Εορτολόγιο

Σάββατο, 5 Μαΐου 2012

Τα μεν όπισθεν επιλανθανόμενος τοις δε έμπροσθεν επεκτεινόμενος


Τα μεν όπισθεν επιλανθανόμενος τοις δε έμπροσθεν επεκτεινόμενος


Ολόκληρο το μήνα αυτό κάθε εκκλησιαστική τελετή και ακολουθία θα διαπνέεται από ένα έντονο αναστάσιμο χαρακτήρα. Ό πασχαλινός παιάνας «Χριστός ανέστη εκ νεκρών...» θα είναι η προμετωπίδα, αλλά καί η κατάληξη κάθε ιερουργίας. Αποτελεί τούτο την ενσυνείδητη προσπάθεια της Εκκλησίας να μας εμποτίσει στη βέβαιη πραγματικότητα ότι «τα αρχαία παρήλθαν, ιδού γέγονε καινά τα πάντα».
Η νίκη της ζωής πάνω στο θάνατο, της αλήθειας πάνω στο ψέμα, της χαράς πάνω στη λύπη, του θεού πάνω στο διάβολο, είναι οριστική αλλά και καθοριστική για τη ζωή μας. Το αμαρτωλό παρελθόν, με όλο τον πόνο που προκάλεσε, πρέπει πια να ξεπεραστεί. Η κατήφεια που προκαλούσε ο θάνατος πρέπει να δώσει τη θέση της στην αισιοδοξία της ζωής. «Ανέστη Χριστός και ζωή πολιτεύεται».
Ο άνθρωπος πρέπει να το πάρει απόφαση πώς πρέπει να προχωρήσει μπροστά. Να γυρίσει τίς πλάτες στο παρελθόν καί τα του παρελθόντος: Πάθη, μίση, αδυναμίες, ελαττώματα, αμαρτίες, όλα τα συμπτώματα του παλιού ανθρώπου, να απορριφθούν., Με τη μετάνοια να ξεπεραστεί μια για πάντα ό συσχηματισμός με τη φθορά του παλιού κόσμου καί να μεταμορφωθούμε σε νέους ανθρώπους, με ανακαινισμένη τη σκέψη καί τη νοοτροπία.
Το Πάσχα - που σημασιολογικά δηλώνει διάβαση, πέρασμα σε μια καινούργια ζωή - να είναι για μας πραγματικά Πάσχα. Να αποτελέσει για μας την απαρχή μιας νέας βιοτής, της αιωνίου, μιας ζωής συμπόρευσης με τον Αναστημένο Χριστό, λυτρωμένοι από κάθε μεθοδεία του διαβόλου.
Η πρωταρχική σημασία πού αποδίδεται στο γεγονός της Αναστάσεως δεν είναι τυχαία. Ούτε μπορεί να θεωρηθεί σαν μια απλή συναισθηματική φόρτιση, πού θα αποχρωματιστεί σιγά - σιγά με την καθημερινότητα. Η Ανάσταση είναι πρώτα απ' όλα αποδέσμευση από τις άντίθεες πνευματικές δυνάμεις του σκότους, απελευθέρωση από την αμαρτία καί τα συμπτώματα της, τη φθορά καί το θάνατο. Μια καινούργια πορεία πού την χαρακτηρίζουν δυο Ιδιώματα: Μετάνοια και αισιοδοξία.
Μετάνοια για τα ατοπήματα της καθημερινότητας, αισιοδοξία πού πηγάζει από την αγάπη του Θεού για τον άνθρωπο. Τα δυο αυτά συνθέτουν την πίστη μας στην ευλογημένη Βασιλεία του Πατρός καί του Υιού και του Αγίου Πνεύματος.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου