι διαχωρίζουν αὐστηρὰ τὸν ἄνθρωπο ἀπὸ τὴν πλάνη. Ἡ στάση ἀπέναντι στοὺς αἱρετικοὺς εἶναι: Ἀγάπη στὸ πρόσωπο, μῖσος στὴν πλάνη.

Ὁ Ἅγιος Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής: «Ἐγὼ δὲν εὔχομαι νὰ πάθουν κακὸ οἱ αἱρετικοί, οὔτε χαίρομαι γιὰ τὸ κακό τους… Ἀλλά, χαίρομαι καὶ συγχαίρω γιὰ τὴν ἐπιστροφή τους. Ὅμως, τὸ νὰ ὑποστηρίζει κανεὶς τὴν πλάνη δὲν εἶναι φιλανθρωπία, ἀλλὰ μῖσος γιὰ τὸν ἄνθρωπο».

Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός: Ὑπογραμμίζει ὅτι ὀφείλουμε νὰ ἀγαπᾶμε τοὺς πάντες ὡς εἰκόνες Θεοῦ, ἀλλὰ νὰ ἀποστρεφόμαστε τὴν κακοδοξία καὶ τὴ διδασκαλία ποὺ διαστρεβλώνει τὴν ἀλήθεια.

3. Ἡ αἵρεση, τὸ σχίσμα καὶ ἡ παρασυναγωγὴ ἀπομακρύνουν τὸν ἄνθρωπο ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία.

Ὁ Ἅγιος Κυπριανὸς Καρχηδόνας: Διατύπωσε τὴν περίφημη θέση «Extra Ecclesiam nulla salus» (Ἐκτὸς Ἐκκλησίας δὲν ὑπάρχει σωτηρία). Σημειώνει ὅτι ὅποιος ἀποκόπτεται ἀπὸ τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία λόγῳ αἵρεσης, παύει νὰ ἔχει τὸν Θεὸ Πατέρα, διότι δὲν ἔχει πλέον τὴν Ἐκκλησία Μητέρα.

Ὁ Ἅγιος Ἰγνάτιος ὁ Θεοφόρος: Προειδοποιεῖ τοὺς πιστοὺς νὰ μὴν ἀκολουθοῦν ὅσους εἰσάγουν ξένες διδασκαλίες, παρομοιάζοντάς τους μὲ «λύκους μὲ ἔνδυμα προβάτου» ποὺ ἀποσποῦν τὰ πρόβατα ἀπὸ τὴν ἀληθινὴ ποίμνη.

4. Γι’ αὐτὸ πρέπει ἡ στάση μας νὰ εἶναι ἀνυποχώρητη στάση στὰ Ὀρθόδοξα Δόγματα.

Ὁ Ἅγιος Μᾶρκος ὁ Εὐγενικός: Στὴ Σύνοδο Φερράρας-Φλωρεντίας τόνισε: «Οὐ χωρεῖ συγκατὰβασις εἰς τὰ τῆς Πίστεως» (Δὲν χωράει κανένας συμβιβασμὸς ἢ ὑποχώρηση σὲ θέματα Πίστεως). Γιὰ τοὺς Ἁγίους, τὰ δόγματα δὲν εἶναι φιλοσοφικὲς θεωρίες, ἀλλὰ ἡ ἐμπειρία τῆς ἀποκεκαλυμμὲνης ἀλήθειας.

Ὁ ἄπ. Παῦλος: «Αἱρετικὸ ἄνθρωπο μετὰ ἀπὸ μία καὶ δεύτερη νουθεσία νὰ τὸν ἀποφεύγεις» (Τίτ. 3:10).

Ὁ Μέγας Βασίλειος: Ἡ αἵρεση εἶναι πλήρης ἀποκοπὴ ἀπὸ τὴν Πίστη, σὲ ἀντίθεση μὲ τὸ σχίσμα ἢ τὴ παρασυναγωγή.

Ὁ Ἅγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως: Ἡ αἵρεση γεννιέται ἀπὸ τὸν ἐγωισμὸ καὶ τὴν ὑπερηφάνεια τοῦ νοὸς ποὺ ἀρνεῖται νὰ ὑποταχθεῖ στὴν παράδοση τῆς Ἐκκλησίας.

Ἡ βασικὴ θεολογικὴ καὶ κανονικὴ διάκριση μεταξὺ Αἵρεσης, Σχίσματος καὶ Παρασυναγωγῆς διατυπώθηκε μὲ τὴ μεγαλύτερη σαφήνεια στὸν 1ο Κανονικὸ Κανόνα τοῦ Μεγάλου Βασιλείου, ὁ ὁποῖος ἐπικυρώθηκε ἀπὸ τὴν Πενθέκτη Οἰκουμενικὴ Σύνοδο καὶ ἀποτελεῖ τὴ βάση τοῦ Κανονικοῦ Δικαίου τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας.

1. Ἡ Αἵρεση (Πλήρης ἀποκοπὴ ἀπὸ τὴν Πίστη) Εἶναι ἡ πλήρης καὶ ἐσκεμμένη διαστρέβλωση ἢ ἄρνηση κάποιου θεμελιώδους δόγματος τῆς Χριστιανικῆς Πίστης. Οἱ αἱρετικοὶ ἔχουν ἀλλοιώσει τὴν ἴδια τὴν Ἀλήθεια περὶ Θεοῦ. Ἀποκόπτονται πλήρως ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία. Θεωροῦνται ἀλλότριοι πρὸς τὴν Πίστη, γι’ αὐτὸ καὶ τὸ βάπτισμά τους (ἀνάλογα μὲ τὴν περιπτωσιολογία τῶν Συνόδων) συχνὰ δὲν ἀναγνωρίζεται καί, ἂν ἐπιστρέψουν, ἀπαιτεῖται Ἀναβάπτιση ἢ Χρίσμα.
2. Τὸ Σχίσμα εἶναι ἡ ἀπόσχιση μίας ὁμάδας ἀπὸ τὴ διοικητικὴ καὶ εὐχαριστιακὴ κοινωνία τῆς Ἐκκλησίας, χωρὶς ὅμως νὰ ὑπάρχει δογματικὴ διαφορά. Ὀφείλεται συνήθως σὲ θέματα ἐκκλησιαστικῆς τάξης, πειθαρχίας, ἀμφισβήτησης τῆς ἐξουσίας ἑνὸς Ἐπισκόπου ἢ διαφωνίας σὲ κανονικὰ / διοικητικὰ ζητήματα (π.χ. ἡμερολογιακά). Οἱ σχισματικοὶ διατηροῦν τὰ ὀρθόδοξα δόγματα, ἀλλὰ ἁμαρτάνουν κατὰ τῆς ἑνότητας καὶ τῆς ἀγάπης. Ἡ ἀποκατάστασή τους, ὅταν μετανοήσουν, γίνεται ἠπιότερα.
3. Ἡ Παρασυναγωγὴ (Ἀντικανονικὴ σύναξη) Εἶναι ἡ δημιουργία μίας αὐτόνομης, ἀντικανονικῆς ὁμάδας πιστῶν ὑπὸ τὴν καθοδήγηση καθηρημένων ἢ ἀφορισμένων κληρικῶν, ἢ κληρικῶν ποὺ ἀρνοῦνται νὰ ὑποταχθοῦν στὸν κανονικό τους Ἐπίσκοπο. Δὲν ὑπάρχει οὔτε δο-γματικὴ διαφορὰ (ὅπως στὴν αἵρεση) οὔτε συγκροτημένο γενικότερο σχίσμα. Πρόκειται γιὰ τοπικὴ ἀνυπακοὴ καὶ ἀνταρσία μέσα στὴν ἴδια τὴν τοπικὴ Ἐκκλησία. Θεωρεῖται τὸ ἐλαφρότερο ἀπὸ τὰ τρία παράπτωμα, ἀλλὰ παραμένει σοβαρὸ κανονικὸ ἁμάρτημα. Ὅσοι συμμετέχουν σὲ παρασυναγωγὲς καλοῦνται σὲ μετάνοια καὶ ἐπιστρέφουν στὴν Ἐκκλησία ἁπλῶς μὲ ἐξομολόγηση καὶ ἀποκατάσταση τῆς τάξης.
1. Αἵρεσις, Σχίσμα καὶ Παρασυναγωγὴ - Ορθόδοξος Τύπος
2. https://agonasax.blogspot.com/
 

Γέρων Γεώργιος: ΜΙΑ ΧΩΡΑ ΑΝ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΠΑΙΔΕΙΑ, ΧΑΝΕΤΑΙ

 

Ἅγιος Νεκτάριος: Οἱ παπικοί εἶναι κακόδοξοι καί αἱρετικοί.

 

Ἅγιος Νεκτάριος: Οἱ παπικοί εἶναι κακόδοξοι καί αἱρετικοί.

Γράφει ὁ Φώτιος Μιχαήλ, ἰατρός

Στίς 9 Νοεμβρίου ἑορτάζεται ἡ μνήμη τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως τοῦ θαυματουργοῦ. 

Κατά τήν ἡμερα αὐτή ἐκφωνοῦνται ἐκτενέστατοι λόγοι ἐγκωμιαστικοί γιά τόν νεοφανέντα Ἅγιο, ἀλλά δυστυχῶς ἡ στάση τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου ἀπέναντι στούς παπικούς - θέμα ἁπτόμενο τῆς σωτηρίας μας καί ἐξόχως ἐπίκαιρο - σπανιώτατα ἕως καί οὐδόλως ἀναφέρεται! 

Ὁ λόγος τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου γιά τίς ἀρχές καί τίς ἰδέες τῶν παπικῶν εἶναι σαφέστατος: 

 «Οἱ Πάπες ἐγένοντο οἱ κακοί δαίμονες τῆς Ἀνατολικῆς Ἐκκλησίας καί τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους». 

 «Ἡ Ἀνατολική Ἐκκλησία μετά βδελυγμίας ἀποστρέφεται τοιαύτας ἀρχάς, τοιαῦτα φρονήματα, τοιαύτας ἰδέας ... εἰσίν ἀληθῶς ἀρχαί κακόδοξοι καί αἱρετικαί καί ἀποκρούονται ὑπό τῆς Ἑλληνικῆς Ἐκκλησίας». 

«Δέν ὑπάρχει σημεῖον συναντήσεως μεταξύ τῆς Δυτικῆς καί Ἀνατολικῆς Ἐκκλησίας». 

Οἱ παπικοί, μᾶς βεβαιώνει ὁ Ἅγιος Νεκτάριος, εἶναι κακόδοξοι καί αἱρετικοί. Ἡ Ὀρθόδοξη Ἀνατολική Ἐκκλησία σιχαίνεται καί ἀποστρέφεται τίς αἱρετικές διδασκαλίες τοῦ παπισμοῦ. Τόν ἀπωθεῖ καί ἀποφεύγει κάθε σχέση μαζί του, διότι μεταξύ παπικῶν καί Ὀρθοδόξων δέν ὑπάρχει σημεῖο συναντήσεως. 

Ποῦ εἶναι, λοιπόν, ὅλοι ἐκεῖνοι, πού ὑποδέχονται μέ χαρά μέσα στούς Ἱερούς μας Ναούς τούς πάπες καί τούς καρδιναλίους, συντρώγουν καί συμπροσεύχονται μαζί τους καί τούς ἀποκαλοῦν ἀδελφούς ἐν Χριστῷ; 

Τί ἔχουν νά ποῦν στόν Ἅγιο Νεκτάριο ὅλοι ἐκεῖνοι πού παραδέχονται ἱερωσύνη καί μυστήρια στούς παπικούς, καί πού προχωρᾶνε ὁλοταχῶς γιά τήν  ἕνωσή μας μαζί τους ἐντελῶς ἀπροϋπόθετα, καταπατῶντας Ἱερούς Κανόνες τῆς Ἐκκλησίας μας καί περιφρονῶντας τούς Ἁγίους μας Πατέρες; 

Τελικά, ἰσχύει ἤ ὄχι ἡ ρῆσις «μνήμη ἁγίου, μίμησις ἁγίου»; 

Ἁγίου Νεκταρίου, 2026. 

------------------------------------------  

Τά ἀποσπάσματα ἀπό τήν γραφίδα τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου προέρχονται ἀπό τήν ἱστορική του μελέτη γιά τό σχίσμα. Ἁλιεύθηκαν ἀπό τό βιβλίο Ο ΟΥΡΑΝΙΟΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ ΟΥΤΕ ΝΟΘΕΥΕΤΑΙ ΟΥΤΕ ΠΡΟΔΙΔΕΤΑΙ, σελ. 32-33, τῶν ἐκδόσεων «Ὀρθόδοξος Κυψέλη».

Πηγή: https://agonasax.blogspot.com/

Γέρων Γεώργιος: ΟΙ ΚΑΠΠΑΔΟΚΕΣ ΔΙΑΛΕΞΑΝ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΠΟΡΦΥΡΙΟ

 

Οι χτύποι στον τάφο του Αγίου Νεκταρίου: Ένα συγκλονιστικό και διαρκές θαύμα στην Αίγινα

 

Οι χτύποι στον τάφο του Αγίου Νεκταρίου: Ένα συγκλονιστικό και διαρκές θαύμα στην Αίγινα

Καθότι δεν υφίσταται θάνατος για την Ορθοδοξία, αφού καταπατήθηκε θριαμβευτικά από τον Χριστό («Θανάτω θάνατον πατήσας») ο ολοζώντανος και θαυματουργός Νεκτάριος, «επικοινωνεί» με τους προσκυνητές με έναν ιδιότυπο και μοναδικό τρόπο. Εκατοντάδες πιστοί καθημερινά ακουμπούν το αυτί τους στον τάφο του Αγίου και ακούν τον κτύπο της ράβδου του!
Κάτι που μπορώ να επιβεβαιώσω και προσωπικά, όταν πριν αρκετά χρόνια βρέθηκα εκεί και άκουσα με τα ίδια τα αυτιά μου τον χαρακτηριστικό υπόκωφο ήχο που ακούγεται ανά τακτά χρονικά διαστήματα και θυμίζει ακριβώς τον ήχο μιας ράβδου που χτυπά το έδαφος!
Πρόκειται για ακόμα ένα υπερφυσικό φαινόμενο, από το πλήθος θαυμάτων που συμβαίνουν στην Ορθοδοξία διαχρονικά, και μας αποδεικνύουν την ύπαρξη ενός πνευματικού κόσμου, πέρα από τη φθορά της ύλης και του θανάτου, μακριά από «τη θανατίλα» όπως έλεγε τόσο ωραία ο Άγιος Πορφύριος.
Χιλιάδες χριστιανών επιβεβαιώνουν το θαυμαστό φαινόμενο, χωρίς αυτό να σημαίνει πως οποιοσδήποτε βάλει το αυτί στον τάφο του Αγίου, οπωσδήποτε θα ακούσει τους κτύπους, αφού αυτό (όπως συμβαίνει σε πολλά θαύματα της Ορθοδοξίας) εξαρτάται από την προαίρεση του πιστού, την πρόνοια του Θεού και την προθυμία του Αγίου. Άλλωστε τα θαύματα είναι «αλλοιώσεις» της πραγματικότητας που υπάγονται στη σφαίρα του πνεύματος και πάνω απ’ όλα απευθύνονται σε ψυχές.
Οι μαρτυρίες όμως είναι τόσες πολλές που οι γνωστές σαχλαμάρες περί αυθυποβολής που χρησιμοποιούνται κατά κόρον από απίστους, αυτομάτως κρίνονται γραφικές. Ο κτύπος της ράβδου του Αγίου Νεκταρίου είναι ένα διαρκές μήνυμα με πολλαπλές ερμηνείες…

Ελευθέριος Ανδρώνης

Πηγή: https://romioitispolis.gr

Οι άγνωστοι Αρχάγγελοι Ραφαήλ και Ουριήλ

 

Οι άγνωστοι Αρχάγγελοι Ραφαήλ και Ουριήλ

του π. Αθανασίου Γιουσμά

Η πίστη μας είναι όντως ένα μυστήριο!
Αρκετά τα άγνωστα και πάμπολλα τα κεκρυμμένα… Γνωρίζουμε και πιστεύουμε τόσα όσα ο Κύριος μάς έχει αποκαλύψει. Και μας αποκάλυψε τόσα όσα είναι αρκετά για να Τον πλησιάσουμε και να σωθούμε.

Η «αποκαλυφθείσα» πίστη μας είναι καταγεγραμμένη στον κλειστό κανόνα (σύνολο) των βιβλίων της Αγίας Γραφής και θεμελιωμένη από την αγιοπνευματική αυθεντία των Οικουμενικών Συνόδων και των Αγίων Πατέρων της Εκκλησίας μας. Περιφρουρείται όμως – φυσικά όχι από τους «κατ’ όνομα Χριστιανούς» της «Πασχαλινής λαμπάδας», όπως χαρακτηριστικά έλεγε ο αείμνηστος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών κυρός Σεραφείμ – από τον ευλογημένο λαό του Θεού που συνειδητά είναι αυτό που είναι, και καρδιακά πιστεύει αυτό που πιστεύει…

Σύμφωνα λοιπόν, με την Ορθόδοξη διδασκαλία πέρα των δύο Αγίων Αρχαγγέλων,

των Μιχαήλ και Γαβριήλ, υπάρχουν και στις τοιχογραφίες απεικονίζονται και δύο ακόμα Άγιοι Αρχάγγελοι, ο Ραφαήλ και ο Ουριήλ. Τι γνωρίζουμε αλήθεια γι’ αυτούς;

Το όνομα του ενός, Ραφαήλ, σημαίνει ο Κύριος θεραπεύει, ικανοποιεί τα αιτήματα. Κάθε όνομα στην Παλαιά Διαθήκη έκρυβε έναν συμβολισμό ή ένα μήνυμα. Στο βιβλίο της Αγίας Γραφής «Τωβίτ», διαβάζουμε πως ο γέροντας Τωβίας έστειλε το γιο του Τωβίτ στους Ράγους της Μηδίας για να ζητήσει από το Γαβαήλ τα δανεικά που του είχε δώσει, έτσι ώστε να μπορέσει να αντεπεξέλθει τις δυσκολίες της ζωής καθώς εκείνος θα πέθαινε. Το μακρύ αυτό ταξίδι ο Τωβίτ το έκαμε με έναν υπέροχο συνοδό, που του στάθηκε ως το τέλος απαραίτητος βοηθός, το Ραφαήλ. Κατά τη Γραφή ο Ραφαήλ ήταν «άγγελος Κυρίου» που συμπορεύτηκε μαζί του και που τον βοήθησε να επιστρέψει πίσω σώος και αβλαβής (Τωβ. κεφ. 5 & 12)! Ως Αρχάγγελος ο Ραφαήλ χαρακτηρίζεται στον εξωβιβλικό χώρο, σε πατερικά ή ασκητικά κείμενα.

Αξίζει να θυμίσουμε – για να δικαιολογήσουμε και τη σημασία του ονόματός του – πως ο Ραφαήλ γιάτρεψε σε κάποια δεδομένη στιγμή τη γυναίκα του Τωβίτ, τη Σάρρα, και προς το τέλος όλης αυτής της υπόθεσης, ξανάδωσε το φως στον πιστό τυφλό γέροντα Τωβία!

Ο Ραφαήλ θεωρείται ως ένας «εκ των επτά αγγέλων» της Αποκάλυψης του Ιωάννη, που κρατώντας χρυσό θυμιατήρι προσφέρει στο θρόνο του Θεού τις προσευχές του λαού (Αποκ. 8, 3-5).

Ως τέταρτος Αρχάγγελος αναφέρεται ο Ουριήλ. Η ονομασία του σημαίνει πως ο Θεός είναι φως! Γεγονός είναι πως γι’; αυτόν δεν έχουμε καμία αγιογραφική τεκμηρίωση, όμως αντλούμε αρκετές σχετικές πληροφορίες από την Ιουδαϊκή και τη Χριστιανή παράδοση.

Προβάλλεται ως ο Αρχάγγελος του Άδη, με ειδική μάλιστα αποστολή και λειτούργημα την επιμέλεια των ψυχών. Σε όραμα που είδε ο Αγιος Νήφων, επίσκοπος Κωνσταντιανής «της κατ’; Αλεξάνδρειαν» (4ος αιώνας μ.Χ.), ο Ουριήλ ήταν «αρχηγός αγγελικής παράταξης, λευκός σαν το χιόνι, ολοφώτεινος και σαγηνευτικός» (βλ.: «Ένας ασκητής επίσκοπος», Έκδοση Ιεράς Μονής Παρακλήτου Ωρωπού, 2004). Είναι ο Αρχάγγελος που ζει τη δυστυχία των κολασμένων και με βαθιά συμπόνια σ’; αυτούς, ψάλλει τον όγδοο στίχο του 81ου ψαλμού: «Ανάστα, ο Θεός, κρίνον την γην». Προσεύχεται να έλθει γρήγορα η ημέρα της Κρίσεως…

Μαζί με τον Ουριήλ προσδοκούμε κι εμείς τη Δεύτερη του Χριστού Παρουσία και ικετεύουμε τον Αρχάγγελο Ραφαήλ να σταθεί ως τότε βοηθός πλάι μας, φύλακας του σώματος και της ψυχής μας, όπως κάποτε στον Τωβίτ. Το ελπίζουμε!

diakonima.gr

https://romioitispolis.gr

Εξόριστη επειδή είπε την αλήθεια για τους Χριστιανούς της Τουρκίας – Uzay Bulut