ΔΟΞΑ ΤΟΝ ΘΕΟ!!

Κάποτε υπήρχε μια φτωχή γυναίκα
Που για ότι καλό της συνέβαινε
Με το παραμικρό έλεγε «Δόξα τω Θεω».

Κοντά της όμως ζούσε ένας πλούσιος ο οποίος
Κάθε φορά που περνούσε μπροστά από το σπίτι της

Την άκουγε να λέει «Δόξα τω Θεώ, ευχαριστώ Κύριε»

Και κάθε φορά εκνευριζοταν.

Ώσπου μια μέρα λέει στο υπηρέτη του

-Πήγαινε στην αγορά πάρε δυο καρότσια τροφές
Και πήγαινε τα σ΄ αυτήν την γυναίκα.

Και όταν σε ρωτήσει ποιος τα έφερε να της πεις ο Διάβολος τα έφερε.

Πράγματι λοιπόν την άλλη μέρα χτυπάει το κουδούνι της γυναίκας

Και καθώς ανοίγει βλέπει τα δυο καρότσια με τα τρόφιμα και τον υπηρέτη από πίσω.
-«Δόξα τω Θεω, ευχαριστώ Κύριε» λέει εκείνη λάμποντας από χαρά.

-Δεν θέλετε να μάθετε ποιος σας έφερε τα καρότσια; ρώτησε ανυπόμονα ο υπηρέτης… -Όχι παιδί μου, δεν έχει σημασία, όταν ο Θεός θέλει, ακόμη και ο διάβολος τον υπηρετεί…
Είπε η γυναίκα και μπήκε μέσα χαρούμενη με τα καρότσια.

http://panagiamegalohari.gr/

Όταν αρρωσταίνουμε να μη ξεχνάμε....

• Από  Χριστιανική Εστία Λαμίας

Είναι αλήθεια, ότι τέλεια υγεία δεν έχει κανένας. Όλο και κάτι έχουμε όλοι μας. Πλήρως και τελείως υγιής δεν υπάρχει κανένας. Και όσοι είναι έξω από τα νοσοκομεία νοσούν και όσοι είναι εντός, ακόμη περισσότερο. Μάλιστα οι ασθένειες ποικίλουν κατά περίπτωση. Ασθένειες σώματος και ασθένειες ψυχής. Ασθένειες ιάσιμες και ανίατες. Ασθένειες έκτακτες και αρρώστιες για μια ζωή. Αρρωστήματα κρυφά και λανθάνοντα, αλλά και φανερά. Κληρονομικά και επίκτητα. Διαπιστωμένα και σπάνια, άγνωστα. Παλαιά που ξαναγυρίζουν, αλλά και καινούρια.

Τα νοσοκομεία είναι γεμάτα. Η ιατρική επιστήμη κάνει θαύματα. Αλλά από όλο αυτό το βάσανο της αρρώστιας, υπάρχει και ένα θετικό. “Από το πικρό ο Θεός βγάζει γλυκό”. “Ουδέν κακόν αμιγές καλού”, που έλεγαν και οι αρχαίοι. Ποιό είναι αυτό το καλό; Μέσα στην αρρώστια μας καταλαβαίνουμε την αδυναμία μας, ταπεινωνόμαστε, ζητάμε βοήθεια κι από τους άλλους, τους έχουμε ανάγκη, αλλά και από το Θεό.

Έλεγε ο π. Πορφύριος, ο Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης, ο εν τη Ομονοία των Αθηνών ασκήσας, ότι “δεν πρέπει να κατηγορούμε τον καρκίνο, διότι πολλούς οδήγησε δια της μετανοίας και εξομολογήσεως στον ουρανό”.
Ο Θεός έπλασε το σώμα και όχι την αρρώστια. Η αρρώστια μπήκε με την αμαρτία όπως η φθορά και ο θάνατος. Όλη όμως η διαδικασία της αρρώστιας και οι διάφορες εξετάσεις μας φέρνουν πιο κοντά στο Θεό και πιο κοντά στους άλλους ανθρώπους.
Όταν αρρωστήσουμε τότε θυμόμαστε τον Θεό. Η αρρώστεια είναι μια παιδαγωγία. Η παιδαγωγία του Κυρίου όμως δεν θέλει να μας ισοπεδώσει. Η παιδαγωγία είναι μικρή και τις περισσότερες φορές προσωρινή, δηλ. στα μέτρα μας και στην αντοχή μας. Σκοπό έχει να μας επαναφέρει στην τάξη, όπως ο δάσκαλος τους αφηρημένους μαθητές (Μ. Βασίλειος). Γινόμαστε και πάλι παιδιά του Θεού. Πιο πιστοί στο Θεό και πιο συμπαθείς στους πονεμένους. Η παιδεία του Κυρίου φανερώνει ότι ο Θεός μας αγαπά και θέλει να μας σώσει. Συχνά από μια αρρώστεια, αλλά και μια θεραπεία, αλλάζουμε ζωή.

Βασική πηγή προβλημάτων στον άνθρωπο δημιουργεί το σώμα. Δεν φταίει όμως το σώμα. Η κακή χρήση και ο εγωϊσμός προβάλλονται με όχημα το γερό και σφριγηλό σώμα. Η αρρώστεια λοιπόν πλήττει το σώμα και ο άνθρωπος ταπεινώνεται. Καταλαβαίνει τα όριά του. Δεν μπορεί να κάνει ό,τι θέλει. Διαπιστώνει ότι έχει ημερομηνία λήξεως.
Από την άλλη μεριά ο πόνος σμιλεύει την ψυχή και κάνει τον άνθρωπο πιο καταδεκτικό, πράο, πιστό, προσευχόμενο. Επαναφέρει στο προσκήνιο της ζωής του το Χριστό, την Παναγία και τους Αγίους. Αγκαλιάζει τον Σταυρό και διαβάζει το Ευαγγέλιο. Τρέχει στα προσκυνήματα και τάζει τάματα στα Μοναστήρια. Το σπουδαιότερο είναι ότι ο πονεμένος άνθρωπος τις περισσότερες φορές αρχίζει να εκκλησιάζεται, να εξομολογείται και να κοινωνεί. Αρχίζει μια καινούρια περπατησιά στη ζωή του.

Επίσης οι άνθρωποι όταν αρρωσταίνουν επικοινωνούν πιο εύκολα. Γίνονται πιο καταδεκτικοί και ομιλητικοί. Με τους γιατρούς πιο ανακοινωτικοί. Με τους νοσοκόμους πιο υπάκουοι. Με τους δικούς τους πιο συνεργάσιμοι. Με τους διπλανούς πιο συμπαθείς και επιεικείς. Μέσα στους θαλάμους των νοσοκομείων συμφιλιώθηκαν οικογένειες και αδέλφια. Ξεκίνησαν ισόβιες φιλίες. Μας επισκέπτονται φίλοι και συγγενείς από μακριά. Γείτονες και πνευματικοί συγγενείς δείχνουν ενδιαφέρον. Συχνά στην αρρώστεια ανακαλύπτουμε ποιοί μας αγαπούν ειλικρινά.

Η Εκκλησία μας συνεχώς προσεύχεται υπέρ υγείας και υπέρ των νοσούντων. Και μείς πρέπει να προσευχόμαστε θερμά για τους ασθενείς Να δίνουμε το όνομά τους και πρόσφορο στην θεία Λειτουργία. Να καλέσουμε κι έναν ιερέα να διαβάσει ειδικές ευχές και να κάνει Ευχέλαιο. Να οργανώσουμε την εξομολόγηση και τη Θεία Κοινωνία. Να τους φέρουμε κατάλληλα πνευματικά βιβλία να διαβάσουν. Να κάνουμε μια παράκληση ή μια ελεημοσύνη για χάρη τους.

από χριστιανική Εστία Λαμίας


http://agioritikovima.gr

Η Επέμβαση και τα θαύματα του Ταξιάρχη στη Θάσο.

Η Επέμβαση και τα θαύματα του Ταξιάρχη στη Θάσο.

Η ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΗ ΕΙΚΟΝΑ ΤΟΥ ΤΑΞΙΑΡΧΗ ΣΤΗ ΘΑΣΟ

ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟΝ ΤΟΥ ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΥ ΜΙΧΑΗΛ, Ήχος δ`

Των ουρανίων Στρατιών ο Ταξίαρχος, ο Μιχαήλ ο θαυμαστός και Αρχάγγελος,
ο τω αστέκω θρόνω παριστάμενος, ο λαμπρός και πάμφωτος λειτουργός της Τριάδος,
λύτρωσαι κακώσεων και δεινών ημάς πάντας τους προσφυγόντας σκέπη Σου σοφέ,
ο εν κινδύνοις προστάτης και πρόμαχος.

 

ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ, Η ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΟΥ ΤΑΞΙΑΡΧΗ ΓΙΑ ΤΟ ΑΓΙΑΣΜΑ ΚΑΙ .... ΟΙ ΣΑΡΑΚΗΝΟΙ ΕΜΦΑΝΙΖΟΝΤΑΙ ΞΑΝΑ!!!!!


Ο ΤΑΞΙΑΡΧΗΣ ΤΗΣ ΘΑΣΟΥ, ΣΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΥ ΜΙΧΑΗΛ ΘΑΣΟΥ ΔΕΣΠΟΖΕΙ ΕΠΙΒΛΗΤΙΚΑ ΣΤΟ ΔΥΤΙΚΟ ΜΕΡΟΣ, ΜΕΤΟΧΙ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΦΙΛΟΘΕΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ!

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΞΕΚΙΝΑΕΙ ΓΥΡΩ ΣΤΑ 1090 ΟΤΑΝ ΕΚΕΙ ΑΣΚΗΤΕΥΕ ΕΝΑΣ ΠΟΛΥ ΕΝΑΡΕΤΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΛΕΓΟΤΑΝ ΛΟΥΚΑΣ. ΕΠΙ ΠΟΛΛΑ ΧΡΟΝΙΑ ΕΚΑΝΕ ΣΚΛΗΡΗ ΑΣΚΗΤΙΚΗ ΖΩΗ ΚΑΙ ΕΙΧΕ ΦΤΑΣΕΙ ΣΕ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ.

ΕΤΣΙ ΜΕΤΑ ΑΠΟ 17 ΧΡΟΝΙΑ ΑΣΤΑΜΑΤΗΤΗΣ ΑΣΚΗΣΗΣ ΕΜΦΑΝΙΣΤΗΚΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΟΥ Ο ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΣ ΜΙΧΑΗΛ ΛΕΓΟΝΤΑΣ ΤΟΥ “ΕΙΡΗΝΗ ΣΟΙ”, ΟΜΩΣ Ο ΛΟΥΚΑΣ ΔΕΝ ΤΟΝ ΠΙΣΤΕΨΕ ΓΙΑΤΙ ΦΟΒΟΤΑΝΕ ΟΤΙ ΗΤΑΝΕ ΠΑΓΙΔΑ ΤΟΥ ΠΕΙΡΑΣΜΟΥ, ΕΤΣΙ Ο ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΣ ΕΚΑΝΕ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ....... ΩΣΠΟΥ ΜΕ ΕΝΑ ΡΑΒΔΙ ΧΤΥΠΗΣΕ ΜΙΑ ΠΕΤΡΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΑΝΑΒΛΥΣΕ ΑΓΙΑΣΜΑ... ΚΑΙ ΤΟΤΕ Ο ΜΟΝΑΧΟΣ ΛΟΥΚΑΣ ΜΕ ΔΑΚΡΥΑ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΖΗΤΗΣΕ ΣΥΓΧΩΡΕΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΤΕΡΗ ΟΛΙΓΟΠΙΣΤΙΑ ΤΟΥ...

Ο ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΣ ΤΟΥ ΖΗΤΗΣΕ ΝΑ ΧΤΙΣΕΙ ΝΑΟ, ΓΙΑ ΝΑ ΠΗΓΑΙΝΕΙ ΕΚΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΚΑΙ ΝΑ ΒΡΙΣΚΕΙ ΨΥΧΙΚΗ ΑΝΑΠΑΥΣΗ. ΕΤΣΙ ΛΟΙΠΟΝ ΚΑΙ Ο ΤΙΜΙΟΣ ΛΟΥΚΑΣ ΥΠΑΚΟΥΣΕ ΠΡΟΘΥΜΑ, ΕΧΤΙΣΕ ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΕΚΚΛΗΣΑΚΙ, ΣΥΜΠΕΡΙΕΛΑΒΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΗΓΗ ΤΟΥ ΑΓΙΑΣΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΕΓΙΝΕ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΙΑΣΗΣ ΠΟΛΛΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ ΨΥΧΙΚΩΝ ΚΑΙ ΣΩΜΑΤΙΚΩΝ, ΠΟΥ ΚΑΤΕΦΤΑΝΑΝ ΣΤΗ ΘΑΣΟ ΝΑ ΒΡΟΥΝ ΑΝΑΚΟΥΦΙΣΗ.

ΟΜΩΣ ΜΕΤΑ ΑΠΟ 3 ΧΡΟΝΙΑ Ο ΛΟΥΚΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΡΗΣΣΗ ΤΟΥ ΤΑΞΙΑΡΧΗ ΚΟΙΜΗΘΗΚΕ ΕΙΡΗΝΙΚΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟ. Ο ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΟΣ ΤΟΥ ΤΟΤΕ ΠΟΥ ΛΕΓΟΤΑΝ ΞΕΝΟΦΩΝ, ΑΦΟΥ ΤΟΝ ΚΗΔΕΥΣΕ ΚΑΙ ΜΗΝ ΜΠΟΡΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ ΑΝΑΧΩΡΗΣΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΦΙΛΟΘΕΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ!
ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑΣ ΗΤΑΝ Ο ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΠΟΥ ΑΝΑΚΑΙΝΙΣΕ ΠΟΛΛΑ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΑΦΙΕΡΩΣΕ ΕΝΑ ΚΟΜΜΑΤΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΙΜΙΟ ΗΛΟ (ΤΟ ΔΕΞΙ ΚΑΡΦΙ ΠΟΥ ΣΤΑΥΡΩΘΗΚΕ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ) ΣΤΗΝ ΜΟΝΗ ΦΙΛΟΘΕΟΥ.

ΟΜΩΣ ΗΡΘΕ ΚΑΙ Η ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ Η ΚΑΤΑΠΙΕΣΗ ΤΩΝ ΚΑΤΑΚΤΗΤΩΝ...
ΣΤΗ ΘΑΣΟ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΝΑ ΠΗΓΑΙΝΕΙ ΑΣΤΑΜΑΤΗΤΑ ΚΑΙ ΝΑ ΑΠΟΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΤΙΣ ΙΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΙΕΣ ΤΟΥ ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΥ!

ΒΛΕΠΟΝΤΑΣ ΟΙ ΒΑΡΒΑΡΟΙ ΚΑΙ ΚΑΚΟΤΡΟΠΟΙ ΑΓΑΡΗΝΟΙ ΤΗΝ ΕΥΛΑΒΕΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ, ΘΕΛΗΣΑΝ ΝΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΟΥΝ ΤΟ ΙΕΡΟ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ... ΕΤΣΙ ΜΕ ΠΛΟΙΟ ΠΟΥ ΠΡΟΣΑΡΑΞΕ ΣΤΗ ΘΑΣΟ, ΤΡΕΙΣ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ ΑΝΗΛΘΑΝ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ Ο ΠΙΟ ΘΡΑΣΥΣ ΤΟΛΜΗΣΕ ΝΑ ΜΙΑΝΗ ΤΗΝ ΠΗΓΗ ΤΟΥ ΑΓΙΑΣΜΑΤΟΣ!!
ΕΚΕΙΝΗ ΟΜΩΣ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΚΕΡΑΥΝΟΒΟΛΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΑΞΙΑΡΧΗ ΚΑΙ ΣΥΡΘΗΚΕ ΣΤΟ ΠΑΤΩΜΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΝΕΚΡΟΣ! ΑΥΤΟΜΑΤΑ Η ΠΗΓΗ ΤΟΥ ΑΓΙΑΣΜΑΤΟΣ ΣΤΕΡΕΨΕ ΚΑΙ ΑΝΕΒΛΥΣΕ ΞΑΦΝΙΚΑ ΣΕ ΜΙΑ ΣΠΗΛΙΑ ΚΑΤΩ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ.
ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΔΥΟ ΤΟΥΡΚΟΙ ΦΟΒΟΥΜΕΝΟΙ ΜΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΑΝΤΙΚΡΥΣΑΝ, ΕΤΡΕΞΑΝ ΣΤΟ ΠΛΟΙΟ ΤΟΥΣ ΝΑ ΣΩΘΟΥΝ, ΟΜΩΣ Η ΜΑΝΙΑΣΜΕΝΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΣΥΝΕΤΡΙΨΕ ΤΟ ΠΛΟΙΟ ΣΤΟΥΣ ΑΠΟΤΟΜΟΥΣ ΒΡΑΧΟΥΣ ΤΟΥ ΓΙΑΛΟΥ!

ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΜΕΡΑ ΕΝΑΣ ΙΕΡΕΑΣ ΠΟΥ ΛΕΓΟΤΑΝ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΒΡΗΚΕ ΤΟ ΠΤΩΜΑ ΤΟΥ ΑΓΑΡΗΝΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΗΓΗ ΑΓΙΑΣΜΑΤΟΣ ΝΑ ΕΧΕΙ ΣΤΕΡΕΨΕΙ.
ΜΕΓΑΛΟ ΦΟΒΟ ΟΜΩΣ ΕΝΙΩΣΕ ΚΑΙ ΘΛΙΨΗ ΓΙΑ ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ, ΑΛΛΑ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΝΥΧΤΑ Ο ΑΡΧΙΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΜΙΧΑΗΛ ΕΜΦΑΝΙΣΤΗΚΕ ΣΤΟΝ ΙΕΡΕΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΙΠΕ:

“ΠΗΓΑΙΝΕ ΣΤΟ ΝΑΟ ΜΟΥ ΚΑΙ ΒΓΑΛΕ ΕΞΩ ΚΑΙ ΡΙΞΕ ΜΑΚΡΥΑ ΤΟ ΑΚΑΘΑΡΤΟ ΕΚΕΙΝΟ ΣΩΜΑ ΚΑΙ ΠΑΡΕ ΤΟΥΣ ΑΡΡΩΣΤΟΥΣ ΚΑΙ ΚΑΤΕΒΗΤΕ ΚΑΤΩ ΣΤΟ ΓΙΑΛΟ, ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ, ΣΕ ΟΠΟΙΑ ΣΠΗΛΙΑ ΔΕΙΤΕ ΦΩΣ, ΜΠΕΙΤΕ ΝΑ ΛΟΥΣΘΟΥΝ ΕΚΕΙ ΟΙ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΚΑΙ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΚΑΛΑ!!”

ΕΤΣΙ ΚΙ ΕΓΙΝΕ, Ο ΕΥΛΑΒΗΣ ΙΕΡΕΑΣ ΕΒΓΑΛΕ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΝΑΟ ΤΟ ΑΚΑΘΑΡΤΟ ΕΚΕΙΝΟ ΣΩΜΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΟΛΟΙ ΚΑΤΕΒΗΚΑΝ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ. ΕΚΕΙ ΨΑΧΝΟΝΤΑΣ ΒΛΕΠΟΥΝ ΣΕ ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΣΠΗΛΑΙΟ, ΕΝΑ ΛΑΜΠΡΟ ΦΩΣ ΚΑΙ ΦΟΒΙΣΜΕΝΟΙ ΑΡΧΙΣΑΝ ΝΑ ΦΩΝΑΖΟΥΝ “ΚΥΡΙΕ ΕΛΕΗΣΟΝ” ΚΑΙ ¨ΑΡΧΙΣΤΡΑΤΗΓΕ ΒΟΗΘΗΣΟΝ”!
ΟΤΑΝ ΠΛΗΣΙΑΣΑΝ ΤΟ ΣΠΗΛΑΙΟ ΤΟ ΦΩΣ ΕΠΑΨΕ ΚΑΙ ΑΙΣΘΑΝΘΗΚΑΝ ΕΝΤΟΝΗ ΕΥΩΔΙΑ.
ΜΠΗΚΑΝΕ ΜΕΣΑ ΤΟΤΕ ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΡΡΩΣΤΟΙ ΠΟΥ ΛΟΥΣΤΗΚΑΝ ΓΙΑΤΡΕΥΤΗΚΑΝ ΚΑΤΑ ΤΟ ΛΟΓΟ ΤΟΥ ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΥ.

ΕΚ ΤΟΤΕ ΤΟ ΣΠΗΛΑΙΟ ΤΟΥ ΑΓΙΑΣΜΑΤΟΣ ΠΟΥ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΥΠΕΡΧΕΙΛΙΖΕΙ, ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΧΑΡΗ ΤΟΥ ΤΑΞΙΑΡΧΗ ΜΙΧΑΗΛ....!

http://taxiarxis-kai-arxaggelos-michael.blogspot.gr/2013_07_01_archive.html

http://yiorgosthalassis.blogspot.com

Ο μικρός Δημήτρης με το διορατικό χάρισμα.

Ο μικρός Δημήτρης με το διορατικό χάρισμα.

Τον Σεπτέμβριο κάποιου έτους στο ογκολογικό τμήμα του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου του Ρίου επικρατεί μεγάλη αναστάτωση.
Ο μικρός Δημητράκης ζητούσε επειγόντως τον ιερέα του Νοσοκομείου. Ήθελε οπωσδήποτε να κοινωνήσει.

Ήταν 13 ετών. Ενάμιση περίπου χρόνο βρισκόταν στην συγκεκριμένη κλινική. Ένας μικρός πονοκέφαλος τον οδήγησε εκεί. Οι γιατροί διέγνωσαν καρκίνο του εγκεφάλου. Η καταγωγή του ήταν από το Φίερι της Αλβανίας. Οι γονείς του αβάπτιστοι. Έμεναν αρκετά χρόνια στην Πάτρα. Αυτός, λίγο μετά την είσοδό του στο Νοσοκομείο, θέλησε να βαπτιστή.
Άκουγε για τον Χριστό και ήθελε να γίνει «παιδί» Του. Βαπτίστηκε «εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και τους Αγίου Πνεύματος», κατόπιν κατηχήσεως βέβαια.

Όλοι τον αγαπούσαν πολύ στην κλινική. Ο καρκίνος είχε προχωρήσει αρκετά και ήδη του είχε στερήσει την όραση. Δεν έβλεπε καθόλου, τίποτε και κανέναν. Άκουγε όμως με μεγάλη και θαυμαστή υπομονή. Δεν παραπονιόταν. Έλεγε ότι ο Θεός τον αγαπά πολύ. Προσευχόταν και παρακαλούσε και τους γονείς του να κάνουν το ίδιο. Όσοι τον επισκέπτονταν καταλάβαιναν να υπάρχει κάτι διαφορετικό σ’ αυτά το παιδί. Μιλούσε συνέχεια για τον Θεό. Ήταν πάντα ευγενικό και χαρούμενο. Το πρόσωπο του έλαμπε.
Ήθελε να κοινωνάει συχνά των Τιμίων Δώρων. Όταν κάποιες φορές η μητέρα του ήταν σε κάποιον άλλο χώρο της κλινικής, φώναζε:
«Μητέρα, έλα γρήγορα. Φτάνει ο παππούλης με τον Χριστό. Ανεβαίνει τα σκαλιά. Έλα να με ετοιμάσεις».
Και έτσι γινόταν. Ο ιερέας ερχόταν και έβρισκε τον Δημητράκη καθισμένο στο κρεβάτι του, με ανοιχτό το στόμα κάνοντας με ευλάβεια τον σταυρό του. Ενώ δεν εγνώριζε την ακριβή ώρα της προσελεύσεως του ιερέως με τα Τίμια Δώρα, με διορατικό χάρισμα έβλεπε να έρχεται, μολονότι παρεμβάλλονταν δύο κλειστές πόρτες που εχώριζαν το δωμάτιό του από τον διάδρομο που ερχόταν ο ιερέας.

Αυτό το βεβαιώνει και η ευλαβής κυρία Μαρία Γαλιατσάτου η οποία εθελοντικώς φρόντιζε το παιδί αυτό.
«Κυρία Μαρία, θέλω κάτι να σας πω», της είπε μια μέρα.
«Όταν έρχεται ο παππούλης με τον Χριστό, τον βλέπω στις σκάλες, που ανεβαίνει και δίπλα του υπάρχουν δυο ψηλοί, όμορφοι άνθρωποι με ολόασπρη στολή που γέρνουν προς το Άγιο Ποτήριο και με ανοιχτά τα χέρια τους το προστατεύουν».

Κάποτε τον ρώτησε ο γιατρός:
«Τι κάνεις, Δημητράκη, πώς πάμε;».
Του απάντησε:
«Κύριε γιατρέ, μπορώ να σας πω από κοντά. Εγώ είμαι καλά. Εσείς μη στεναχωριέστε που έφυγε η γυναίκα σας. Ο Θεός θα είναι μαζί σας γιατί είστε καλός άνθρωπος». 
Ο γιατρός έμεινε λίγο ακίνητος. Κανείς δεν ήξερε το θλιβερό γεγονός που είχε συμβεί την προηγούμενη ημέρα στο σπίτι του, ότι δηλαδή η γυναίκα του τον εγκατέλειψε και πήρε άλλον άντρα.

«Αυτό είναι παιδί του Θεού», έλεγαν όσοι το γνώριζαν.
Την τελευταία φορά που κοινώνησε δεν μπορούσε πλέον να σταθεί καθιστός στο κρεβάτι αλλά υποδέχτηκε με χαρά και λαχτάρα τον Χριστό ξαπλωμένος.
«Ευχαριστώ πολύ», ψέλλισε και μετά εκοιμήθη.
Ο ιερέας, όταν την άλλη μέρα πήγε στο νεκροτομείο να διαβάσει στον Δημητράκη τον τρισάγιο, είπε: «Τέτοιο λείψανο πρώτη φορά στην ζωή μου βλέπω. Το πρόσωπό του είναι χαμογελαστό, λάμπει και έχει το χρώμα του κεχριμπαριού».

Οι γονείς του αγάπησαν τον Χριστό πολύ και θέλουν κι αυτοί να βαπτιστούν.

[ΠΗΓΗ]: "Ασκητές μέσα στον κόσμο", Βιβλίο από τις Εκδόσεις του Ιερού Ησυχαστηρίου Άγίου Ιωάννου Προδρόμου Μεταμορφώσεως Χαλκιδικής.

Πηγή: tistheosmegas.blogspot.com
http://www.orthodoxos.com.gr/phpBB3/viewtopic.php?f=30&t=296 
http://agonasax.blogspot.gr/2012/01/blog-post_21.html

http://yiorgosthalassis.blogspot.com

Οι πειρασμοί φέρνουν ταπεινοφροσύνη.

Οι πειρασμοί φέρνουν ταπεινοφροσύνη.

Άγιος Νεκτάριος 

Οἱ πειρασμοὶ παραχωροῦνται γιὰ νὰ φανερωθοῦν τὰ κρυμμένα πάθη, νὰ καταπολεμηθοῦν κι ἔτσι νὰ θεραπευθεῖ ἡ ψυχή. Εἶναι καὶ αὐτοὶ δεῖγμα τοῦ θείου ἐλέους. Γί’ αὐτὸ ἄφησε μὲ ἐμπιστοσύνη τὸν ἑαυτό σου στὰ χέρια τοῦ Θεοῦ καὶ ζήτησε τὴ βοήθειά Του, ὥστε νὰ σὲ δυναμώσει στὸν ἀγώνα σου. 

Ἡ ἐλπίδα στὸ Θεὸ δὲν ὁδηγεῖ ποτὲ στὴν ἀπελπισία. Οἱ πειρασμοὶ φέρνουν ταπεινοφροσύνη. Ὁ Θεὸς ξέρει τὴν ἀντοχὴ τοῦ καθενός μας καὶ παραχωρεῖ τοὺς πειρασμοὺς κατὰ τὸ μέτρο τῶν δυνάμεών μας. Νὰ φροντίζουμε ὅμως κι ἐμεῖς νὰ εἴμαστε ἄγρυπνοι καὶ προσεκτικοί, γιὰ νὰ μὴ βάλουμε μόνοι μας τὸν ἑαυτό μας σὲ πειρασμό. 

Ἐμπιστευτεῖτε στὸ Θεὸ τὸν Ἀγαθό, τὸν Ἰσχυρό, τὸν Ζῶντα, καὶ Αὐτὸς θὰ σᾶς ὁδηγήσει στὴν ἀνάπαυση. Μετὰ τὶς δοκιμασίες ἀκολουθεῖ ἡ πνευματικὴ χαρά. Ὁ Κύριος παρακολουθεῖ ὅσους ὑπομένουν τὶς δοκιμασίες καὶ τὶς θλίψεις γιὰ τὴ δική Του ἀγάπη. Μὴ λιποψυχεῖτε λοιπὸν καὶ μὴ δειλιάζετε.

Δὲν θέλω νὰ θλίβεστε καὶ νὰ συγχύζεστε γιὰ ὅσα συμβαίνουν ἀντίθετα στὴ θέλησή σας, ὅσο δίκαιη κι ἂν εἶναι αὐτή. Μία τέτοια θλίψη μαρτυρεῖ τὴν ὕπαρξη ἐγωϊσμοῦ. Προσέχετε τὸν ἐγωϊσμό, ποὺ κρύβεται κάτω ἀπὸ τὴ μορφὴ τοῦ δικαιώματος. 

Προσέχετε καὶ τὴν ἄκαιρη λύπη, δημιουργεῖται ὕστερ’ ἀπὸ ἕναν δίκαιο ἔλεγχο. Ἡ ὑπερβολικὴ θλίψη γιὰ ὅλα αὐτὰ εἶναι τοῦ πειρασμοῦ. Μία εἶναι ἡ ἀληθινὴ θλίψη. Αὐτὴ ποὺ δημιουργεῖται, ὅταν γνωρίσουμε καλὰ τὴν ἄθλια κατάσταση τῆς ψυχῆς μας. Ὅλες οἱ ἄλλες θλίψεις δὲν ἔχουν καμιὰ σχέση μὲ τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ. 

Φροντίζετε νὰ περιφρουρεῖτε στὴν καρδιά σας τὴ χαρὰ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ νὰ μὴν ἐπιτρέπετε στὸν πονηρὸ νὰ χύνει τὸ φαρμάκι του. Προσέχετε! Προσέχετε, μήπως ὁ παράδεισος, ποὺ ὑπάρχει μέσα σας, μετατραπεῖ σὲ κόλαση.

«Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ»

τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Παρακλήτου Ὠρωποῦ Ἀττικῆς.

http://inpantanassis.blogspot.gr/2014/11/blog-post_98.html

http://yiorgosthalassis.blogspot.com

Μετάνοια και εξομολόγηση κόβουν τα δικαιώματα του διαβόλου.

•  Desk Agioritikovima.gr

Να πάνε τουλάχιστον οι άνθρωποι σε έναν Πνευματικό να εξομολογηθούν, να φύγει η δαιμονική επίδραση, για να μπορούν να σκέφτoνται λιγάκι.
Τώρα δεν μπορούν ούτε να σκεφθούν από την δαιμονική επίδραση. Η μετάνοια, η εξομολόγηση κόβει το δικαίωμα του διαβόλου.

Πριν λίγο καιρό, ήρθε στο Άγιον Όρος ένας μάγος και έφραξε με πασσαλάκια και δίχτυα όλο τον δρόμο, εκεί σε μια περιοχή κοντά στο Καλύβι. Αν περνούσε από κεί μέσα ένας ανεξομολόγητος, θα πάθαινε κακό. Δεν θα ήξερε από πού του ήρθε.

Μόλις τα είδα, κάνω τον Σταυρό μου και περνώ από μέσα· τα διέλυσα. Μετά ο μάγος ήρθε στο Καλύβι, μου είπε όλα τα σχέδιά του και έκαψε τα βιβλία του. Σε έναν που είναι πιστός, εκκλησιάζεται, εξομολογείται, κοινωνάει, ο διάβολος δεν έχει καμμιά δύναμη, καμμιά εξουσία. Κάνει μόνο λίγο «κάφ-κάφ» σαν ένα σκυλί που δεν έχει δόντια. Σε έναν όμως που δεν είναι πιστός και του δίνει δικαιώματα, έχει μεγάλη εξουσία. Μπορεί να τον λιντσάρει, έχει δόντια και τον ξεσκίζει. Ανάλογα με τα δικαιώματα που του δίνει μια ψυχή, είναι και η εξουσία του επάνω της.

Ακόμη και όταν πεθάνει κανείς και είναι τακτοποιημένος, την ώρα που η ψυχή του ανεβαίνει στον Ουρανό, είναι σαν να τρέχει ένα τραίνο και άλλα σκυλιά τρέχουν από πίσω γαυγίζοντας «κάφ-κάφ…» και άλλα από μπροστά γαυγίζοντας «κάφ-κάφ…». Αλλά, αν δεν είναι τακτοποιημένος, είναι σαν να βρίσκεται σε τραίνο που δεν μπορεί να τρέξει με ταχύτητα, γιατί είναι χαλασμένες οι ρόδες, οι πόρτες ανοικτές και μπαίνουν τα σκυλιά μέσα και δαγκάνουν και κανέναν.

Όταν ο διάβολος έχει αποκτήσει μεγάλα δικαιώματα στον άνθρωπο και τον έχει κυριεύσει, τότε πρέπει να βρεθεί αιτία, για να κοπούν τα δικαιώματα. Αλλιώς, όσες προσευχές και να κάνουν οι άλλοι, αυτός δεν φεύγει. Σακατεύει τον άνθρωπο. Οι ιερείς δώσ’ του-δώσ’ του εξορκισμούς, και τελικά τα πληρώνει ο άνθρωπος, γιατί βασανίζεται ακόμη περισσότερο από τον διάβολο. Πρέπει να μετανοήσει ο άνθρωπος, να εξομολογηθεί, να κοπούν τα δικαιώματα που έχει δώσει, και μετά θα φύγει ο διάβολος· αλλιώς θα ταλαιπωρείται. Μια μέρα, δυό μέρες, εβδομάδες, μήνες, χρόνια, διάβασε-διάβασε εξορκισμούς, αφού ο διάβολος έχει δικαιώματα, δεν φεύγει.

Από το βιβλίο «Με πόνο και αγάπη για τον σύγχρονο άνθρωπο» Λόγοι Α',
Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου

http://agioritikovima.gr

Ο μοναχός και ο ζητιάνος

• Από  inpantanassis.blogspot.gr

Μια φορά κάποιος μοναχός πήγε στην πόλη να πουλήσει το εργόχειρό του.

Εκεί είδε έναν φτωχό που ήταν γυμνός και, επειδή τον σπλαχνίστηκε, του χάρισε το επανωφόρι του.

Ο φτωχός όμως πήγε και το πούλησε. Όταν το έμαθε αυτό ο Γέροντας, λυπήθηκε και μετάνιωσε που του έδωσε το ένδυμα.

Εκείνη τη νύχτα παρουσιάστηκε στον Γέροντα -σε όνειρο- ο Χριστός, φορώντας το επανωφόρι.

Του λέει:
«Μη λυπάσαι. Nα! Φορώ αυτό που μου έχεις δώσει».

• Από  inpantanassis.blogspot.gr  και  agioritikovima.gr