π. Γεώργιος Calciu ο ομολογητής και ποιμένας π. Γεώργιος Calciu - Ο ομολογητής και ποιμένας (Γ') Αρχική: Αρχική σελίδα \ Διάφορα Θέματα \ π. Γεώργιος Calciu - Ο ομολογητής και ποιμένας (Γ') π. Γεώργιος Calciu ο ομολογητής και ποιμένας Μέρος Γ'  Αρχικά ο π. Γεώργιος είχε καταδικασθεί σε θάνατο, επειδή στις επτά ομιλίες του είχε αποκαλύψει «κρατικά μυστικά». Αργότερα όμως η ποινή αυτή μετατράπηκε σε 10 χρόνια φυλακίσεως. Εκεί τον κακομεταχειρίστηκαν και τα πιο φρικτά βασανιστήρια έγιναν στις φυλακές της Aiud, όπου προσπάθησαν να τον κρεμάσουν και να τον σκοτώσουν χρησιμοποιώντας μεθόδους όπως την στέρηση τροφής, το κρύο και τον εκφοβισμό. Ο ίδιος διηγείται· «Η απόπειρα εξοντώσεώς μου ξεκίνησε στις 20 Ιουλίου του 1980. Για διάστημα δέκα ημερών ήμουν κλεισμένος σ’ ένα κελί χωρίς παράθυρα και αέρα, φορώντας σχισμένο πανωφόρι και παντελόνι χωρίς κουμπιά και ζώνη, και παίρνοντας τροφή μια φορά ανά τρεις ημέρες. Όλη την ημέρα ήμουν αναγκασμένος να κάθομαι στο τσιμεντένιο πάτωμα του κελιού και μόνο για έξι ώρες το βράδυ μπορούσα να αναπαυθώ σ’ ένα σανίδι που κατέβαινε από τον τοίχο. Με την πάροδο των δέκα ημερών επέστρεφα στο κανονικό μου κελί για δύο εικοσιτετράωρα, και μετά με πήγαιναν πάλι στο κελί της απομονώσεως για άλλες δέκα μέρες. Το παιχνίδι αυτό του θανάτου διήρκεσε πάνω από εκατό ημέρες». Συχνά οι φύλακες έρχονταν και τον εκφόβιζαν με τα έξης λόγια· «Ο σύντροφος Tσαουσέσκου είναι πολύ θυμωμένος μαζί σου. Δεν αποφάσισε την ποινή θανάτου για σένα αλλά προτιμά να σε σκοτώσει μέσα στα δύο επόμενα χρόνια. Να είσαι σίγουρος ότι θα τηρήσει το λόγο του». Ο π. Γεώργιος Calciu όμως τους απαντούσε γενναία «Εάν θέλετε να με σκοτώσετε, μπορείτε. Αν πάλι θέλετε να με αφήσετε ελεύθερο, ελευθερώστε με. Εγώ όμως θα συνε­χίσω να κηρύττω το λόγο του Θεού ακόμα και στη φυλακή, γιατί είναι καθήκον μου».  Οι μυστικές υπηρεσίες σχεδίασαν να τον σκοτώσουν βάζοντας στο κελί του δύο σκληρούς εγκληματίες, αλλά η ταπείνωση και η πραότητα του π. Γεωργίου τους έκανε να ασπασθούν τον Χριστιανισμό. Εκείνη την περίοδο ο π. Γεώργιος είχε την ευλογία να δει το άκτιστο φώς. Λίγο αργότερα μπήκε για επτά μήνες στην απομόνωση, όπου άρχισε να χάνει την ικανότητα της ομιλίας του μαζί με την ψυχική του ηρεμία. Προσπαθούσε επίμονα να προσευχηθεί λέγοντας έστω το «Πάτερ ημών» κατά τη δι­άρκεια της ανακρίσεως, αλλά δεν τα κατάφερνε. Τότε θυμήθηκε την ύπαρξη της μονολόγιστης ευχής, «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με», και λέγοντάς την δεν άκουγε πια τις ερωτήσεις των ανακριτών του. Ο φόβος είχε φύγει από τη ψυχή του και τη θέση του είχε πάρει η ειρήνη. Άρχισε να αντιστέκεται. Η είδηση της φυλακίσεώς του φτάνει και στη Δύσι. Εκεί διεθνείς χριστιανικοί και ανθρωπιστικοί οργανισμοί μαζί με Ρουμάνους εξόριστους, συμπεριλαμβανομένων του ακαδημαϊκού Mircea Eliade και του συγγρα­φέα Eugen lonescu, κατήγγειλαν την αυθαίρετη φυλάκισή του. Ο Νικόλαος Τσαου­σέσκου, πρόεδρος της Ρουμανίας, δέχτη­κε πιέσεις για να τον αποφυλακίσει. Πολλοί Αμερικάνοι γερουσιαστές και μέλη του Κογκρέσου πήγαν στη Ρουμανία προκειμέ­νου να ζητήσουν την απελευθέρωση του π. Γεωργίου. Μεταξύ αυτών ήταν και ο πρόε­δρος των Η.Π.Α. George Bush. Όσες φορές λοιπόν Αμερικάνοι επισκέπτονταν τους κρατουμένους, οι μυστικές υπηρεσίες μετέφερναν τον π. Γεώργιο στο Βουκουρέ­στι, όπου του επιτρεπόταν να βλέπει την σύζυγο και το υιό του. Τις ημέρες εκείνες δεχόταν τις καλύτερες περιποιήσεις, οι ό­ποιες φυσικά διαρκούσαν μόνο δύο ημέρες, διότι μετά επέστρεφε στη φυλακή του. Ένα άλλο περιστατικό που πλήγωσε βαθειά τον π. Γεώργιο ήταν η επιμονή των μυ­στικών υπηρεσιών να υπογράψει το γράμμα ενός γερουσιαστή, μέσω του όποιου θα ζητούσε συγχώρηση και χάρη από τον πρό­εδρο Τσαουσέσκου προκειμένου να ελευθερωθεί σε τρεις ημέρες. Ο π. Γεώργιος δεν δέχτηκε· αλλά οι υπηρεσίες κατάφεραν να στρέψουν το υιό του εναντίον του, λέγοντάς του ότι ο πατέρας του ήταν πολύ εγωιστής, δεν τον αγαπούσε και δεν τον νοιαζόταν και ότι προτιμούσε να κάθεται στη φυλακή από το να είναι μαζί του. Ο π. Γεώργιος πικραμένος μίλησε στο υιό του και, μετά από καιρό, όχι μόνο κατάφερε να του αλλάξει γνώμη, αλλά και να τον έχει θερμό υποστηρικτή του έργου του. Τελικά στα μέσα της ποινής του, τον Αύγουστο του 1984, ο π. Γεώργιος αποφυλακίζεται. Τίθεται όμως σε κατ' οίκον περιορισμό. Το σπίτι του είναι κυκλωμένο από πράκτο­ρες, οι όποιοι του δίνουν άδεια να πάει μό­νο στη δουλειά, στο σχολείο και στην εκκλησία, χωρίς βέ­βαια να μπορεί να ασκήσει τα ιερατικά του καθήκοντα. Το κήρυγμα και η ελευθερία κινήσεων του π. Γεωργίου ήταν μια απειλή για τον Τσαουσέσκου. Γι' αυτό ο π. Γεώρ­γιος απελαύνεται από τη Ρου­μανία και μαζί με την οικογένειά του εγκαθίστανται στις Η.Π.Α. Τα επόμενα χρόνια ο π. Γε­ώργιος τοποθετείται εφημέ­ριος στη Virginia των Η.Π.Α. ό­που καταφέρνει να στρέψει πολλούς ετεροδόξους στην Ορθοδοξία. Αν και το σώμα του ήταν ταλαιπωρημένο από τον εικοσάχρονο εγκλεισμό του στις φυλακές της Ρουμα­νίας, δεν παραλείπει να ακούει τις πολύωρες εξομολογήσεις των πνευματικών του παιδιών γονατιστός και να τηρεί αυστηρή νηστεία Δευτέρα, Τετάρτη και Παρασκευ­ή. Παροτρύνει τους ιεράρχες και τους κληρικούς, να είναι κοντά στο λαό του Θεού και να ζουν εν μετανοία. Στις 21 Νοεμβρίου 2006 ο π. Γεώργιος κοιμήθηκε προσβεβλημένος από καρκίνο στο πάγκρεας. Στην εξόδιο ακολουθία του που διαβάστηκε στο μοναστήρι των Αρχαγγέλων, ο π. Ιουστίνος, πνευματικός του α­δελφός. Μεταξύ άλλων τόνισε στον πιστό λαό τα εξής· «Η Εκκλησία αλλά και ολόκλη­ρη η Ρουμανία χάνει σήμερα μια ζωντανή εικόνα των αποστόλων, μια δυνατή φωνή εναντίον του συμβιβασμού και της αδιαφορίας. Έχουμε πλέον έναν πρεσβευτή στον ουρανό που θα εύχεται ανελλιπώς». Το σώμα αυτού του μεγάλου ομολογητή ενταφιάζεται στη Ρουμανία δίπλα στους αγαπημένους του προγόνους. Ας είναι αιωνία η μνήμη του!            Πηγή: αγγλόφωνο περιοδικό «Orthodox Ware» Μετάφραση, Ι. Μονή Αγ. Αυγουστίνου, Φλωρίνης. Αναδημοσίευση: Χριστιανική Σπίθα, έτος ξς’, Πάρος – Νοέμβριος 2010 – αριθμ. φύλ. 689, σελ.7.

Από που προέρχεται η σημερινή κρίση;

Από που προέρχεται η σημερινή κρίση;

Αρχική: Αρχική σελίδα \ Θεματικές κατηγορίες \ Άγιοι Πατέρες - Διδασκαλίες \ Αγιος Νικόλαος Αχρίδος \ Από που προέρχεται η σημερινή κρίση;

Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς  1956
Από που προέρχεται η σημερινή κρίση;

(Απόσπασμα)

 ...Με ρωτάς για την αιτία της τωρι­νής κρίσης, ή της τω­ρινής Θείας δίκης! Η αιτία είναι πάντα η ίδια. Η αιτία για τις ξηρασίες, τις πλημμύρες, τις επι­δημίες και άλλα μα­στιγώματα της γε­νιάς των ανθρώπων είναι η αιτία και για την τωρινή κρίση. Η αποστασία των αν­θρώπων από τον Θεό. Με την αμαρ­τία της Θεο-αποστασίας οι άνθρωποι προκάλεσαν αυτή την κρίση, και ο Θεός την επέτρεψε, ώστε να ξυπνήσει τους ανθρώ­πους, να τους κάνει ενσυνείδητους, πνευματικούς και να τους γυρίσει προς Εκείνον. Στις μοντέρνες αμαρτίες μοντέρνα και η κρίση. Και όντως ο Θεός χρησι­μοποίησε μοντέρνα μέσα ώστε να το συνειδητοποιή­σουν οι μοντέρνοι άνθρωποι: χτύπησε τις τράπεζες, τα χρηματιστήρια, τής οικονομίες, το συνάλλαγμα των χρημάτων. Ανακάτωσε τα τραπέζια στις συναλλαγές σ' όλο τον κόσμο, όπως κάποτε στο ναό των Ιε­ροσολύμων. Προξένησε πρωτόγνωρο πανικό μεταξύ εμπόρων και αυτών που ανταλλάσσουν το χρήμα. Προκάλεσε σύγχυση και φόβο. Όλα αυτά τα έκανε για να ξυπνήσουν τα υπερήφανα κεφαλάκια των σο­φών της Ευρώπης και της Αμερικής, για να έλθουν εις εαυτούς και να πνευματικοποιηθούν. Και από την άνεση και το αγκυροβόλημα στα λιμάνια της υλι­κής σιγουριάς να θυμηθούμε τις ψυχές μας, νά ανα­γνωρίσουμε τις ανομίες μας και νά προσκυνήσουμε τον ύψιστο Θεό, τον ζωντανό Θεό.

Μέχρι πότε θα διαρκέσει η κρίση; Όσο το πνεύ­μα των ανθρώπων παραμείνει δίχως αλλαγή. Ώ­σπου οι υπερήφανοι υπαίτιοι αυτής της κρίσης να παραιτηθούν μπροστά στον Παντοδύναμο. Ώσπου οι άνθρωποι και οι λαοί να θυμηθούν, την ακαταλαβί­στικη λέξη «κρίση», να τη μεταφράσουν στη γλώσσα τους, ώστε με αναστεναγμό και μετάνοια να φωνά­ξουν: «η Θεία δίκη»!

Πες και εσύ, τίμιε πατέρα, η Θεία δίκη, αντί η κρίση, και όλα θα σου γίνουν ξεκάθαρα.
Χαιρετισμούς και ειρήνη

(Από το περιοδικό «ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ», τεύ­χος 62, Σεπτέμβριος 2008).

Σημείωση: H ανωτέρω απάντηση του Αγίου Νικολάου Αχρίδος δόθηκε σε ερωτήσαντα το 1929, όταν ξέσπασε το οικονομικό κραχ. Ας την προσέξουμε μας ενδιαφέρει.

Η ιδιαίτερη (μοναδική;) ΑΦΘΑΡΣΙΑ του ί. Λειψάνου του Ρώσου Αγίου Αλεξάνδρου του Σβίρ (1448—1533)[1].

Η ιδιαίτερη (μοναδική;) ΑΦΘΑΡΣΙΑ του ί. Λειψάνου του Ρώσου Αγίου Αλεξάνδρου του Σβίρ (1448—1533)[1].

Άγιος Αλέξανδρος του Σβίρ

Αρχική: Αρχική σελίδα \ Άγιοι \ Άγιος Αλέξανδρος του Σβίρ

Η ιδιαίτερη (μοναδική;) ΑΦΘΑΡΣΙΑ του ί. Λειψάνου του Ρώσου Αγίου Αλεξάνδρου του Σβίρ (1448—1533)[1].

Το νεκρό, αλλά χαριτωμένο σώμα του μεγάλου Ασκητή δεν έχει χάσει το φυσικό του χρώμα ούτε την ελαστικότητα του και διατηρεί ακόμη και τους μυς, το λίπος και τον υποδόριο ιστό. Τα πέλματα διατηρούν σταγόνες από ευώδες μύρο το όποιο συχνά είναι τόσο πολύ, που σε κάποια σημεία παρασύρει την επιδερμίδα!

Ο Ηγούμενος μας πληροφορεί ότι πριν από λίγο καιρό ο Άγιος σήκωσε με τα χέρια του ένα βρέφος, που έπεσε από τη μητέρα του στη Λάρνακα, και το έβαλε στην αγκαλιά της μπρος στα έκπληκτα μάτια Μοναχών και Προσκυνητών.» (έ. Α, σ. 7-8).

Καί αυτά έπειτα από... 477 χρόνια από την οσιακή Κοίμηση Του (30 Αυγούστου 1533)!

Η μακρινή καταγωγή του Αγίου ήταν Φινλανδική, αλλά γεννήθηκε ως καρπός προσευχής των ευλαβών και πολυτέκνων γονέων του στο χωριό Μαντέρα της Βορειοδυτικής Ρωσίας και βαπτίσθηκε με το όνομα Αμώς, επειδή γεννήθηκε στη Μνήμη του Αγίου Προφήτη (15 Ιουνίου).

Από μικρός ήταν εγκρατής, απλός και φιλόπτωχος, τρεφόμενος μόνο με ψωμί και προσευχόμενος με αγρυπνίες. Κοντά στον ποταμό Σβίρ άκουσε μία φωνή: «Πήγαινε στη Μονή Βαλαάμ να αγωνισθής και αργότερα θα επιστρέψεις εδώ και θα κτίσεις Μοναστήρι και πολλοί θα σωθούν από σένα».

Όταν επέστρεψε στο Σβίρ, αξιώθηκε να ιδεί οφθαλμοφανώς τρεις όμοιους Αγγέλους, την Αγία Τριάδα, όπως ο Πατριάρχης Αβραάμ! Εκτισε τη Μονή Του με Ι. Ναό της Αγίας Τριάδος, καθώς και Ι. Ναό της Αγίας Σκέπης της Υπεραγίας Θεοτόκου, έπειτα από εμφάνιση Της σε Αυτόν. Υπηρετούσε τους πολλούς Μοναχούς, που είχαν συγκεντρωθή, με πολλή ταπείνωση και πρίν κοιμηθή, αφού τους υποσχέθηκε ότι θα τους προστατεύει στις πνευματικές και σωματικές ανάγκες τους, πρόσθεσε:

«Να δέσετε το αμαρτωλό σώμα μου από τα πόδια με σχοινί, να το ρίψετε επάνω στα βρύα(=μούσκλα) και να το τσαλαπατήσετε με τα πόδια σας»!

Τόσο ήταν ταπεινός, για να υψωθή από τον Ύψιστο, που λέγει: «Όστις ταπεινώσει εαυτόν υψωθήσεται» (Ματθ. 23, 12. Ανάλογο περιστατικό αναφέρεται ατό Βίο του Αγιορείτου Οσίου Θεοφίλου του Μυροβλήτου, 8η Ιουλίου).

Το ι. λείψανο του ταπεινού Αγίου Αλεξάνδρου έμεινε άφθαρτο, μυροβλύζον και πηγή θαυμάτων, μέχρις ότου επικράτησε ο άθεος Κομμουνισμός στη Ρωσία. Τότε το «απήγαγαν» και το έκλεισαν στο «επιστημονικό εργαστήριο» της Ακαδημίας Πολέμου Πετρουπόλεως, για... πειραματισμούς και στη συνέχεια το πέταξαν σε μια αποθήκη..

Αλλ’ «ου φέρει το μυστήριον έρευναναν πίστει μόνη τούτο δοξάζεται»! Ήδη το ι. λείψανο έχει επιστραφή στην ι. Μονή του Αγίου από το 1998, όπου και πάλι μυροβλύζει και θαυματουργεί, «θαυμαστός ο θεός εν τοις Αγίοις Αντού» (Ψαλμ. 67, 36), «πάντοτε, νυν και αεί καί εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν».

---

[1] Ο σύντομος και εκπληκτικός Βίος τον Αγίου δημοσιεύεται στό νέο Περιοδικό της «Ενωμένης Ρωμηοσύνης» (τεύχος 3, Σεπτ. 2010, α 7—11).

ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΟΛΥΤΕΚΝΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ
ΤΕΥΧΟΣ 128 - 2010
ΕΚΔΟΣΗ Π.Ε.ΦΙ.Π

   

Είναι αναγκαία προϋπόθεση για την τελείωση

Είναι αναγκαία προϋπόθεση για την τελείωση

Αρχική: Αρχική σελίδα \ Θεματικές κατηγορίες \ Εκκλησία \ Αγία Γραφή \ Μηνύματα από το Ευαγγέλιο \ Είναι αναγκαία προϋπόθεση για την τελείωση

Είναι αναγκαία προϋπόθεση για την τελείωση

Γιατί είναι ανάγκη οπωσδήποτε να θλίβεται ο πιστός; Διότι όλοι όσοι θέλουν να ζουν με την ευσέβεια, που διδάσκει και εμπνέει ο Χριστός, θα υποστούν διωγμούς. Και πάλι. Παιδί μου, αν θέλεις να υπηρετείς τον Κύριό σου, προετοίμασε την ψυχή σου να δεχθεί και να αντιμετωπίσει τον πειρασμό, βάδιζε σωστά και περίμενε καρτερικά (Σοφ. Σειρ. 2, 1-2). Είναι καλές οι προειδοποιήσεις ότι σύντομα στη ζωή μας θα πέσουμε σε πειρασμούς και θα δοκιμασθούμε σκληρά. Μεγάλη παρακίνηση και φανερή παρηγοριά αυτής της ανάγκης είναι να δοκιμάσουμε αμέσως κινδύνους. Είναι πολύ μεγάλη και εξαιρετική και πολύ ωφέλιμη η δοκιμασία των πιστών. Τί σημαίνει αυτό; Για να καταλάβεις άκουσε τα επόμενα: Όπως ακριβώς δοκιμάζεται το χρυσάφι στη φωτιά, έτσι και οι άνθρωποι καθαρίζονται και αγιάζονται, γίνονται δεκτοί ενώ¬πιον του Θεού, όταν περάσουν μέσα από το καμίνι της ταπείνωσής τους με τους πειρασμούς (Σοφ. Σειρ. 2, 5). Κι αυτό σημαίνει ότι όπως το χρυσάφι δοκιμάζεται στη φωτιά και γίνεται καθαρώτερο, έτσι και η ψυχή μέσα από τις θλίψεις και τους κινδύνους βγαίνει φωτεινή και χαριτωμένη, καθαρή από κάθε της αμαρτωλή κηλίδα.
(Άγ. Ιωάννης ο Χρυσόστομος)

ΠΑΤΕΡΙΚΑ ΣΧΟΛΙΑ ΣΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΑ
ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΑ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ”
ΕΚΔΟΣΕΙΣ «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ»

Η θύμηση των αμαρτημάτων Η θύμηση των αμαρτημάτων Αρχική: Αρχική σελίδα \ Θεματικές κατηγορίες \ Εκκλησία \ Αγία Γραφή \ Μηνύματα από το Ευαγγέλιο \ Η θύμηση των αμαρτημάτων Η θύμηση των αμαρτημάτων Ο Χριστός ήλθε στον κόσμο να σώσει αμαρτωλούς, από τους οποίους πρώτος είμαι εγώ (Α' Τιμ. 1, 15). Δεν είπε, ήμουν, αλλά, είμαι. Η συγχώρηση δόθηκε από το Θεό. Ο Παύλος όμως δεν ξεχνούσε, θυμόταν τα αμαρτήματα, που του συγχώρησε ο Θεός. Αυτά που του εξάλειψε ο Κύριος, ο Παύλος τα φανέρωνε, τα έκαμε θέαμα σε όλους. Για να καταλάβετε όμως γιατί ο Παύλος θυμόταν τις αμαρτίες, που του συγχωρήθηκαν από το Θεό, ακούσατε τον Προφήτη που λέγει: Δεν θα θυμηθώ πια τις αμαρτίες σου. Συ όμως θυμήσου (Ησ. 43, 25). Ο Θεός ονομάζει τον Παύλο «σκεύος εκλογής», εκλεκτό όργανό Του. Αυτός όμως θεωρεί και αποκαλεί τον εαυτό του πρώτο αμαρτωλό. Και αφού δεν λησμονούσε τις αμαρτίες που του συγχωρήθηκαν, σκέψου πόσο θυμόταν τις ευεργεσίες του Θεού... Η θύμηση των αμαρτημάτων συγκρατεί τη σκέψη, την κάνει να νοιώθει ταπεινή, και με την ταπεινοφροσύνη κερδίζει ο άνθρωπος την εύνοια, τη συμπάθεια του Θεού. (Άγ. Ιωάννης ο Χρυσόστομος) ΠΑΤΕΡΙΚΑ ΣΧΟΛΙΑ ΣΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΑ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΑ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ” ΕΚΔΟΣΕΙΣ «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ»

Πολλές οι θλίψεις των δικαίων

Μέγας Βασίλειος: Πολλές οι θλίψεις των δικαίων

Αρχική: Αρχική σελίδα \ Θεματικές κατηγορίες \ Εκκλησία \ Αγία Γραφή \ Μηνύματα από το Ευαγγέλιο \ Μέγας Βασίλειος: Πολλές οι θλίψεις των δικαίων

Πολλές οι θλίψεις των δικαίων
 

Ολόκληρη η ζωή του δικαίου ανθρώπου είναι γεμάτη θλίψεις... Γι’ αυτό ο Απόστολος Παύλος λέει: Πιεζόμαστε με κάθε τρόπο, θλιβόμαστε παντού και πάντοτε, σε κάθε περίσταση (Β’ Κορ. 4, 8). Ο ίδιος Απόστολος λέει ότι πρέπει να υποστούμε πολλές θλίψεις για να εισέλθουμε στη Βασιλεία του Θεού (Πράξ. 14, 22). Το βέβαιο είναι πως ο Θεός σώζει τους αγίους Του από τη θλίψη. Τους σώζει όχι αφήνοντάς τους χωρίς δοκιμασίες, αλλά με το να τους χαρίζει υπομονή. Διότι εάν η θλίψη παράγει σαν τέλειο έργο της την υπομονή και η υπομονή παράγει σαν καρπό τη δοκιμασμένη και τέλεια αρετή (Ρωμ. 5, 3-4), εκείνος που αφαιρεί τη θλίψη, στερεί τον εαυτό του από τη δοκιμασία. Όπως λοιπόν κανείς αγωνιστής δεν στεφανώνεται χωρίς να υπάρχει ανταγωνιστής, έτσι και κανείς δεν μπορεί να αποδειχθεί δόκιμος, κανείς δεν μπορεί να κριθεί ικανός, άξιος, δοκιμασμένος, παρά μόνο με τις θλίψεις.
 
(Μέγας Βασίλειος)

ΠΑΤΕΡΙΚΑ ΣΧΟΛΙΑ ΣΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΑ
ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΑ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ”
ΕΚΔΟΣΕΙΣ «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ»

Να μην επιζητούμε τον πειρασμό

Να μην επιζητούμε τον πειρασμό

Αρχική: Αρχική σελίδα \ Θεματικές κατηγορίες \ Εκκλησία \ Αγία Γραφή \ Μηνύματα από το Ευαγγέλιο \ Να μην επιζητούμε τον πειρασμό

Να μην επιζητούμε τον πειρασμό(Άγ. Ιωάν. ο Χρυσόστομος)

Όταν άκουσε ο Ιησούς ότι ο Ιωάννης φυλακί­σθηκε, αναχώρησε για τη Γαλιλαία. Για ποιο λόγο αναχώρησε; Για να μας διδάξη πάλι, ότι δεν είναι σωστό να πηγαίνωμε οι ίδιοι με ορμή προς τους πειρασμούς, αλλά να υποχωρούμε και να φεύγωμε σε άλλο τόπο. Γιατί δεν είναι έγκλημα το να μη ρίχνη κάποιος τον εαυτό του σε κίνδυνο, αλλά το να μη σταθή γενναία σε περίπτωση που θα πέση (στον πειρασμό). Αυτό θέλει να διδάξη ο Χριστός. Συγχρόνως προσπαθεί να μη δώση αφορμή στο φθόνο των Ιουδαίων. Γι’ αυτούς τους λόγους αναχωρεί και πηγαίνει στην Καπερναούμ. Έτσι εκπληρώνει τη σχετική προφητεία του Ησαΐα, αλλά και έρχεται να αλιεύση τους διδασκάλους της οικουμένης (τους μαθητάς του δηλαδή), γιατί σ’ αυτά τα μέρη ζούσαν και εκείνοι ασκώντας τα επαγγέλματά τους.

"ΠΑΤΕΡΙΚΑ ΣΧΟΛΙΑ ΣΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΑ
ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΑ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ"
ΕΚΔΟΣΕΙΣ «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ»