Ρήματα Ζωής: Με τι στέκεται ο κόσμος;

Ρήματα Ζωής: Με τι στέκεται ο κόσμος;

Ο κόσμος στέκεται με την προσευχή. Και όταν αδυνατίσει η προσευχή, τότε ο κόσμος θα χαθεί.

Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης

newsnowgr.com

yiorgosthalassis.blogspot.com

Ο ελεήμων Θεός αιτία γυρεύει και αφορμή διά να σώσει ψυχή

• Από  diakonima.gr

Όταν εξομολογείται ο άνθρωπος, καθαρίζεται η ψυχή του και γίνεται αδάμαντας φωτεινός…

Χωρίς την εξομολόγηση, μετάνοια δέν λογίζεται και χωρίς τήν μετάνοια άνθρωπος δεν σώζεται…

Άν δέν αφήσεις την αμαρτία ότι και αν κάνεις πηγαίνει χαμένο. Μόλις χωρίσεις και αφήσεις την αμαρτία όλα είναι συγχωρημένα μετά τήν εξομολόγηση…

Όλα συγχωρούνται, μόνο όσα δέν εξομολογηθούν, εκείνα δέν συγχωρούνται… Χύσε δύο σταγόνες δάκρυα μέ πόνο ψυχής και ξεπλύνεται όλος ο ρύπος…

Μόνο την μετάνοια του ανθρώπου, εάν λάβει εις χείρας Του ο Φιλάνθρωπος, όλα τα άλλα γνωρίζει Αυτός να οικονομεί πανσόφως εις σωτηρία… Ο ελεήμων Θεός αιτία γυρεύει και αφορμή διά να σώσει ψυχή.

diakonima.gr

agioritikovima.gr

Η δύναμη της Μυστικής Προσευχής.

Η δύναμη της Μυστικής Προσευχής.

Αγίου Ιωάννη Χρυσοστόμου 
Διότι αυτό είναι κυρίως προσευχή, όταν ανεβαίνουν οι κραυγές προς το Θεό από το εσωτερικό της ψυχής.
Και αυτό είναι γνώρισμα της βασανισμένης ψυχής, το να εκδηλώνει την προσευχή της με την προθυμία του νου και όχι με τον τόνο της φωνής.

Έτσι προσευχόταν και ο Μωυσής. Γι’ αυτό και, ενώ δεν έλεγε τίποτε με τα χείλη του, ο Θεός του είπε: «τι φωνάζεις προς εμένα;».

Διότι οι άνθρωποι ακούν μόνο τη φωνή αυτή που βγαίνει από το στόμα, ο Θεός όμως πριν απ’ αυτήν ακούει τους ανθρώπους που κράζουν εσωτερικά. Συνεπώς είναι δυνατόν και χωρίς να φωνάζουμε, να εισακουόμαστε από το Θεό, και είναι επίσης δυνατό να προσευχόμαστε κατά νου με πολλή προσοχή ακόμη και όταν βαδίζουμε στην αγορά.

Αλλά και όταν βρισκόμαστε μαζί με τους φίλους μας και ό,τι κι αν κάνουμε, μπορούμε με πολύ δυνατή φωνή να καλούμε το Θεό, με την εσωτερική φωνή εννοώ, και να μη τη φανερώνουμε σε κανέναν από τους παρόντες.

http://www.diakonima.gr
http://inpantanassis.blogspot.gr

http://yiorgosthalassis.blogspot.com

Πόσων ετών κοιμήθηκε η Παναγία μας;

Πόσων ετών κοιμήθηκε η Παναγία μας;




Η Παναγία μας προσφέρθηκε 3 ετών στο Ναό, από τους γονείς Της Ιωακείμ και Άννα. Εκεί έμεινε 12 έτη.

Σε ηλικία 15 ετών μνηστεύθηκε τον Ιωσήφ.

Ο Αρχάγγελος Γαβριήλ την αποκάλεσε Κεχαριτωμένη φέρνοντάς Της, το χαρμόσυνο μήνυμα: ἰδοὺ συλλήψῃ ἐν γαστρὶ καὶ τέξῃ υἱόν, καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰησοῦν.
Οὗτος ἔσται μέγας καὶ υἱὸς ὑψίστου κληθήσεται. 

Σε ηλικία 16 ετών η Παναγία εγέννησε τον Ιησού.

33 χρόνια μετά, ήταν παρούσα στα φρικτά Πάθη και στην Σταύρωση του Υιού Της.

Έζησε μετά την Ανάληψη του Κυρίου, άλλα 10 χρόνια και σε ηλικία 59 ετών, μετέστη πρὸς τὴν ζωήν, μήτηρ ὑπάρχουσα τῆς ζωῆς.

xristianos.gr

Εορτή της Αγίας Θεοφανούς της Θαυματουργού

• Από  Desk Agioritikovima.gr

Γιορτάζουμε σήμερα 16 Δεκεμβρίου, ημέρα μνήμης της Αγίας Θεοφανούς της Θαυματουργού, συζύγου του βασιλιά Λέοντα του σοφού.

Η Αγία Θεοφανώ ήταν μια ευσεβέστατη και ενάρετη βασίλισσα, που διακρινόταν την εποχή εκείνη, για την ευαγγελική της ζωή, τις ελεημοσύνες της και την ευσέβειά της. Ήταν κόρη του Κωνσταντίνου του Μαρτινακίου, του Ιλλουστρίου και της Άννας. Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και ανατράφηκε με επιμέλεια.

Σε ηλικία γάμου, ο βασιλιάς Βασίλειος ο Μακεδόνας την έδωσε για σύζυγο στον γιό του Λέοντα τον Σοφό περίπου το 886 - 912 μ.Χ., με τον οποίο για 12 χρόνια έζησε με αφοσίωση συζυγική. Παρ'όλα τα μεγαλεία και τα πλούτη που την πλαισίωναν, διατήρησε τη ταπεινοφροσύνη και την μετριοφροσύνη που την χαρακτήριζε πριν.

Προτιμούσε να είναι απλά ντυμένη και να βρίσκεται δίπλα στους ανθρώπους που την χρειαζόντουσαν. Γι'αυτό ντυνόταν απλά για να μην αναγνωρίζεται και με την συνοδεία δύο έμπιστων υπηρετριών της, γύρναγε στα σπίτια των φτωχών και πρόσφερε την βοήθειά της. Ήταν τόση η πίστη της, που αξιώθηκε να Θαυματουργεί. Όταν εγκατέλειπε η ιατρική επιστήμη κάποιον ασθενή διότι δεν μπορούσε να τον θεραπεύσει, του χάριζε την υγεία του η Αγία με την δύναμη της προσευχής της στον Κύριο.

Παρ'όλες τις πίκρες που δέχτηκε στη ζωή της η Αγία Θεοφανώ υμνούσε τον Κύριο με μία άσβεστη φλόγα. Όταν πέθανε, ο σύζυγός της, έχτισε ναό, κοντά στον ναό των Αγίων Αποστόλων, όπου έβαλε μέσα το τίμιο λείψανό της. Αργότερα αυτό μετακόμισε ο Πατριάρχης Γεννάδιος ο Σχολάριος, στο ναό των Αγίων Αποστόλων και από'κεί στη συνέχεια μεταφέρθηκε στο Πατριαρχείο, όπου βρίσκεται μέχρι και σήμερα.

Εύχομαι χρόνια πολλά και ευάρεστα στο Θεό !!!

Ανάλυση ονόματος:
ΘΕΟΦΑΝΗΣ: (από τα Θεοφάνεια, Θεός + φαίνομαι) = Ο υπό του Θεού αποκαλυπτόμενος ως άξιος.

Απολυτίκιο:
Προελομένη τα ουράνια πόθω, Θεοφανώ την βιοτήν διεξήλθες, αγγελικώς εν γη περιπολεύουσα, όθεν κατηξίωσαι, ουρανίων χαρίτων, συν Αγγέλων τόξεσι, και Αγίων χορείαις, παριστάμενη τω Παμβασιλεί ον εκδυσώπει, εύρείν ημάς έλεος.

Με πληρ. από τον Ορθόδοξο Συναξαριστή

http://agioritikovima.gr

Εἶναι καλή εὐωδία αὐτή, εἶπε. Ἔρχεται ἀπό πέρα, μακριά.

Εἶναι καλή εὐωδία αὐτή, εἶπε. Ἔρχεται ἀπό πέρα, μακριά.

Μέσα στήν Ἐκκλησία ὑπάρχει ἡ εὐωδία τοῦ Ἁγ. Πνεύματος ἡ ὁποία γίνεται αἰσθητή ἀπό αὐτούς πού Ἐκεῖνος θέλει. 

«Τουλάχιστον δύο φορές ἔχω παραστεῖ καί σ’ἕνα ἄλλο θαυμαστό γεγονός μέσ’στό κελλί τοῦ Παππούλη. 

Ὅταν κάτι συνέβαινε πολύ σημαντικό πνευματικά ἔνοιωθα μιάν ἀφάνταστη εὐωδία, κάτι σάν νά ἦταν θυμίαμα.

Κάποτε πού εἶχε γίνει μία μεταστροφή μιᾶς κυρίας πού ζοῦσε χρόνια μακριά ἀπ’τόν Χριστό καί ἡ ὁποία ὁδηγήθηκε στόν Παππούλη ἀπό μᾶς (διηγοῦμαι σέ ἄλλο μέρος ὅλη τήν ἱστορία) ἀρχίσαμε νά κοιταζόμαστε μέ τήν γυναίκα μου (ἦταν καί τά παιδιά μέσα καί κοιταζόμασταν ὅλοι) καί μυρίζαμε μέ τή μύτη μας νά δοῦμε ἀπό ποῦ προέρχεται αὐτό τό ἄρωμα. Ψάχναμε νά βροῦμε ἄν ἔχει ἀνάψει ἡ ἀνηψιά τοῦ Παππούλη λιβάνι. Τίποτα. Βγήκαμε ἔξω, ρωτήσαμε τήν ἀνηψιά του: «Μ. μήπως ὑπάρχει πουθενά λιβάνι; «Μήπως ἔβαλες τίποτα»;

• Ὄχι, λέει. Καμμιά φορά ἔτσι μυρίζει ὁ Παππούλης.

Αὐτό τό πρᾶγμα μοῦ συνέβη δύο φορές»²⁹.

«Βρῆκα τόν Παππούλη νά βγαίνει στήν βρύση μέ τό προσόψι του. Ὅταν τελείωσε μοῦ εἶπε:

• Ἔλα νά ἐξομολογηθεῖς. (ἐγώ ντράπηκα νά τοῦ τό πῶ, ἤ καί ἀπέφευγα) Πήγαμε στόν βράχο. Κοίταξε γύρω-γύρω τά βουνά, πῆρε βαθειά ἀναπνοή καί μέ ρώτησε:
• Τό αἰσθάνεσαι αὐτό;

Δέν πρόλαβα νά ρωτήσω ἤ μᾶλλον ἤμουν στή μέση τῆς ἐρωτήσεως.

• Ποιό, Γέροντα;

Καί μιά εὐωδία μέ τύλιξε. Μιά εὐωδία «ξένη», δυνατή, χωρίς νά πνίγει, τέτοια πού μόνον σέ ἅγια Λείψανα αἰσθάνθηκα, ὅπως στόν Ἅγιο Σέργιο τοῦ Ραντονέζ στό Ζαγκόρσκ.

• Ναί Παππούλη, ναί Παππούλη, μπόρεσα νά πῶ ἀπό τήν χαρά πού μέ γέμισε καί τήν εὐωδία πού μέ πλημμύρισε.
• Εἶναι καλή εὐωδία αὐτή, εἶπε. Ἔρχεται ἀπό πέρα, μακριά.

Τί ἀπό πέρα, μακριά ἐρχόταν… Ἐγώ ἤξερα πώς ἦταν εὐωδία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος σήμερα Πεντηκοστή. Τά μάτια μου ἔγιναν βρύσες πού ἔτρεχαν καθ’ὅλη τήν διάρκεια τῆς λειτουργίας ἀβίαστα. Ἡ ψυχή μου γέμισε χαρά καί ἀγάπη γιά ὅλους καί τό πρόσωπό μου ἦταν πυρρό³⁰. Αὐτό κατάλαβα ἀπό ἐρώτηση φίλου πού εἶπε:

• Μά τί ἔχεις ἐσύ σήμερα, πῶς εἶναι ἔτσι κόκκινο καί φωτεινό τό πρόσωπό σου;

Ἦταν ἡ ἐπίσκεψις τοῦ Ἁγίου Πνεύματος διά τοῦ Γέροντος καί ἡ δωρεά του νά αἰσθανθῶ τήν Ἁγία Πεντηκοστή.»³¹.

Ἰαματικό χάρισμα ἀπό μακρυά.

«Μιά φορά μέ πόναγε ἡ καρδιά μου, συνήθως ἔχω κάτι ταχυκαρδίες, κάτι πόνους, πού ὁ γέροντας χαρακτήριζε ψυχικούς. Πάντως μέ τυραννοῦσαν γιατί φοβόταν καί ἡ γυναίκα μου. Πονοῦσα πολύ. Τότε πῆρε ὁ Γέροντας τηλέφωνο καί μοῦ εἶπε:

• Σέ πονάει ἡ καρδιά σου; Σέ πονάει, ἐκεῖ, ἐκεῖ (μοῦ περιέγραφε πῶς εἶναι ἀκριβῶς).
• Ναι, Γέροντα, τοῦ λέω, ἀκριβῶς ἔτσι εἶναι.

Καί μετά τοῦ λέω:

• Γέροντα ἔπαψε νά μέ πονᾶ.

Ὁ Γέροντας ἐκείνη τήν ὥρα ἄρχισε νά γελάει.

• Ἐγώ μωρέ σέ σταυρώνω»³².

«Τό ἄφησα στό πόρτ-μπεμπέ καί τηλεφώνησα στόν γέροντα.

• Παππούλη, εἶπα, ὁ Ρ. πεθαίνει. Ὁ παππούλης ἀπάντησε.
• Εἶναι ἐντεροϊός. Πάρε τό παιδί καί πήγαινε στά εἰκονίσματα, κάνε μετάνοιες καί λέγε ἕνα τέταρτο: «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησον τόν Ρ.». Τώρα ἀμέσως. Κι’ ἐγώ θά εἶμαι πάνω ἀπό τό παιδί. Δέν πιστεύεις πώς θά εἶμαι πάνω ἀπό τό παιδί;
• Πιστεύω Παππούλη πώς δέν ὑπάρχει ἀπόσταση γιά τόν Θεό, εἶπα, καί θά προσεύχομαι.

Πῆρα τό πόρτ-μπεμπέ κι’ ἄρχισα μέ κλάματα νά παρακαλῶ τόν Θεό νά ἐλεήσει τον Ρ. Δέν πέρασε τό τέταρτο κι’ ὁ Ρ. ἄνοιξε τά μάτια του μέ κοίταξε καί εἶπε «μαμά, μάμ». Τώρα, τοῦ εἶπα, περίμενε νά περάσει τό τέταρτο.

Ἀπ’ ἐκείνη τή στιγμή ζωντάνεψε, ἔφαγε καί ἀνέλαβε σέ δύο μέρες³³»³⁴.

29 Θαυμαστά γεγονότα καί συμβουλές τοῦ Γέροντος Πορφυρίου, Ἐκδόσεις: Ἡ Μεταμόρφωσις τοῦ Σωτῆρος, Μήλεσι 2006, σελ. 75-76.

30 Κοκκινωπό σάν τή φωτιά

31 Θαυμαστά γεγονότα καί συμβουλές τοῦ Γέροντος Πορφυρίου, Ἐκδόσεις: Ἡ Μεταμόρφωσις τοῦ Σωτῆρος, Μήλεσι 2006, σελ. 108-109.

32 Θαυμαστά γεγονότα καί συμβουλές τοῦ Γέροντος Πορφυρίου, Ἐκδόσεις: Ἡ Μεταμόρφωσις τοῦ Σωτῆρος, Μήλεσι 2006, σελ. 76.

33 Τό θαῦμα ἐπιβεβαιώνει καί ὁ πατέρας τοῦ παιδιοῦ, γιατρός. Παραλείψαμε τή διήγησή του γιά λόγους οἰκονομίας χώρου.

34 Θαυμαστά γεγονότα καί συμβουλές τοῦ Γέροντος Πορφυρίου, Ἐκδόσεις: Ἡ Μεταμόρφωσις τοῦ Σωτῆρος, Μήλεσι 2006, σελ. 134.

   Πηγή: Θαυμαστά γεγονότα καί συμβουλές τοῦ Γέροντος Πορφυρίου, Ἐκδόσεις: Ἡ Μεταμόρφωσις τοῦ Σωτῆρος, Μήλεσι 2006
http://hristospanagia3.blogspot.gr/2012/10/blog-post_4283.html

http://yiorgosthalassis.blogspot.gr

Άγιος Γαβριήλ ο διά Χριστός σαλός: Μετά την εμφάνιση του Oικουμενισμού θα έρθει ο Αντίχριστος.

Άγιος Γαβριήλ ο διά Χριστός σαλός: Μετά την εμφάνιση του Oικουμενισμού θα έρθει ο Αντίχριστος.

Ο Άγιος  Γαβριήλ Ουργκεμπάτζε γεννήθηκε στις 29 Αυγούστου 1929 στην Τυφλίδα της Γεωργίας και κοιμήθηκε στις 2 Νοεμβρίου 1995.

 Υπήρξε μια από τις μεγαλύτερες μορφές της σύγχρονης Γεωργίας αλλά και όλης της σύγχρονης οικουμένης, ένας χαρισματικός και θεοφόρος Γέροντας, ο οποίος μοναδικά συνδύασε την Οσιότητα, την δια Χριστόν μωρία και την ομολογία.

Τα θαυματουργικά του χαρίσματα είναι εφάμιλλα του Aγίου Πορφυρίου και του Γέροντα Παΐσιου. Σήμερα στον τάφο του, στο προαύλιο του μοναστηριού, επιτελούνται αναρίθμητα θαύματα σε ανθρώπους που πάσχουν από ανίατες ασθένειες.

Ο Άγιος Γαβριήλ τιμάται από την Ορθόδοξη Εκκλησία στις 2 Νοεμβρίου.

Για τον Πάπα είπε:

«Ο Πάπας της Ρώμης θα ξεπεράσει τον λαό του στην Κόλαση.

Κάθε αμαρτία μας απομακρύνει από την χάρη Του Θεού.Σύμφωνα με τις πράξεις μας θα είναι και η αμοιβή μας.»

 *  *  *

Για τις συμπροσευχές με τους αιρετικούς :

«Μακάρι να μου έρθει κάποιος αιρετικός ή Βαπτιστής ή Μάρτυρας του Ιεχωβά. Θα τους βάλω να καθίσουν, θα τους ταΐσω και θα τους διδάξω τον καλό λόγο. Αλλά εγώ δεν θα φάω μαζί τους. Δεν θα καθίσω με απίστους. Κι αν έρθει κάποιος, εσύ μη σηκώνεσαι. Μη δώσεις τη θέση σου. Άφησε τον να καθίσει με τον εαυτό του. Δεν πήγες εσύ, αυτός ήρθε και κάθισε δίπλα στους πιστούς. Γι' αυτόν θα σηκωθούν όλοι;»

*  *  *

Για τον Οικουμενισμό:

«Στην αρχή θα είναι μία αίρεση και αργότερα θα γίνει μεγάλο μπέρδεμα.Μετά την εμφάνιση του Oικουμενισμού θα έρθει ο Αντίχριστος.

Μία μέρα ήρθε κάποιος που πήγε να κάνει τον δάσκαλο στον Γέροντα Γαβριήλ γύρω από το  θέμα αυτό.Ο Άγιος Γαβριήλ,σαν να μην καταλάβαινε τίποτα, τον σταμάτησε και τον ρώτησε:

-Τι οικούμενα;Ποια οικούμενα και πράσιν’άλογα.Δεν καταλαβαίνω!

(Από το Βιβλίο»ΟΑΓΙΟΣ ΓΑΒΡΙΗΛ Ο ΔΙΑ ΧΡΙΣΤΟΝ ΣΑΛΟΣ ΚΑΙ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ –Νάνα  Μερκβιλάτζε-nana.merkvila@outlook.com)

http://yiorgosthalassis.blogspot.gr