Όταν δείτε τους Τούρκους να «ασχολούνται» με τις Εκκλησίες τότε θα πάτε να τελέσετε Θείες Λειτουργίες

Μητροπολίτης Μόρφου κ. Νεόφυτος

Στο παρόν απόσπασμα ο Πανιερώτατος αναφέρει ότι ένα σημείο των καιρών είναι ότι τόσο οι Ορθόδοξες Θείες Λειτουργίες που τελούνται σε κατεχόμενα μέρη και σε άλλα μη Ορθόδοξα κράτη όσο και η ασχολία των Τούρκων με τους Ορθόδοξους ναούς της περιοχής της Μ. Ασίας.

Η θέση αυτή προέρχεται από την προφητική ρήση του Αγίου Παϊσίου ο οποίος είχε πει: «Όταν δείτε τους Τούρκους να φτιάχνουν Εκκλησίες στην Μ. Ασία και σε άλλα κατεχόμενα μέρη τότε να ξέρετε ότι η Πρόνοια του Θεού είναι να τους βάλει να αρχίσουν να συντηρούν Εκκλησίες, να επαναλειτουργούνται αρκετές από αυτές γιατί σύντομα θα χρειαστεί να πάμε σε αυτά τα μέρη και θα πρέπει να έχουμε έτοιμους ναούς για τη Θεία Λειτουργία».

Αυτό γιατί η Θεία Λειτουργία είναι η κατεξοχήν πράξη της ειρήνης και της συμφιλίωσης μεταξύ των ανθρώπων, των λαών, των κρατών και τελικά του παγκοσμίου ανθρώπου με τον Πανάγαθο Τριαδικό Θεό.

Η συνέντευξη του Μητροπολίτη Μόρφου κ. Νεόφυτος παραχωρήθηκε στην εκπομπή «Μαζί» του ΡΙΚ με θέμα, «Σημεία των καιρών» (4.4.2017) με την Ελίτα Μιχαηλίδου.

Επεξεργασία & Επιλογή: Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου Κορυδαλλού

ΟΜΙΛΙΕΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΜΟΡΦΟΥ

Πηγή: https://simeiakairwn.wordpress.com

Η πασχαλινή χαρά είναι η χαρά της ΝΙΚΗΣ Η ΟΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΝΙΚΗΣΑΣΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟΝ, η αιώνια χαρά την οποίαν ουδείς αίρει αφ’ υμών

Η πασχαλινή χαρά είναι η χαρά της ΝΙΚΗΣ

 Η ΟΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΝΙΚΗΣΑΣΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟΝ, 

η αιώνια χαρά την οποίαν ουδείς αίρει αφ’ υμών

Γέρων Αιμιλιανός: «Πες ελεύθερα τη γνώμη σου, για να βουβαθεί το εγώ σου»

…Σε ένα άλλο σημείο διαβάζουμε επιπρόσθετα ότι «αν κάποιος έχει να προτείνει κάτι για το διακόνημά του, να μου το πει ελεύθερα κι εγώ θα αποφασίσω.

Να το πει όμως όχι για να επιβάλλει τη γνώμη του, αλλά για να μπορώ να ξέρω τι σκέπτεται». Είναι αδύνατον, όπως φαίνεται, ο μοναχός ως άνθρωπος, ως ξεχωριστή προσωπικότητα, να καταπνίξει εντελώς τη σκέψη του, να μην έχει καθόλου γνώμη (οι Πατέρες λένε άλλωστε ότι το νόημα της υπακοής είναι να εγκαταλείπουμε τη δική μας, υπαρκτή γνώμη και να εγκολπωνόμαστε ειλικρινά αυτή του Γέροντα).

Και για να φτάσει κανείς στην μεγάλη αρετή, για την οποία μας μιλούν τα ιερά βιβλία, οπότε το πνεύμα του ασκητή συστοιχεί απολύτως με αυτό του (διακριτικού) Γέροντα και προπαντός με το θέλημα του Θεού («όσοι πνεύματι Θεού άγονται, ούτοι εισίν υιοί Θεού»), πρέπει προηγουμένως ο μοναχός να μάθει να λέγει ταπεινά τι σκέπτεται για κάποιο ζήτημα και να το θέτει στη κρίση του προϊσταμένου. Δεν πρέπει να παραδίδεται στον λογισμό «ο Γέροντας θα με παρεξηγήσει, θα πει ότι θέλω να του επιβληθώ, καλύτερα να μην του πω απλά και ταπεινά τι σκέπτομαι». Όχι. Υπάρχει ένα πνεύμα απλότητας και «ανοιχτότητας»: θ’ ακουστεί η γνώμη του καθενός, χωρίς καθόλου τέτοιες προκαταβολικές κρίσεις και επιφυλάξεις, μήτε από την πλευρά του αδελφού, μήτε όμως και από την πλευρά Γέροντα. Ο Γέροντας δεν θέλει να πνίξει τη γνώμη των παιδιών του, δεν είναι ένας δικτάτορας. Ζητά, όπως λέγει και πάλι ο πατήρ Συμεών Κραγιόπουλος, την «φιλάνθρωπη υπακοή», την εμπιστοσύνη. Δεν έχει καμιά διάθεση για φιλαρχία, δεν είναι εξουσιομανής. Το πνίξιμο της φωνής μας, η αποσιώπησή της, ενώ ακόμη είμαστε πνευματικά ανώριμοι, δεν θα βοηθήσει, αλλά θα δημιουργήσει, μάλλον, καχυποψία και πικρία.

Περαιτέρω, ο πατήρ Αιμιλιανός, μιλώντας για ένα παρεμφερές θέμα, τη σχέση διακονήματος και λειτουργικής ζωής, λέγει ότι «πρέπει να σκέφτεστε το διανόημα σε συνάφεια με την αγρυπνία. Αν έχετε κάτι να πείτε (και) σ’ αυτό το σημείο, πείτε το ελεύθερα». Δεν υπάρχει λόγος, επαναλαμβάνουμε, να κάνεις κανείς δεύτερες σκέψεις και να τις «δουλεύει» εντός του. Για να καταλάβουμε όμως ακόμη καλύτερα γιατί ο πατήρ Αιμιλιανός ζητά να λέγει ο αδελφός ελεύθερα τη γνώμη του, ας ακούσουμε αυτό το πολύ σημαντικό που μας λέγει: «πες ελεύθερα τη γνώμη σου, για να βουβαθεί το εγώ σου, για να παύσει να σου επιβάλλεται μεσ’ από τις απαιτήσεις και τις κουβέντες σου». Συμβαίνει δηλαδή το εξής περίεργο φαινόμενο (γνωστό πάντως και στην ψυχανάλυση ως ένα βαθμό): τα πιο πολλά από όσα σκεπτόμαστε και θεωρούμε πολύτιμα κατορθώματα του νου μας, είναι συνήθως σκύβαλα, αερολογίες, ανυπόστατοι βερμπαλισμοί, λόγια του αέρα, που μόλις εξωτερικευτούν, φαίνεται αμέσως η κενότητά τους.

Μέσα στο λόγο μας ανακατεύονται τα πάθη μας, «η κακία της ημέρας», και γι’ αυτό, όταν ελεύθερα εξωτερικεύουμε τη σκέψη μας, οι ίδιοι θα καταλάβουμε την κουφότητά της, την ρηχότητά της –πόσοι λόγοι άλλωστε από όσους εκφέραμε μέχρι τώρα ήταν πράγματι σημαντικοί, και όχι ανυπόστατο κουβεντολόγι; (συμβαίνει μάλιστα μερικοί, πριν εξομολογηθούν, να γράφουν κατεβατά ολόκληρα με τους λογισμούς τους και ό,τι υποτίθεται τους απασχολεί.

Ωστόσο, όταν φτάνουν μπροστά στον πνευματικό και εκείνος τους ρωτά «πες, τι έχεις;», μόνοι τους τα παραλείπουν όλα αυτά, εννοούν ποια είναι η πνευματική τους κατάσταση, το αληθινό πρόβλημα, και εκεί επικεντρώνονται.) «Μην φοβάσαι, μίλα», προτρέπει ο πατήρ. Αν ο λόγος μας είναι πράγματι «λόγος» –τι σπάνιο αυτό!-, θα σταθεί από μόνος του. Αν είναι αργολόγημα, δεν χρειάζεται αντίκρουση, θα καταπέσει από μόνος του, θα «απογυμνωθεί». Μαζί θα απογυμνωθεί και το «εγώ». «Τα μυστήρια του Θεού επιτελούνται μέσα στη σιωπή». Αν απογυμνωθούν οι φλυαρίες μας, τότε θα βουβαθεί και το «εγώ» ως ιδιοτροπία, ως παράλογη απαίτηση, ως «δικαίωμα», στη μοναχική ορολογία. Τότε θα έρθει επιτέλους η ευλογημένη «σιωπή», η οποία δεν είναι απουσία λέξεων, αλλά υπαρξιακή κατάσταση. Πριν από τα μεγάλα γεγονότα στη Βίβλο, προηγείται πάντα σιωπή («και εγένετο σιγή ως ημιώριον…», διαβάζουμε στην Αποκάλυψη).

πηγή: pemptousia

https://simeiakairwn.wordpress.com

Ποτέ παράλειψη της προσευχής

Ποτέ παράλειψη της προσευχής

Γέροντος Επιφανίου Θεοδωρόπουλου

-          Γέροντα, τον ρώτησε κάποτε ένα εργαζόμενο ζευγάρι, όταν το βράδυ γυρίζουμε πολύ κουρασμένοι στο σπίτι, δεν έχουμε όρεξη για προσευχή.

-          Πως έχετε όρεξη να φάτε; Όπως δεν παραλείπετε το φαγητό, όσο κουρασμένοι κι αν είσθε, άλλο τόσο, και πολύ περισσότερο, δεν πρέπει να παραλείπετε ποτέ και την τροφή της ψυχής, την επικοινωνία με τον Θεό.

* * *

Μην αμελείτε ποτέ την προσευχή. Στο τραπέζι, το πρωί, το απόγευμα, το βράδυ. Ιδιαιτέρως μην παραλείπετε το Απόδειπνο για κανένα λόγο, όσο απασχολημένοι και αν είσθε. Είναι ζήτημα

αυτοθυσίας και κυρίως αγάπης. Όταν σας τηλεφωνήσει πολύ αργά τη νύκτα κάποιο αγαπητό σας πρόσωπο, πως, παρά την κούρασή σας, αγκιστρώνεσθε στο ακουστικό και μάλιστα κάποτε μια και δύο ώρες, χωρίς να δυσανασχετείτε, αλλά αντίθετα χαίρεσθε;

Απόσπασμα από το βιβλίο «ΥΠΟΘΗΚΕΣ ΖΩΗΣ από τη διδασκαλία του πατρός Επιφανίου» - Έκδοσις Ιερού Ησυχαστηρίου Κεχαριτωμένης Θεοτόκου Τροιζήνας, σελ. 120-121

Πηγή: http://makkavaios.blogspot.com

Ευγένιος Ροντιόνωφ, ένας σύγχρονος ομολογητής του Σταυρού († 23 Μαΐου)

«Τον εκ Ρωσίας ευγενώς νυν ανατείλαντα και παιδιόθεν προς Θεόν ταχέως δράμοντα, ανυμνήσωμεν, ω φίλοι, μετά δακρύων. Ημερών γαρ εκατόν βασάνους έλαβεν, κεφαλήν δε τω Χριστώ θερμώς προσέφερε, ώ κραυγάσωμεν, Χαίροις, μάρτυς Ευγένιε».

Ο ομολογητικός λόγος του μεγάλου αποστόλου Παύλου «ἐμοὶ δὲ μὴ γένοιτο καυχᾶσθαι εἰ μὴ ἐν τῷ σταυρῷ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ» (Γαλ. στ΄ 14)βρήκε πάντοτε εφαρμογή στη ζωή όλων των αληθινών χριστιανών.

Μέγας λοιπόν ομολογητής του Σταυρού ο Παύλος. Δεν κάμπτεται ούτε λυγίζει μπροστά στους «εχθρούς του Σταυρού του Κυρίου». Τους γνωρίζει πολύ καλά. Και ξέρει την αιτία: ο Σταυρός είναι « Ἰουδαίοις μὲν σκάνδαλον, Ἓλλησι δὲ μωρίαν». Για μεν τους Ιουδαίους ήταν «ἐπικατάρατος πᾶς ὁ κρεμάμενος ἐπὶ ξύλου». Δεν ήταν γι’ αυτούς δυνατό ο Μεσσίας Χριστός να έχει θάνατο κακούργου. Αλλά κι οι «έλληνες» (=οι ειδωλολάτρες) δεν μπορούσαν να κατανοήσουν με την ανθρώπινη σοφία τους το θάνατο ενός απεσταλμένου του Θεού.

Τούτο το ακατανόητο σκάνδαλο του Σταυρού οι ειδωλολάτρες ήταν έτοιμοι να το γελοιοποιήσουν.

Το αντισταυρικό μίσος αποτελεί πάντοτε γνώρισμα των εχθρών του Χριστού και της Εκκλησίας. Στην εποχή μας ξανάρχισε σφοδρός – και από πολλά μέτωπα – αντισταυρικός διωγμός και από «χριστιανικά» κράτη και από αλλόθρησκους, προπάντων μουσουλμάνους. Οι μεν άθεοι και εκκλησιομάχοι της Ευρώπης, απαιτούν την αφαίρεση του Σταυρού από σχολεία και δικαστήρια και κοινοβούλια, οι δε μουσουλμάνοι με μίσος προφέρουν τη λέξη «σταυροφόρος».

Στις μέρες μας γίνεται πολύς λόγος για τον Ρώσο νεομάρτυρα Ευγένιο Ροντιόνωφ. Ένα δεκαοχτάχρονο παλικάρι του οποίου οι μουσουλμάνοι κόψανε το κεφάλι, γιατί αρνήθηκε να βγάλει το Σταυρό που φορούσε στο λαιμό και να γίνει μουσουλμάνους. Ο Ευγένιος έγινε ο μεγαλομάρτυρας των ημερών μας, για το μαρτύριο του οποίου μιλάει σήμερα όλη η Ρωσία και που το διαδίκτυο έχει πολλά να διηγηθεί. Ήδη κυκλοφορούν άγιες εικόνες του, η δε Ρωσική Εκκλησία ετοιμάζει να τον ανακηρύξει και επίσημα «Άγιο».

Ο Ευγένιος Ροντιόνωφ γεννήθηκε το 1977 στο χωριό Κουρίλοβο κοντά στη Μόσχα. Ήταν το μοναδικό παιδί της οικογένειας και βαπτίσθηκε χριστιανός στην παιδική του ηλικία. Στα δώδεκα χρόνια του, το 1989, η γιαγιά του τον πήγε για να εξομολογηθεί για πρώτη φορά και να κοινωνήσει των Αχράντων Μυστηρίων. Ακόμα και όταν η μητέρα του Λιουμπόβ, που σημαίνει Αγάπη, του έλεγε να βγάζει κάποτε το Σταυρό, για να μην τον ειρωνεύονται οι συμμαθητές του, δεν απαντούσε, αλλά και δεν υπάκουε σε τούτη τη συμβουλή. Ο Σταυρός ήταν ό,τι  πιο πολύτιμο στη ζωή του Ευγένιου. Ποτέ δεν τον έβγαλε απ’ τη μέρα της Βάπτισής του.

Κι ήρθε η στιγμή της ομολογίας του Σταυρού και φυσικά και του Εσταυρωμένου Ιησού. Μετά τη στρατιωτική του εκπαίδευση, αρχές του 1996 τοποθετήθηκε στα συνοριακά φυλάκια της Τσετσενίας. Τον Φεβρουάριο αιχμαλωτίζεται και παραμένει για εκατό περίπου μέρες αιχμάλωτος. Οι μουσουλμάνοι Τσετσένοι τον έχουν στα χέρια τους.

πηγή: xfd.gr

*****

…ΘΑΥΜΑΣΤΟΣ ΚΥΡΙΟΣ ΕΝ ΤΟΙΣ ΑΓΙΟΙΣ ΑΥΤΟΥ: Ένα κορίτσι Ορθόδοξου ορφανοτροφείου διηγήθηκε ότι της εμφανίστηκε ένας ψηλός στρατιώτης με κόκκινο μανδύα, ο οποίος της είπε ότι λέγεται Ευγένιος και την οδήγησε από το χέρι στην Εκκλησία. Το κοριτσάκι λέει: «παραξενεύθηκα που φορούσε κόκκινο μανδύα, διότι οι στρατιώτες δε φορούν τέτοιο μανδύα». Πολλοί έχουν δει ένα στρατιώτη με πύρινο μανδύα να βοηθάει αιχμαλώτους στην Τσετσενία να δραπετεύσουν από την αιχμαλωσία τους και να διαφύγουν από κάθε κίνδυνο, όπως νάρκες. Σε νοσοκομείο τραυματιών πολέμου, νοσηλευόμενοι πιστοποιούν ότι ένας άγιος μάρτυρας Ευγένιος τους βοηθάει, ειδικά όταν πονάνε πολύ. Όταν κάποιοι από αυτούς πήγαν στο Ναό του Σωτήρος στη Μόσχα, είδαν την εικόνα του μάρτυρα αναγνωρίζοντας αυτόν που τους βοήθησε.Το στρατιώτη με τον κόκκινο μανδύα τον γνωρίζουν και πολλοί φυλακισμένοι. Βοηθάει τους ψυχικά συντετριμμένους λόγω της φυλακίσεως τους. Καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου, αλλά περισσότερο την ημέρα του Μαρτυρίου του, στις 23 Μαΐου, έρχονται για προσκύνημα στο τάφο του πολλοί πιστοί και αναφέρονται πολλά θαύματα

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΩΝ ΔΗΜΙΩΝ: Μετά από τρία χρόνια και τρεις μήνες ο συγκεκριμένος αρχηγός των Τσετσένων και η ομάδα του, οι σφαγείς του Ευγένιου, σκοτώθηκαν από ομοφύλους του σε εμφύλιες αντιπαραθέσεις.

ΠΗΓΗ

Πηγή: https://simeiakairwn.wordpress.com

Διεθνής προβολή του ντοκιμαντέρ «Ιωσήφ ο Ησυχαστής»

Μην χάσετε την διεθνή προβολή του ντοκιμαντέρ «Ιωσήφ ο Ησυχαστής» που θα προβληθεί στα θέατρα και τους κινηματογράφους στο Ηνωμένο Βασίλειο από το Φεστιβάλ Ταινιών του Λονδίνου (LGFF), την 21η Μαΐου στις 9πμ και την 22^α Μαΐου την ίδια ώρα.

Προσοχή: Η προβολή θα γίνει διαδικτυακά για το ευρύ κοινό, ΜΟΝΟ τις 2 αυτές μέρες και ώρες, λόγω των περιορισμών ασφαλείας για τον Κορωνοϊό.

Το ντοκιμαντέρ θα μπορείτε να το παρακολουθήσετε στον παρακάτω σύνδεσμο, μόνο στις ημερομηνίες που αναφέρουμε (21 ως 22 Μαΐου από τις 9:00 ως τις 9:00 ώρα Ελλάδος)

Το δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ αναφέρεται στη ζωή του Αγιορείτη ασκητή, Γέροντα Ιωσήφ του Ησυχαστή, και έλαβε πέντε βραβεία από την επιτροπή του φεστιβάλ.  Επίσης βραβεύτηκε και το  βίντεο που συνοδεύει το τραγούδι «Μια προσευχή για όλους» με στίχους του ίδιου του Γέροντα και το οποίο ερμηνεύει, ο χολυγουντιανός ηθοποιός  Τζόναθαν Τζάκσον που ενσαρκώνει και το ρόλο του γέροντα Ιωσήφ του Ησυχαστή στο ντοκιμαντέρ.

Δείτε εδώ τα βραβεία που έλαβε το ντοκιμαντέρ:

Πηγή: https://www.impantokratoros.gr

Σέ αὐτή τήν ἐνορία τῶν Νέων Μουδανιῶν πού ἔβγαλαν τόν ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟ στήν πλατεία γιά προσκύνηση, ἐκεῖ εὐαρεστήθηκε ὁ ΑΝΑΣΤΑΣ ΚΥΡΙΟΣ καί ἄνθισαν ὁλόφρεσκα τά κρίνη τοῦ ΕΠΙΤΑΦΙΟΥ δεκαπέντα μέρες μετά.

Σέ αὐτή τήν ἐνορία τῶν Νέων Μουδανιῶν πού ἔβγαλαν τόν ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟ στήν πλατεία γιά προσκύνηση, ἐκεῖ εὐαρεστήθηκε ὁ ΑΝΑΣΤΑΣ ΚΥΡΙΟΣ καί ἄνθισαν ὁλόφρεσκα τά κρίνη τοῦ ΕΠΙΤΑΦΙΟΥ δεκαπέντα μέρες μετά.

https://www.enikos.gr/society/714095/chalkidiki-evgalan-ton-estavromeno-stin-plateia-gia-proskynima-ph

 

πηγή:  http://hristospanagia3.blogspot.com

http://makkavaios.blogspot.com