Οι Χαιρετισμοί, κόρη μου, οι Χαιρετισμοί της Παναγίας είναι η λύση σε όποιο πρόβλημα και αν αντιμετωπίζει ο άνθρωπος

~ Ένας αδελφός που συμμετέχει στην διάδοση των Χαιρετισμών, είχε συνάντηση δίπλα στο Μετρό Συγγρού Φιξ με την κυρία Μαρία…

η οποία με ιδιαίτερη ζέση ως σύγχρονη Ιεραπόστολος μοιράζει Χαιρετισμούς και Καινές Διαθήκες κυρίως σε Νοσηλευτικά Ιδρύματα σε νέους και νέες (γιατρούς, νοσηλεύτριες και ασθενείς) που πολλές φορές δεν έχουν ακούσει τίποτα για την εν Χριστώ ζωή!

Με αφορμή μία προσωπική του περιπέτεια, και στην προσπάθεια της να τον παρηγορήσει, κάθισαν για ένα ρόφημα και έτσι με την συζήτηση που είχαν η κ. Μαρία του ανέφερε την αιτία για την ενασχόληση της με την διάδοση των Χαιρετισμών!

Ήταν σίγουρα την εποχή της δραχμής και μάλιστα όταν ακόμη τα κινητά τηλέφωνα δεν ήταν σε τόσο ευρεία χρήση, δηλαδή μεταξύ 1990 με 1993 , όταν γνώρισε έναν Αγιορείτη Γέροντα που είχε βρεθεί στην Αθήνα !

Ούσα η ίδια πνευματική θυγατέρα του αειμνήστου π. Μάρκου Μανώλη, και έμπειρη στα πνευματικά, ήξερε ότι δεν έπρεπε να οχλήσει τον Γέροντα με διερευνητικές ή αδιάκριτες ερωτήσεις, αλλά αρκέστηκε να του ζητήσει ρήμα ωφελείας για την πνευματική της ζωή!

“Οι Χαιρετισμοί, κόρη μου, οι Χαιρετισμοί της Παναγίας είναι η λύση σε όποιο πρόβλημα και αν αντιμετωπίζει ο άνθρωπος!” ήταν η προτροπή του σεβάσμιου Αγιορείτη!

Η κα Μαρία παραξενεύτηκε και τον ρώτησε τι εννοεί! “Να διαβάζετε καθημερινά τους Χαιρετισμούς ως ασπίδα και προστασία από τις επιφορές του Πονηρού! Και όταν μάλιστα ανακύψει πολύ σοβαρό πειρασμικό πρόβλημα, είτε εγχείρηση, είτε δικαστήριο, ή αν γενικά επιθυμείτε να δώσει λύση η Παναγία σε σοβαρά σας προσωπικά ζητήματα τότε να νηστέψετε μια ημέρα λέγοντας 24 φορές τους Χαιρετισμούς! Πρόσεξε όμως! Με πίστη και μέχρι να κυλήσει μια σταγόνα δάκρυ! Όχι απλή απαγγελία!!”

Η κα Μαρία κράτησε στην καρδιά της τα λόγια αυτά του Αγιορείτη Γέροντα, χωρίς ωστόσο να πιστέψει καλά καλά στην αποτελεσματικότητα τους!

Είχαν περάσει κάποιες εβδομάδες όταν επισκέφτηκε μια οικογενειακή της φίλη, μητέρα δύο παιδιών, ενος αγοριού κι ενός κοριτσιού, που είχαν σπουδάσει Οικονομικά και εργαζόντουσαν και τα δύο ως λογιστές σε διαφορετικά όμως φοροτεχνικά γραφεία!

Η κόρη ήταν απόλυτα ικανοποιημένη τόσο από τις συνθήκες εργασίας, όσο κι από τον μισθό, που και καλός ήταν και πάντα στην ώρα του! Όχι όμως και ο γιος της που δεν είχε σταθεί τυχερός και είχε τύχει σε προϊστάμενο που του καθυστερούσε αδικαιολόγητα τα δεδουλευμένα του!

Μια μέρα γύρισε τόσο απογοητευμένος από την δουλειά, μιας και για πολλοστή φορά δεν είχε πληρωθεί, που δήλωσε στην μητέρα του, ότι παρατάει την δουλειά αυτή! Η μητέρα στεναχωρήθηκε πολύ, όχι μόνο για τα χρήματα που έχασε το παιδί της, αλλά κυρίως επειδή η αεργία μπορεί να οδηγούσαν το παιδί της σε εφάμαρτες ενασχολήσεις, κάτι που ασφαλώς φοβόταν κι απευχόταν!

Σε μια τέτοια κατάσταση έντονης δυσθυμίας την συνάντησε εκείνη την Τρίτη η κυρια Μαρία, που με το που άκουσε τα γεγονότα, λες και φωτίστηκε από Πνεύμα Θεού, και είπε στην στεναχωρημένη μητέρα!Λοιπόν στο υπογράφω ότι μέχρι την Πέμπτη (σε δυο δηλαδή μέρες) ο γιός σου θα βρει δουλειά!

Νευρικά γέλια μαζί με πνιχτούς λυγμούς έπιασαν την γυναίκα, που εκτίμησε ασφαλώς την διάθεση και την προσπάθεια της κυρίας Μαρίας να της αναπτερώσει το ηθικό, αλλά της φαινόταν αδύνατον, όπως τελικά και της είπε!

«Κοίτα!» της απάντησε η κα Μαρία. «Την λύση θα μας την δώσει η Παναγία με τους Χαιρετισμούς Της!». «Θα κάνεις κι εσύ σπίτι σου Χαιρετισμούς, το κατά δύναμη, αλλά κι εγώ θα σε βοηθήσω» της υποσχέθηκε η κυρία Μαρία , κι έφυγε βιαστικά για το σπίτι της στην Ραφήνα!

Την επόμενη κιόλας ημέρα, Τετάρτη ήταν, η κυρια Μαρία σηκώθηκε πρωί και πήρε το μηδέν στο τηλέφωνο της, ώστε να δείχνει κατειλημμένο, έβαλε και στην εξώπορτα ένα σημείωμα “Θα επιστρέψω αργότερα” για να μην την διακόψει κανείς και ξεκίνησε να διαβάζει τους Χαιρετισμούς!

Και όσο προχωρούσε η ανάγνωση που έκανε με πίστη ακράδαντη ότι η Υπεραγία Θεοτόκος που τόσο την ευφραίνουν οι Χαιρετισμοί Της, θα συνδράμει και θα μεσιτεύσει, τόσο θερμαινόταν και η καρδιά της και παρακαλούσε με δάκρυα, όπως εξάλλου την είχε συμβουλεύσει και ο καλός Αγιορείτης!

Ήταν Πέμπτη πρωί! Η επόμενη δηλαδή ημέρα! Το τηλέφωνο κτυπάει στο τηλέφωνο της μητέρας με τα δύο παιδιά ! Μία γυναικεία φωνή ζητάει το γιό της! Ο νεαρός πάει στο τηλέφωνο και η γυναίκα του ανακοινώνει ότι η αίτηση που είχε κάνει μήνες πριν για να προσληφθεί στο Αεροδρόμιο, σε μία ξένη αεροπορική εταιρεία, είχε εγκριθεί και αν μπορούσε να πάει αυτοπροσώπως για τα περαιτέρω!

Περιττό να αναφέρουμε το τι έγινε στη συνέχεια! Δάκρυα και φωνές χαράς, μαζί με μία αγωνία αν αυτό ήταν όντως πραγματικότητα! Ο νεαρός πήγε στο Αεροδρόμιο, υπέγραψε την σύμβαση και γύρισε ενθουσιασμένος σπίτι του! Και όμως το θαύμα της Θεοτόκου με την ανάγνωση των Χαιρετισμών Της ΔΕΝ τελειώνει εδώ! Ακούστε!

Το μεσημέρι η μητέρα δεν προλάβαινε να λέει τα καλά νέα! Πρώτη κάλεσε την καλή κυρία Μαρία, η οποία αμέσως δόξασε τον Θεό που εισάκουσε την μεσιτεία της Μητρός Του και χάρισε αυτήν την εργασία στο παλικάρι!

Η μητέρα μέσα στην χαρά της, καλεί το παιδί της και του λέει “Πάρε αγόρι μου αυτά τα χρήματα, τηλεφώνησε στους φίλους σου, να βγείτε σήμερα έξω, να φάτε, να τους κεράσεις, να σου ευχηθούν! Στο νέο σου ξεκίνημα είναι καλό να έχεις τις ευχές από όσο το δυνατόν πιο πολύ κόσμο!” Ο νέος με χαρά πήρε τα χρήματα και κάλεσε φίλους και γνωστούς να βγουν έξω, να τους κεράσει και να του ευχηθούν!

Όπως κι έγινε. Μαζεύτηκαν όλοι του οι φίλοι! Και μαζί τους κάποια φίλη του έφερε και μία αδελφική της φίλη! Όταν ο νέος την αντίκρισε, την ερωτεύτηκε αμέσως! Όπως κι εκείνη! Και τα παιδιά προχώρησαν και σύντομα παντρεύτηκαν και ζουν έως σήμερα ευτυχισμένοι και στεριωμένοι!

Διπλό λοιπόν το θαύμα της Παναγίας μας! Αποκατέστησε διττώς το παλικάρι!! Και επαγγελματικά και οικογενειακά! Έτσι και εμείς οι ταπεινοί κι αχρείοι συντάκτες αυτού του ιστολογίου, ΔΕΝ θα πάψουμε να το επαναλαμβάνουμε! Οι Χαιρετισμοι της Παναγιας μας ενέχουν ανυπέρβλητη προσευχητική αξία!

Προτρέπουμε λοιπόν τους αδελφούς μας, ΠΑΝΤΑ με την σύμφωνη γνώμη του Πνευματικού τους, να υιοθετήσουν την κατά δύναμιν συχνή και πάντως καθημερινή απαγγελία ή σιωπηρή ανάγνωση των Χαιρετισμών!!

Είμαι υπερβέβαιος ότι η Χάρη της Υπεραγίας Θεοτόκου που μας φανέρωσε την Δευτέρα 17 Φεβουαρίου 2014, μέσα από την γλαφυρή διήγηση της κυρίας Μαρίας κι αυτό το θαύμα των Χαιρετισμών, θα φωτίσει και τους ευλαβείς αναγνώστες αυτού του ιστολογίου, κληρικούς και λαϊκούς, να κάνουν τον κόπο να μας στείλουν ένα email στην παρακάτω διεύθυνση, αν έχουν ακούσει ή βιώσει και αυτοί κάποιο θαύμα από τους Χαιρετισμούς της Παναγίας μας!

πηγή: xairetismoi.blogspot.com

https://simeiakairwn.wordpress.com

Η νηστεία του μικρού Ετεοκλή, μετέπειτα γέροντος Επιφανίου

Η νηστεία του μικρού Ετεοκλή, μετέπειτα γέροντος Επιφανίου

Σε ηλικία πέντε ετών, κατά μαρτυρία της μακαριστής θείας Αλεξάνδρας, παρακολουθούσε ανελλιπως τη θεία Λειτουργία και τις άλλες Ακολουθίες της Εκκλησίας, κοινωνώντας των Αχράντων Μυστηρίων και νηστεύοντας κανονικά όπως οι ώριμοι στην ηλικία.

Εκείνη την εποχή ήταν πολύ ισχνός και κάποια Κυριακή πρωΐ η θεία προσπάθησε να τον πείσει, πριν πάνε στην Έκκλησία, να πιή ένα ποτήρι γάλα. Ό μικρός Ετεοκλής αντέδρασε έντονα και επέπληξε την θεία με τις λέξεις:

-Τι θα πάμε να κάνουμε στην Εκκλησία με γεμάτο στομάχι; Πώς θα προσευχηθούμε, πώς θα πάρουμε αντίδωρο; Θα πάμε μόνο για ν’ ακούνε τ’ αυτιά μας;

* * *

Την ιδία εποχή σε μία νέαν προτροπή της θείας να πιή ένα ποτήρι γάλα Τετάρτη πρωΐ, πριν φυγή για το νηπιαγωγείον, ο Ετεοκλής αντέδρασεν εντονώτερα. Έτρεξε και γονάτισε μπροστά στα εικονίσματα λέγοντας:
-Θεούλη μου, αν άλλη φορά Τετάρτη ή Παρασκευή μου πή η θεία να πιω γάλα, πάρε της την φωνή και δώσε της τα πόδια (ως γνωστόν ή θεία Αλεξάνδρα είχεν αναπηρίαν εις τα πόδια)!.
Ή θεία όπως ήταν φυσικό, αισθάνθηκε δέος ακούοντας αυτή την παιδική προσευχή.

Απόσπασμα από το βιβλίο «ΥΠΟΘΗΚΕΣ ΖΩΗΣ από τη διδασκαλία του πατρός Επιφανίου» - Έκδοσις Ιερού Ησυχαστηρίου Κεχαριτωμένης Θεοτόκου Τροιζήνας, σελ. 16-17

Πηγή: http://makkavaios.blogspot.com

Αυτό δεν είναι Προσευχή… είναι μόνο κάτι σαν Προσευχή!

Αυτό δεν είναι Προσευχή… είναι μόνο κάτι σαν Προσευχή!

https://www.vimaorthodoxias.gr

Προσευχή: Κατά τη γνώμη μου, αν δεχθούμε την ύπαρξη ενός στοιχείου, όπως ο αιθέρας, τότε δεν είναι δυνατό να μην ακούνε οι άγιοι τις προσευχές μας.

Ξέρεις πως λειτουργεί ο ηλεκτρικός τηλέγραφος; Στην Πετρούπολη, για παράδειγμα, ενεργοποιούν έναν ειδικό μηχανισμό. Την ίδια στιγμή η ενέργεια αυτή αντανακλάται σ’ έναν όμοιο μηχανισμό, που βρίσκεται, ας πούμε, στη Μόσχα.
Τότε και ο δεύτερος μηχανισμός ενεργοποιείται όπως ο πρώτος. Γιατί; Επειδή οι δύο μηχανισμοί, πρώτον, είναι του ίδιου τύπου και, δεύτερον, συνδέονται με σύρμα.

Η επικοινωνία μας με τους αγίους γίνεται με όμοιο τρόπο. Εμείς και οι άγιοι είμαστε σαν τις τηλεγραφικές συσκευές, σαν δύο μηχανισμοί του ιδίου τύπου, και ο αιθέρας, το στοιχείο δηλαδή μέσα στο οποίο κινούνται οι άγιοι και το οποίο συνάμα περιβάλλει την ψυχή μας, είναι … το σύρμα!

Όταν μέσα στην ψυχή μας ενεργεί προσευχή αληθινή, προσευχή ειλικρινής και καθαρή, η προσευχή αυτή, διαμέσου του στοιχείου που περιβάλλει την ψυχή, πετάει σαν ακτίνα φωτός προς τους αγίους και τους μεταφέρει τα αιτήματά μας. Δεν μεσολαβεί κανένα χρονικό διάστημα ανάμεσα στη στιγμή που κάνουμε στην προσευχή μας και στη στιγμή που αυτή ακούγεται από τους αγίους. Αμέσως μας ακούνε οι άγιοι, φτάνει μόνο να προσευχόμαστε εγκάρδια. Η εγκάρδια προσευχή είναι η τηλεγραφική γραμμή μας με τους ουρανούς.

Η ίδια ακριβώς προσευχή, όταν δεν βγαίνει από την καρδιά μας αλλά μόνο από τον εγκέφαλο και το στόμα μας, δεν φτάνει στον ουρανό και δεν ακούγεται από τους αγίους. Αυτή, βλέπεις, δεν είναι καν προσευχή, είναι μόνο κάτι σαν προσευχή.

Νομίζω πως είχες ήδη κάποιαν εμπειρία αληθινής προσευχής, μολονότι όλα τούτα δεν τα γνώριζες. Περιγράφεις το πώς, ύστερ’ από θερμή προσευχή, γαλήνεψες, παίρνοντας την εσωτερική πληροφορία ότι θα λυτρωνόσουν από το πρόβλημα που σε βασάνιζε, όπως και πραγματικά έγινε.

Φαίνεται, λοιπόν, πως είναι σωστή η παρομοίωση της εγκάρδιας προσευχής, που ανεβαίνει αόρατα προς τα ουράνια μέσω του αιθέρα, με τον τηλέγραφο. Από την καρδιά σου βγήκε μία αστραπή, μια ακτίνα, και πήγε στον ουρανό. Από κει, πάλι, ήρθε μια άλλη ακτίνα σ’ εσένα. Ήταν η ανταπόκριση στο αίτημά σου. Αυτό συμβαίνει μόνο με την προσευχή που βγαίνει από την καρδιά. Τέτοια προσευχή δεν γίνεται πάντα μέσα σε μια στιγμή, εισακούεται όμως πάντα μέσα σε μια στιγμή .

Μη φουσκώσεις από κενοδοξία γι’ αυτή την επιτυχία σου. Μακάρι, με την χάρη του Κυρίου, να προσεύχεσαι με τον ίδιο τρόπο πιο συχνά. Θυμήσου πως προσευχήθηκες τότε και προσπάθησε να προσεύχεσαι πάντα έτσι, εγκάρδια, όχι μόνο με τη γλώσσα και το νου.

Αν το κάνεις, θα πάρεις μίαν ικανοποιητική απάντηση στο ερώτημα: Πως μπορεί να χει κανείς πνευματικά; Γιατί η εγκάρδια προσευχή είναι η αναπνοή και η ζωή του πνεύματος. Με την εγκάρδια προσευχή το πνεύμα μένει «εν τω Θεώ», ενώνεται μαζί Του. Και με την ένωση αυτή αποκτά την πλήρη ζωτικότητά του. Μάθε, λοιπόν, πως η ψυχή ζει μόνο όταν προσεύχεται με τον τρόπο που ήδη γνώρισες. Αλλιώς, βρίσκεται ανάμεσα στη ζωή και το θάνατο, αν δεν έχει ολότελα νεκρωθεί.

Δεν θα σου κρύψω πως, αν και μπόρεσες να προσευχηθείς εγκάρδια μια φορά, πολύ δύσκολα θα μπορέσεις να το ξανακάνεις. Ο Θεός είναι που χαρίζει την αληθινή προσευχή και ο φύλακας άγγελος που την ενισχύει. Έρχεται και φεύγει.

Εμείς, όμως, δεν επιτρέπεται να παραιτούμαστε από τον προσευχητικό αγώνα. Η προσευχή επισκέπτεται πάντα τον άνθρωπο που αγωνίζεται για την απόκτησή της, ποτέ τον οκνηρό και ράθυμο. Οι άγιοι πατέρες κοπίασαν πολύ στην προσευχή και μ’ αυτούς ακριβώς τους κόπους άναψαν μέσα τους ένα προσευχητικό πνεύμα, που την εικόνα του μας άφησαν στα συγγράμματά τους. Όσα σχετικά έγραψαν, συνιστούν, μιαν ολόκληρη επιστήμη, την επιστήμη της προσευχής, που είναι η επιστήμη των επιστημών…

… Μου γράφεις ότι έχεις στο νου ταπεινούς λογισμούς και στην καρδιά ταπεινά συναισθήματα για τον εαυτό σου. Αυτά είναι, θα έλεγα, αγγελικά. Πόσο τέλειοι και φωτεινοί είναι οι άγγελοι!

Και όμως είναι συνάμα τόσο ταπεινοί, περισσότερο κι από τον πιο ταπεινό άνθρωπο. Μια ταπεινή ψυχή είναι πάντα φωτεινή. Σκοτεινή γίνεται όταν υψηλοφρονεί, γιατί η έπαρση προέρχεται από τα σκοτεινά πνεύματα. Ο Θεός να δώσει, ώστε, ποτέ να μη χάσεις αυτά τα ταπεινά συναισθήματα, κι έτσι να είσαι πάντα λουσμένος στο φως…

Άγιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος

Πηγή: «Από το βιβλίο: «ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ γράμματα σε μια ψυχή»

https://www.vimaorthodoxias.gr

Τι ήταν η πτώση των Πρωτοπλάστων;

Τι ήταν η πτώση των Πρωτοπλάστων;

Μέχρι που οι Πρωτόπλαστοι ζούσαν μέσα στη χάρη του Θεού, γνώριζαν και ζούσαν το καλό, είχαν το Θεό κοντά τους που τους φώτιζε και τον υπάκουαν. Μετά την πτώση, όμως, γνώρισαν και έζησαν και το κακό ως αντίθετο του καλού, ως ανυπακοή στο Δημιουργό και ως απομάκρυνση

από το Θεό.

Το κακό μπήκε τόσο πολύ στη ζωή των ανθρώπων, που άλλοτε το μπερδεύουν με το καλό και άλλοτε δεν μπορούν να το πολεμήσουν. Ο άνθρωπος της πτώσης γέμισε από δισεπίλυτα διλήμματα και, καθώς δεν είχε φωτισμό Θεού, δυσκολευόταν να αναγνωρίζει και να εφαρμόζει το σωστό, το καλό. Η πτώση είναι η ψυχοσωματική φθορά του ανθρώπου αλλά κυρίως η απώλεια της χάρης του Θεού.

Η πτώση, το κακό, είναι η απουσία του Θεού από τον άνθρωπο. Αυτή η απουσία του Θεού είναι ο θάνατος που ο Θεός προείπε στους Πρωτοπλάστους: «την ημέρα που θα φάτε απ’ αυτό με θάνατο θα πεθάνετε» (Γεν. 2,17). Την ημέρα της πτώσης δεν πέθαναν σωματικά, αλλά πνευματικά. Αυτό φάνηκε αμέσως, καθώς ο Αδάμ δεν υπερασπίσθηκε την Εύα, όταν τον ρώτησε ο Θεός για την ανυπακοή τους.

Επειδή η ανυπακοή των Πρωτοπλάστων είχε ως συνέπεια την απομάκρυνση του Θεού από τη ζωή τους, ο Θεός τους στέρησε τον Παράδεισο. Ο άνθρωπος έχασε την ευλογημένη κοινωνία με το Θεό, πέθανε πνευματικά και ήλθε στην ψυχή του η ροπή προς το κακό, και στο σώμα του ο πόνος, ο κόπος, η θλίψη και ο θάνατος. Ο θάνατος της ψυχής θα ολοκληρωνόταν με τον αιώνιο θάνατο της κολάσεως.Απ’ τον πνευματικό θάνατο, επίγειο και αιώνιο, ήλθε ο Χριστός να μας λυτρώσει. Ο πόνος, η θλίψη και ο σωματικός θάνατος είναι μικρό κακό μπροστά στην αιώνια στέρηση του Θεού, στον αιώνιο θάνατο της κολάσεως.

Ο Αδάμ μακριά από το Θεό βγάζει το ψωμί του με κόπο. Η Εύα χωρίς τη συμπαράσταση του Θεού γεννά τα τέκνα της με πόνο. Εδώ κρύβεται όλος ο κόπος και όλος ο πόνος της ζωής. Ποιος δεν κοπιάζει και ποιος δεν πονά; Μέσα από τον κόπο και τον πόνο συναισθανόμαστε τη μικρότητά μας και αναζητούμε το θείο έλεος και τη θεία προστασία.

Από το βιβλίο «Νεανικές Αναζητήσεις - Α’ Τόμος: Ζητήματα πίστεως» (σελ.109-110), Αρχ. Μαξίμου Παναγιώτου, Ιερά Μονή Παναγίας Παραμυθίας Ρόδου

Πηγή: http://makkavaios.blogspot.com

Η πρόρρηση του Γέροντα Φιλόθεου Ζερβάκου στον Μητρ. Λεμεσού Αθανάσιο που επαληθεύτηκε!

*Από το νέο βιβλίο: «Γνωριμία με τον Όσιο Γέροντα Φιλόθεο Ζερβάκο» (ΤΟΜΟΣ Α’)

… Στις 20 Οκτωβρίου του 1979, πήγα στον Όσιο Γέροντα Φιλόθεο Ζερβάκο για να εξομολογηθώ και να λάβω τις τελευταίες ευχές του… Μετά την εξομολόγηση και την συγχωρητική ευχή, μου λέγει:

«Να σου δώσω κάτι ως ευλογία να με θυμάσαι».

Ψάχνοντας στα συρτάρια του βρήκε μία μικρή πλαστική στρογγυλή εικόνα του Αγίου Νίκωνος του μετανοείτε, και αφού μου την έδωσε, μου είπε:

«Πάρε αυτό το εγκόλπιο και να κηρύττεις μετάνοια».

Τότε εγώ αμήχανα τον ρώτησα:

«Που θα κηρύττω μετάνοια, Γέροντα, αφού θα πάω να μείνω για πάντα στο Άγιον Όρος;»

Με άκουσε ο Γέροντας και μου λέει σοβαρά και επιβλητικά:

«Μετά τα τριάκοντα».

Πήρα την εικόνα καθώς και μία άλλη χάρτινη του αγίου Νεκταρίου και έφυγα χωρίς να πω πουθενά τα λεχθέντα προς αποφυγή σχολίων.

Ξέχασα συν τω χρόνω το γεγονός. Όμως, όταν σε ηλικία 34 χρόνων κατ’ εντολήν του αειμνήστου γέροντος μου επέστρεψα στην Κύπρο και έφερα και τα προσωπικά μου πράγματα τότε ξαναείδα το «εγκόλπιο» και θυμήθηκα τα λόγια του οσιωτάτου Πατρός. Σήμερα δε, όπου χάριτι και απείρω συγκαταβάσει Χριστού, ευρίσκομαι επίσκοπος της Εκκλησίας Αυτού, συνεχώς ενθυμούμαι το εγκόλπιο που πριν 31 χρόνια μου έδωσε ο άγιος γέροντας και την προτροπή του «να κηρύττεις μετάνοια», «μετά τα τριάκοντα», πράγμα που επαληθεύτηκε πλήρως πάρα τα αρχικά μου σχέδια και πόθους…

Ταίς του οσίου και Θεοφόρου Πατρός ημών Φιλοθέου πρεσβείες Κύριε Ιησού Χριστέ σώσον τας ψυχάς ημών. Αμήν.

(Απόσπασμα επιστολής του Μητροπολίτη Λεμεσού κ. Αθανασίου προς τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Παροναξίας κ. Καλλίνικο με ημερομηνία 25ης Μαϊου 2010).

https://simeiakairwn.wordpress.com

Συμβουλές για Αυτομεμψία και Ταπείνωση – Γράμμα Γέροντα Εφραίμ της Αριζόνα σε Πνευματικό του Παιδί (2 απο 5) – 13/6/2011

Συμβουλές για Αυτομεμψία και Ταπείνωση – Γράμμα Γέροντα Εφραίμ της Αριζόνα σε Πνευματικό του Παιδί (2 απο 5) – 13/6/2011

πηγή:  enromiosini.gr

http://makkavaios.blogspot.com